Arsenicum Iodatum

Arsenicum Iodatum.

Ιωδίδιο του Arsenic. Ως I3. Τρίξη.

Ακμή ροδόχρους. Ανεύρυσμα. Στηθάγχη. Μαστός, όγκος του. Βρογχίτιδα. Καρκίνος. Καταρροή. Φθίση. Αδυναμία. Υδρωπία. Επιθηλίωμα. Γαστρίτιδα. Αλλεργική ρινίτιδα. Καρδιά, παθήσεις της. Υδροθώρακας. Λαρυγγίτιδα. Λευκοκυτταραιμία. Λειχήνας. Ήπαρ, παθήσεις του. Πνεύμονες, παθήσεις των. Ιλαρά. Ωτόρροια. Πνευμονία. Ρευματισμός. Σκροφουλώδης οφθαλμία. Σύφιλη.

Αυτό το φάρμακο χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον H. Nankivell, για αναλογικούς λόγους, σε περιπτώσεις φθίσης. Υπήρξε μια σύντομη ανεξάρτητη πειραματική απόδειξη, και συμπτώματα που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς αύξησαν την παθογένεια. Οι Τροπικότητες μοιάζουν περισσότερο με εκείνες του Arsen. παρά με εκείνες του Iod.: < από κρύο άνεμο· > ζεστασιά. Μεγάλη ζωτική εξάντληση. < από κάθε κόπο.

Είναι ένα φάρμακο ευρέος φάσματος και μεγάλης ισχύος. Χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις των πνευμόνων και των βρόγχων, με άφθονη, πρασινωπή-κίτρινη, πυώδη εκκρίση και βραχύτητα αναπνοής ανακουφίζονται ιδιαίτερα από αυτό. Ο Kent παρατήρησε σε μια απόδειξη που έκανε ο ίδιος ότι μια παχιά, κίτρινη εκκρίση που μοιάζει με μέλι είναι χαρακτηριστική, και θεράπευσε με αυτό μια περίπτωση νόσου των ρινικών οστών, με αδύναμο νου, σε ένα κορίτσι, καθοδηγούμενος από το σύμπτωμα: «Εκκρίση ερεθιστική, παχιά και κίτρινη».

Υπήρξε επίσης μεγάλη βελτίωση στην ψυχική κατάσταση. Το κλειδί του Hale για το φάρμακο είναι: Ο ιδιαίτερος και επίμονα ερεθιστικός, διαβρωτικός χαρακτήρας όλων των εκκρίσεων. Στον εποχική ρινίτιδα, στην ωτόρροια και στη λευκόρροια, με δύσοσμη, διαβρωτική εκκρίση, και στη διάρροια όπου τα κόπρανα «καίνε», ενδείκνυται. Έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς σε όγκους, συμπεριλαμβανομένου του επιθηλιώματος.

Ο L. B. Wells θεράπευσε μια περίπτωση όγκου στην αριστερή μασχάλη σε κυρία ηλικίας 49 ετών. Αδένας μεγέθους αυγού κοτόπουλου, που εξίδρωνε υγρό το οποίο σχημάτιζε σκληρή, καφέ κρούστα.

Ο όγκος ήταν επώδυνος και πολύ ευαίσθητος. Αριστερό στήθος διευρυμένο, σκληρυμένο και πολύ επώδυνο. Υπήρχε επίσης κίτρινη, αιματηρή και ερεθιστική λευκόρροια με πρήξιμο των χειλέων του αιδοίου (Hale). Σε πολλές περιπτώσεις εξασθενημένης καρδιάς έχω βρει το Ars. iod. εξαιρετικά χρήσιμο, ιδίως όταν συνδέεται με χρόνιες πνευμονικές καταστάσεις.

Πολλές δερματικές παθήσεις έχουν θεραπευτεί με αυτό· ιδιαίτερα ξηρές, λεπιοειδείς, καυτές και κνησμώδεις εκβλαστήσεις όπως ψωρίαση, τήνια, κηλίς, πιτυρίαση. Η διάθεση προς φθίση είναι από μόνη της ισχυρή ένδειξη για το φάρμακο.

Κατά τη διάρκεια της επιδημίας γρίπης στη χώρα αυτή το Ars. iod. ήταν ειδικό για τον «ροζ οφθαλμό», η μορφή που έλαβε μεταξύ των αλόγων, αλλά δεν βρέθηκε τόσο γενικά χρήσιμο μεταξύ των ανθρώπινων ασθενών.

Το Ars. iod. έχει έντονη δράση στο στομάχι, και όταν χορηγείται σε χαμηλή δυναμοποίηση πρέπει να δίνεται μετά το φαγητό, αν θέλουμε να αποφευχθούν δυσάρεστα συμπτώματα. Σε έναν ασθενή υπήρξε ναυτία αμέσως μετά από κάθε δόση. Σε έναν άλλον υπήρξε επιδείνωση ενός πόνου που είχε στο επιγάστριο, και έμετος μία ώρα μετά το φαγητό. Ένας παρατηρητής ανέφερε στο Lancet τα εξής: «Στην αρχή η όρεξη αυξάνεται, αλλά μετά τη λήψη δέκα ή δώδεκα ημερών γίνεται αισθητός πόνος στο επιγάστριο, με δίψα, ξηρό λαιμό, ελαφρύ πυρετό, μερικές φορές διάρροια και τένεσμο· το δέρμα γίνεται ξηρό και η ποσότητα των ούρων αυξάνεται.

Αν συνεχιστεί, το νευρικό σύστημα γίνεται εξαιρετικά ευερέθιστο και επέρχεται αϋπνία». Σε αρκετά άτομα που έπαιρναν χαμηλές αραιώσεις έχω παρατηρήσει κεφαλαλγίες που επιβεβαιώνουν εκείνες των αποδεικτών. Από την 3x μια γυναίκα βίωσε το εξής: «Βίαιος, θαμπός, βαρύς πόνος πάνω από τη ρίζα της μύτης, σαν να θα ηλιθιευόταν». Δεν είχε ποτέ της κάτι παρόμοιο στο παρελθόν.

Από την 1x ένας άνδρας είχε «μια βαριά κεφαλαλγία, στο μέτωπο, σαν να ήθελε να κοιμηθεί· τόσο αδύναμος που μόλις μπορούσε να κινηθεί». Όλα σταμάτησαν όταν τελείωσε το φάρμακο. Περιπλανώμενοι ρευματικοί πόνοι έγιναν αισθητοί από έναν αποδείκτη. Μεγάλη ζωτική εξάντληση.

Παράλυση.

Σύγκριση: Bacil.· σε καυστικές εκκρίσεις, Nit. ac., Ailanth., Arum, Ars., Arsen. metal. και τα άλατά του. Χρήσιμο μετά από: Sulph. σε φθίση πνευμόνων, και μετά από Conium σε ευαίσθητο όγκο στο στήθος. Αντίδοτο: Bry. ανακούφισε τον πόνο και την πυρώση. Συμπληρωματικά: Pho.

Μελέτη (κεφαλαλγία).

Ερεθιστικότητα.—Αδυναμία μελέτης.

Μάτια αδύναμα, με καυσαλγικό πόνο· τσούξιμο· αυξημένη έκκριση των μεϊβομιανών αδένων.

Πολύ οξύς πόνος στο μέτωπο και τα αυτιά (< αριστ.), όταν ιππεύει σε οξεία, κρύα άνεμο.

Χρόνιος ρινικός κατάρρους, έκκριση κολλώδης, σαν κίτρινο μέλι, διαβρωτική.

Πρόσωπο ωχρό· μυτερό· νεκρικό, με πορφυρή, κυανωπή απόχρωση.

Διαλείποντες πόνοι στον πρώτο δεξιό άνω γομφίο.

Λαιμός ξηρός.—Εξαγωγή από τον λαιμό πυκτής βλέννας και θρομβωμένου αίματος· φαινόταν να προέρχεται από το κεφάλι και να ανακουφίζει τον πόνο.

Απώλεια όρεξης.—Όρεξη αρχικά αυξημένη, αργότερα πόνος στο επιγάστριο.—Έντονη δίψα, με ανέλεγκτη επιθυμία για κρύο νερό, το οποίο σχεδόν αμέσως αποβάλλεται.

Ενοχλητική ναυτία και έμετος.—Πόνος και πυρώση αφόρητοι· < σε έγερση μετά από κάθισμα· > σε αναγωγή αερίων και λιπαρού υγρού όπως μετά από κατανάλωση χοιρινού.—(Υποξεία γαστρίτιδα).—Έμετος μία ώρα μετά το φαγητό.

Κοιλιά σκληρή και φουσκωμένη από αέρια, τα οποία αποβάλλονται συνεχώς.—Κοπώδεις πόνοι, που αναγκάζουν σε διπλή κάμψη.

Δέρμα ξηρό, ούρα αυξημένα.—(Νόσοι στα ουρογεννητικά όργανα, ειδ. σε γυναίκες με σκοφουλικό μόλυνμα.)

Όγκος στο μαστό, ευαίσθητος στην αφή και επώδυνος· θηλή εισολκουμένη.

Αρρυθμικός σφυγμός· καρδιακή αδυναμία· πόνος είτε με είτε χωρίς βαλβιδική νόσο, ειδ. όταν συνοδεύεται από σκλήρυνση του πνευμονικού ιστού.

Πόνος στην πλάτη, ειδ. του πίσω μέρους του αυχένα, σαν να έχει ξυλοκοπηθεί.—Καυστική ζέστη στην οσφυϊκή περιοχή, σαν τα ρούχα να καίγονται.

Απότομος πόνος στο άνω τρίτο του δεξιού βραχίονα ενώ γράφει· μετά από δέκα λεπτά μετατοπίστηκε στα μετακάρπια οστά, και τότε γινόταν αισθητός στον αριστερό μηρό.—Κρύα άκρα.