Bellis Perennis

Bellis Perennis.

Η Μαργαρίτα. N. O. Compositae. Βάμμα ολόκληρου φρέσκου φυτού.

Ακμή. Αρτηρίες, νοήματα των. Φλέγμονές. Εγκέφαλος, αποσκλήρυνση του. Εμμηνόπαυση. Εκκρίσεις. Κόπωση. Ίλιγγος. Ουρική αρθρίτιδα. Κεφαλαλγία. Δυσπεψία. Αυνανισμός. Μυδρίαση. Υπερεργασία. Εγκυμοσύνη, ενοχλήσεις της. Ψωρίαση. Σπονδυλική στήλη των σιδηροδρόμων. Ρευματισμοί. Αϋπνία. Σπλήνας, παθήσεις. Στάση. Τραυματισμός. Όγκοι. Μήτρα, κουρασμένη. Κριφορροία.

Η παλιά ονομασία «Wound-wort» («βότανο της πληγής») ή «Bruise-wort» («βότανο του μώλωπα») δείχνει έναν από τους κύριους χώρους δράσης του Bellis και το συνδέει στη δράση με τα συγγενή του Compositae, το Arnica και το Calendula. Η μαργαρίτα είναι ένα λουλούδι που πατιέται επανειλημμένα και πάντα ξαναπετάει χαρούμενο μετά· και επειδή είναι το «μάτι της ημέρας» (day's eye), μπορεί να είναι το σημάδι της τάσης της για υπερβολικά νωρίς ξύπνημα. Ο Dr. Burnett είναι η κύρια αυθεντία για τις ομοιοπαθητικές της χρήσεις. «Δρα πολύ παρόμοια με το Arnica, ακόμη και ως προς την πρόκληση ερυσίπελα».

Έχει θεραπεύσει με τη βοήθειά της αρκετές περιπτώσεις όγκων που προέκυψαν από χτύπημα. «Στάση» και «εξάντληση» είναι οι κύριες νότες της δράσης της. Εκκρίσεις και πρήξιμο πολλών ειδών. Εξαντλημένη μήτρα. Κιρσοί.

Οι ζαλάδες ηλικιωμένων ατόμων (εγκεφαλική στάση). Έχει έντονη δράση στα γυναικεία γεννητικά όργανα, ειδικά σε υπεραιματωμένη μήτρα και στήθη. Ανακουφίζει προβλήματα της εγκυμοσύνης: αδυναμία περπατήματος· κιρσούς. Εξάντληση από αυνανισμό.

Υπερεργαζόμενοι ηλικιωμένοι εργάτες και τεχνίτες· παθήσεις του κεφαλιού ηλικιωμένων κηπουρών που εργάζονται· εμπορικοί ταξιδιώτες· σιδηροδρομική σπονδυλική στήλη. Ο Burnett γενικά το χορηγούσε σε Ø βάμμα. Είναι κατεξοχήν φάρμακο αριστερής πλευράς· προκαλεί σουβλιές στον σπλήνα. Έχει προκαλέσει ακμή· φουρντούλια· ρευματικούς πόνους· ζάλη.

Κεφαλαλγία από ινίο προς μετωπιαίο τμήμα· αίσθηση συστολής στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου. Πόνος στην εσωτερική πλευρά του δεξιού βραχίονα σαν να αναπτύσσεται φουρντούλι. Μια κύρια ένδειξη βρίσκεται στην αιτιολογία του: επιβλαβείς συνέπειες από αιφνίδιο υγρό κρύο σε ζεστό στομάχι ή επιφάνεια σώματος. Αυτό μπορεί να ληφθεί ως κλειδί: «συνέπειες κρύων ή παγωμένων ποτών όταν το σώμα είναι ζεστό»· δυσπεψία, αμηνόρροια, δερματικές παθήσεις (συμπεριλαμβανομένης μιας εντυπωσιακής περίπτωσης ψωρίασης), ρευματισμοί από αυτή την αιτία.

Εγγύς και απώτερες συνέπειες χτυπημάτων, πτώσεων, ατυχημάτων (τραύμα). Προκαλεί αίσθημα κούρασης με επιθυμία για ξάπλωμα. Ως φάρμακο για την αδυναμία που ακολουθεί οξείες κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας, ο Burnett του δίνει πολύ υψηλή θέση, κατατάσσοντας το μαζί με το Vanadium, του οποίου αποτελεί συμπλήρωμα σε εκφυλιστικές καταστάσεις, όπως η εγκεφαλική αραίωση και ο αθηρωματισμός των αρτηριών. Έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί διαστολή της κόρης όταν χρησιμοποιείται τοπικά.

Είναι καλό να μην χορηγείται κοντά στην ώρα του ύπνου, καθώς τείνει να προκαλεί αϋπνία, ξύπνημα στις 3 π.μ., και αντιστρόφως το «ξύπνημα υπερβολικά νωρίς το πρωί και αδυναμία να ξανακοιμηθεί» είναι κύρια ένδειξη για τη χρήση του.

Σύγκριση: Arn., Calend., Hyperic., Con., Ars., Hamam., Vanad.. Σε συνέπειες εξάντλησης, Pic. ac.

Τραυματισμοί. Συνέπειες κρύων ποτών όταν κανείς είναι υπερθερμασμένος. Βρέξιμο όταν κανείς είναι υπερθερμασμένος.

Σουβλιές στον σπλήνα.

Πόνος στην εσωτερική πλευρά του δεξιού (και αριστερού) αντιβραχίουνα, σαν να αναπτύσσεται φουρντούλι.—Πόνος στο μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού, σαν από έμπυο· μόνο για λίγο.

Μικρό απόστημα (μετά από πέντε ώρες, από εφαρμογή βάμματος).—Μικρό απόστημα στη γωνία της αριστερής κάτω γνάθου (μετά από μάσημα των ανθέων).—Επώδυνο σπυράκι λίγο πίσω από τη γωνία της αριστερής κάτω γνάθου (μετά από δύο εβδομάδες, από το βάμμα).—Μεγάλο απόστημα στον αυχένα, που αρχίζει με θαμπό, θαμπό πόνο· κάποια δυσκολία και μωλωπισμένος πόνος στο να κρατά το κεφάλι όρθιο· άρχισε ως μικρό σπυράκι με καύσο πόνο στο δέρμα, που αυξανόταν μέχρι που σε έξι ημέρες έγινε πολύ μεγάλο, σκούρου πύρινου μοβ χρώματος, και πολύ επώδυνο, με καύσο και θαμπό πόνο μέσα του· συνοδευόταν από κεφαλαλγία, που εκτεινόταν από τον ινίο έως το μετωπιαίο, ψυχρού, θαμπού χαρακτήρα· ο εγκέφαλος σαν να ήταν συσπασμένος στο μετωπιαίο τόπο· ζάλη κ.λπ.

Ξυπνά στις 3 π.μ. και δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί.