Carduus Marianus

Carduus Marianus.

Silybum. N. O. Compositae. Βάμμα ή τριττούρα των σπόρων.

Βρογχίτιδα. Ύδρωπας. Επισταξία. Πυρετός. Χολόλιθοι. Αιμόπτυση. Αιμορραγίες. Αιμορροΐδες. Γρίπη. Ε间歇 πυρετοί. Ίκτερος. Ήπαρ, παθήσεις του. Μητρορραγία. Νευραλγία. Φθίση. Πλευρίτιδα. Ρευματισμός. Ισχιαλγία. Σπλήνας, παθήσεις του. Τυφλίτιδα. Κιρσοί φλέβες.

Στον Rademacher οφείλονται κυρίως οι πληροφορίες για αυτό το φάρμακο. Για εκείνον είναι πρωτίστως ηπατικό: όλες οι εκδηλώσεις του πηγάζουν από κάποια διαταραχή του ήπατος. Σύμφωνα με τον Burnett, η μεγαλύτερη επίδραση του Card. m. αισθάνεται στον σπλήνα και το ήπαρ, ειδικά στο σπληνικό άκρο του ήπατος. Ο G.

F. Laidlaw (H. M., xxxiv. 686) δίνει μια συνοπτική μετάφραση των παρατηρήσεων του Rademacher για το Card. m.: Θεωρεί την αιματημή εμετό ως οφειλόμενη συχνότερα σε χρόνια νόσο του σπλήνα· σπανιότερα σε νόσο του ήπατος. Άνθρωποι που υποφέρουν εδώ και καιρό από πόνους στο αριστερό υποχόνδριο είναι επιρρεπείς σε εμετό αίματος, μετά τον οποίο ανακουφίζονται.

Ο Rademacher θεωρεί την αιμορραγία συχνά ωφέλιμη και λέει ότι δεν πρέπει να αναχαιτίζεται πολύ νωρίς. Στη θεραπεία της αιματημής εμέτου λέει ότι είναι καλύτερο να χρησιμοποιείται ένα φάρμακο που δρα στην περιοχή του επιγαστρίου χωρίς να ερεθίζει το στομάχι και να παρεμβαίνει στην επούλωση της βλάβης. Ένα τέτοιο φάρμακο βρήκε σε ένα αφέψημα από τους σπόρους του Card. mar. Συνήθιζε να δίνει Opium πριν, αλλά αυτό, όπως λέει, σε ορισμένους ανθρώπους «προκαλεί μια σειρά συμπτωμάτων παρόμοιων με εκείνων που παρατηρούνται σε σοβαρή αιμορραγία, και θα μπορούσε να επιδεινώσει την κατάσταση».

Προσθέτει: «Είναι πιθανόν πολλές μικρές αιμορραγίες του στομαχιού να περνούν απαρατήρητες επειδή δεν υπάρχει έμετος, και ότι με αυτόν τον τρόπο ορισμένοι ασαφείς κοιλιακοί πόνοι ανακουφίζονται μερικές φορές ξαφνικά ή θεραπεύονται».

Η διόγκωση του ήπατος από το Carduus m. είναι εγκάρσια (εκείνη του Chel. είναι πιο κάθετη). Ο Burnett αναφέρει την περίπτωση ενός κοριτσιού δεκαέξι ετών που είχε σοβαρές κρίσεις εμέτου επί τρεις μήνες, με πόνους στην κοιλιά. Ο έμετος ανακουφίστηκε από φάρμακα συμπτωματικά συγγενή, αλλά οι πόνοι όχι. Η εξέταση έδειξε «ήπαρ και σπλήνα και τα δύο πολύ διευρυμένα, ώστε φαίνεται να γεμίζουν την κοιλιά».

Card. m. Ø gtt. v. βράδυ και πρωί θεράπευσε γρήγορα την ασθενή. Ο Dudgeon έχει δώσει μια περιγραφή της εμπειρίας των Windelband και Kunze με το φάρμακο. Ο Windelband, θεραπεύοντας μια γυναίκα για χρόνια διόγκωση του ήπατος με Card. m., θεράπευσε συμπτωματικά ταυτόχρονα και μερικά «κολοσσιαία» κιρσοκελικά έλκη. Αυτή η εμπειρία τον οδήγησε να θεραπεύσει μεγάλο αριθμό παρόμοιων περιπτώσεων με το ίδιο φάρμακο.

Θεράπευσε επίσης γαστροεντερική καταρροή· επιρραγία· μετρορραγία· αιμορροϊδική ροή· εξαρτώμενες από πυλορική συμφόρηση. Ευαισθησία του ήπατος· χολώδης πυρετός· συμπτώματα που μοιάζουν με περιτονίτιδα και σουβλιά στο πλάι έχουν θεραπευτεί από αυτό. Ο Kunze συνιστά το φάρμακο, επιπλέον, σε περιπτώσεις σπασμού του στομαχιού, συσπαστικοί πόνοι, έμετος που εμφανίζεται στην κορύφωση, κρύο που ανεβαίνει από το επιγάστριο στον λαιμό· αίσθημα σπασμωδικής συστολής· πιεστικός, διαπεραστικός πόνος στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς που απλώνεται στην πλάτη ή στον ώμο.

Έχει θεραπεύσει με αυτό πόνους στις ηπατικές και σπληνικές περιοχές που συνοδεύονται από αιμόπτυση, ή από απόχρεμψη ιξώδους, σβώλων βλέννας, και βραδινό πυρετό. Ακόμη και η φθίση η πιτυώδης έχει θεραπευτεί από αυτό. Τοπικοί μυϊκοί ρευματισμοί εξαρτώμενοι από νόσο του ήπατος. Ο E.

A. Cook (πρώην του Richmond) έδωσε Card. m. 1 σε έναν ασθενή που έπασχε από συμφόρηση του ήπατος, φλεβοίδιο πρησμένες φλέβα των ποδιών, αιμορροΐδες και κεφαλαλγία, με μεγάλη ωφέλεια για όλα τα συμπτώματα. Τη δεύτερη ημέρα η ασθενής εμφάνισε αυτά τα νέα συμπτώματα, που δεν είχε ποτέ πριν και που την ανησύχησαν πολύ: «Μεγάλη ζάλη με τάση να πέσει μπροστά· και μια ξαφνική και άφθονη επιρραγία ακολουθούμενη από μεγάλη ανακούφιση». Μια εντυπωσιακή θεραπεία με Card. m. στην «Ασθένεια των Μεταλλωρύχων» καταγράφεται από τον Proell.: Ένας ηλικιωμένος μεταλλωρύχος στα χρυσωρυχεία του Bockstein έπασχε από τη λεγόμενη «Bergsucht» (ασθένεια των μεταλλωρύχων). «Τα κυριότερα συμπτώματά του ήταν: χωματίχρωμη όψη, θολά μάτια, βαρηκοΐα, βλεννώδης επίστρωση στη γλώσσα, απώλεια όρεξης ακόμη και για την αγαπημένη του τροφή και τον καπνό· μεγάλη δύσπνοια και αίσθημα παλμών ανεβαίνοντας ανηφόρα· σπλήνας και στομάχι διατεταμένα· πολλά αέρια με ρέψιμο, συνεχής βορβορυγμός, δυσκοιλιότητα εναλλασσόμενη με διάρροια, αλλά η δεύτερη πιο συχνή, κενώσεις γκρίζες, ούρα ολιγοπρή και ωχρά, δέρμα ξηρό σαν μαραμένο, μεγάλη αδυναμία, σφυγμός αργός και αδύναμος.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη ήταν η διάθεση αυτού του ανθρώπου. Πρώην χαρούμενος, τώρα είναι αδιάφορος και απάθης· στα πιο σημαντικά γεγονότα δεν έδινε καμία προσοχή. Του έδωσα βάμμα Card. mar., λίγες σταγόνες τέσσερις φορές την ημέρα. Δεν μπόρεσα να επιφέρω καμία αλλαγή στην τροφή, το ποτό ή το καθεστώς του.

Έναν μήνα αργότερα επέστρεψε με πολύ καλύτερη όψη. Όταν τον ρώτησα πώς ήταν, απάντησε: «Με κάνατε νέο άνθρωπο». Σχεδόν όλα τα πρώην συμπτώματα είχαν εξαφανιστεί και είχαν δώσει τη θέση τους στα αντίθετα. Η όψη του ήταν φρέσκια, τα μάτια του έλαμπαν, ήταν χαρούμενος, ήθελε να ζει και να δουλεύει, είχε καλή όρεξη, κενώσεις καφέ, περισσότερα ούρα, σφυγμός φυσιολογικός.

Είπε ότι τώρα για πρώτη φορά γνώριζε τι σημαίνει να είναι καλά, και έμεινε έτσι για πολλά χρόνια». (Zeit., Berl. Ver Amer.

Hom., 15 Δεκεμβρίου 1895) Ο Proell το συνιστά επίσης σε παθήσεις του ήπατος, του σπλήνα και των νεφρών που προκαλούνται από κατάχρηση αλκοολούχων ποτών και ειδικά μπύρας. Αναφέρει δύο περιπτώσεις: μία σε μια μαγείρισσα που είχε συμπτώματα κίρρωσης του ήπατος και γενικευμένο ύδρωπα που καθιστούσε τα χαρακτηριστικά της αγνώριστα· και μία σε έναν εργάτη σε ζυθοποιείο που εμφάνισε ύδρωπα. Και οι δύο θεραπεύτηκαν με το βάμμα. Ο εργάτης του ζυθοποιείου, νομίζοντας ότι το φάρμακο προοριζόταν να είναι καθαρτικό, και θεωρώντας ότι οι 4 σταγόνες που είχαν συνταγογραφηθεί δεν θα αρκούσαν, πήρε ολόκληρη την ποσότητα, 2 1/2 δράμια, σε μία δόση, χωρίς αισθητά κακά αποτελέσματα, και θεραπεύτηκε γρήγορα.

Ο Proell προσθέτει ότι το Card. m. ενδείκνυται όταν υπάρχει χαλαρή κατάσταση του βλεννογόνου του στομαχιού, όπως μαρτυρούν το φούσκωμα και η διάρροια, ειδικά όταν τα κόπρανα είναι πηλοειδή. Μεγάλη κόπωση, < μετά το φαγητό· όταν ιππεύει· κατά την αφύπνιση· συχνά συνοδευόμενη από χασμουρητό. Ρίγος είναι έντονο, κατά την αφύπνιση· τη νύχτα· < με την αποκάλυψη. Ψύχος στα γόνατα.

Το κεφάλι πολύ ευαίσθητο στο κρύο. Εφίδρωση του μετώπου και της πλάτης μετά τα γεύματα. Σουβλιές, ελκτική πίεση είναι εξέχουσες μεταξύ των αισθήσεων, επίσης ακτινωτοί πόνοι· συστολή, αίσθηση ζώνης και σπασμοί. Η κίνηση < τα περισσότερα συμπτώματα.

Σύγκριση: Bry. (επιρραγία, κ.λπ.)· Chel., Merc., Nux, Pod., Chelone.

Καύσος και πίεση στους βολβούς και τα βλέφαρα.—Πίεση σαν οι βολβοί να πιέζονταν προς την πλευρά των οφθαλμικών κόγχων.

Καύσωνα στο πρόσωπο.—Χωματίδης, κιτρινογκρίζα, θολή ή κατακόκκινη όψη.

Έμμηνος ρύση υπερβολική ή κατασταλμένη.—Χρόνια αιμορραγία της μήτρας με διαταραχή της πυλαίας φλέβας.

Ερεθισμός στο οπίσθιο μέρος του λάρυγγα που προκαλεί βήχα. Πτύελο: καθαρό αίμα· βλέννα αναμεμειγμένη με αίμα.

Πόνος, πίεση και σουβλιές στην περιοχή της καρδιάς· καταπίεση στη βαθιά αναπνοή.

Ευαισθησία στους ραχιαίους και αυχενικούς σπονδύλους.—Συμβολικοί πόνοι στη πλάτη· σύσφιξη· σπάραγμα· κάψιμο στον α. ωμοπλάτη.

Ελκώδεις κιρσοί.—Κνησμός κατά την κατάκλιση τη νύχτα.