Ferrum

Ferrum.

Σίδηρος. Fe. (A. W. 56). Περιλαμβάνονται επίσης συμπτώματα του οξικού άλατος και του ανθρακικού άλατος. Τριβές του καθαρού μετάλλου και του ανθρακικού άλατος· διάλυμα του οξικού άλατος. Το πρωτοξαλικό άλας είναι επίσης χρήσιμη παρασκευή σε ακατέργαστη μορφή και σε τριβή. Το «Tonicum» του Hensel, υγρό, είναι μια άλλη χρήσιμη form.

Κλινικά.—Αναιμία. Αφωνία. Άσθμα. Χολικότητα. Καταληψία. Χλωρώση. Χορεία. Φθίση (Fe. acet.). Βήχας. Σπασμοί. Αδυναμία. Διάρροια. Ημερήσια ενούρηση. Πυρετός, διαλείπων. Βρογχοκήλη, εξωφθαλμική. Γονόρροια. Αιμορραγίες. Καρδιά, παθήσεις της· αίσθημα παλμών της. Εκπυρετική φλεγμονή. Υδροκέφαλος. Νεφροί, παθήσεις των. Λιεντερία. Έμμηνος ρύση, διαταραχές της. Νευραλγία. Πάρεση σπλάχνων. Εγκυμοσύνη, διαταραχές της. Ορθό, πρόπτωση του. Ρευματισμός. Ώμος, παθήσεις του. Σπασμοί. Σύφιλις. Οδονταλγία. Ούρα, ακράτεια. Ίλιγγος.

Ferrum, ο Άρης των αλχημιστών, είναι ένα από τα κυριότερα συστατικά του ζωικού σώματος, καθώς υπάρχει σε σημαντική ποσότητα στο αίμα. Περιέχεται σε πολλά τρόφιμα της καθημερινής διατροφής, και όταν χορηγείται σε υπερβολική ποσότητα σε ανθρώπους ή ζώα, η πρώτη του δράση είναι να αυξήσει την ποσότητα σιδήρου στο αίμα, να διεγείρει την όρεξη, να ενισχύσει τους σφιγμούς της καρδιάς και τη σωματική ρώμη. Οι δευτερογενείς δράσεις, που εμφανίζονται νωρίτερα ή αργότερα αν συνεχίζεται η χορήγηση σιδήρου, είναι εκείνες που δίνουν τις ενδείξεις για ομοιοπαθητική συνταγογράφηση.

Ο Hahnemann (Mat. Med. Pur.) περιγράφει τις δράσεις του σιδήρου σε άτομα που συνηθίζουν να πίνουν σιδηρούχα ύδατα: "Σε τέτοιες περιοχές λίγα είναι τα άτομα που μπορούν να αντισταθούν στη βλαβερή επίδραση της συνεχούς χρήσης τέτοιων υδάτων και να παραμείνουν εντελώς υγιή, το καθένα επηρεάζεται σύμφωνα με τη ιδιαίτερη φύση του. Εκεί συναντάμε περισσότερο από οπουδήποτε αλλού χρόνιες παθήσεις μεγάλης βαρύτητας και ιδιαίτερου χαρακτήρα, ακόμη και όταν το καθεστώς διατροφής είναι κατά τα άλλα άψογο.

Αδυναμία, σχεδόν φτάνουσα σε παράλυση όλου του σώματος και μεμονωμένων μερών, ορισμένα είδη βίαιων πόνων στα άκρα, κοιλιακές παθήσεις διαφόρων τύπων, έμετος τροφής την ημέρα ή τη νύχτα, φθισικές πνευμονικές νόσοι, συχνά με αιμόπτυση, ελλιπής ζωτική θερμότητα, καταστολή της εμμήνου ρύσης, αποβολές, ανικανότητα στα δύο φύλα, στειρότητα, ίκτερος και πολλές άλλες σπάνιες καχεξίες είναι συνηθισμένα φαινόμενα."

Οι πεπτικές διαταραχές που προκαλεί ο σίδηρος είναι έντονες και ιδιαίτερες, και μεταξύ τους συγκαταλέγεται η δυσανεξία στα αυγά. Η εμφάνιση αυτού του συμπτώματος σε ασθενή περίπου σαράντα πέντε ετών, που είχε υποστεί επαναλαμβανόμενες κρίσεις αρθριτικής ρευματοπάθειας, οδήγησε τον Kunkel να θεραπεύσει την περίπτωσή του αφού είχε για τρεις εβδομάδες δοσομετρηθεί με σαλικυλικό νάτριο από τους αλλοπαθητικούς. Το μόνο άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα ήταν σταθερή επιδ. του πόνου μετά τα μεσάνυχτα.

Τα προφανή οφέλη που προκύπτουν σε πολλές περιπτώσεις αναιμίας από τη χρήση του σιδήρου στις ακατέργαστες μορφές του οδήγησαν σε πολύ σοβαρές καταχρήσεις στην παλιά σχολή. Ότι ο σίδηρος είναι αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί "θρεπτικό" φάρμακο σε ορισμένα ελαττωματικά αιματικά νοσήματα, έχοντας οργανοπαθητική σχέση με το αίμα, δεν το αμφιβάλλω. Στην αναιμία του καρκίνου και της σύφιλης συχνά είναι μεγάλης αξίας ως βοηθητικό, και δεν χρειάζεται να παρεμβαίνει στα πιο ειδικά φάρμακα.

Αλλά δεν ταιριάζει σε όλες τις περιπτώσεις αναιμίας και χλωρώσης, ούτε καν στην πλειονότητά τους, και δεν πρέπει ποτέ να χορηγείται χωρίς διάκριση και προσεκτική παρακολούθηση. Αλλά πέρα από την οργανοπαθητική του σφαίρα, το Ferrum έχει αυστηρά ομοιοπαθητική χρήση στην αναιμία, όπου οι υψηλότερες δυναμοποιήσεις είναι θεραπευτικές. Διότι η υπερβολή σιδήρου προκαλεί αναιμία, και ενίοτε την επιδεινώνει όταν υπάρχει. Ο τύπος αναιμίας που προκαλείται από σίδηρο και ταιριάζει για την ομοιοπαθητική του χρήση συναντάται συνήθως σε νέα άτομα με τάση ακανόνιστης κατανομής του αίματος.

Τα μάγουλα είναι κατακόκκινα σαν να υπάρχει ακμαία υγεία· αλλά παρά την ακμή στην εμφάνιση, υπάρχει ωχρότητα των χειλιών και των βλεννογόνων, μεγάλη κόπωση και δύσπνοια, και κάθε κίνηση πυροδοτεί τα συμπτώματα. Λεπτεπίλεπτα κορίτσια, με φοβερή δυσκοιλιότητα και καταβεβλημένη διάθεση. Χλωρώση με ερεθισμό. Βλεννογόνοι αφύσικα ωχροί.

Πρήξιμο των ποδιών. Η ακανόνιστη κατανομή του αίματος στις χλωρωσικές ασθενείς θυμίζει μια άλλη σειρά συμπτωμάτων που υποδεικνύουν το Ferrum: αιμορραγίες πολλών ειδών, από υπερπληθωρά των αγγείων λόγω αγγειοκινητικής παράλυσης, ή από ευθραυστότητα των ίδιων των αγγείων. Πόντοι παλμικοί, τα αιμοφόρα αγγεία σε όλο το σώμα παλμούν βίαια. Πρήξιμο των ποδιών.

Πληρότητα των αιμοφόρων αγγείων συνοδεύει νευραλγία, που προκαλείται από πλύσιμο με κρύο νερό, ιδίως μετά από υπερθέρμανση. Σφυροκροτητή κεφαλαλγία. Ο σφυγμός του Ferrum είναι πλήρης και εύπλαστος· (εκείνος του Acon. είναι πλήρης και φλεγόμενος). Με το Ferrum υπάρχει υπερβολική ευερεθιστότητα, τόσο του νου όσο και των ιστών.

Σε αυτό μοιάζει με Arsen. και Chin., όπως και σε πολλά άλλα συμπτώματα, και είναι αντίδοτο του both. Είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα για υπερδοσολόγηση με κινίνη, και γι' αυτό η αγαπημένη συνδυαστική αγωγή της παλιάς σχολής "Κινίνη και Σίδηρος" είναι ως ένα σημείο συνετή. Οι κράμπες είναι έντονα σημαντικές στην παθογένεση· ευερεθιστότητα της κύστης που προκαλεί ακράτεια ούρων όταν στέκεται όρθιος· ευερεθιστότητα των εντέρων, που προκαλεί διάρροια κατά τη διάρκεια του φαγητού.

Αυτό το σύμπτωμα είναι ιδιαίτερο του Ferrum, με τη διάρροια να εμφανίζεται όταν ο ασθενής αρχίζει να τρώει. Πολλά φάρμακα την έχουν αμέσως μετά το φαγητό. < Από το φαγητό αυγών. Υπάρχει επίσης γαστραλγία, βαριά πίεση στην περιοχή του στομαχιού· αίσθηση σαν κάτι να κυλά στον λαιμό και να τον κλείνει σαν βαλβίδα· συχνά επεισόδια ναυτίας, περιοδικός έμετος (ιδίως τα μεσάνυχτα).

Το ήπαρ και ο σπλήνας επηρεάζονται. Τα τοιχώματα της κοιλιάς είναι επώδυνα. Πόνος στο στόμιο της μήτρας όταν ξαπλώνει· αίσθηση ξηρότητας στον κόλπο. Το Ferrum είναι φάρμακο που πρέπει να χορηγείται προσεκτικά στην αιμορραγική φθίση, καθώς μπορεί να την επιδεινώσει.

Το οξικό, το ιωδιούχο και το φωσφορικό άλας είναι καλύτερα από το μέταλλο σε τέτοιες περιπτώσεις, εκτός αν η ομοιότητα είναι πολύ στενή. Ρευματικά συμπτώματα, ιδίως του αριστερού ώμου και της δελτοειδούς. Παραλυτική αδυναμία. Ανησυχία.

Τρόμος. Τα περισσότερα συμπτώματα επιδ. από την κίνηση, ιδίως την απότομη κίνηση. Ίλιγγος όταν σηκώνεται απότομα· όταν διασχίζει γέφυρα πάνω από νερό· ίλιγγος σαν να ισορροπεί πέρα δώθε, όπως όταν είναι πάνω σε νερό. Η νευραλγία βελτ. με αργό περπάτημα εδώ κι εκεί.

Πράγματι, το "βελτ. με αργή κίνηση" είναι χαρακτηριστική ένδειξη πολλών περιπτώσεων Ferrum. Η ανάπαυση επιδ. τις κράμπες. Το ξάπλωμα επιδ. τον πόνο στο πρόσωπο· το άσθμα· = πόνος στο στόμιο της μήτρας· βελτ. ο βήχας (H. W., xxxi. 57).

Η κάθοδος σκάλας επιδ. την κεφαλαλγία. Το αργό περπάτημα βελτ. τις αίσθημα παλμών· τον πόνο στα χέρια· στο ισχίο. Ο κυριότερος χρόνος επιδείνωσης είναι η νύχτα, και ιδίως τα μεσάνυχτα, καθώς και νωρίς το πρωί. Τα συμπτώματα γενικά επιδ. στον κρύο καιρό, και βελτ. στον ζεστό αέρα· αλλά υπάρχει αρκετή αντιφατικότητα ως προς αυτό, που δείχνει την ευερεθιστότητα του Ferrum σε όλες τις επιδράσεις: η αποκάλυψη του θώρακα βελτ. το άσθμα και τη στένωση, αλλά το υπερβολικά ελαφρύ κάλυμμα επιδ. τον πόνο στον ώμο.

Η υπερθέρμανση = νευραλγία, και το ίδιο και το πλύσιμο με κρύο νερό. Υπάρχει τρόμος του ανοιχτού αέρα, αλλά ο ανοιχτός αέρας βελτ. την κεφαλαλγία. Η χλωρώση του Ferrum επιδ. τον χειμώνα.

Ferrum συγκρίνεται με Graphites (που περιέχει σίδηρο), Manganum και τα άλλα μέταλλα. Ο Teste το τοποθετεί στην κορυφή μιας ομάδας που περιλαμβάνει Plumb., Phos., Carb. an., Puls., Zinc., Secal., Mag. mur., Chi., Bar. c. Αντιδοντάται από: Ars., Chi., Hep., Ip., Puls.. Αντιδοντά: Ars., Chi., Iod., Merc., Hydrocy. ac., τσάι και αλκοολούχα ποτά.

Είναι συμπληρωματικό με: Alumina, Chi. Συμβατά: Aco., Arn., Bell., Chi., Con., Lyc., Merc., Phos., Verat.. Ασύμβατα: Thea, μπύρα. Σύγκριση: Borax (ίλιγγος κατά την κάθοδο);

Mang. (βήχας > ξαπλώνοντας); Anac., Spo. (βήχας > μετά το φαγητό), Ars., Chi.

(διαλείπων πυρετός); Phos. (χολερίνη); Selen., Thuj.

(κακές επιδράσεις του τσαγιού). Graph. (εξάψεις); Rhus (> από την κίνηση);

Oleand. (lienteria); Caust. (παλαιώσεις).

Βουητό στα αυτιά, που απαλύνεται με την υποστήριξη του κεφαλιού σε ένα τραπέζι.

Επίσταξη, κυρίως από το ένα ρουθούνι και το βράδυ.—Συνεχής συσσώρευση θρόμβων αίματος στη μύτη.

Βίαιοι πόνοι, σπασίματα και αιχμές, ιδίως τη νύχτα, που αναγκάζουν σε κίνηση των προσβεβλημένων μερών Κιρσοί Σύσπαση των άκρων Σπασμοί στα άκρα (κατά τη διάρκεια της ημέρας)

Υδρωπικά πρηξίματα, με πόνους διατρητικούς Ανάφλεξη του αίματος και αιμορραγία Η πλειονότητα των συμπτωμάτων εμφανίζεται τη νύχτα, επιδεινώνεται από καθιστή στάση και ανακουφίζεται από ήπια κίνηση Μεγάλη καταβολή και γενική αδυναμία (σχεδόν παραλυτική), που προκαλείται ακόμα και από την ομιλία, εναλλάσσοντας συχνά με ανήσυχο τρέμουλο όλου του σώματος· είναι τόσο αδύναμη που πρέπει να ξαπλώσει

Αποστέωση Μετά από περπάτημα σε ανοιχτό αέρα, αίσθημα αδιαθεσίας από κόπωση, σε βαθμό απώλειας συνείδησης, με θόλωση των ματιών και βούισμα στο κεφάλι Ανησυχία των άκρων Μεγάλη ανάγκη για ξάπλωμα

Τρίξιμο στις αρθρώσεις.