Indigo Tinctoria

Indigo.

Προϊόν οξείδωσης από τους χυμούς αρκετών φυτών, κυρίως του Indigofera tinctoria. N. O. Leguminosae. Τριττούμενο.

Ακμή. Αμηνόρροια. Πρωκτός, πρόπτωση. Βραχιόνιο νευραλγία. Δυσκοιλιότητα. Βήχας. Διάρροια. Επιληψία. Επισταξία. Πρόσωπο, σπυριά.

Το Indigo εισήχθη στην ιατρική ως φάρμακο για την επιληψία. Έχει αποδειχθεί εκτενώς από ομοιοπαθητικούς, και έχουν επίσης γίνει παρατηρήσεις των επιδράσεών του σε επιληπτικούς ασθενείς που λάμβαναν μεγάλες δόσεις από παλαιούς σχολής ιατρούς. Οι αποδείξεις αναδεικνύουν μια σειρά νευραλγικών και νευρικών συμπτωμάτων. Αυτά έχουν συμπληρωθεί από κλινικές παρατηρήσεις, και η θέση του Indg. στην ύλη των φαρμάκων είναι πλέον αρκετά καλά καθορισμένη.

Ο Teste δοκίμασε το Indg. σε περιπτώσεις επιληψίας, αλλά με μικρή επιτυχία, εκτός από περιπτώσεις που οφείλονταν στην παρουσία σκωλήκων. Σε περιπτώσεις πυρετού από σκώληκες το έχει χρησιμοποιήσει με μεγάλο αποτέλεσμα. Οι ασθενείς ήταν παιδιά, από δέκα έως δώδεκα ετών, λεμφατικά, απάθητα, γκρινιάρικα, που έτρωγαν πολύ. Τα συμπτώματα ήταν: ρίγη, καταρροϊκός βήχας, που εμφανίζεται σε μακριές κρίσεις το βράδυ· λευκό, υγρό γλώσσα· όξινη ή δυσοσμία της αναπνοής· μεγάλη αλλά μαλακή κοιλιά· διάρροια με δύο ή τρεις κενώσεις σε είκοσι τέσσερις ώρες, σαν γκρίζος πολτός, όξινη· ασκαρίδες στο ορθό, που μάλιστα βγαίνουν έρποντας κατά τον ύπνο.

Ο Teste χρησιμοποίησε επίσης το Indg. με επιτυχία στις ακόλουθες περιπτώσεις: (1) Ημιυγρή διάρροια (τρεις έως τέσσερις κενώσεις την ημέρα, εμφανιζόμενη ιδίως μετά από άσκηση σε ένα παχύσαρκο ηλικιωμένο άνδρα, που συχνά παρασυρόταν σε υπερβολές στο φαγητό). (2) Χρόνια καταρροή της ουροδόχου κύστης. (3) Στένωση της ουρήθρας μετά από παλαιά γονόρροια (με Plumb. και Sep.). Ο E.

P. Colby (N. A. J.

H., Νοέμβριος 1879, 666) το χορήγησε σε όλες τις περιπτώσεις επιληψίας που ήρθαν υπό την φροντίδα του κατά δώδεκα έτη, με αποτέλεσμα να θεραπεύσει φαινομενικά το 10 τοις εκατό, και να μειώσει τη συχνότητα των κρίσεων σε πολλές ακόμη. Η δοσολογία δεν αναφέρεται, αλλά ήταν πιθανώς ακατέργαστη. Στις δυναμικές θεραπείες της επιληψίας που επιτεύχθηκαν με το Indg., υπήρχε μεγάλη μελαγχολία που ο ασθενής προσπαθούσε να κρύψει, περνώντας πολλές νύχτες κλαίγοντας μόνος του· ή οργίλη και ευερέθιστη διάθεση πριν από τις κρίσεις και ήπια και δειλή μετά.

Οι κρίσεις ήταν αιφνίδιες· φαινομενικά προερχόμενες από το ηλιακό πλέγμα, από το οποίο αναβαίνουν εξάψεις θερμότητας στο κεφάλι· προκαλούμενες από κρύο ή τρόμο. Ιδιαίτερη αίσθηση είναι μια κυματιστή αίσθηση στον εγκέφαλο (την οποία έχω επίσης παρατηρήσει σε περίπτωση επιληψίας που ωφελήθηκε από το Act. r. Ο κυματισμός του Indg. προκαλεί θολή όραση). Ένας ξηρός ασφυκτικός βήχας το βράδυ και μετά την κατάκλιση, και ένας βήχας που πάντα συνοδεύεται από ρινορραγία είναι χαρακτηριστικά.

Ο S. T. Yount (παρατίθεται H. R., ii. 271) αναφέρει ότι είχε χρησιμοποιήσει το Indg. επιτυχώς ως εμμηναγωγό, αφού οδηγήθηκε εκεί από την ανακάλυψη ότι μια ασθενής του το χρησιμοποιούσε συστηματικά για να προκαλέσει έκτρωση.

Το χορήγησε σε αμηνόρροια σε δόσεις ενός έως τεσσάρων δραχμών. Οι αντενδείξεις του είναι σημαντικές για τους ομοιοπαθητικούς. Σε πολύ μεγάλες δόσεις, λέει, το ακατέργαστο φάρμακο προκαλεί ναυτία και έμετο. Δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες, ούτε όπου υπάρχει ευερέθιστο στομάχι, ούτε όπου υπάρχει ιστορικό προηγούμενης πυελικής φλεγμονής, ούτε όπου υπάρχει έντομη εγκεφαλική αναιμία.

Μια περίπτωση που αφηγείται ο Nash (Med. Adv., xviii. 223) αναδεικνύει μία από τις χαρακτηριστικές καταστάσεις του Indg.. Ένας εργατικός άνδρας, άνω των 70, σταδιακά έγινε ανίκανος να εργαστεί. Αδυναμία· δυσκαμψία σε όλο το σώμα, ιδίως στη δεξιά πλευρά, χέρι και πόδι.

Πόνος στο ισχίο τη νύχτα που κατεβαίνει στο πόδι· < στην αρχή της κίνησης μετά από ανάπαυση. Μόλις που γυρίζει στο κρεβάτι. Όρεξη κακή· το στομάχι ενοχλείται, τέσσερις ή πέντε ώρες μετά το φαγητό, αν φάει περισσότερο από πολύ λίγο. Οι πόνοι στα άκρα σαφώς < μετά από κάθε γεύμα.

Το Indg. θεράπευσε άμεσα. Υπάρχουν έντονα συμπτώματα βραχιόνιας και ισχιακής νευραλγίας που έχουν αυτή την ιδιαιτερότητα: εμφανίζονται ή επιδ. ενώ κάθεται ο ασθενής και βελτ. με την κίνηση. Τα συμπτώματα εν γένει είναι: < Με την ανάπαυση· όταν κάθεται. > Με την κίνηση· με το να σηκώνεται· με το περπάτημα.

> Με την πίεση· με το τρίψιμο. < Το απόγευμα· το βράδυ. Ο ίλιγγος με κεφαλαλγία είναι > το βράδυ, και < στον ανοιχτό αέρα. Θερμότητα ανεβαίνει στο κεφάλι με την είσοδο σε ζεστό δωμάτιο μετά από περπάτημα σε κρύο αέρα.

Όλα τα συμπτώματα είναι < μετά το φαγητό και μετά το βραδινό γεύμα.

Αντιδοτώνεται από: Camph., Nux. Σύγκριση: Sul. (επιληψία; αίσθηση βύθισης; θερμές εξάψεις; πυρετός από σκουλήκια); Kali bro. (επιληψία; ακμή); Act. r. (επιληψία με κυματιστή αισθησία στον εγκέφαλο); Rhus (επιδ. από την ανάπαυση, βελτ. από την κίνηση); Bufo (επιληψία: Ind., δειλός, λυπημένος, καταθλιπτικός· Bufo, ορμητικός ή ευερέθιστος); Lyc. (επιδ. το απόγευμα)· Ign. (λυπημένος, εσωστρεφής); Baptis. ("Wild Indigo"), και άλλα Leguminosae.

Μελαγχολία, θλίψη.—Δυσαρεστημένος, κλεισμένος στον εαυτό του.

Σπαραγτικοί πόνοι, μέσα και πίσω από τα αυτιά, καθώς και στην κάτω γνάθο. Πίεση και βουητό στα αυτιά.

Ελκτικές, τριφτικές, διαρρηκτικές πόνοι στα δόντια (δεξ.), σαν να τραβιούνται προς τα έξω, κατά μήκος της ανιούσας διακλαδωσης της γνάθου προς τον κρόταφο και το αυτί, με αύξηση σιέλου και ιδρώτα του δεξιού ημισφαιρίου του κεφαλιού, και γενικό ίδρωμα το βράδυ στο κρεβάτι· πόνοι < από τη ζεστασιά· > από την κίνηση· στιγμιαία > από τον κρύο αέρα· σφύζουσα αίσθηση σε όλη τη δεξιά κάτω γνάθο. (Το Nux ανακούφισε αυτό, αλλά επανήλθε τις επόμενες ημέρες και έγινε παροξυσμικό).

Καταπιεσμένη σεξουαλική επιθυμία.—Κνησμός της ουρήθρας, της βαλάνου και του οσχέου.

Βίαιος βήχας, που προκαλεί έμετο· αιμορραγία από τη μύτη.—Πνιγηρός βήχας, που προκαλεί έμετο το βράδυ, πριν και μετά το ξάπλωμα.

Γουργούρισμα και τρίξιμο στον θώρακα με κάθε έμπνευση.—Πόνοι σαν σουβλιά εντός και γύρω από τους μαστούς.

Σουβλιά μεταξύ των ωμοπλατών.—Σουβλιά στη μέση της πλάτης, που φεύγει μετά από κένωση.

Πόνοι που εξαφανίζονται εντελώς, ή τουλάχιστον επανεμφανίζονται μόνο με πολύ μειωμένη ένταση, μετά από ανάπαυση στο προσβεβλημένο μέρος, ή μετά από ξύσιμο.—Πόνοι σαν σουβλιά και ξεσπασμάτιοι στα άκρα, το απόγευμα και το βράδυ.—Subsultus tendinum.

Ρίγος, με κρύα χέρια και βίαιη κεφαλαλγία, με συνεχή επιθυμία για ούρηση· ούρα θολά.—Μεγάλη ζέστη, ιδίως στο πρόσωπο, με αυξημένη έκκριση ούρων.