Manganum Sulphuricum

Manganum Sulphuricum.

Θειικό μαγγάνιο. MnSO4 4H2O. Διάλυμα.

Χολή, υπερβολική. Γαστρίτιδα. Ήπαρ, παθήσεις του· φλεγμονή του. Οδονταλγία.

"Αυτό το άλας του μαγγανίου," λέει ο Cooper, "αξίζει περισσότερη προσοχή από όση φαίνεται να του δίνεται σήμερα. Έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί έμετο, παράλυση χωρίς σπασμούς και φλεγμονή του στομαχιού και των λεπτών εντέρων, καθώς και του ήπαρ, του σπλήνα και της καρδιάς σε ζώα, και ο C. G. Gmelin, που πειραματίστηκε με αυτό, καταγράφει επίσης την ιδιότητά του να προκαλεί τόσο έκτακτη έκκριση χολής ώστε σχεδόν όλα τα έντερα χρωματίστηκαν κίτρινα από αυτήν, και στα μεγάλα έντερα μεταδόθηκε κηρώδης κίτρινη απόχρωση.

Ο κ. Ure, ενεργώντας βάσει της υπόδειξης του δρος Pereira, διαπίστωσε ότι δρα στον άνθρωπο ως καθαρτικό και χολαγωγό σε δόσεις ενός έως δύο δραχμών σε μισή πίντα νερό. Ωστόσο έχει προκαλέσει έμετο και εφίδρωση καθώς και καθαρτική δράση (Pereira, Mat. Med., 4η έκδ., τόμ. i. σελ. 677), και η δράση του είναι αβέβαιη (από αλλοπαθητική άποψη).

Σε μια περίπτωση ηπατικής διαταραχής όπου τα κόπρανα αποτελούνταν από μεγάλες ποσότητες χολής, το Mang. sulph. 1x θεράπευσε. Η ίδια παρασκευή προκάλεσε τα εξής: Οδονταλγία, σε ένα χαλασμένο δόντι, στη δεξιά πλευρά, στην άνω γνάθο· διαπεραστικές καρφωτές εκτείνουνταν σε όλη την πλευρά του προσώπου και του κεφαλιού και την αντίστοιχη πλευρά του αυχένα και του ώμου και την πλευρά του θώρακα· οι επώδυνες περιοχές ευαίσθητες στην αφή· ο πόνος διώχνεται με την εφαρμογή καυτού σιδερώματος κοντά στην επιφάνεια του δέρματος.

Σύμφωνα με τον Rutherford, το Mang. sulph. είναι ισχυρό εντερικό, αλλά αδύναμο ηπατικό διεγερτικό."