Natrum Salicylicum

Natrum Salicylicum.

Σαλικυλικό νάτριο. (NaC7H5O3)2H2O. Τρίβει. Διάλυμα.

Απόστημα. Φλύκταινες. Αδυναμία. Κατάθλιψη. Αυτιά, θόρυβοι. Πυρετός. Νόσος Ménière. Θόρυβοι στο κεφάλι. Οίδημα. Περιοστίτιδα. Ρευματισμός. Τραύλισμα. Αποκλίνουσα στραβισμός.

Η εισαγωγή του σαλικυλικού οξέος και του Nat. sal. στη γενική ιατρική πρακτική ως θεραπευτικών μέσων κατά του ρευματισμού οδήγησε σε υπερβολικές δόσεις, οι καταγραφές των οποίων βρίσκονται στον Allen και στο C. D. P., και τις έχω ταξινομήσει παρακάτω στο Σχήμα. Το πιο έντονο και επίμονο από τα συμπτώματα που προκαλεί το Nat. sal. είναι η ζάλη, < κατά το σηκώνεται κανείς από την κατάκλιση, και ο έντονος εμβοηλαμός με κώφωση.

Αυτός ο συνδυασμός συμπτωμάτων οδήγησε στην επιτυχή ομοιοπαθητική χρήση του Nat. sal. στη νόσο του Ménière και σε παρόμοες καταστάσεις. Σε ορισμένες από τις υπερδοσολογίες προκλήθηκε υψηλός πυρετός με παραλήρημα. Το Nat. sal. έχει χρησιμοποιηθεί ελεύθερα στην παρασκευή μπύρας για την αποτροπή της ζύμωσης, και αυτό προκάλεσε συμπτώματα δηλητηρίασης, ιδίως εφίδρωση και ευαισθησία των ποδιών με σκούρες χρωματιστές και διατεταμένες φλέβες (H. W., xxv. 500, 566).

Το Nat. sal. έχει προφανώς μια συγγένεια προς τις αρθρώσεις, αφού προκαλεί πολλά από τα συμπτώματα δηλητηρίασής του ταυτόχρονα με την υποχώρηση των αρθρικών πόνων της ουρικής αρθρίτιδας και του ρευματισμού. Έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στην ομοιοπαθητική πρακτική στη θεραπεία του περιοστιακού ρευματισμού. Η αποκλίνουσα στραβισμός και η τραυλότητα ήταν έντονα παθογενετικά αποτελέσματα σε μία περίπτωση, και θα πρέπει να οδηγήσουν σε ομοιοπαθητικές χρήσεις. Έχει προκαλέσει ερεθισμό των βουβωνικών αδένων, και έχει θεραπεύσει απόστημα στη μασχάλη.

Έχοντας δώσει Nat. sal. 3 σε ασθενή που ανέρρωνε από γρίπη και είχε συμπτώματα ίλιγγου με θορύβους στο κεφάλι, η ασθενής ανακουφίστηκε τόσο πολύ από το φάρμακο όσον αφορά την αδυναμία και την κατάθλιψή της, ώστε ονόμασε το φάρμακο «τονωτικό» της. Ο W. R. Rice δημοσίευσε μια περίπτωση στο Brit.

Med. Jour., 30 Νοεμβρίου 1897, στην οποία έδωσε σε μια κυρία δόσεις 10-gr. Nat. sal. κάθε τέσσερις ώρες. Μετά την τρίτη δόση επήλθε «εξαιρετικά ανησυχητική κατάπτωση, ψυχική και σωματική».

Ο σφυγμός έγινε αδύναμος και συμπιεστός, έπεσε στις 35 ανά λεπτό, και η θερμοκρασία έγινε υποφυσιολογική. Με τη διακοπή του Nat. sal. τα συμπτώματα υποχώρησαν ταχύτατα. Ο Ebstein έχει υποστηρίξει ότι το Nat. sal. σε συνηθισμένη δοσολογία έχει μια ελεγκτική ισχύ επί της γλυκοζουρίας, και ο R. T.

Williamson (B. M. J., 30 Μαρτίου 1901) το επιβεβαίωσε αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις.

Σύγκριση: Gaulth., Salix mol., Salix nig., Sal. ac., Salol. Στη νόσο του Ménière, Chi., Kali i., Carb. sul.

Συνεχείς θόρυβοι στα αυτιά, κώφωση· απευθείας και δια οστού.

Το αριστερό πρόσωπο κόκκινο· και τα δύο βλέφαρα, το άνω χείλος οιδηματικά.—Αγχωμένη έκφραση, κόκκινο πρόσωπο.

Βραχνή, ασαφής ομιλία, τραυλισμός, ορισμένες λέξεις δεν μπορεί να προφέρει.—Ξηρότητα στο στόμα και στον λαιμό με μεγάμη δίψα.

Μεγάλη δίψα.—Απώλεια όρεξης.—Έμετος· απώλεια συνείδησης.

Βουβωνικοί αδένες πρησμένοι, ευαίσθητοι.

Διάρροια· μεγάλη δίψα.

Απόλυτη αλλά προσωρινή ανικανότητα.

(Δακτύλιος αποστηματώδης μασχάλης.).—Δυνατός κνησμός στο ράχος του δεξιού χεριού.

Πόδια πρησμένα, πέλματα ευαίσθητα, φλέβες των ραχών πολύ γεμάτες (από πόσιμο άλε που περιείχε Nat. sal.).

Εναγώνια εξάντληση, ψυχική και σωματική.—Αριστερή πλευρά προσώπου, κάτω άκρα, δεξιός θώρακας διάχυτα ερυθρωποί, και τα δύο βλέφαρα, άνω χείλος, μεγάλο μέρος των ποδιών ελαφρώς οιδηματώδη.—Βλέφαρα, χέρια, πρόσωπο και πόδια πρησμένα.—Θαμπός και βαρύς.—Μυρμήγκιασμα σε όλο το σώμα.—Πολύ ανήσυχος· η κατάσταση αλλάζει συνεχώς.