Prefatory Note To Vol Ii

ΠΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΜΟ II

Δεν μπορώ να αφήσω αυτόν τον τόμο να βγει στον κόσμο χωρίς να αναφερθώ στη βαριά απώλεια που υπέστη η θεραπευτική Τέχνη και Επιστήμη από την εμφάνιση του προκατόχου του. Με τον θάνατο του James Compton Burnett ο κόσμος χάνει ένα από τα μεγαλύτερα θεραπευτικά φώτα της γενιάς του. Για τους στενούς του φίλους ο Burnett ήταν αυτό και ήταν κάτι περισσότερο—ένας ολόψυχος φίλος, μια ευρηματική βοήθεια απέναντι στη δυσκολία, και ο πιο εμπνευσμένος από τους συντρόφους. Είναι λοιπόν μια ιδιαίτερα πικρή απογοήτευση για μένα που δεν έζησε να δει ολοκληρωμένο ένα έργο στο οποίο έδειξε έντονο ενδιαφέρον, και στο οποίο ενσωματώνεται τόσα πολλά που είναι δικά του.

Οι κριτικοί των έργων του Burnett έχουν μερικές φορές παραπονεθεί ότι χρησιμοποιούσε ασυνήθιστα φάρμακα, για τα οποία δεν υπήρχε προσβάσιμη πληροφόρηση. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις επιπτώσεις, είπα κάποτε στον Burnett, πριν αρκετά χρόνια, ότι είχα μεγάλη διάθεση να γράψω ένα υλικό ιατρικό (materia medica) που να ασχολείται αποκλειστικά με τα φάρμακα που είτε εισήγαγε είτε χρησιμοποίησε με πρωτότυπους τρόπους. «Και πολύ καλό πράγμα, επίσης!» ήταν η απάντησή του. Το σχέδιο δεν ήταν γραπτό να πάρει πραγματική μορφή, αλλά στο παρόν έργο κάτι καλύτερο έγινε.

Σε όσο βαθμό το έργο του Burnett μου είναι γνωστό, μέσα από τα γραπτά του και από συζητήσεις, η ειδική γνώση που κατείχε για διάφορα φάρμακα θα βρεθεί παρουσιασμένη, όχι με απομονωμένο τρόπο, αλλά στη σωστή θέση της, μαζί με κάθε σχετική γνώση που διαθέτω. Αναφορές στο όνομα του Burnett θα βρεθούν σε αφθονία σε όλο αυτό το έργο—μπορώ να αναφέρω τα άρθρα για το Quercus, το Urtica, το Scirrhinum και το Thuja ως λίγα παραδείγματα—και δεν είναι μικρή παρηγοριά για μένα να νιώθω ότι η επιρροή του θα ζει στις σελίδες μου καθώς και στα δικά του βιβλία.

Ο μερίδιος του Dr. Cooper στον παρόντα τόμο είναι πιο άμεσος. Όταν εμφανίστηκε ο πρώτος τόμος ο Cooper έδειξε την έγκρισή του με διάφορους τρόπους, και, μεταξύ άλλων, προσφέροντας να διαβάσει τα δοκίμια του δεύτερου. Καθώς είναι η πηγή μου για πολλά νέα θέματα, δέχτηκα με μεγάλη χαρά την προσφορά, η οποία πραγματοποιήθηκε με κανέναν τρόπο πρόχειρο.

Ο Cooper άνοιξε τα σημειωματάριά του, και δεν φείδατο κόπου να μου δώσει τους καρπούς της ανάγνωσης και της εμπειρίας του, η τελευταία δε είναι ιδιαίτερης αξίας αφού μεγάλο μέρος της πρακτικής του είναι με μονές δόσεις φαρμάκων. τις προσθήκες του τις αντιμετώπισα με τον ίδιο τρόπο όπως τα δημοσιευμένα έγγραφα, και τις ενσωμάτωσα στο κείμενο, διακριτές, κατά το μεγαλύτερο μέρος, με το όνομά του ή τα αρχικά του (R. T. C). Θεραπευμένα συμπτώματα που μου έχει δώσει τα έχω περικλείσει σε αγκύλες στο Σχήμα, εκτός αν η διατύπωση του συμπτώματος δείχνει το γεγονός.

Συμπτώματα που προκλήθηκαν ή επιδεινώθηκαν αναφέρονται ως τέτοια στο κείμενο.

Η υποβολή των δοκιμίων μου στον Cooper με αυτόν τον τρόπο ήταν, στην ουσία, το να θέτω το έργο μου σε αυστηρή δοκιμασία. Υπάρχουν λίγα πράγματα πιο δύσκολα να επιτευχθούν από το να συμπυκνώνεις τα γραπτά ενός άλλου προσώπου με τέτοιο τρόπο ώστε να ικανοποιείται ο συγγραφέας του οποίου το γράψιμο συμπυκνώνεται. Το θεωρώ ικανοποιητική απόδειξη της γενικής μου ακρίβειας το ότι από όλο το υλικό που έχω πάρει από τα γραπτά του Cooper ή τις προφορικές του επικοινωνίες, δεν έχει θεωρήσει αναγκαίο να κάνει αλλαγές σε κανένα ουσιώδες σημείο.

Τα συμπτώματα σε αγκύλες, ως κανόνας, σημαίνουν θεραπευμένα συμπτώματα, όπως επίσης και τα συμπτώματα με το όνομα μιας νόσου σε αγκύλες στο τέλος. Αλλά δεν έχω αναλάβει σε αυτόν τον τόμο, περισσότερο απ' ό,τι έκανα στον Τόμο I., να διακρίνω όλα τα θεραπευμένα συμπτώματα από τα παθογενετικά. Μερικά αποσπάσματα θα βρεθούν σε τετραγωνικές αγκύλες με τα αρχικά «H. N. G.» στο τέλος. Αυτά τα αποσπάσματα είναι παραθέματα από το υλικό ιατρικό (Materia Medica) του Henry N. Guernsey.

Στη σύνταξη του Τόμου I—(A...H), πριν είχα διαπιστώσει το μέγεθος του χώρου που θα είχα στη διάθεσή μου, δεν επαναλάμβανα πάντα στο Σχήμα όλα τα συμπτώματα που αναφέρονταν υπό την επικεφαλίδα ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ. Αυτή η παράλειψη μπορεί εύκολα να διορθωθεί γράφοντας τέτοια συμπτώματα στο περιθώριο του Σχήματος· αλλά στον Τόμο II.—(I...Z) έχω φερθεί στον εαυτό μου με περισσότερη γενναιοδωρία στο θέμα του χώρου, και έχω επιδιώξει, όσο ήταν δυνατό, να αποφύγω αυτή την ανάγκη. Μια συνέπεια αυτού ήταν ότι ο τόμος μεγάλωσε υπερβολικά για βιβλιοδεσία άνετα μέσα σε ένα ζεύγος εξωφύλλων, και έχω επομένως αποφασίσει να τον βιβλιοδετήσω σε δύο μέρη. Καμία αλλαγή δεν θα γίνει στο δημοσιευμένο τίμημα του έργου γι' αυτόν τον λόγο, αν και σημαίνει βαριά δαπάνη για μένα.

Μερικές πρόσθετες συντομογραφίες θα βρεθούν στον Τόμο II., όπως «h.» για ώρα και «d.» για ημέρα· αλλά αυτές θα είναι πάντα προφανείς στον αναγνώστη. «B. J. H.» σημαίνει British Journal of Homoeopathy· «M. H. R.,» Monthly Homoeopathic Review· «B. M. J.,» British Medical Journal· το «Med. Adv.» το έχω περαιτέρω συντομεύσει σε «M. A.»· και το «Amer. Hom.» σε «A. H.»

Τώρα που το υλικό ιατρικό (MATERIA MEDICA) είναι πλήρες, η προσοχή μου θα δοθεί στη σύνταξη μιας Κλινικής Ρεπερτορίας και Κονκορτίουμ. Στο υλικό ιατρικό κάθε φάρμακο διαθέτει ένα Κλινικό Ευρετήριο υπό την επικεφαλίδα «ΚΛΙΝΙΚΑ»: στη Ρεπερτορία προτίθεμαι να παρέχω ένα γενικό ευρετήριο σε όλες αυτές τις επικεφαλίδες. Επιπλέον θα υπάρχει ένα ευρετήριο για τις ΑΙΤΙΕΣ (που δίνονται υπό την επικεφαλίδα ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ) και για τα ψυχικά σύνθετα και τις καταστάσεις. Προτίθεμαι να προσθέσω ένα Κονκορτίουμ, ή πίνακα, που να δείχνει τις σχέσεις στη φύση των διαφόρων φαρμάκων, π.χ., τις φυσικές τάξεις στην περίπτωση των φυτών και των ζώων.

JOHN HENRY CLARKE. 30, CLARGES STREET, LONDON, W. 18 Δεκεμβρίου 1901.