Passiflora Incarnata

Passiflora.

Passiflora incarnata. Λουλούδι του Πάθους. N. O. Passifloraceae (της ομάδας των Violal). Βάμμα από φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα που συλλέγονται τον Μάιο. Υγρό υδροαλκοολικό εκχύλισμα. Κονιοποιημένο πηκτωμένος χυμός.

Έγκαυμα. Χολέρα των βρεφών. Σπασμοί. Παραλήρημα τρεμούλιασμα. Οδοντοφυΐα. Επιληψία. Ερυσίπελας. Εξωφθαλμία. Αιώρηση. Ισχιαλγία. Αϋπνία. Τέτανος· των νεογνών.

Η Passiflora δεν έχει αποδειχθεί. Η θεραπευτική της δράση φαίνεται να είναι άμεσης φύσης. Ο Hale την εισήγαγε στην ομοιοπαθητική, παραθέτοντας στα New Remedies μια εργασία του L. Phares.

Ο Phares έμαθε τη δράση της από τον W. B. Lindsay, ο οποίος τη χρησιμοποίησε με εξαιρετική επιτυχία στον τετανό των νεογνών. Ένα υδατικό εκχύλισμα της ρίζας ο Lindsay το συνέστησε ως εφαρμογή για το σκληρό chancre (συφιλιδικό έλκος), το ερυσίπελας, τους ερεθισμένους αιμορροΐδες και τα πρόσφατα εγκαύματα.

Ο Phares επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα της Passif. στο ερυσίπελας (δεν «είδε ποτέ κάτι να δρα τόσο γρήγορα»), στα έλκη, στις νευραλγίες και στον τετανό. Παραθέτει την περίπτωση μιας ηλικιωμένης κυρίας που προσβλήθηκε από σπασμούς τετανικής φύσης, και αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις τετάνου σε άλογο που θεράπευσε ο ίδιος και ο γιος του, J. H. Phares.

Ένα δικό του άλογο προσβλήθηκε από τετανό και κάθε ελπίδα για τη σωτηρία του είχε εγκαταλειφθεί, όταν ο Phares μάζεψε λίγο Passif.—στέλεχος, φύλλα και άνθη—τα έλιωσε, τα ύγρανε με νερό, έσυψε δέκα έως δώδεκα ουγγιές και τα έχυσε στον λαιμό του ζώου μέσω σωλήνα που εισήχθη από την πλευρά του στόματός του. Αν και δεν αναμενόταν να ζήσει μισή ώρα, το άλογο βρέθηκε να βόσκει το επόμενο πρωί. Ο Farrington θεωρεί ότι η Passif. ταιριάζει ιδιαίτερα στον τετανό των θερμών χωρών, και αναφέρεται σε δύο θεραπείες του Archibald Bayne των Μπαρμπάντος με την Ø και την 1x.

Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σε σπασμούς παιδιών και άλλες διαταραχές της οδοντοφυΐας, ακόμη και στην επιληψία. Ο J. W. Covert (Hom.

News, xxii. 153) αναφέρει αυτή την περίπτωση: Η κυρία X., 28 ετών, είχε επιληπτικούς σπασμούς επί χρόνια, από έναν έως είκοσι κρίσεις την εβδομάδα. Η αύρα ήταν ένα αίσθημα σφιξίματος στο στήθος. Με ομοιοπαθητική θεραπεία ο Covert κατάφερε να μειώσει τη συχνότητα των κρίσεων, αλλά αυτές επέστρεφαν πάντα στην εμμηνορρυσία. Δόθηκε Passif. Ø, vi σταγόνες, έξι φορές την ημέρα.

Η επόμενη περίοδος πέρασε χωρίς σπασμό, αλλά η ασθενής είχε μια βίαιη κεφαλαλγία, σαν να επρόκειτο να ξεκολλήσει η κορυφή του κεφαλιού. Αυτό ελέγχθηκε ταχύτατα με την Glon. 6. Οι τρεις επόμενες περίοδοι πέρασαν χωρίς καμία κρίση. Ο E.

S. Prindle (H. R., xv. 21) διηγείται μια περίπτωση παραληρητικού ρίγους (delirium tremens). Ένας Γερμανός, οδηγός αμαξώματος μπύρας, ήταν κλινήρης με σπασμένο χέρι, όταν προσβλήθηκε από παραληρητικό ρίγο (delirium tremens) εξαιρετικά άγριας μορφής, τον οποίο τα συνηθισμένα φάρμακα απέτυχαν εντελώς να ελέγξουν.

Δόθηκε τώρα succus της Passif., δύο δράμιες κάθε μισή ώρα. Μετά την τρίτη δόση ο ασθενής ησύχασε και κοιμήθηκε τρεις ώρες. Με το ξύπνημα άρχισε πάλι να παραληρεί, αλλά όχι τόσο έντονα όπως πριν. Ένα ακόμη κουταλάκι του γλυκού Passif. τον έβαλε για ύπνο, και το επόμενο πρωί ήταν εντελώς λογικός και επέτρεψε να του ξανατεθεί το χέρι.

Η Passif. έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη συνηθισμένη αϋπνία· για την ανησυχία των πυρετών· για τις επίπονες και χρονοβόρες γέννες όταν η ασθενής γίνεται νευρική και ευερέθιστη· για τη διακοπή της συνήθειας της μορφίνης· χολέρα των βρεφών με ανησυχία, διέγερση και σπασμούς· νευραλγίες, εσωτερικές και των άκρων. Ο G. C. Buchanan (παράθεση H.

W., xxviii. 411) παρατήρησε κάποια περίεργα αποτελέσματα σε μια ασθενή, την κυρία V., στην οποία έδωσε δόσεις κουταλιού του γλυκού για νευραλγία, αϋπνία και νευρικότητα: «Τα μάτια της φαίνονταν να βγαίνουν έξω από το κεφάλι της και να βρίσκονται πάνω στο πάπλωμα, οι φτέρνες της φαίνονταν να είναι ψηλά στον αέρα· η κορυφή του κεφαλιού της φαινόταν να σηκώνεται». Στον παρατηρητή τα μάτια φαίνονταν να προβάλλουν. Αργότερα εμφανίστηκε μια σοβαρή κρίση αιμορροΐδων. Η δόση μειώθηκε σε μισά κουταλάκια του γλυκού, τα οποία προκαλούσαν ύπνο και δεν προκαλούσαν κακές επιπτώσεις.

Το Live Stock Journal (28 Ιουνίου 1901) αναφέρει μια εμπειρία καταγεγραμμένη στο «The Stock Poisoning Plants at Montana». Ο κ. T. A.

Melter έδωσε σε ένα άλογο μεγάλη ποσότητα κληματσίδας του λουλουδιού του πάθους που είχε συλλεχθεί τρεις μήνες μετά την εποχή της άνθησης και το άλογο ευδοκίμησε και πάχυνε με αυτή. Μια άλλη φορά το άλογο απέκτησε τυχαία πρόσβαση σε μια ποσότητα του ίδιου ζωοτροφής, η οποία όμως είχε συλλεχθεί κατά την εποχή της άνθησης, και έφαγε με λαχτάρα από αυτή. Την επόμενη ημέρα του γεύματος το άλογο βρέθηκε σε ηλίθια κατάσταση και έτσι έμεινε, χάνοντας σταθερά σάρκα επί έξι εβδομάδες, οπότε πέθανε.

Σύγκριση: Σε τέτανο και επιληψία, Oenan., Nux. Οι φτέρνες φαίνεται να ανεβαίνουν, Phos. οξ.

Βίαιη κεφαλαλγία σαν η κορυφή του κεφαλιού να επρόκειτο να αφαιρεθεί (> από Glon.).—Η κορυφή του κεφαλιού φαινόταν να σηκώνεται.

Τα μάτια έμοιαζαν σαν να βγαίνουν από το κεφάλι· της φαινόταν ότι έβγαιναν από το κεφάλι της και κείτονταν πάνω στο πάπλωμα.

Εμφανίστηκε σοβαρή κρίση αιμορροΐδων.

Οι φτέρνες της φαίνονταν να είναι σηκωμένες στον αέρα.