Simaruba

Simaruba.

Simaruba amara. Mountain damson. N. O. Simarubaceae. Βάμμα της αποξηραμένου φλοιού της ρίζας.

Διάρροια. Δυσεντερία. Δήγμα φιδιού. Σκουλήκια.

Simaruba είναι ιθαγενές των Δυτικών Ινδιών και της τροπικής Αμερικής. Ο «φλοιός του Simaruba» χρησιμοποιείται ως πικρό τονωτικό και ως τοπικό φάρμακο για δυσεντερία και διάρροια. Το μέρος που χρησιμοποιείται είναι ο «φλοιός», που στην πραγματικότητα είναι το περίβλημα της ρίζας, από το οποίο παρασκευάζεται οικιακά αφέψημα. «Σε μεγάλες δόσεις», λέει το Treas. of Botany, «λέγεται ότι δρα ως εμετικό, καθαρτικό και διαφωρητικό». Η S. versicolor, βραζιλιάνικο είδος, έχει παρόμοιες ιδιότητες.

Οι καρποί και ο φλοιός χρησιμοποιούνται ως ανθελμινθικά· έγχυμα του δεύτερου χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις δήγματος φιδιού. Το φυτό είναι τόσο πικρό που τα έντομα δεν το προσβάλλουν, γι' αυτό η σκόνη της ρίζας έχει χρησιμοποιηθεί για να σκοτώνει τα παράσιτα. Η S. glauca, ιθαγενής της Κούβας, δίνει ένα κολλώδες χυμό που χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιπτώσεις δερματικής νόσου.» Αυτό συνοψίζει πολύ καλά τη θέση και τις ιδιότητες του Simaruba. Και είναι καλό να θυμόμαστε ότι το Cedron, που είναι «Simaba Cedron», ανήκει στην ίδια τάξη.

Η πρώτη μου πρακτική γνωριμία με το Simb. ως ομοιοπαθητικό φάρμακο ήταν σε μια περίπτωση ασθενούς που ταξίδευε πολύ και έπασχε από χρόνια τάση προς χαλάρωση των εντέρων. Είχε κόπρανα σαν κίτρινη ώχρα, για τα οποία το Gamboge είχε βοηθήσει πολύ. Όταν βρισκόταν στη νότια Γαλλία συμβουλεύτηκε έναν ομοιοπαθητικό, το όνομα του οποίου μου διαφεύγει, και εκείνος συνταγογράφησε το Simaruba με εξαιρετικό αποτέλεσμα. Από τότε το έχω χρησιμοποιήσει σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Ο H. H. Beamish (H. W., Απρίλιος 1925) λέει ότι στον Ζαμβέζη, για τη δυσεντερία, ο φλοιός του Simaruba βράζεται και, για ενίσχυση της στυπτικής δράσης, προστίθεται Alum στο αφέψημα.

Αλλά το Simaruba είναι το ειδικό μέσο.

Σύγκριση: (Βοταν.) Cedron, Ail., Chap. am., Quassia. Σύγκριση επίσης: Vacc. myrt., Chi., Rheum, Gamb.