Stannum Iodatum

Stannum Iodatum.

Ιωδίδιο του κασσίτερου. Sn I2. Τρίξιμο.

Φθίση.

Το Stan. iod. έχει χρησιμοποιηθεί προτιμησιακά έναντι του μετάλλου σε ορισμένα φθισικά περιστατικά στα οποία υπήρχαν τα γενικά χαρακτηριστικά του Stan. Ο O. S. Haines (Clinique, vii. 11) το θεωρεί ιδιαίτερα ενδεδειγμένο όταν ο ασθενής «έχει καθαρό δέρμα και μακριές βλεφαρίδες, και όταν η πορεία της νόσου είναι ταχύα».

Χρησιμοποιεί το 2x τρίξιμο. Ο M. D. Youngman (H.

M., Jan. 1895) το βρίσκει βαθιά δρών φάρμακο, κυρίως πολύτιμο σε χρόνιες θωρακικές νόσους που χαρακτηρίζονται από πλαστικές ιστολογικές αλλαγές. Είναι ενδεδειγμένο σε περιστατικά που «κολλάνε» και χρειάζονται ένα «εναλλακτικό». Δίνει αυτό το κλειδί: «Επίμονη τάση για βήχα, προκαλούμενη από ένα ερεθιστικό ξηρό σημείο στον λαιμό, άλλοτε σε ένα μέρος, άλλοτε σε άλλο, συχνά φαινομενικά στη ρίζα της γλώσσας». Αυτός ο βήχας, που αρχίζει ως αδύναμος στον ήχο βήχας, συνοδευόμενος από δύσπνοια, σύντομα αποκτά δύναμη και ήχο και προκαλεί την έκκριση ελεύθερης, άφθονης, ωχρά κιτρινωπής απόχρεμψης, η οποία αρχικά >, αλλά σύντομα ακολουθείται από αίσθημα ξηρότητας, αδυναμίας στον λαιμό και το στήθος, και αυξημένη καταπίεση.

Ένας ανυποχώρητος καπνιστής, που είχε τέτοιο βήχα, είπε ότι προερχόταν από τον λαιμό του και το απέδιδε στο κάπνισμα. Ο Youngman βρήκε περιοχές σκλήρυνσης στο μέσο του δεξιού πνεύμονα. Υπήρχε αίσθημα αδυναμίας στο στήθος μετά τον βήχα. Το Stan. i. 3x trit. ανακούφισε σημαντικά.

Ο άνδρας στάλθηκε σε μεγάλο υψόμετρο, όπου απολάμβανε τέλεια υγεία και απαλλάχθηκε από τη συνήθεια του καπνίσματος.