Sulphurosum Acidum

Sulphurosum Acidum.

Θειώδες οξύ. H2SO3. Ανυδρίτη του θείου. SO2. Το αέριο του θειώδους οξέος διαλύεται στο νερό και αποτελεί το 9,2 τοις εκατό. κατά βάρος του διαλύματος.

Acne rosacea. Κρυολογήματα. Δυσκοιλιότητα, σκυβαλοειδής. Κρούπ. Διφθερίτιδα. Eczema marginalis. Favus. Χέρια, σκασμένα. Γρίπη. Θηλές, επώδυνες. Pityriasis versicolor. Πυρώση. Στοματίτιδα, ελκώδης.

Πριν από περίπου σαράντα χρόνια, όταν η θεωρία των μικροβίων ως αιτίας των νοσημάτων στη σημερινή της μορφή βρισκόταν ακόμη στη βρεφική της ηλικία, ο Dewar, από το Fife, συνέλαβε την ιδέα ότι το θειώδες οξύ ήταν ένα αβλαβές και ταυτόχρονα καθολικό καταστροφέας μικροβίων, και κατά συνέπεια καθολικό φάρμακο. Οι απόψεις του έτυχαν θερμής αποδοχής, και οι εισπνοές θειώδους οξέος που αναδυόταν από την καύση Sulphur έγιναν της μόδας. Η μέθοδος του Dewar ήταν απλή. Λίγα κόκκινα κάρβουνα τοποθετούνταν σε μια σκαφίδα κουζίνας· αυτή τοποθετούνταν στο κέντρο ενός δωματίου και άνθη sulphur πασπαλίζονταν επάνω τους.

Σε πολύ σύντομο χρόνο κάθε άτομο στο δωμάτιο φτερνιζόταν βίαια, βήχαζε και λαχάνιαζε, με δάκρυα και καταρροή από τα μάτια και τη μύτη. Ο Dewar χρησιμοποιούσε επίσης τη συνήθη διάλυμα και σπρέι. Μεταξύ των ειδικών νοσημάτων που ανακόπηκαν από το Suls. ac. ο Dewar ανέφερε: περπατώματα· ραγισμένα χέρια από το κρύο· διφθερίτιδα· κακοήθη οστρακιά· ερυσίπελας (τοπική εφαρμογή ίσων μερών του οξέος B. P. και γλυκερίνης)· καταρροή κεφαλής, γρίπη, άσθμα, βρογχίτιδα, ψευδοκρούπ, λαρυγγίτιδα του κήρυκα, χρόνια φθίση· τυφοειδή πυρετό.

Πληγές, επώδυνες θηλές και μωλωπισμοί επίσης ανταποκρίνονταν στην τοπική του χρήση. Ως κάποιος που έχει υποβληθεί στη διαδικασία του «καπνισμού» (θεωρούνταν ότι προλαμβάνει όλα τα είδη των νοσημάτων, καθώς και ότι θεραπεύει, και υποθέτω ότι με αυτόν τον σκοπό υποχρεώθηκα να «αποδείξω» το Suls. ac. στην παιδική μου ηλικία), μπορώ να επιβεβαιώσω την ομοιοπαθητικότητά του στο τμήμα «κρύωμα, βήχες, άσθμα και γρίπη» των συστάσεων του Dewar. Το Suls. ac. αναμφίβολα μοιράζεται τις αντισηπτικές ιδιότητες του Sulph..

Τα συμπτώματα του Σχήματος προέρχονται από παρατηρήσεις των επιδράσεων σε εργάτες στα ορυχεία, από αέρα μολυσμένο με Suls. ac., με λίγες προσθήκες δικές μου. Ο Milne συνοψίζει τις αρετές του ως εξής: «Αντισηπτικό, απολυμαντικό· ισχυρός απο-οξειδωτής και καταστροφέας της φυτικής ζωής». Ως γαργάρισμα χρησιμοποιείται σε αναλογία ένα προς έξι. Σε παρασιτικές δερματικές παθήσεις χρησιμοποιείται το διάλυμα B.

P. και είναι αποτελεσματικό. Εσωτερικά, λέει ο Milne, «κάνει καλό στη σαρκίνη» σε δόσεις min. xxx. έως lx., καλά αραιωμένες με νερό. Ο Ringer (που επικυρώνει τις περισσότερες από τις συστάσεις του Dewar) λέει ότι δέκα έως δεκαπέντε ελάχιστα ληφθέντα δέκα λεπτά πριν από κάθε γεύμα θεραπεύουν την πυρωσία στις περισσότερες περιπτώσεις, και προλαμβάνουν το φούσκωμα και τις ζυμώσεις· και ότι «το διάλυμα, είτε ισχυρό είτε αραιωμένο, σε ποικίλες αναλογίες, αφαιρεί ταχύτατα την μυκητίαση του στόματος».

Αυτή η περίπτωση αγγίζει ένα ομοιοπαθητικό χαρακτηριστικό του Suls. ac.—ελκώδης φλεγμονή του στόματος. Έχει θεραπεύσει αυτή την κατάσταση στις αραιώσεις. Η κεφαλαλγία του Suls. ac. βελτιώνεται > από τον έμετο. Ο C.

Wootton γεύτηκε το οξύ (H. W., xxvi. 204) με αυτό το αποτέλεσμα—διέκοψε αμέσως τη βλεννώδη έκκριση των εντέρων, προκαλώντας σκληρά, κοπριόμορφα κόπρανα. Η δυσκοιλιότητα ήταν τόσο σοβαρή που υπέφερε για εννέα μήνες, μέχρι που πήρε Hydrast., το οποίο τον θεράπευσε. Η χρήση του Suls. ac. ως λοσιόν για τα μαλλιά σε μεταγενέστερο χρόνο παρήγαγε το ίδιο αποτέλεσμα.

Αντιδοτώνεται από: Hydrast. (δυσκοιλιότητα). Σύγκριση: Sul. Σε ελκωμένο επώδυνο στόμα, Nat. m., Caps.. Οι επιδράσεις στην πλάτη που κατέγραψε ο Hahnemann ως προερχόμενες από τους ατμούς της καύσης Sulphur αντιδοτήθηκαν από Ηλεκτροσόκ.

Κουδούνισμα στα αυτιά με πόνο στο κεφάλι.

Φτέρνισμα και καταρροή.

(Ελκώδης στοματίτιδα.)

Πολλοί εμεύσαν, άλλοι είχαν την τάση αλλά δεν μπόρεσαν.

Σοβαρή δυσκοιλιότητα, σκληρά σφαιρικά κόπρανα, που διήρκεσαν εννέα μήνες; πλήρης ξηρότητα του εντερικού σωλήνα· (το Hydst. θεράπευσε τελικά).—Μερικοί απελευθέρωσαν τα περιεχόμενα του ορθού· άλλοι είχαν την επιθυμία αλλά δεν μπόρεσαν.

Επίμονος βήχας πνιγμός, με άφθονη απόχρεμψη υγρού βλέννης.—Δύσπνοια και συχνές ακούσιες βαθιές εισπνοές.

Ακραία σφιξίμο του θώρακα.

Η καρδιά πάλλετο βίαια.—Σφυγμός: ήρεμος, ασθενικός· ή αργός, ασθενικός και ακανόνιστος.

Κάτω άκρα αδύναμα, πολύ επώδυνα αμέσως πάνω από τα γόνατα.