Urea Pura

Urea.

Καρβαμίδη. Το κύριο στερεό συστατικό των ούρων των θηλαστικών. (Λευκοί κρύσταλλοι.) CO(NH2)2. Τριτύρωση. Διάλυμα. [επίσης βάμμα ή διάλυμα του νιτρικού—ουρία νιτρική].

Αλβουμινουρία. Διαβήτης. Ύδρωπας. Έκζεμα, ουραιμικό. Ουρική αρθρίτιδα. Κίρρωση ήπατος. Φυματίωση. Ουραιμία.

Η αδυναμία των νεφρών να αποβάλλουν την Ουρία από το αίμα οδηγεί σε ουραιμική τοξίκωση, παραλήρημα, σπασμούς και κώμα. βάσει γενικών ενδείξεων η Ουρία έχει χρησιμοποιηθεί στην ιατρική και από τις δύο σχολές. Ο Merck αναφέρει ότι είναι διουρητική και χρησιμοποιείται σε κίρρωση του ήπατος, πλευρίτιδα, νεφρολιθίαση. Ο Allen παραθέτει από τον Mauthner δύο περιπτώσεις νεφρικού υδρώπα με συμπτώματα γενικής τοξίκωσης, στις οποίες το Urea nit., gr. ii., διαιρεμένο σε τρεις δόσεις και χορηγούμενο ανά δύο ώρες, έφερε λαμπρή ίαση.

Ο Burnett έχει χρησιμοποιήσει τόσο την Urea 6 όσο και το Uric acid 6 σε ουραιμικό έκζεμα, «όπου το ουραιμικό έκζεμα υπήρξε η δερματική έξοδος του οργανισμού». Ο Burnett χορηγούσε Ουρία σε ουραιμικές περιπτώσεις όπου τα ούρα ήσαν ραχιαία και με χαμηλό ειδικό βάρος· «παχύνει τα ούρα και προσφέρει μεγάλη ανακούφιση στον ασθενή». Ο Arthur H. Buch (Med.

Press, 14 Αυγ. 1901) αναφέρει περιπτώσεις φυματίωσης που θεραπεύτηκαν, σύμφωνα με το σχέδιο που εγκαινίασε ο Harper, του Nottingham, με Ουρία σε δόσεις 20-30 κόκκων τρεις φορές την ημέρα. Η Ουρία, λέει ο Buch, «σχηματίζεται στον σπλήνα, στο λεμφικό και στους εκκριτικούς αδένες, αλλά κυρίως από το ήπαρ». Υπό τη θεραπεία αυτή, τα λυκοειδή οζίδια εξαφανίσθηκαν· οι φυματιώδεις αδένες εξαφανίσθηκαν· οι φυματιώδεις αρθρώσεις βελτιώθηκαν. Δεν παρατηρήθηκαν κακές επιπτώσεις της θεραπείας· «αντιθέτως, η δράση υπήρξε προφανώς σε πολλές περιπτώσεις εκείνη νευρικού τονωτικού».

Ο Villers (J. of Hcs., iv. 403) εξέτασε τα ούρα μιας έντονα νευρασθενικής γυναίκας, που έπασχε από σοβαρό άσθμα, και βρήκε 4,5 τοις εκατό Ουρία αντί των συνηθισμένων 2,5. Προκειμένου να διαπιστώσει την επίδραση της Ουρίας στον υγιή, έλαβε επί πέντε ημέρες Urea 15x., πέντε σταγόνες τρεις φορές ημερησίως. Κατόπιν αναγκάσθηκε να διακόψει λόγω της σοβαρότητας των συμπτωμάτων. Έδωσε την ίδια δόση σε μια ασθενή, γυναίκα.

Εκείνη παρακάλεσε μετά από λίγο να της επιτραπεί να διακόψει το φάρμακο, καθώς την επηρέαζε τόσο επώδυνα, προκαλώντας συνεχή ώθηση για ούρηση· πολύ ίζημα στα ούρα· ανυπόφορη αίσθηση στην κοιλιά και καύσο του δέρματος. Τα συμπτώματα του Villers και αυτής της ασθενούς είναι επισημασμένα με (V) στο Σχήμα.

Σύγκριση: Urinum, Uric acid, Thios., Urt. urens. Διούρηση, Thyr. Φυματίωση, Tub., Bac.

Κεφάλι πολύ θαμπό, σαν να είναι γεμάτο με πολύ βαρύ κώμα (V).

Κνησμός και άφθονη δακρύρροια των ματιών (επιδ.—V).

Στο δεξιό υποχόνδριο, σταθερή, θαμπή αίσθηση (V).—Ανυπόφορη αίσθηση στην κοιλιά και καύσο του δέρματος (V).

Κνησμός κατά μήκος του αυλακού της βαλάνου και γενικό αίσθημα κόπωσης (επιδ.—V.)

Γενική ανησυχία· ένιωθε αδιαθεσία, δηλητηριασμένος (V).—Ουραιμία.—Δρούσε ως νευρικό τονωτικό σε φυματιώδεις ασθενείς.