Viola Odorata

Viola Odorata.

Viola odorata. Βιολέτα η εύοσμη. N. O. Violaceae (τάξη των οποίων τα περισσότερα μέλη περιέχουν Εμετίνη, και υπό την οποία ενίοτε κατατάσσεται το Ipec.: συγγενής με τις Cinchonaceae). Βάμμα του φρέσκου φυτού σε άνθηση.

Καρκίνος. Χοριοειδίτιδα. Βήχας σπασμωδικός· κατά τη διάρκεια της ημέρας. Βραχνάδα. Υστερία. Νευραλγία υπεροφθάλμια. Ωτόρροια· κατασταλείσα. Ρευματισμός. Εκσπερμάτιση. Κριθαλίδια. Κοκίτης. Ρευματισμός των καρπών.

Η Βιολέτα εισήχθη από τον Gross και αποδείχθηκε από τους Hahnemann, Gross και Stapf. Ο Gross λέει για τα συμπτώματά του ότι επανερχόταν εξίσου σε όλες τις θέσεις, ήταν ήπια, αλλά πιο καθαρά αισθητά απ' ό,τι από άλλα φάρμακα. Ο Hahnemann είχε μωλωπισμένο πόνο σε όλα τα οστά το πρωί, στο κρεβάτι μετά το ξύπνημα, > μετά την έγερση. Ο Stapf είχε χαλάρωση όλων των μυών.

Ο νους ήταν έντονα διεγερμένος και ταραγμένος, και η V. od. βρήκε τις πρώτες της χρήσεις σε υστερικές περιπτώσεις. Αποστροφή προς τη μουσική, ειδικά το βιολί, είναι ένα από τα ιδιαίτερα συμπτώματα. Υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα και ροή ιδεών, γενικά συγκεχυμένες: «Μπορεί να συλλάβει μόνο το μισό μιας ιδέας· τη θέτει στη σωστή της θέση αλλά δεν μπορεί να την κρατήσει». Ένα βασικό σύμπτωμα της V. od. είναι η Τάση: «Τάση του ινίου και του μετώπου»· «Τάση του τριχωτού του ινίου ακόμη και χωρίς κίνηση, αν και < με το λύγισμα του κεφαλιού εμπρός και πίσω· επώδυνη, που τον αναγκάζει να ζαρώνει το μέτωπο· διαρκεί αρκετές ημέρες».

Ο Gross βίωσε την πρώτη και ο Stapf τη δεύτερη από αυτές. Το ακόλουθο είναι από τον Gross: «Τάση που καμιά φορά εκτείνεται στο άνω μισό του προσώπου, ειδικά της μύτης, από εκεί στο μέτωπο και τους κροτάφους, μέχρι τα αυτιά, εναλλασσόμενη με παρόμοια αίσθηση στο ινίο και τους αυχενικούς μύες». Ο Cooper (H. M., xxix. 154 και 640) φώτισε τη δράση της V. od. στο κεφάλι και το μάτι με μια περίπτωση: Η δεσποινίς X. είχε επί είκοσι χρόνια κρίσεις τρομερής κεφαλαλγίας που άρχιζαν ξαφνικά και χωρίς εμφανή αιτία σε διαστήματα μιας εβδομάδας ή περισσότερο.

Ο πόνος ήταν σφυγμώδης κάτω από τον δεξιό κρόταφο και το μάτι, καμιά φορά μετακινούμενος για λίγο στην άλλη πλευρά. Η όραση πολύ ελαττωματική, ειδικά σε θολές, υγρές ημέρες· είχε διαγνωστεί χρόνια χοριοειδίτιδα από έναν διακεκριμένο οφθαλμίατρο. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1893 δόθηκε μία δόση V. od. Ø. Την επόμενη ημέρα η ασθενής είχε κεφαλαλγία, όχι στη συνηθισμένη θέση, αλλά ακριβώς στο θόλο.

Μετά από αυτό δεν υπήρξαν σοβαρές κεφαλαλγίες και πολύ λίγες απειλές. Η γενική υγεία βελτιώθηκε και επίσης η όραση· ο πόνος και ο ερεθισμός, που προηγουμένως αποσπούσαν την προσοχή, εξαφανίστηκαν. Ο Cooper διέταξε τη διακοπή των γυαλιών. Στις 10 Μαρτίου 1894 υπήρξε μια μάλλον έντονη κρίση κεφαλαλγίας, με αίσθημα αδιαθεσίας, την εποχή της περιόδου· «την πρώτη ημέρα ο πόνος ήταν μέσα από το κεφάλι μου, τη δεύτερη ημέρα περίπου ένα-δύο εκατοστά πάνω από το δεξί αυτί».

Στάλθηκε άλλη δόση V. od. Ø. Από τότε η θεραπεία προχωρούσε σταθερά. Η όρεξη και η δύναμη αυξήθηκαν, και η όραση σταδιακά έγινε φυσιολογική. Στις 11 Μαΐου 1894 η ασθενής έγραψε: «Είμαι αρκετά καλά, και η όρασή μου είναι σε άριστη κατάσταση».

Ο Cooper θεωρεί ότι η V. od. έχει πολύ ειδική σχέση με τους πλάγιους κόλπους και τα αγγειοκινητικά τους νεύρα. Τα συμπτώματα της απόδειξης δείχνουν μια «αποφασιστική τάση» στο εσωτερικό των ματιών: «Κατάπληξη στους οφθαλμικούς βολβούς· θερμότητα και κάψιμο των ματιών»· «Φλογερά φαινόμενα (ένας φλογερός ημικύκλος) μπροστά στα μάτια»· «Μαχαιριές στα μάτια». Ο Cooper έχει επίσης δημοσιεύσει μια περίπτωση αυτιού που θεραπεύτηκε με Viola (H. M., xxix. 154): Ένα παιδί δεκαεπτά μηνών έπασχε από υποτροπιάζουσα ωτόρροια και των δύο αυτιών (< δεξιού) από τη γέννησή του· και δύο άλλα παιδιά των ίδιων γονέων ειπώθηκε ότι πέθαναν από εκκρίσεις των αυτιών, που εμφανίστηκαν με τον ίδιο ανεξήγητο τρόπο.

Δόθηκε V. od. Ø, μία δόση, και την επόμενη ημέρα βγήκε μεγάλη ποσότητα δυσοσμικής έκκρισης από το δεξί αυτί, με άμεση βελτίωση της κατάστασης του παιδιού· από νύστου και απρόθυμη έγινε φωτεινή και έξυπνη. Στη συνέχεια εξαφανίστηκαν τόσο η έκκριση όσο και η κώφωση. Πάθηση των αυτιών με πόνο γύρω από τις οφθαλμικές κόγχες υποδεικνύει την V. od. Η V. od. έχει θεραπεύσει αρκετές περιπτώσεις ρευματισμού, κυρίως δεξιόστροφες.

Έχει έντονη επίδραση στους καρπούς, ειδικά τον δεξιό. Ο Cooper θεωρεί ότι ταιριάζει σε «σκούρης επιδερμίδας ανθρώπους του τύπου Fer. pic.»· ο Hering λέει σε «ψηλά, λεπτά, νευρικά κορίτσια»· σε «πράα, εντυπωσιάσιμα κορίτσια με ανοιχτή επιδερμίδα»· και σε «φθισικούς ασθενείς». Ο Teste, που χρησιμοποιούσε συχνά την Viola, περιέγραψε τον τύπο ως «λεμφατικό-νευρική ιδιοσυγκρασία, πραότατο ήθος, ξηρό και δροσερό δέρμα». Πολλοί ασθενείς που θεραπεύτηκε ήταν ψηλοί και λεπτοί. [Η θεραπεία της Lady Margaret Marsham, 67 ετών, από πάθηση του λαιμού που χαρακτηρίστηκε κακοήθης (προφανώς επιθηλίωμα αμυγδαλής), με έγχυμα φύλλων Βιολέτας είναι καταγεγραμμένη (H.

W., xxxvi. 556). Βραστό νερό χύθηκε στα φρέσκα φύλλα και αφέθηκε να σταθεί δώδεκα ώρες. Κομπρέσες βρεγμένες με αυτό εφαρμόστηκαν εξωτερικά στον λαιμό και καλύφθηκαν με λαδόπανο. Η ανακούφιση από τον πόνο, τη δυσφαγία και τα πνιγωτικά συμπτώματα ήταν άμεση.

Το εξωτερικό οίδημα εξαφανίστηκε σε μια εβδομάδα, η ανάπτυξη στην αμυγδαλή σε δεκαπέντε ημέρες.] Ιδιαίτερες Αισθήσεις είναι: Σαν όλα στο κεφάλι να στριφογύριζαν. Σαν οι οφθαλμικοί βολβοί να συμπιέζονταν. Σαν η μύτη να είχε χτυπηθεί και αίμα να πίεζε να βγει. Σαν το σκληρό ουρανίσκο να είχε στεγνώσει.

Σαν μια πέτρα να βρισκόταν πάνω στον θώρακα. Κάψιμο σαν μικρή, παροδική φλόγα σε σημεία εδώ κι εκεί. Τα συμπτώματα είναι: < Με το λύγισμα του κεφαλιού πίσω και εμπρός. < Την ημέρα (βήχας).

< Από τη μουσική. Οι πόνοι των οστών > μετά την έγερση το πρωί. < Ψυχρό δωμάτιο (βραχνάδα). < Θολή υγρή ημέρα (όραση).

Αντιμετωπίζεται με αντίδοτα από: Camph. Συμβατά: Στον κοκίτη, Coral.; στην ελμινθίαση, Cina. Σύγκριση: Πόνος στον δεξιό καρπό, Act. spi., Bry. Εξιδρωματικά νηματοειδή πτύελα, K. bi.

Αδυναμία των μυών του αυχένα, Ver., Ant. t. < Μουσική, Nux, Sep., Ph. ac., Aco., Nat. c., Puls. [Ο Cooper έχει επισημάνει στενή συγγένεια μεταξύ των Violaceae και των Rubiaceae, ιδίως μεταξύ Viola και Ipecac. Τόσο η Viola όσο και το Ipec. έχουν χρησιμοποιηθεί εξωτερικά ως φάρμακα για τσιμπήματα και δήγματα φιδιών (H. W., xxxvi. 249).] Ο Teste τοποθετεί τη Viola στην ομάδα του Chelidonium και βρίσκει εντυπωσιακή αναλογία μεταξύ αυτών των δύο φαρμάκων.

Κατασταλμένες εκκρίσεις.

Μούδιασμα της άκρης της μύτης σαν από χτύπημα, και σαν το αίμα να πιέζει να βγει.

Ελκτικός πόνος στα (δεξιά) κάτω δόντια.

Αίσθημα στον σκληρό ουρανίσκο σαν να έχει στεγνώσει εντελώς.—Άφθες.

Διάταση της κοιλιάς.

Ρύσεις, που ακολουθούνται από κεφαλαλγία.

Κατά την εγκυμοσύνη, δύσπνοια.

Βίαιη πίεση στον θώρακα και δύσπνοια, με αίσθημα πίεσης στο στήθος, σαν από πέτρα.

Τάση στους μυς του αυχένα.—Σπασμωδική ελκτική αίσθηση στους τραχηλικούς μυς, κοντά στον αυχένα, που εκτείνεται προς τα κάτω, < ξαπλώνοντας στην αντίθετη πλευρά.

Οίδημα των κάτω άκρων με σουβλιές.

Συμφόρηση αίματος σε μεμονωμένα μέρη.—Διαταραχές του ή στο αριστερό αυτί.—Καύσος και εξάψεις σε διάφορα μέρη.—Μεγάλη νευρική αδυναμία.—Τα συμπτώματα είναι ήπια, αλλά καθορισμένα, και τα ίδια σε όλες τις θέσεις.—Χασμουρητό κάθε πρωί, με δακρύρροια.—Ο ασθενής κείται ανάσκελα κατά τον ύπνο τη νύχτα, με το αριστερό χέρι πάνω από το κεφάλι και τα γόνατα λυγισμένα· αντίθετα με τη συνήθειά του.

Ξηρό, θερμό δέρμα, απουσία ιδρώτα· μόνο οι παλάμες υγρές· ιλαρά με ακανόνιστη πορεία.—Παροδικός καύσος εδώ κι εκεί σε μικρά σημεία.