Zea

Zea.

Zea mays. Αραβόσιτος. Ινδικό Corn. N. O. Gramineae (Φυλή, Phalarideae).

Αφέψημα ή βάμμα από τα φλούδια του Αραβοσίτου μετά την αφαίρεση του κόκκου. (Z. sh.)

Αλβουμινουρία (St.). Κυστίτιδα (St.). Ύδρωπας (St.). Γονόρροια, χρόνια (St.). Καρδιά, ανεπάρκεια (St.). Ελονοσία, χρόνια (Sh.). Νεφρικός κολικός (St.). Πυελίτιδα (St.). Ούρα, κατακράτηση· καταστολή (St.).

Δύο μέρη του αραβόσιτου έχουν χρησιμοποιηθεί στην ιατρική, οι στήμονες (Stigmata maidis) και τα φλούδια (Shucks), αλλά θεωρώ καλύτερο να τα εξετάσω μαζί. Τα έχω διακρίνει υπό την επικεφαλίδα ΚΛΙΝΙΚΑ με (St.) και (Sh.). Ο σπόρος του αραβόσιτου σε μεγάλες ποσότητες φαίνεται ικανός να παράγει ένα δηλητηριώδες αέριο, καθώς τέσσερις άνδρες ασφυξίασαν, ένας θανασίμως, κατά το άνοιγμα ενός φορτίου αραβόσιτου με σκοπό την εκφόρτωσή του στις αποβάθρες του Λονδίνου (H. W., xxxv. 436).

Το μετάξι του καλαμποκιού έχει χρησιμοποιηθεί σε: (1) Ερεθιστικές καταστάσεις του ουροποιητικού συστήματος· ουρητήρες, κύστη, ουρήθρα. (2) Ως ισχυρό διουρητικό σε νεφρικές διαταραχές ασύνδετες με καρδιακή εμπλοκή. (3) Καρδιακές και ουρολογικές καταστάσεις σε συνδυασμό. Ο J.

H. Cook δίνει μια περιγραφή στο Med. Cent. (iv. 589).

Παραθέτει τα αποτελέσματα της έρευνας του Dumont sobre τη δράση του στην καρδιά: (1) Καθιστά την καρδιακή δράση πιο αργή και πιο ισχυρή. (2) Ρυθμίζει τον ρυθμό της. (3) Η διουρητική του δράση εκδηλώνεται πρώτη. (4) Η δράση του είναι πιο ισχυρή και εμφανής σε καρδιακές παθήσεις με ύδρωπα.

(5) Με την εξαφάνιση του υδρώπα η αρτηριακή τάση αυξάνεται και η φλεβική τάση ελαττώνεται. Ο Cook παραθέτει αυτή την περίπτωση: Ο κ. X., 63 ετών, ροδαλός, εύρωστος, εγκρατής, βρισκόταν επί πολλούς μήνες υπό θεραπεία με την ακόλουθη κατάσταση, που αποδιδόταν αρχικά σε υπερβολικά γρήγορη ψύξη κατά την εφίδρωση: Έντονη εξάντληση, διακεκομμένος σφυγμός, δύσπνοια. Τα ούρα περιείχαν πολλή λευκωματίνη, βλέννα και λίγο αίμα· ειδικό βάρος 1010.

Μεγάλη ευαισθησία σε όλη την κοιλιά, ιδίως στην περιοχή των ουρητήρων. Με τα φάρμακα βελτιωνόταν για λίγες ημέρες, και μετά ένα ελαφρύ ρίγος ακολουθούταν από πυρετό, και τα συμπτώματα επανερχόταν με πλήρη ένταση. Το μικροσκόπιο αποκάλυψε πυοκύτταρα και κοκκώδη επιθηλιακά κύτταρα σε αφθονία. Χορηγήθηκε τώρα Z. st., ένα κουταλάκι του γλυκού του υγρού εκχυλίσματος κάθε τέσσερις ώρες.

Σε λιγότερο από μία εβδομάδα υπήρξε ορατή βελτίωση. Οι συνεχείς ώσεις για ούρηση (κάθε σαράντα πέντε λεπτά) σταμάτησαν, και ο ασθενής μπορούσε να περάσει τη νύχτα χωρίς να διαταραχθεί περισσότερο από μία ή δύο φορές. Το ειδικό βάρος των ούρων αυξήθηκε, και το πύον, το αίμα και η λευκωματίνη εξαφανίστηκαν. Απέμεινε μόνο λίγη ευαισθησία της κοιλιάς, που δεν εμπόδιζε τον ασθενή από το να ασχολείται με τις υποθέσεις του και να απολαμβάνει τη ζωή.

Ο Hansen επιβεβαίωσε την αξία του Z. st. σε δόσεις 20 σταγόνων του υγρού εκχυλίσματος σε οργανική καρδιοπάθεια με ύδρωπα, μεγάλο οίδημα των κάτω άκρων και ολιγοουρία. Αναφέρει επίσης ως κατάλληλες περιπτώσεις: (1) Νεφρολιθίαση με νεφρικό έλκος και αποβολή μικρών λίθων, κόκκινης άμμου και αίματος. (2) Χρόνια πυελίτιδα από καταρροή. (3) Χρόνια κατακράτηση ούρων με μεγάλη τενεσμό μετά την ούρηση.

(4) Καταστολή ούρων με έλλειψη στερεών ουσιών και χαμηλό ειδικό βάρος. (5) Καταρροή της κύστης, τενεσμός του τραχήλου της κύστης, αμμωνιακά ούρα, πολλή βλέννα. (6) Χρόνια γονόρροια, με εμπλοκή του προστάτη, επώδυνη ούρηση. Η άλλη χρήση του Zea (Z. sh.) κοινοποιήθηκε στο επάγγελμα από τον Dr.

J. W. Pruitt (Arkansas Eclect. Med.

J. παρατίθεται στο H. R., viii. 494). Ο Pruitt το έμαθε από τον λαό. Το «τσάι από φλούδια» είναι ένας δημοφιλής γιατρευτικός τρόπος για τη χρόνια ελονοσία.

Ο γιος του Pruitt έπαθε ρίγος στα παραποτάμια του ποταμού Arkansas. Τα ρίγη σταμάτησαν με τα συνηθισμένα φάρμακα, Cinchonidia, Iron, Piperine, κ.λπ., αλλά κάθε δεκατέσσερις ημέρες επανερχόταν με αυξημένη σοβαρότητα. Σύντομα εμφανίστηκαν γαστρικά συμπτώματα, με αναιμία και άλλα συμπτώματα χρονιότητας. Το «τσάι από φλούδια» προτάθηκε από έναν απλό φίλο, και πήθηκε μόνο για μία ημέρα.

Δεν υπήρξε ποτέ ξανά ρίγος. Ο Pruitt έκτοτε χρησιμοποιούσε το Z. sh. ευρέως, και διαπίστωσε ότι μόνο στις χρόνιες περιπτώσεις ήταν ωφέλιμο.

Σύγκριση: Σε παθήσεις της κύστης, Trit. r., Sabal ser. Νεφρικός κολικός, Oc. c. Καρδιά, Dig., Stroph. Ελονοσία, Malar.