Apocynum Cannabinum

Apocynum cannabinum

Αυτό το φάρμακο έρχεται ως καλό αντίθετο προς το Apis. Θα το βρείτε ανάλογο στα συμπτώματά του και πολύ όμοιο με τα παράπονα που θεραπεύονται από το Apis.

Θα εκπλαγείτε εξετάζοντας την υδρωπική κατάσταση, τη ρευματική κατάσταση, το οίδημα των κυτταρικών ιστών, τον ύδρωπα των ουρών (σακκουλών), τα ολιγοουρικά ούρα που οδηγούν σε ύδρωπα· τις φλεγμονώδεις διόγκωση με οίδημα, στη μεγάλη ομοιότητα· και αν ξεκινούσατε με δύο περιστατικά και τα αναλύατε από τα ιδιαίτερά τους, και αν ένα στοιχείο παραλειπόταν, η επιδείνωση και η βελτίωση, το κρύο και η ζέστη, σε πολλές περιπτώσεις δεν θα μπορούσατε να διακρίνετε μεταξύ Apis και Apocynum, τόσο όμοιες είναι οι διόγκωσές τους, οι αιμορραγίες τους, οι διατάσεις τους και οι διαταραχές τους.

Και τα δύο είναι φάρμακα για τον ύδρωπα· οι ρουτινιέρες θα δοκιμάσουν πρώτα Apis, μετά θα δοκιμάσουν Apocynum, και μετά θα δοκιμάσουν κάτι άλλο που είναι καλό για τον ύδρωπα.

Αλλά σε όλο το μήκος αυτού του φαρμάκου υπάρχει επιδείνωση από το κρύο, ο ίδιος ο ασθενής επιδεινώνεται από το κρύο. Τα παράπονά του χειροτερεύουν από τις κρύες εφαρμογές. Στη διατεταμένη, υδρωπική του κατάσταση, είναι ριγικός, ευαίσθητος στον αέρα. Είναι ευαίσθητος στα κρύα ροφήματα.

Έχει πόνο στο στομάχι, και ακόμη εμετό, από τα κρύα ροφήματα. Πόνος στην κοιλιά από τα κρύα ροφήματα. Ανησυχία εδώ κι εκεί στο σώμα όταν κρύα πράγματα βρίσκονται στο στομάχι· βλέπετε αμέσως πόσο διαφορετικό είναι αυτό από το Apis.

Όποιος ακολουθεί το κυνήγι συμπτωμάτων και δεν διακρίνει μεταξύ των συνθηκών που αφορούν τον ασθενή και των τροπικοτήτων που αφορούν τα συμπτώματα δεν μπορεί να εκτιμήσει αυτές τις δύο μεγάλες διακρίσεις, όπου ο ένας ασθενής επιδεινώνεται από τη ζέστη και ο άλλος βελτιώνεται από τη ζέστη, σε όλα τα παράπονα.

Οι εκκρίσεις είναι όλες μειωμένες. Τα ούρα είναι ολιγοουρικά. Το δέρμα είναι ξηρό. Όποια κι αν είναι τα παράπονά του, δεν μπορεί να ιδρώσει. Νιώθει ότι αν μπορούσε μόνο να ιδρώσει θα γινόταν καλά. Δεν υπάρχει έκκριση νερού. Πίνει άφθονα, και το νερό πηγαίνει στους κυτταρικούς ιστούς και τους διατείνει, και γίνεται υδρωπικός.

Έχει μια υδάτινη διάθεση, μια που παίρνει νερό και δεν αφήνει κανένα να βγει. Ουρεί λίγο, και ιδρώνει ολιγοουρικά ή καθόλου· το δέρμα του είναι ξηρό, καμιά φορά ζεστό, όμως είναι ριγικός.

Το δέρμα αισθάνεται τραχύ και σκληρό, αλλά είναι ριγικός. Το Apis υποφέρει φρικτά από ξηρό δέρμα, από ολιγοουρικά ούρα· όμως το Apis επιδεινώνεται παντού από τη ζέστη και βελτιώνεται από το κρύο. Αυτό είναι το μεγάλο διακριτικό γνώρισμα στους υδρώπες και στα ρευματισμούς και σε πολλές εσωτερικές παθήσεις.

"Ύδρωπας των ορογόνων μεμβρανών."

Ύδρωπας του εγκεφάλου, του περικαρδίου, του υπεζωκότα, του περιτοναίου· όλοι αυτοί είναι διατεταμένοι με ορό. Και υπάρχει μεγάλη οδύνη, μεγάλη δυσφορία.

Ο φλεγμονώδης ρευματισμός είναι πάλι σαν το Apis, στο ότι παίρνει μαζί του ύδρωπα. Φλεγμονή των αρθρώσεων, των αστραγάλων, των αρθρώσεων, των δακτύλων των ποδιών, των δακτύλων των χεριών, φλεγμονή των αρθρώσεων σε όλο το σώμα.

Η διόγκωση γύρω από την άρθρο βουλιάζει στην πίεση σαν το Apis. Αλλά με τα ολιγοουρικά ούρα, την απουσία ιδρώτα, με τη πυρετική κατάσταση, είναι συνεχώς ριγικός, και θέλει τα μέρη καλά τυλιγμένα εκεί όπου το Apis τα θέλει ακάλυπτα. Κάποιος θα μπορούσε να πει,

"Μα, αυτό είναι μόνο ένα σύμπτωμα."

Όσοι δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ των συμπτωμάτων που αποδίδονται στον ασθενή και των συμπτωμάτων που αποδίδονται στα μέρη θα το δουν ως μόνο ένα σύμπτωμα μαζί με τα υπόλοιπα. Όταν πάρει ένα περιστατικό και το αναλύσει στο Repertory θα το χρησιμοποιήσει ως ένα σύμπτωμα. Ωστόσο εκείνο το στοιχείο καμιά φορά θα υπερισχύσει όλων των υπολοίπων, επειδή αποδίδεται στον ασθενή και όχι μόνο στα μέρη του.

Έχουμε πολλά φάρμακα όπου ο ίδιος ο ασθενής βελτιώνεται από τη ζέστη. Θέλει να είναι στη ζέστη, θέλει να είναι ζεστός, και όμως θέλει κρύο εφαρμοσμένο στο μέρος. Αλλά εκείνο που είναι γενικό είναι το κυρίαρχο στοιχείο, και αν δεν γνωρίζουμε και δεν διακρίνουμε τα πράγματα που είναι γενικά από τα πράγματα που είναι ιδιαίτερα, ανακατεύουμε τη Materia Medica μας. Πρέπει να διακρίνουμε τα πράγματα που ανήκουν στον ίδιο τον ασθενή από τα πράγματα που ανήκουν στα μέρη του.

"Ύδρωπας, με μεγάλη δίψα."

Ύδρωπας: Αυτό είναι ένα μεγάλο φάρμακο για τις χαμηλές μορφές νόσου, όπως ο τυφοειδής πυρετός και ο οστρακιάς, και είναι χρήσιμο μετά από μακροχρόνιες ασθένειες. Οι ασθενείς γίνονται πολύ εξαντλημένοι, πολύ ριγικοί, πολύ αναιμικοί, έχουν μεγάλη δίψα, τα ούρα γίνονται ολιγοουρικά, το δέρμα γίνεται ξηρό.

Είναι μια κακή ανάρρωση· δεν έχει αναρρώσει. Εμφανίζεται ύδρωπας· ύδρωπας μετά από οστρακιά, ύδρωπας μετά από τυφοειδή πυρετό. Μια χαμηλή μορφή νόσου, σαν τυφοειδής πυρετός, τον κράτησε στο κρεβάτι τέσσερις ή πέντε εβδομάδες, και είναι αδυνατισμένος και εξαντλημένος, και τώρα δεν παίρνει σάρκα, δεν έχει όρεξη, αλλά πίνει άφθονα· φαίνεται να μην θέλει τίποτα άλλο παρά νερό.

Το δέρμα του αρχίζει να διατείνεται, γεμίζει, και γίνεται υδρωπικό. Αυτό μοιάζει με το Apis, και το Apis θα ήταν ενδεδειγμένο εφόσον ήταν πάντα ζεστός, και ήθελε να είναι ακάλυπτος, και ήθελε κρύα πράγματα.

Τα πνευματικά συμπτώματα αυτού του φαρμάκου δεν έχουν αναδειχθεί.

Γνωρίζουμε μόνο λίγα κλινικά συμπτώματα, και είναι μικρής σημασίας. Έχει θεραπεύσει εκείνο τον ιδιαίτερο τύπο ηλιθιότητας που ανήκει στον υδροκέφαλο, αλλά δεν γνωρίζουμε τι είδους πρωτοπαθή περίπτωση εγκεφαλικής νόσου θα ταίριαζε σε αυτό το φάρμακο, λόγω έλλειψης πειραμάτων (provings).

Τα πειράματα του Hahnemann είναι γεμάτα από λεπτομέρειες.

Ανάκρινε τους πειραματιστές του ως προς τις τροπικότητές τους, την ώρα που άρχισαν τα συμπτώματά τους και πού τελείωσαν.

Πολλά από τα συμπτώματα τα ένιωσε ο ίδιος πάνω του, επειδή πειραμάτισε πολλά φάρμακα. Ο Hahnemann είχε ευαίσθητη κράση και βαθιά αντίληψη, και τα πειράματά του του έδωσαν μια διείσδυση στα φάρμακα που δεν θα μπορούσε να είχε αποκτήσει με κανέναν άλλο τρόπο.

Όσοι πειραματίζουν τα φάρμακα σωστά, με συνέπεια και σύνεση, μαθαίνουν περισσότερα για την ύλη της Ιατρικής από οποιονδήποτε άλλον.

Εξοικειώνονται με την κακουχία και ζουν περισσότερο εξαιτίας της. Σκληραίνουν απέναντι στο περιβάλλον τους, στην ατμόσφαιρά τους, στους συντρόφους τους και στα περίχωρά τους.

Γίνονται καλύτεροι και μπορεί να καταφέρουν να αντιληφθούν κάτι από όσα αντιλήφθηκε ο Hahnemann.

Αλλά σήμερα γίνονται πειράματα και δεν καταγράφεται τίποτα εκτός από κοινά συμπτώματα, όπως πόνος στο στομάχι, ναυτία, κεφαλαλγία, πόνος στην πλάτη, κρύα πόδια. Πολλά από τα φάρμακά μας δεν έχουν πειραματιστεί πολύ πιο πέρα από αυτό.

«Κατάθλιψη και σύγχυση. Νιώθει σαν να μην μπορεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να κλαίει.»

Δεν γνωρίζουμε τις διαθέσεις ούτε του άνδρα ούτε της γυναίκας. Δεν γνωρίζουμε τις επιθυμίες ή τις αποστροφές, πνευματικές ή σωματικές· και έτσι μπορεί αυτό να είναι μόνο ένα μερικό πείραμα και κατάλληλο μόνο για εκείνα τα πάθη που εμφανίζονται στην επιφάνεια.

«Υδροκέφαλος, με μεγάλη ηλιθιότητα.»

Αυτό είναι το τελευταίο στάδιο του, όπου υπάρχει μεγάλη εξάντληση, απώλεια σάρκας, ακαμψία όλων των άκρων, με υδρωπικές διόγκώσεις. Πολλές φορές στον υδροκέφαλο οι πόνοι διαπερνούν τα νεύρα και προσβάλλουν τις αρθρώσεις.

Τότε είναι που τέτοια φάρμακα όπως το Apis και το Calc. carb. και αυτό λαμβάνουν με θαυμαστό βάθος. Η πρώτη μόνιμη και ουσιαστική ένδειξη ότι το φάρμακο δρα σε μια υδροκεφαλική περίπτωση είναι ότι αυξάνει τη ροή των ούρων, τα οποία ήταν ολιγοουρία όλο αυτό το διάστημα.

Για τον υδροκέφαλο μελετήστε Tuberculinum.

Η έκφραση του προσώπου είναι έκφραση αγωνίας.

Υπάρχει ένα άλλο φάρμακο που ανήκει σε αυτή τη σφαίρα, το οποίο επίσης συχνά παρερμηνεύεται και πιθανότατα στις περισσότερες περιπτώσεις θα χορηγηθεί πριν από αυτό το φάρμακο. Είναι το Ars.

Έτσι πρέπει να αναλαμβάνουμε τα φάρμακά μας και να τα μελετάμε μόνο ένα κάθε φορά, αλλά πρέπει επίσης να τα μελετάμε με σύγκριση.

Τα φάρμακα που είναι όμοια στα γενικά συμπτώματα πρέπει να συγκρίνονται ως προς τη θερμότητα και το ψύχος.

Με αυτόν τον τρόπο αποκτούμε έναν κατάλογο εκείνων που βελτιώνονται από το ψύχος, έναν κατάλογο εκείνων που βελτιώνονται από τη θερμότητα και έναν άλλο αόριστο κατάλογο εκείνων που δεν βελτιώνονται από κανένα από τα δύο. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης, και πρέπει να τα διαιρούμε και να υποδιαιρούμε, και ούτω καθεξής.

Θα διαπιστώσετε ότι είναι κοινό χαρακτηριστικό στον υδροθώρακα ο ασθενής να αναγκάζεται να κάθεται όρθιος, επειδή το ξάπλωμα αυξάνει την πίεση στους πνεύμονες και στενεύει τον χώρο αναπνοής· και επομένως πρέπει να κάθεται όρθιος ώστε αυτός ο βαρύς σάκος νερού, ο υπεζωκοτικός σάκος, να κρεμαστεί προς τα κάτω, προς το διάφραγμα, και αυτό προκαλεί πίεση στην κοιλιά και διάταση των εντέρων.

«Αίσθημα πίεσης στο επιγάστριο, στο στήθος,» ώστε είναι σχεδόν αδύνατο για αυτόν να πάρει αρκετή ανάσα για να κινηθεί.

Έπειτα έρχεται μια άλλη φάση. Φαίνεται ότι ένας ένας κάθε όργανο παύει να επιτελεί τις λειτουργίες του.

Οι ωοθήκες και η μήτρα αδυνατούν να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους, και επέρχεται αμηνόρροια με υδρωπικές καταστάσεις. Πολλές φορές αυτό φαίνεται να είναι η αρχή τέτοιων προβλημάτων· μια αδυναμία αυτών των οργάνων να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους, και έπειτα εγκαθίσταται ο ύδρωπας.

Μια γυναίκα φτάνει σε χαμηλή κατάσταση αδυναμίας και νευρικής διέγερσης, καθόλου έμμηνος ρύση, ευαισθησία της κοιλιάς, διάταση της κοιλιάς, και έπειτα διάταση των άκρων.

Μου τράβηξε την προσοχή, και είπα: «Περιμένετε.» Τελικά τον ανάγκασαν να σταματήσει τη δηλητηρίαση με Apocynum, και ακολούθησε αμέσως καρδιακή ανεπάρκεια. Παρόμοιο αποτέλεσμα παρατηρείται από την αλλοπαθητική χρήση της Digitalis.

Έρχεται η στιγμή που ο γιατρός θα αναγκαστεί να σταματήσει τη Digitalis, και ο ασθενής πεθαίνει από καρδιακή ανεπάρκεια· η Digitalis δεν κατηγορείται ποτέ για τον θάνατο, και ο γιατρός φαίνεται να μη μαθαίνει ποτέ ότι η Digitalis μπορεί να σκοτώσει.

Παντού οι λειτουργίες είναι διαταραγμένες, στο δέρμα, στους νεφρούς, στα έντερα, στη μήτρα, και όλα τείνουν προς τον σχηματισμό υδρώπα.

Η κύστη μερικές φορές είναι μόνο μερικώς γεμάτη, αλλά δεν μπορεί να ουρήσει.

«Κατακράτηση με μεγάλη επιθυμία.»

«Πάρεση των άκρων. Επιθυμία για ούρηση.»

Ο ύδρωπας μπορεί να ανακουφιστεί με άφθονες υδαρείς εκκρίσεις από τα έντερα ή με άφθονη σπασμωδική δράση των νεφρών, τα ούρα να είναι τόσο πλούσια που μόλις που μπορεί να συνειδητοποιήσει από πού τόσος νερός. Ξαφνικά όλα σταματούν.

Τα ούρα γίνονται πλούσια, και έπειτα οι ιστοί γεμίζουν με ορό, και η υδρωπική κατάσταση προχωρά. Αυτές οι καταστάσεις σταματούν μετά από λίγο, και η καρδιά αδυνατεί.

Ήταν κάποτε ένα φάρμακο ρουτίνας, που χορηγούνταν σε όλα τα παιδιά για το βρέξιμο του κρεβατιού, και αφού θεράπευσε πολλά, πρέπει να έχει αυτό το σύμπτωμα, αλλά αυτό είναι κλινικό σύμπτωμα. Δεν είναι εκπληκτικό, βλέποντας ότι η δράση του είναι τόσο έντονη πάνω στην κύστη, ότι έχει θεραπεύσει την ακούσια απέκκριση ούρων.

Οι παλαιοί θεραπευτές είχαν τη συνήθεια να χορηγούν China στις περισσότερες περιπτώσεις όπου ύδρωπας ακολουθούσε αιμορραγία. Ήταν τόσο γενικά χρήσιμο, και τόσο συχνά ανακουφιστικό, που σπάνια χρησιμοποιούσαν άλλο φάρμακο.

Αλλά το Apocynum είναι επίσης φάρμακο για ύδρωπα που ακολουθεί αιμορραγία. Πολλές φορές θα ταιριάζει καθαρά στα συμπτώματα σε ύδρωπα που ακολουθεί αιμορραγία.

«Παρατεταμένη μηνορραγία, ή αιμορραγία από τη μήτρα για έξι εβδομάδες. Αίμα εκδιωκόμενο σε μεγάλους θρόμβους, μερικές φορές σε υγρή κατάσταση.»

Μέτρια ροή για μία ή δύο ημέρες· ξαφνικά ξεκινά με τέτοια βία που δεν μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Την αναγκάζει να ξαπλώνει ήσυχα.

«Θρύμματα, ή κομμάτια μεμβράνης με το υγρό αίμα. Μηνορραγία συνεχιζόμενη, ή παροξυσμική,» δηλαδή συνεχής ροή μέχρι ο ασθενής να εξαντληθεί.

Έχει όλο το ράγισμα που βρίσκεται στο Tartar emetic και το Tartar emetic έχει παρόμοιο γέμισμα του θώρακα, δεν μπορεί να ξαπλώσει.