Coccus Cacti

Σπασμωδικός βήχας· κοκίτης· ο βήχας των μεθυσμένων.

Η χρόνια καταρροϊκή κατάσταση του ασθενούς Coccus cacti εμφανίζεται ιδίως τον χειμώνα.

Εμφανίζεται όταν αρχίζει ο κρύος καιρός και διαρκεί μέχρι να έρθει ο ζεστός καιρός.

Ο ασθενής είναι κρύος και τα συμπτώματά του εμφανίζονται στον κρύο καιρό.

Είναι ευαίσθητος στο κρύο, κρυώνει εύκολα.

Αλλά πρέπει να διακρίνετε μεταξύ του ίδιου του ασθενούς και των συμπτωμάτων του, διότι είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους.

Αλλά έχουν και τα δύο, μερικές φορές υπό διαφορετικές συνθήκες και μερικές φορές υπό τις ίδιες συνθήκες.

Μερικές φορές αυτά είναι πρωτογενή, μερικές φορές δευτερογενή συμπτώματα.

Μια ουσία πρέπει να εξετάζεται για να διαπιστωθεί πώς είναι δυνατόν αυτές οι περιστάσεις να είναι ακριβώς αντίθετες μεταξύ τους.

Αλλά θέλει κρύα πράγματα στο στομάχι.

Το στομάχι του αισθάνεται καλύτερα από κρύα πράγματα.

Αν έχει πρόβλημα στο κεφάλι, το κεφάλι του είναι καλύτερο από το κρύο, θέλει κρύα πράγματα στο στομάχι του.

Αν έχει πρόβλημα στο στομάχι, αυτό επιδεινώνεται από οτιδήποτε ζεστό· θέλει κρύο νερό να πιει, και μόλις αυτό ζεσταθεί, το εμετά.

Βλέπετε ότι η Phos. είναι χειρότερη από το κρύο και χειρότερη από τη ζέστη.

Οι πόνοι στα άκρα είναι καλύτεροι από τη ζέστη.

Ο χρόνιος βήχας, όπως έχει ειπωθεί, πιθανότατα αρχίζει με τον κρύο καιρό και διαρκεί όλο τον χειμώνα, με άφθονη παραγωγή βλέννας στο στήθος.

Είναι σπασμωδικός βήχας, που αναγκάζει τον ασθενή σε τις πιο βίαιες προσπάθειες.

Το πρόσωπο γίνεται μωβ.

Τέλος, κάνει λόξυγκα και εμετά μακριές κλωστές σκληρής, ελκώδους βλέννας που γεμίζει το στόμα και τον λαιμό και τον προκαλεί να πνίγεται.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η βλέννα είναι τόσο κολλώδης που δεν μπορεί να αποβληθεί από τον φάρυγγα με τον συνηθισμένο τρόπο, επομένως πρέπει να την εμετά.

Τώρα, υπάρχει ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό αυτής της ουσίας.

Οτιδήποτε έρχεται σε επαφή με τον φάρυγγα, το εσωτερικό του στόματος, ή ακόμη και τα ούλα, προκαλεί ναυτία και λόξυγκα και φέρνει τον βήχα.

Με τα προβλήματα του θώρακα υπάρχει μεγάλη δύσπνοια.

Δεν μπορεί να περπατήσει χωρίς να επέλθει δύσκολη αναπνοή.

Δεν μπορεί να ανέβει σε ύψος χωρίς ασφυξία.

Αφού απομακρυνθούν οι μεγάλες ποσότητες βλέννας, ο βήχας βελτιώνεται και συνεχίζει για δύο, τρεις ή τέσσερις ώρες, οπότε έρχεται μια ακόμη από αυτές τις φρικτές κρίσεις.

Ο κοκίτης έχει παρόμοιο χαρακτήρα.

Θα δείτε το παιδί ξαπλωμένο στο κρεβάτι χωρίς κουβέρτες.

Θέλει το δωμάτιο κρύο, και η μητέρα θα σας πει ότι αν προλάβει να του δώσει γρήγορα μια γουλιά κρύο νερό, μπορεί να αποτρέψει την παροξυσμό.

Ένα από τα πρώτα σημεία βελτίωσης θα παρατηρηθεί στην ευκολότερη αναπνοή.

Ο βήχας γίνεται λιγότερο βίαιος, οι σπασμοί του εμετού υποχωρούν, και σε μια εβδομάδα ή δέκα ημέρες θα φύγει και ο βήχας.

Βήχας χειρότερος μετά το φαγητό, χειρότερος κατά την αφύπνιση, χειρότερος σε ζεστό δωμάτιο.

Έκκριση παχιάς κίτρινης βλέννας από τη μύτη· μύτη βουλωμένη, με τάση για φτέρνισμα.

Μεγάλη ξηρότητα της μύτης.

Οι αεραγωγοί καίγονται αφού απομακρυνθεί η βλέννα.

Ο θώρακας καίγεται από το απλό εκπνευστικό αέρα.

Πονόλαιμος με ερυθρότητα.

Γαργάλημα στον λαιμό.

Αίσθηση τρίχας ή ψιχίου που έχει κολλήσει στον λαιμό πίσω από τον λάρυγγα.

Ο φάρυγγας πολύ ευαίσθητος.

Το τόξο του ουρανίσκου και ο φάρυγγας, όσο ορατά, πολύ ερυθρά.

Καύσος στον λαιμό < στη ζεστασιά, ιδίως όταν ζεσταθεί στο κρεβάτι, < από ζεστά ροφήματα, αν και τα καυτά ροφήματα δεν είναι τόσο bad.

Βελτίωση από κρύα ροφήματα.

Αν ο ασθενής ζεσταθεί στο κρεβάτι ή ζεσταθεί το δωμάτιο, αρχίζει να πιάνει τον λάρυγγα και να βήχει.

Το ελαφρύτερο άγγιγμα στον ουρανίσκο ή ακόμη και στα ούλα κατά την εξέταση του λαιμού θα προκαλέσει εμετικό σπασμό, μερικές φορές όταν τα μέρη φαίνονται φυσιολογικά.

Δεν μπορεί να καθαρίσει τον λαιμό του χωρίς εμετικό σπασμό.

Κατά την κατάποση τροφής, μερικές φορές αυτή επιστρέφει αμέσως πίσω και προκαλεί εμετικό σπασμό και σπασμούς εμετού.

Μεγάλη δίψα· θέλει νερό συχνά και σε μεγάλες ποσότητες.

Ναυτιαία γεύση στο στόμα· δεν απαλλάσσεται ποτέ από αυτήν.

Ναυτία στον λαιμό.

Έμετος λευκού, πικρού αφρού.

Οδονταλγία· αιφνίδιες διατείνουσες πόνοι στα δόντια, χειρότεροι από το κρύο και από το άγγιγμα.

Δυσθυμία, ειδικά από τις 2 έως τις 4 το πρωί.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να εναλλάσσεται με φλυαρία και ζωηρότητα, όπως το Lachesis.

Υπάρχουν άλλα συμπτώματα που επιδεινώνονται μετά τον ύπνο· ξυπνά το πρωί με βασική κεφαλαλγία ή με κεφαλαλγία στο μέτωπο· < πνευματική κόπωση· μετά το ξάπλωμα· μερικές φορές > από αργή κίνηση· < στον βήχα και από την προσπάθεια· > μετά τον ύπνο.

Νεφρά: Ένα ισχυρό χαρακτηριστικό είναι η δράση του στα νεφρά, που μοιάζει με οξεία παρεγχυματώδη νεφρίτιδα.

Λευκωματίνη στα ούρα.

Σκούρο κόκκινο ίζημα στα ούρα.

Πόνος που διαπερνά από το νεφρό προς την ουροδόχο κύστη και κάτω στα πόδια· < από την κίνηση.

Νεφρικός κολικός.

Επιθυμία για ούρηση, αλλά αδυναμία ούρησης μέχρι να αποβληθεί μεγάλος θρόμβος αίματος.

Στο Coccus cacti επηρεάζεται η δεξιά πλευρά της καρδιάς, τα αγγεία γίνονται εύθραυστα και υπάρχει αιμορραγία, διαρροή αίματος, που σχηματίζει μεγάλους μαύρους θρόμβους.

Το παραπάνω σύμπτωμα παραπέμπει σε γυναίκα με μητρορραγία.

Υπάρχουν αιμορραγίες της μήτρας όπου το αίμα ρέει ελεύθερα, πήζει αργά και δεν σχηματίζει μεγάλο θρόμβο στον κόλπο.

Αλλά σε αυτό το φάρμακο οι θρόμβοι σχηματίζονται πολύ γρήγορα και ο κόλπος γεμίζει, και η ουροδόχος κύστη δεν μπορεί να αδειάσει μέχρι να αποβληθεί ο θρόμβος.

Η μητρορραγία είναι ισχυρό χαρακτηριστικό αυτού του φαρμάκου.

Άφθονη, συχνή, παρατεταμένη έμμηνος ρύση.

Μεγάλοι, σκληροί, μαύροι θρόμβοι γεμίζουν τη μήτρα, αποβάλλονται με πόνους σαν ωδίνες τοκετού, και σχηματίζονται ξανά.

Φλεγμονή της μήτρας και του κόλπου, με άφθονη, παχιά, λευκή, ζελατινώδης, ινώδης βλέννα.

Ευαισθησία του αιδοίου· δεν ανέχεται την πίεση των ρούχων.