Cantharis Vesicatoria

Συχνή ώθηση για ούρηση, με τάση και κοπώδεις, καυσαλγικές πόνοι.

Μικρή, ανεπαρκής ποσότητα κάθε φορά, ή αιματηρά ούρα.

Υπερβολικοί καυσοί πόνοι (μάτια, στόμα, λαιμός, στομάχι, εντερικός σωλήνας· όλες οι βλεννογόνοι επιφάνειες και το δέρμα).

Ινώδεις και κολλώδεις εκκρίσεις από τους βλεννογόνους. Σχεδόν όλα τα παράπονα συνοδεύονται από τα χαρακτηριστικά ουρικά συμπτώματα.

Ερυσίπελας, με φυσαλίδες ή μεγάλες φουσκάλες γεμάτες νερό και καυσαλγικό πόνο· χρήσιμο για επιφανειακά εγκαύματα (τοπικά).

Ανέλεγκτη αγωνία, οργισμένη μανία, παραληρηματική έκσταση· έντονη σεξουαλική επιθυμία, στα δύο φύλα.

Αποστροφή για όλα· ποτό, φαγητό, καπνός.

Δυσεντερικά κόπρανα, αιματηρά και θρυμματισμένα, σαν ξύσματα από τα έντερα, με τενεσμό στο ορθό και την κύστη.

* * * * *

Αν έπρεπε να διαλέξω το ένα φάρμακο με το οποίο θα απέδιδα την αλήθεια της φόρμουλας «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» κ.λπ., νομίζω ότι θα ήταν αυτό. Δεν υπάρχει φάρμακο που να ερεθίζει και να φλεγμονώνει τα ουροποιητικά όργανα τόσο σίγουρα και τόσο βίαια, και κανένα φάρμακο που να θεραπεύει τόσο άμεσα έναν τέτοιο ερεθισμό όταν αυτός παίρνει τον τύπο ή τη μορφή της Cantharis, όπως συχνά συμβαίνει.

Ο H. N. Guernsey έγραψε: «Είναι μια αξιοπερίεργη, αν και γνωστή στους περισσότερους γιατρούς, η παρατήρηση ότι όταν υπάρχει συχνουρία συνοδευόμενη από καυσαλγικό, κοπώδη πόνο, ή αν η ούρηση δεν είναι τόσο συχνή αλλά ο κοπώδης, καυσαλγικός πόνος συνοδεύει τη ροή, η Cantharis είναι σχεδόν πάντα το φάρμακο, όσον αφορά οποιοδήποτε άλλο πάθος μπορεί να υπάρχει, ακόμη και σε φλεγμονή του εγκεφάλου ή των πνευμόνων.» Θα μπορούσε να προσθέσει στον λαιμό, και στους βλεννογόνους σε όλο το εντερικό σωλήνα, μέχρι το ορθό και τον πρωκτό, και στο υπεζωκότα ή στο δέρμα.

Έγραψε επίσης: «Η Cantharis πρέπει πάντα να θυμόμαστε και να μελετάμε όταν θεραπεύουμε παθήσεις των αεραγωγών όταν το σπέρμα είναι κολλώδες.» (Hydrastis, Kali bichrom. Coccus cacti, κ.λπ.) Είχα την ευχαρίστηση να επαληθεύσω την αλήθεια αυτού στην περίπτωση μιας κυρίας που έπασχε από καιρό με βρογχίτιδα.

Το σπέρμα ήταν τόσο άφθονο, και κολλώδες, και βλεννώδες, που σκέφτηκα την Kali bichromicum, και θεώρησα ότι πρέπει να είναι το φάρμακο· αλλά δεν βελτίωσε καθόλου την κατάσταση, και εκείνη χειροτέρευε συνεχώς, μέχρι που μια μέρα ανέφερε ότι είχε έντονο κοπώδη και καυσαλγικό πόνο κατά την ούρηση, την οποία έπρεπε να κάνει πολύ συχνά.

Με βάση το ουρικό σύμπτωμα, καθώς δεν γνώριζα τότε τίποτα για τις θεραπευτικές της δυνάμεις στα αναπνευστικά όργανα, της έδωσα Cantharis. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό.

Είναι περιττό να περιγράψω την αμοιβαία χαρά του γιατρού και της ασθενούς σε μια τέτοια περίπτωση, γιατί ήταν εκπληκτική η ταχύτητα με την οποία επιτεύχθηκε η τέλεια και μόνιμη θεραπεία της περίπτωσης.

Ας προσέξουμε ακόμη περισσότερο τις επιδράσεις αυτού του φαρμάκου στα ουροποιητικά όργανα, εφιστώντας την προσοχή σε μερικά συμπτώματα που έχουν τόσο προκληθεί σε απόδειξη όσο και θεραπευτεί ab usu in morbis.

Έχω μάθει να εκτιμώ στο μέγιστο βαθμό τέτοια συμπτώματα. Βέβαια, υπάρχουν πολλά συμπτώματα στη μεγάλη μας Materia Medica που μας έχουν φτάσει μόνο από κλινικές πηγές, και πολύ πολύτιμα μάλιστα. Αλλά δεν μπορούν να γίνουν δεκτά με τόσο απόλυτη εμπιστοσύνη σε σύντομη γνωριμία όσο εκείνα που είναι τόσο παθογενετικά όσο και κλινικά. Πρέπει πάντα να διαχωρίζονται όταν είναι δυνατόν, όπως γινόταν στον παλιό «Hull's Jahr».

Ιδού μερικά από αυτά. «Βίαιοι πόνοι στην κύστη, με συχνή ώθηση για ούρηση και αφόρητο τενεσμό.» «Βίαιοι καυσαλγικοί, κοπώδεις πόνοι στον τράχηλο της κύστης.» «Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ούρηση φοβεροί κοπώδεις πόνοι στην ουρήθρα.» «Συνεχής ώθηση για ούρηση· τα ούρα περνούν σταγόνα σταγόνα με ακραίο πόνο.» «Τα ούρα τον καίνε· περνούν σταγόνα σταγόνα.»

Κανένας ομοιοπαθητικός που θα συναντούσε αυτά τα συμπτώματα σε μια περίπτωση δεν θα αμελούσε να σκεφτεί αμέσως την Cantharis, ό,τι άλλο κι αν έπασχε ο ασθενής, αφού έχει θεραπεύσει τις πιο διαφορετικές και ποικίλες ασθένειες όταν εμφανίζονταν σε συνδυασμό με αυτά τα ουρικά συμπτώματα. Πώς οποιοσδήποτε γιατρός οποιασδήποτε σχολής μπορεί να αρνείται την αλήθεια του «τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια» (similia similibus curantur) στο φως μιας τέτοιας μαρτυρίας απόδειξης, μπορεί να εξηγηθεί μόνο με την αρχή «κανείς δεν είναι τόσο τυφλός όσος δεν θέλει να δει».

Η Cantharis έχει επίσης πολύ καθορισμένη δράση στο δέρμα. Στο ερυσίπελα είναι καμιά φορά το καλύτερο φάρμακο, και η επιλογή πρέπει να γίνει μεταξύ αυτής και της Apis, η οποία επίσης καμιά φορά呈现 μεγάλο ουρικό ερεθισμό σε τέτοιες περιπτώσεις. Στις περιπτώσεις Apis τείνει να υπάρχει περισσότερο οίδημα· στην Cantharis περισσότερες φουσκάλες. Στην Cantharis ο καυσός είναι πιο έντονος από ό,τι με την Apis, ενώ σε εκείνηνη υπάρχει περισσότερο τσούξιμο.

Τα ουρικά συμπτώματα, αν υπάρχουν, είναι πολύ πιο έντονα με την Cantharis Ακόμη, τα συμπτώματα του νου των δύο φαρμάκων είναι αρκετά διαφορετικά. Στις περιπτώσεις Apis, εκτός από τους τσούξιμους πόνους που κάνουν τον ασθενή να φωνάζει απότομα καμιά φορά, ιδίως αν το εξάνθημα τείνει να «μπεί μέσα» και να προσβάλει τις μεμβράνες του εγκεφάλου, ο ασθενής μπορεί να μην είναι τόσο ανήσυχος και παραπονιάρης· αλλά στην περίπτωση Cantharis ο ασθενής είναι ανήσυχος, ταραγμένος, δυσαρεστημένος, βασανισμένος, καμιά φορά βογκώντας ή κλαίγοντας βίαια· θέλει να τον μετακινούν συνεχώς.

Τα συμπτώματα του νου κάνουν κανέναν πραγματικά να σκέφτεται την Arsenicum album, και όταν λαμβάνουμε υπόψη τον έντονο καυσμό είναι διπλά έτσι. Έτσι θα ήταν πολύ εύκολο να μπερδευτούμε μεταξύ αυτών των δύο φαρμάκων, όπως και μεταξύ Cantharis και Apis.. Αν υπάρχει επίσης μεγάλη δίψα, θα μας έκανε να σκεφτούμε το Arsenic. Και τώρα που μιλάμε για το δέρμα, η Cantharis είναι μεγάλο φάρμακο για τα εγκαύματα, τόσο τοπικά ως εφαρμογή όσο και εσωτερικά για τις πιο χρόνιες καταστάσεις και τις επιπλοκές.

Σε όλα τα δερματικά προβλήματα όπου σχηματίζονται φυσαλίδες ή υδατώδη κυστίδια, που καίνε και φαγώνουν, ή όταν τα αγγίζουν καίνε και τσούζουν, κάνουμε καλά να θυμόμαστε την Cantharis, και να ψάχνουμε περαιτέρω για περισσότερα συμπτώματα, αν υπάρχουν, που να την επιβεβαιώνουν. Ο Hering συνήθιζε να προκαλεί τους σκεπτικιστές να κάψουν τα δάχτυλά τους και μετά να τα θεραπεύσουν βουτώντας τα σε νερό κατεργασμένο με Cantharis. Τόσο μεγάλη ήταν η πίστη του σε αυτό.

Θα επιστήσω την προσοχή σε ένα εντυπωσιακό σύμπτωμα της Cantharis που πιστεύω υποτιμάται στην πράξη. Είναι η αίσθηση του Καύσου. Αν κάποιο φάρμακο αξίζει να τοποθετηθεί δίπλα στο Arsenicum για τον καυσμό, είναι αυτό. Θα παραθέσω ώστε να τα φέρω όλα μαζί, με τρόπο που να χαράξει στη μνήμη μας τους καυσμούς της Cantharis. «Φλεγμονή των ματιών, ιδίως όταν προκαλείται από έγκαυμα.» «Καυσμός στο στόμα, στον λαιμό και στο στομάχι.» Μεγάλη δίψα, με καυσαλγικό πόνο στον λαιμό και το στομάχι. «Βίαιος καυσαλγικός πόνος στο στομάχι στην περιοχή του πυλωρού.» «Βίαιος καυσαλγικός πόνος και θερμότητα σε όλο τον εντερικό σωλήνα.» «Πέρασμα λευκού ή ανοιχτοκόκκινου σκληρού σπέρματος με τα κόπρανα, σαν ξύσματα από τα έντερα, με ραβδώσεις αίματος· μετά το κόπρανο ο κολικός ανακουφίζεται, καυσμός, δάγκωμα και τσούξιμο στον πρωκτό.» «Μεγάλος καυσαλγικός πόνος στις ωοθηκικές περιοχές.» «Περιτονίτιδα με καυσαλγικό πόνο, η κοιλιά ευαίσθητη και τενεσμός της κύστης.» «Καυσμός και τσούξιμο του λάρυγγα, ιδίως όταν προσπαθεί να φτύσει το σκληρό σπέρμα.» «Καυσμός στο στήθος.»

Έχουμε ήδη μιλήσει για τους καυσμούς που συνδέονται με παθήσεις των ουροποιητικών οργάνων, καθώς και για τους καυσμούς του δέρματος στο ερυσίπελα και σε άλλα εξανθήματα της επιφάνειας.

Αυτό μου φαίνεται επαρκές για να εντυπώσει στον αναγνώστη την αξία αυτού του συμπτώματος που ανήκει σε αυτό το φάρμακο. Θα κλείσω εφιστώντας την προσοχή στη δράση του στις μεμβράνες, να αυξάνει την έκκρισή τους. Αυτή η δράση είναι θετική και αποτελεί πολύτιμη ένδειξη για τη χρήση του.