Ομοιοπαθητική ΒιβλιοθήκηHepar Sulphuris
Hepar Sulphuris Calcareum · Nash - Leaders in Therapeutics · E. B. Nash · 9,579 χαρακτήρες
Γενικά
HEPAR SULPHURIS CALCAREUM.
Υπερευαίσθητος στην αφή, στον πόνο, στον κρύο αέρα· λιποθυμία με τον πόνο.
Γενική τάση προς εξιδρώσεις· ακόμη και ελαφριές πληγές ή εκδορές στο δέρμα εξηδρώνουν.
Τάση προς κρουπώδεις εξιδρώσεις (λάρυγγας και νεφρά· και βλεννογόνος).
Ατονία· κόπρανα αποβάλλονται με μεγάλη δυσκολία, ακόμη και όταν είναι μαλακά· τα ούρα ρέουν αργά, πρέπει να περιμένει γι' αυτά, μετά στάζουν κάθετα κάτω χωρίς δύναμη.
Ξινή διάρροια· όλο το παιδί μυρίζει ξινό.
Βήχες· κρουπ, βρογχίτιδα, φθίση· < με την παραμικρή έκθεση σε κρύο αέρα.
Τροπικότητες
< έκθεση σε ξηρό ψυχρό αέρα· > σε υγρό, βροχερό καιρό.
Όπως η Sulphur, έτσι και η Hepar ταιριάζει στην ψωρική, στρουφουλώδη διάθεση.
* * * * *
Το φάρμακο αυτό, που στέκεται στη μέση ανάμεσα σε εκείνες τις δύο μεγάλες αντιψωρικές ουσίες, την Calcarea carb. και την Sulphur, έχει μερικά πολύ ισχυρά χαρακτηριστικά που καθοδηγούν στη χρήση του σε ποικιλία παθήσεων.
Το ισχυρότερο χαρακτηριστικό του είναι η υπερευαισθησία του σε αφή, πόνο και ψυχρό αέρα.
Η ασθενής είναι τόσο ευαίσθητη στον πόνο που λιποθυμά, ακόμη κι όταν αυτός είναι ελαφρύς.
Αν υπάρχει φλεγμονή ή πρήξιμο σε οποιοδήποτε σημείο, ή ακόμη και εκδηλώσεις στο δέρμα, είναι τόσο ευαίσθητα που δεν ανέχεται να τις αγγίξουν, ούτε καν να φυσάει πάνω τους ο ψυχρός αέρας.
Αυτό μοιάζει με την China off., με τη διαφορά ότι ενώ η τελευταία είναι ευαίσθητη στην ελαφρύτερη αφή, αντέχει την ισχυρή πίεση.
(Φάρμακα που επιδεινώνονται ιδιαίτερα στον ψυχρό αέρα είναι η Arsenicum alb., η Calcarea ost., το Hepar sul., η Nux vomica, η Psorinum, η Silicea, η Tuberculinum.).
Αυτή η υπερβολική ευαισθησία στον πόνο διαπερνά όλο το φάρμακο.
Είναι νοητική όσο και σωματική, γιατί η ελαφριάτερη αφορμή προκαλεί ευερεθιστότητα με βιαστική ομιλία και βιαιότητα.
Δεύτερο μετά από αυτό είναι η δύναμη της Hepar sulph. πάνω στο πυοπνευμονικό στάδιο των τοπικών φλεγμονών.
Επεμβαίνει μόνο όταν το πύον πρόκειται να σχηματιστεί ή έχει ήδη σχηματιστεί.
Αν χορηγηθεί πολύ υψηλά στην πρώτη περίπτωση (δηλαδή πριν σχηματιστεί πύον), και δεν επαναληφθεί πολύ σύντομα ή συχνά, μπορούμε να αποτρέψουμε τον πυοπνευμονισμό και να συγκρατήσουμε όλη τη φλεγμονώδη διεργασία.
Αν όμως το πύον έχει ήδη σχηματιστεί, θα επιταχύνει την ωρίμανση και την εκκένωση και θα βοηθήσει μετά την επούλωση του έλκους.
Δεν είμαι καθόλου βέβαιος, όπως γενικά διδάσκεται, ότι είναι απαραίτητο να χορηγείται χαμηλά για να επιταχυνθεί ο πυοπνευμονισμός.
Η ταχύτερη ωρίμανση, άνοιγμα και τέλεια επούλωση που έχω δει ποτέ ήταν σε περίπτωση μεγάλου αδενικού πρηξίματος στον αυχένα ενός παιδιού, υπό την δράση της c. m. δυναμοποίησης.
Η Hepar έχει γενική τάση προς πυοπνευμονισμό, γιατί ακόμη και οι εκδηλώσεις στο δέρμα είναι επιρρεπείς να σχηματίσουν ύλη, και οι ελαφριές κακώσεις πυοποιούνται.
(Graphites, Mercurius, Petroleum.) Το φάρμακο αυτό είναι πολύ πολύτιμο σε ασθένειες των αναπνευστικών οργάνων.
Το βρήκα πολύ χρήσιμο σε περιπτώσεις χρόνιας καταρροής, όταν η μύτη βουλώνει κάθε φορά που ο ασθενής βγαίνει στον ψυχρό αέρα.
Λέει: μοιάζει σαν να μου κρυώνω από την αρχή κάθε φορά που παίρνω μια ανάσα φρέσκου αέρα (Tuberculinum).
Ανακουφίζεται σε ζεστό δωμάτιο.
Στον ψευδοβήχα (κρούπ) αποτελεί, από τότε που ο Boenninghausen συνταγογράφησε τα περίφημα πέντε σακουλάκια του, ένα από τα τυπικά μας φάρμακα.
Δεν χρησιμοποιούμε τα πέντε σακουλάκια όπως ο Boenninghausen με συγκεκριμένη σειρά, αλλά μόνο σύμφωνα με τις ενδείξεις.
Ο κρούπ της Hepar συνοδεύεται από μάλλον χαλαρό βήχα, με συριγμό και ρόγχο.
Βήχας σαν να θα ανέβει βλέννα, αλλά δεν ανεβαίνει.
Σπάνια ενδείκνυται στην αρχή· συχνότερα επεμβαίνει μετά την Aconite ή την Spongia.
Όπως η Aconite, φαίνεται πιο αποτελεσματικό σε εκείνες τις περιπτώσεις που προκαλούνται από έκθεση σε ξηρό ψυχρό αέρα· αλλά ο κρούπ της Aconite εμφανίζεται το βράδυ μετά τον πρώτο ύπνο και της Hepar στις πρωινές νωρίς ώρες.
Αυτή η τάση προς κρουπώδεις εκκρίσεις στις βλεννογόνους μεμβράνες φαίνεται χαρακτηριστική της Hepar και δεν περιορίζεται στα αναπνευστικά όργανα.
Ο Kafka τη χρησιμοποιεί με βάση την ικανότητά της να ελέγχει τέτοιες καταστάσεις στην ύδρωπα μετά από οστρακιά, για πρόληψη ή θεραπεία, και ισχυρίζεται μεγάλη επιτυχία.
Πιστεύω ότι είναι ένα από τα καλύτερα προληπτικά σε τέτοιες περιπτώσεις, για τον λόγο ότι κατά τη διάρκεια και μετά το απολεπιστικό στάδιο το δέρμα είναι ασυνήθιστα ευάλωτο στις επιδράσεις του ψύχους στον κρύο αέρα, και αυτό συμφωνεί με το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του φαρμάκου.
Ενισχύει τον ασθενή απέναντι σε τέτοιες ατμοσφαιρικές επιδράσεις.
Στον κρούπ, όπως και σε άλλες παθήσεις της Hepar, ο βήχας, η δύσπνοια και όλα τα άλλα συμπτώματα επιδεινώνονται από την ελαφριάτερη ανάσα ψυχρού αέρα, από τον οποίο ο μικρός ασθενής πρέπει να προστατεύεται προσεκτικά. Κατεβαίνοντας προς τα κάτω, προσβάλλεται ο λάρυγγας, έπειτα οι βρόγχοι, ακόμη και οι πνεύμονες, και ο σχηματισμός κρουπωδών εκκρίσεων θα λάβει χώρα αν δεν συγκρατηθεί από το φάρμακο. Η αναπνοή σε όλες αυτές τις περιπτώσεις γίνεται ρογχώδης, αγχώδης, συριγμούσα, μέχρι απειλούμενης ασφυξίας, ώστε ο ασθενής μοιάζει ασθματικός. Σε αυτές τις περιπτώσεις συχνά μπορεί να ανακουφίσει, ιδίως αν αυτή η κατάσταση ακολουθεί βαρύ κρυολόγημα και τα οξέα φλεγμονώδη συμπτώματα έχουν ελεγχθεί από την Aconite ή κάποιο άλλο ενδεδειγμένο φάρμακο.
Στο χρόνιο άσθμα, η Hepar συχνά μοιάζει με την Natrum sulphuricum, αλλά υπάρχει αυτή η διαγνωστική διαφορά, που είναι πολύ πολύτιμη. Το άσθμα της Hepar είναι χειρότερο στον ξηρό ψυχρό αέρα και καλύτερο στην υγρασία, ενώ το Natrum sulph. είναι ακριβώς το αντίθετο, όπως η Dulcamara. Δεν υπάρχει άλλο φάρμακο που να γνωρίζω που να έχει τη βελτίωση τόσο έντονα στον υγρό καιρό όσο η Hepar sulphur. Ένα χαρακτηριστικό δεν πρέπει να λησμονηθεί, δηλαδή: «Βήχει όταν οποιοδήποτε μέρος του σώματος μένει ακάλυπτο.» (Baryta και Rhus tox.).
Αυτό βρίσκεται σε κρούπ, λαρυγγίτιδα, βρογχίτιδα και φθίση, και όχι μόνο ο βήχας είναι χειρότερος, αλλά όλη η περίπτωση επιδεινώνεται. Έπειτα, πάλι, πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό είναι ένα από τα ισχυρότερα αντιψωρικά μας, και γι' αυτό πρέπει να το σκεφτόμαστε για όλες τις αναπνευστικές παθήσεις για τις οποίες έχει τόσο ισχυρή συγγένεια, ιδίως όταν τέτοιες παθήσεις έχουν ακολουθήσει κατασταλμένη ή οπισθοχωρητική έκρηξη στο δέρμα.
Σύμφωνα με τη μεγάλη του δύναμη πάνω σε όλες τις πυοπνευμονικές διεργασίες, πρέπει να έρχεται στο νου σε απόστημα των πνευμόνων, φυσικά σε όλες τις περιπτώσεις όταν ενδείκνυται από τα συμπτώματα στο σύνολό τους. Πάνω στον λαιμό έχουμε 1ον, «τσίμπημα στον λαιμό, σαν από σκαρφίδι, κατά την κατάποση, που εκτείνεται έως το αυτί, επίσης στο χασμουρητό.» «Αίσθημα σαν σκαρφίδι ή αγκάθι ψαριού να είναι καρφωμένο στον λαιμό» (Argentum nitricum, Dolichos και Nitric acid), αλλά μάλλον η κατάσταση όπου η Hepar χρησιμοποιείται συχνότερα σε προβλήματα του λαιμού είναι εκείνη η οδυνηρή πάθηση, η περιτοναϊλίτιδα (κινσίνσος).
Εδώ, όπως στον κρούπ, δεν ενδείκνυται γενικά στην αρχή. Έχοντας πολλή επιτυχία και εμπειρία σε αυτή την ασθένεια, μπορώ εδώ να δώσω τα αποτελέσματα της εφαρμογής αρκετών φαρμάκων και τις ενδείξεις τους:
Belladonna. -Υψηλός πυρετός, μεγάλο πρήξιμο και ερυθρότητα, κεφαλαλγία, σφύζουσες καρωτίδες.
Mercurius vivus. -Είτε πλευρά, δύσοσμη αναπνοή, χαλαρή, υγρή, οδοντωτή γλώσσα, και ιδρώτας χωρίς ανακούφιση.
Mercurius πρωτοϊωδιούχο. -Ίδια συμπτώματα, αλλά αρχίζει από τη δεξιά πλευρά, και η γλώσσα παχιά επικαλυμμένη κίτρινη στη βάση.
Lachesis. -Αριστερή πλευρά που εκτείνεται προς τη δεξιά, μεγάλη ευαισθησία στην αφή, και επιδείνωση μετά τον ύπνο.
Lycopodium. -Αρχίζει δεξιά πλευρά, εκτείνεται προς τα αριστερά, με γλώσσα πρησμένη και με τάση να προεξέχει από το στόμα, και βουλωμένη μύτη.
Lac caninum. -Εναλλάσσει πλευρές, μια μέρα χειρότερα στη μία, και την επόμενη στην άλλη.
Hepar sulph. -Όταν παρά τα άλλα φάρμακα η περίπτωση μοιάζει δεμένη να πυοποιηθεί και υπάρχει πολλός σφύζων πόνος. Με καθένα από αυτά τα φάρμακα έχω διακόψει πολλές περιπτώσεις σε παλιούς ασθενείς με κινσίνσο, που δεν περίμεναν ποτέ, και τους είχαν πει παλιοί σχολικοί ιατροί ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν καλά, χωρίς πυοπνευμονισμό, και στο τέλος τους θεράπευσα από κάθε τάση προς αυτό. Θα προσθέσω εδώ ότι η Hepar sulphur είναι επίσης καλό φάρμακο σε χρόνιες υπερτροφίες των αμυγδαλών, με βαρηκοΐα. Σε αυτές τις περιπτώσεις που είναι γενικά πολύ δύσκολες, η Baryta carbonica, η Lycopodium, η Plumbum και άλλες πρέπει επίσης να συμβουλεύονται σύμφωνα με τις ενδείξεις.
Πάνω στην πεπτική οδό η Hepar έχει αποφασιστική επίδραση.
Έχουμε ήδη παρατηρήσει τη δράση της πάνω στον λαιμό.
Το στομάχι τείνει να είναι εκτός τάξης, και υπάρχει «πόθος για ξινά πράγματα.» (Veratrum alb.) Αυτό συμβαίνει συχνά σε χρόνια δυσπεψία και η Hepar βοηθά.
Αυτή η κατάσταση του στομαχιού βρίσκεται μερικές φορές στη μαρασμό των παιδιών.
Συνοδεύεται συχνά από διάρροια, και ένα πολύ σημαντικό γνώρισμα είναι ότι η διάρροια είναι ξινή· όντως όλο το παιδί μοιάζει να μυρίζει ξινό όσο κι αν λουστεί.
Τα ξινά κόπρανα είναι επίσης πολύ εμφανή υπό την Magnesia carbonica και την Calcarea carbonica.
Υπάρχει έπειτα μια άλλη κατάσταση των εντέρων, δηλαδή ένα είδος ατονίας.
Τα κόπρανα αποβάλλονται με μεγάλη δυσκολία, παρόλο που είναι μαλακά και πηκτοειδή όπως μερικές φορές είναι υπό αυτό το φάρμακο.
Αυτή η κατάσταση ατονίας βρίσκεται επίσης στην κύστη.
«Ουρήση παρεμποδισμένη, υποχρεούται να περιμένει λίγο πριν περάσουν τα ούρα, και μετά ρέουν αργά για πολλές μέρες.» «Δεν μπορεί ποτέ να τελειώσει την ούρηση· μοιάζει σαν κάποια ούρα να μένουν πάντα πίσω στην κύστη.» «Αδυναμία της κύστης, τα ούρα στάζουν κάθετα κάτω και υποχρεούται να περιμένει λίγο πριν περάσει κάτι.» Αυτή η αδυναμία αποβολής κάνει να σκεφτεί κανείς την Alumina και την Veratrum album και τη Silicea. Πάλι, η Hepar sulph. είναι μεγάλο φάρμακο του «ιδρώτα», είτε μερικού είτε γενικού.
Μπορεί, για παράδειγμα, να επέλθει μετά το Mercurius σε ρευματισμό, όπου ο ασθενής «ιδρώνει μέρα και νύχτα χωρίς ανακούφιση,» και το Mercurius δεν βοηθά. Έτσι επίσης με τον κινσίνσο, και σε μεγάλες φουσκάλες και πρηξίματα· και παρεμπιπτόντως η Hepar sulph. είναι ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα μετά το Mercurius είτε στην ομοιοπαθητική πρακτική, είτε ως αντίδοτο σε δηλητηρίαση από την παλιά σχολή· έτσι επίσης είναι το κύριο αντίδοτο στη δηλητηρίαση από ιωδιούχο κάλιο από την ίδια πηγή.
Δεν θα μπορούσαμε εύκολα να κάνουμε χωρίς αυτό το πολύτιμο φάρμακο.