Belladonna

Όλες οι οξείες φλεγμονώδεις νόσοι εμφανίζουν έντονα συμπτώματα από το κεφάλι, πόνο, κόκκινο πρησμένο πρόσωπο, παλλόμενες καρωτίδες και παραλήρημα, και σπασμούς, ή τραντάγματα και μυρμήγκιασμα.

Μάτια βουρκωμένα, κόκκινα, με αιμορραγίες και κόρες πρώτα συσπασμένες, έπειτα πολύ διασταλμένες.

Στόμα και λαιμός πολύ στεγνά, κόκκινα, καμιά φορά πολύ πρησμένα· όλες οι βλεννογόνες επιφάνειες αντίστοιχα στεγνές και καυτές.

Οι πόνοι εμφανίζονται αιφνιδίως, και μετά από λίγο εξαφανίζονται το ίδιο αιφνίδια όπως ήρθαν.

Δέρμα πολύ κόκκινο και καυτό, ακτινοβολεί σχεδόν θερμότητα· καίει το χέρι που το αγγίζει, αλλά ιδρώνει στα καλυμμένα σημεία.

Αρκετές φλεγμονές που απλώνονται σε ακτίνες από ένα κέντρο.

< μετά τις 3 μ.μ. ή μετά τα μεσάνυχτα από την αποκάλυψη, ή το ρεύμα αέρα, και την κατάκλιση· > από την κάλυψη και το ψηλό κεφάλι.

Μεγάλη ευαισθησία στο κρυολόγημα· ευαίσθητος στο ρεύμα αέρα, ιδίως όταν αποκαλύπτεται το κεφάλι· από το κόψιμο των μαλλιών (Hep.)· οι αμυγδαλές πρήζονται μετά από ποδήλατο σε κρύο άνεμο (Acon.).

Φαντάζεται ότι βλέπει φαντάσματα, τερατώδη πρόσωπα και διάφορα έντομα (Stram.)· μαύρα ζώα, σκύλους και λύκους.

Η κοιλιά ευαίσθητη, φουσκωμένη < από τον ελάχιστο κρότο, ακόμα και του κρεβατιού· αναγκάζεται να περπατά με μεγάλη προσοχή από φόβο κρότου.

Πόνος στη δεξιά ειλεοτυφλική περιοχή, < από το ελαφρότατο άγγιγμα, ακόμα και από τα σκεπάσματα του κρεβατιού.

Πίεση προς τα κάτω, σαν τα περιεχόμενα της κοιλιάς να βγήκαν από τον κόλπο· < όρθια στάση και όρθια συνεδρίαση· επιδείνωση τα πρωινά (σύγκριση Lil., Mur., Sep.).

Γλώσσα: Κόκκινη και ξηρή, με κόκκινες άκρες και λευκή επίδραση στο κέντρο· Οι θηλές λαμπερές και προεξέχουσες, όπως στην οστρακιά (Acon., Ant. t.), δυσώδης, σάπια γεύση στο λαιμό όταν τρώει ή πίνει, αν και το φαγητό έχει φυσική γεύση.

* * * * *

Στις φλεγμονές, οι οποίες εντοπίζονται, το Belladonna είναι στο πρώτο στάδιο τόσο συχνά το κύριο φάρμακο όσο κάθε άλλο. Δεν κάνει μεγάλη διαφορά πού εντοπίζονται, είτε στο κεφάλι, στον λαιμό, στους μαστούς ή αλλού, αν εμφανίζονται αιφνίδια, ακολουθούν ταχύρρυθμη πορεία, είναι κόκκινες, επώδυνες και ιδίως σφύζουσες. Είναι εκπληκτικό πόσες τοπικές φλεγμονές, ακόμα και ένας άνθρακας ή ένα βράσος, διαταράσσουν τόσο το γενικό σύστημα και την κυκλοφορία, ώστε να προκαλέσουν τον γενικό φλεγμονώδη πυρετό, με τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του κεφαλιού που απαιτούν το Belladonna, και όχι λιγότερο εκπληκτικό το πώς αυτό το φάρμακο ελέγχει ολόκληρη την κατάσταση, τόσο τοπική όσο και γενική, όταν ενδείκνυται.

Τι! αναφωνεί ο υποστηρικτής των τοπικών εφαρμογών, να δώσουμε το Belladonna εσωτερικά για ένα βράσος στο χέρι ή στο πόδι; Ναι, βέβαια, όχι μόνο το Belladonna, αλλά και Mercurius, Hepar Sulphuris, Tarantula Cubensis, και πολλά άλλα, και δεν θα χρειαστείτε καθόλου τοπική αγωγή. Μόνο στο πρώτο ή συμφωριακό ή ενεργό φλεγμονώδες στάδιο αυτό το φάρμακο βρίσκεται στη θέση του· αλλά, αν χορηγηθεί σωστά τότε, συχνά θα διακόψει ολόκληρο το πράγμα και δεν θα το αφήσει ποτέ να ολοκληρώσει όλα τα στάδιά του, ή αν όχι, θα το τροποποιήσει τόσο ώστε να το καταστήσει σχετικά ασήμαντο.

Υπάρχουν, σε κάθε φάρμακο, συμπτώματα αίσθησης, περίστασης, συντάγματος ή τροπικότητας που είναι ιδιαίτερα τόσο στις ασθένειες όσο και στα φάρμακα. Αυτά τα συμπτώματα δεν εξηγούνται πάντα εύκολα. Η προσπάθεια εξήγησής τους από παθολογική άποψη δεν είναι πάντα δυνατή ή ακόμα και απαραίτητη αν ήταν δυνατή. Η απλή αποδοχή τους ως γεγονότων είναι συχνά πιο λογική από το να περιμένουμε πολύ για να βρούμε το συχνά ανεύρετο.

Το να δρα κανείς ως συνταγογράφος βάσει αυτών που γνωρίζουμε είναι καλύτερο από το να περιμένει, επειδή δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε ή να τα αποδώσουμε. Για παράδειγμα, δεν είναι εύκολο να πει κανείς γιατί "οι πόνοι του Belladonna εμφανίζονται αιφνίδια και μετά από λίγο εξαφανίζονται τόσο αιφνίδια όσο ήρθαν," ενώ εκείνοι του Stannum "αυξάνονται σταδιακά σε μεγάλο ύψος και εξασθενούν το ίδια σταδιακά," ή του Sulphuric acid "ξεκινούν αργά και εξασθενούν αιφνίδια," ή "αυξάνονται σταδιακά και σταματούν αιφνίδια," αλλά έτσι είναι, και η αποδοχή αυτών των γεγονότων επιτρέπει στον ομοιοπαθητικό συνταγογράφο να θεραπεύσει τον ασθενή του, είτε μπορεί να τα εξηγήσει είτε όχι.

Ο Guernsey λέει -"Αυτό το φάρμακο είναι ιδιαίτερα εφαρμόσιμο, και μάλιστα προηγείται όλων των άλλων σε περιπτώσεις όπου η ταχύτητα ή η αιφναιότητα της αίσθησης ή της κίνησης υπερισχύει." Βέβαια όλα αυτά τα συμπτώματα έχουν την παθολογική τους εξήγηση αν μπορούσαμε να τη δώσουμε· αλλά, ενεργώντας βάσει του νόμου μας των Ομοίων, μπορούμε να θεραπεύσουμε τους ασθενείς μας και δεν μένουμε στο απροσδόκητο, χωρίς χάρτη ή πυξίδα, επειδή δεν μπορούμε να εξηγήσουμε. Ξέρουμε ότι αυτά τα συμπτώματα είναι η φυσική κραυγή της παθολογικής κατάστασης, και ότι η χορήγηση ενός δηλητηρίου που είναι ικανό να προκαλέσει παρόμοια κραυγή θεραπεύει τον ασθενή.

Τι άλλο είναι απαραίτητο; Είτε αυτό είναι αληθές, είτε η Ομοιοπαθητική είναι απάτη.

Το απλό γεγονός, άφθονα αποδεδειγμένο, ότι το φάρμακο που έχει τα συμπτώματα αντίστοιχα προς τα συμπτώματα του ασθενούς, τον θεραπεύει, ανεξάρτητα από την παθολογία, όπου μια θεραπεία είναι καθόλου δυνατή, είναι μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της επιστημονικής έρευνας. Μακροζωία στο όνομα του Hahnemann του ανακαλύπτοντος.

Από την περιγραφή μας μέχρι τώρα αυτού του φαρμάκου θα περιμένατε να είναι ένα καλό φάρμακο για τις συμφωριακές κεφαλαλγίες, και έτσι είναι, και όχι μόνο αυτό, αλλά και για τις νευραλγικές κεφαλαλγίες. Σφύζοντες πόνοι, με την ήδη περιγραφείσα ένδειξη συμφόρησης αίματος προς το κεφάλι. Οι κεφαλαλγίες του Belladonna, είτε συμφωριακές είτε νευραλγικές, επιδεινώνονται με την κλίση προς τα εμπρός, τη κάμψη προς τα κάτω, ή την κατάκλιση, οτιδήποτε βγάζει τον ασθενή από την κάθετη θέση.

"Επιδείνωση με την κατάκλιση," στην πραγματικότητα, φαίνεται να είναι ένα πολύ αξιόπιστο γενικό χαρακτηριστικό. Ο πρεσβύτερος Lippe μου είπε κάποτε για μια περίπτωση ύποπτης διόγκωσης ή πρήξιμου και πόνου του μαστού μακράς διάρκειας, η οποία, όπως εκφράστηκε, φαινόταν πιθανό να αποδειχθεί περίπτωση για τον χειρουργό (καρκίνος), η οποία θεραπεύτηκε πλήρως με λίγες δόσεις του Belladonna, στις οποίες καθοδηγήθηκε από αυτό το σύμπτωμα των πόνων να είναι τόσο πολύ χειρότεροι με την κατάκλιση.

Από τότε έχω παρατηρήσει και επιβεβαιώσει αυτό το σύμπτωμα σε πολλές περιπτώσεις διαφόρων ειδών. Δεν θα σταματήσω να δώσω όλα τα συμπτώματα που θα μπορούσαν να υπάρχουν στις κεφαλαλγίες του Belladonna.

Υπάρχουν δύο πολύ χαρακτηριστικά συμπτώματα στην περιοχή της κοιλιάς, δηλαδή: "Ευαισθησία της κοιλιάς, επιδεινωμένη από τον ελάχιστο κρότο, στο περπάτημα, ή το βήμα, ή ακόμα και το κρεβάτι ή την καρέκλα, πάνω στην οποία κάθεται ή ξαπλώνει"· και "πίεση προς τα κάτω σαν τα περιεχόμενα της κοιλιάς να βγήκαν μέσα από τον κόλπο, < πρωινά." Αυτό το τελευταίο σύμπτωμα βρίσκεται υπό άλλα φάρμακα, ιδίως το Lilium tigrinum και το Sepia. Με το Belladonna υπάρχει συχνά συνδεδεμένος με αυτή την πίεση προς τα κάτω ένας πόνος στην πλάτη "σαν να έσπαζε." "Αναπήδηση και πήδημα," ή "σπασμωδικές κινήσεις στον ύπνο," ή κατά τον ύπνο είναι χαρακτηριστικό.

Έτσι επίσης είναι "νυσταγμένος, αλλά δεν μπορεί να κοιμηθεί," και "βογκητό κατά τον ύπνο."

Με το Belladonna το κεφάλι θέλει τύλιγμα ή κάλυψη, κρυολογεί όταν αποκαλύπτεται ή από το κόψιμο των μαλλιών (Silicea). (Glonoine· δεν ανέχεται καπέλο).

Σπασμοί με άλλα συμπτώματα του Belladonna βρίσκονται πολύ συχνά υπό αυτό το φάρμακο.