Argentum Nitricum

Παρορμητικός: ο χρόνος περνάει πολύ αργά· πρέπει να περπατάει γρήγορα.

Άγχος, κατά την προετοιμασία για εκκλησία, όπερα κ.λπ., έχει κρίση διάρροιας.

Ίλιγγος, με βούισμα στα αυτιά και αδυναμία και τρέμουλο.

Μέση γωνία των βλεφάρων, κόκκινη σαν αίμα· πρησμένη, να προεξέχει σαν κομμάτι κόκκινης σάρκας.

Ανυπόστατη επιθυμία για ζάχαρη· γαστρικά ενοχλήματα, με βίαια θορυβώδη ρεψίματα.

Κόπρανα· πράσινα, βλεννώδη, σαν ψιλοκομμένο σπανάκι σε νιφάδες· πρασινίζουν όταν παραμένουν στην πάνα· αποβάλλονται με πολλούς θορυβώδεις ήχους.

Ευρείες, ενίοτε πυώδεις, εκκρίσεις από τους βλεννογόνους, γενικά.

Στεγνοί, μαραμένοι ασθενείς, έτσι καταστάσεις από την ασθένεια.

Επιθυμεί φρέσκο αέρα.

* * * * *

Ο Guernsey λέει: «Σκεφτόμαστε αυτό φάρμακο όταν βλέπουμε έναν μαραμένο και στεγνό άνθρωπο, που έγινε έτσι από την ασθένεια.» Αυτό ιδίως στα παιδιά. «Μοιάζει με έναν μικρό ζαρωμένο γέρο.» (Fluoric acid, οι νέοι μοιάζουν γέροι.) Το Argentum, όπως ο Χρυσός, επηρεάζει βαθιά τον νου. Όπως ο Χρυσός, είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα για την υποχονδρίαση. Τα συμπτώματα είναι τόσα πολλά σε αυτή την ταραχή που μπορούμε μόνο να επισημάνουμε όσα βρίσκονται στα Guiding Symptoms. Θα αναφέρω μόνο μερικά ακόμη εξέχοντα και ιδιάζοντα συμπτώματα που έχουν επαληθευτεί συχνά. «Η θέα των ψηλών σπιτιών τον ζαλίζει και τον κάνει να παραπατάει.

Του φαινόταν σαν τα σπίτια και στις δύο πλευρές του δρόμου να πλησιάζουν και να τον συνθλίβουν.»

«Όταν περπατάει στον δρόμο φοβάται να περάσει από γωνία δρόμου, επειδή η γωνία του σπιτιού μοιάζει να προεξέχει και φοβάται μήπως πέσει πάνω της.» Παρορμητικός, πρέπει να περπατάει πολύ γρήγορα, πάντα βιαστικός. (Lilium tigrinum.) «Άγχος όταν ετοιμάζεται να πάει σε εκκλησία ή όπερα· προκαλεί διάρροια.» (Gelsemium).

Η βιαστική αίσθηση και των Argentum nitricum και Lilium tigrinum έχουν εμφανιστεί κυρίως σε γυναικολογικές ενοχλήσεις· ενώ η διάρροια από την συγκίνηση φαίνεται να εξαρτάται από μια γενική νευρική κατάσταση. Εκτός αν οι ενδείξεις έδειχναν έντονα το ένα σε προτίμηση από το άλλο φάρμακο, θα ήταν ίσως καλό να δοκιμαστεί πρώτα το φυτικό. Τα μεταλλικά είναι γενικά πιο μακράς και βαθιάς δράσης, και θα ήταν ίσως προτιμότερα όσο πιο χρόνια είναι η περίπτωση.

Μερικά από τα πολύ περίεργα συμπτώματα που βρίσκονται υπό αυτό και άλλα φάρμακα δεν συναντώνται στην καθημερινή πρακτική, αλλά όταν βρεθούν είναι ακόμη πιο πολύτιμα επειδή οι περιπτώσεις που τα παρουσιάζουν είναι σπάνιες και δεν ερμηνεύονται ή θεραπεύονται εύκολα με τα συνηθισμένα φάρμακα. Μερικές από τις πιο λαμπρές θεραπείες μας έχουν γίνει ακριβώς σε τέτοιες περιπτώσεις, και είναι πολύ ικανοποιητικές τόσο για τον ιατρό όσο και για τον ασθενή.

Το Argentum nitricum είναι μερικές φορές το καλύτερο φάρμακο για την ημικρανία· αυτό το είδος κεφαλαλγίας είναι συχνά πολύ ενοχλητικό και δύσκολο να θεραπευτεί. Ένα ιδιάζον σύμπτωμα που ανήκει στο Argentum nitricum στην κεφαλαλγία είναι μια αίσθηση διαστολής, νιώθει σαν το κεφάλι να ήταν τεράστια μεγεθυσμένο, και όπως η Pulsatilla και το Apis, νιώθει καλύτερα όταν δένεται σφιχτά. Αυτή η αίσθηση διαστολής είναι επίσης ένα γενικό σύμπτωμα, νιώθει σαν όλο το σώμα ή μέρος του να διαστέλλεται, μερικοί το εκφράζουν ως αίσθημα πληρότητας.

(Aesculus hipocastanum). Βρίσκεται και υπό άλλα φάρμακα, αλλά πολύ έντονα υπό αυτό.

Το Argentum nitricum έχει πολλό ίλιγγο, που συχνά συνοδεύεται από βούισμα στα αυτιά, γενική αδυναμία και τρέμουλο. Δεν μπορεί να περπατήσει με κλειστά μάτια· η θέα των ψηλών σπιτιών τον ζαλίζει. Αυτά τα συμπτώματα φέρνουν στη μνήμη το Gelsemium. Και τα δύο φάρμακα έχουν πολύ ίλιγγο· μεγάλη τρεμουλιαστή αδυναμία, συνοδευόμενη από γενική εξάντληση, πραγματικό τρέμουλο και τρεμουλιαστή αίσθηση, και και τα δύο έχουν βρεθεί χρήσιμα στη λοκομοτορική αταξία.

Θα έδινα, όλα τα άλλα να είναι ίσα, την προτίμηση στο Gelsemium σε πρόσφατες περιπτώσεις, ή στην αρχή, και στο Argentum nitricum πιο μετά. Αλλά υπάρχουν γενικά διαγνωστικές ενδείξεις που μας επιτρέπουν να διαλέξουμε μεταξύ τους. Στα οφθαλμικά ενοχλήματα το Argentum είναι ένα από τα πολυτιμότερα φάρμακα μας, και όπως όλα τα φάρμακα που είναι πολύ πολύτιμα για κάτι, έχει καταχρηστευτεί θλιβερά από την παλιά σχολή. Είναι κρίμα που δεν γνωρίζουν αρκετά ώστε να παίρνουν το καλό και να αποφεύγουν τις κακές επιδράσεις τόσο πολύτιμων παραγόντων, γιατί πολλές φορές οι καταστροφικές συνέπειες της κακής τους χρήσης φέρνουν τα φάρμακα σε τέτοια δυσφήμιση που άλλοι φοβούνται να τα χρησιμοποιήσουν καθόλου.

Γι' αυτόν τον λόγο οι παλιοί βοτανολόγοι απέρριψαν όλα τα μεταλλικά φάρμακα. Ο Υδράργυρος τους είχε τόσο τρομάξει. Ανατίθεται στον Ομοιοπαθητικό να διδάξει πώς να χρησιμοποιεί όλα τέτοια με τρόπο ώστε να παίρνει το καλό, αποφεύγοντας τις κακές επιδράσεις. Στα οφθαλμικά ενοχλήματα οι Allen & Norton γράφουν ως εξής: «Η μεγαλύτερη υπηρεσία που προσφέρει το Argentum nitricum είναι στην πυώδη οφθαλμία.

Με μεγάλη εμπειρία, τόσο σε νοσοκομειακή όσο και σε ιδιωτική πρακτική, δεν έχουμε χάσει ούτε ένα μάτι από αυτή την ασθένεια, και καθένα έχει θεραπευτεί με εσωτερικά φάρμακα, τα περισσότερα με Argentum nitricum σε υψηλή δυναμοποίηση, 30ή ή 200ή. Έχουμε δει την πιο έντονη χημωσία, με πνιγμένα αγγεία, την πιο ευρεία πυώδη έκκριση, ακόμη και τον κερατοειδή να αρχίζει να θολώνει και να μοιάζει σαν να θα έλκωνε, να υποχωρεί ταχύτατα υπό Argentum nitricum εσωτερικά. Τα υποκειμενικά συμπτώματα είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Η ίδια τους η απουσία, με την ευρεία πυώδη έκκριση, και τα πρησμένα βλέφαρα από συλλογή πύου στο μάτι, ή οίδημα του υποσυζευκτικού ιστού των ίδιων των βλεφάρων, υποδεικνύει το φάρμακο. (Apis; Rhus.)» Αργότερα ο Norton γράφει: «Πιστεύω πραγματικά ότι δεν υπάρχει ανάγκη καυτηριασμού με αυτό εκτός από τη γονoρροϊκή μορφή πυώδους επιπεφυκίτιδας.» Τέτοια μαρτυρία από τέτοιες πηγές θα έπρεπε να ντροπιάσει την κατάχρηση αυτού του παράγοντα στα χέρια ιατρών της παλιάς σχολής, και μερικές φορές ψευδο-Ομοιοπαθητικών.

Στην οφθαλμία των νεογνών, στη δική μου πρακτική ως γενικός ιατρός, είχα πολύ συχνά καλύτερη επιτυχία με το Mercurius solubilis, ιδίως εκεί όπου υπήρχε πολύ πυώδες υλικό που έρεε κατά το άνοιγμα των ματιών. Στην βλεφαρίτιδα τα Graphites και Staphisagria μου έχουν χρησιμεύσει συχνότερα από το Argentum nitricum, αλλά αυτό μπορεί να μην είναι η εμπειρία άλλων, γιατί στα οφθαλμικά ενοχλήματα, όπως σε όλα τα άλλα, οι ενδείξεις πρέπει να μελετώνται και να αναγνωρίζονται προσεκτικά στην ολότητά τους.

(Το Borax δεν πρέπει να λησμονείται στην βλεφαρίτιδα.) Οι ειδικοί τείνουν να χάνουν αυτό από την όρασή τους και να οδηγούνται σε τοπική θεραπεία όταν η συνταγματική θα ήταν απείρως καλύτερη. Το σύμπτωμα, «κόκκινη, επώδυνη άκρη της γλώσσας, θηλές όρθιες, εξέχουσες», έχει καθοδηγήσει στη θεραπεία πολλών διαφορετικών ειδών περιπτώσεων. Υπάρχουν επίσης μερικά πολύτιμα συμπτώματα στα πεπτικά όργανα· για παράδειγμα, «Ανυπόστατη επιθυμία για ζάχαρη· τα υγρά περνούν κατευθείαν μέσα του· τα περισσότερα γαστρικά ενοχλήματα συνοδεύονται από ρεψίματα· ρέψιμο μετά από κάθε γεύμα, το στομάχι σαν να θα σκάσει από αέρα, το ρέψιμο δύσκολο· τελικά ο αέρας βγαίνει με μεγάλο θόρυβο και βία.» Όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό το φάρμακο ενδείκνυται μερικές φορές όταν δίνονται τα Carbo veg., China ή Lycopodium επειδή γενικά κατανοούνται πολύ καλύτερα.

Η δυσπεψία, η γαστραλγία και ακόμη και το γαστρικό έλκος έχουν βρει μερικές φορές ένα ισχυρό φάρμακο στο Argentum, και έχει επίσης κάνει μεγάλο καλό σε πολύ επίμονες περιπτώσεις διάρροιας διαφόρων ειδών.

«Πράσινη βλέννα σαν ψιλοκομμένο σπανάκι σε νιφάδες.»

«Κόπρανα που πρασινίζουν αφού παραμείνουν στην πάνα.»

«Κόπρανα που αποβάλλονται με πολλούς θορυβώδεις ήχους.»

«Κόπρανα ινώδη, κόκκινα, πράσινη βλεννολεμφική, επιθηλιακή ουσία.»

«Κατά την κένωση έκδοση πολλών θορυβωδών αερίων.»

Υπάρχουν τώρα άλλα φάρμακα που έχουν μερικά από αυτά τα συμπτώματα σε έντονο βαθμό, ιδίως: το Calcarea phos., που έχει τα κόπρανα με θορυβώδεις ήχους και πολλά θορυβώδη αέρια, και είναι επίσης γεγονός ότι και τα δύο φάρμακα είναι πολύ πολύτιμα στην υδροκεφαλική κατάσταση που ακολουθεί τη μακράχρονη αποστράγγιση από δύσκολες περιπτώσεις εντεροκολίτιδας. Αν η ανάπτυξη των οστών είναι αργή με ανοιχτές πηγές και ιδρωμένο κεφάλι, φυσικά το Calcarea phos. θα κέρδιζε. Επίσης στο Calcarea phos. το παιδί επιθυμεί καπνιστά κρέατα, μπέικον κ.λπ., στο Argentum nitricum ζάχαρη ή γλυκά.

Ωστόσο και τα δύο έχουν μεγάλη εξάντληση, το παιδί μοιάζει γέρο και ζαρωμένο, και θα χρειαστεί μερικές φορές στενή εξατομίκευση για να διαλεχτεί μεταξύ τους. Το Argentum nitricum έχει τη θέση του στη θεραπεία των ενοχλημάτων του λαιμού. Υπάρχει παχύρρευστη, κολλώδης βλέννα στον λαιμό που τον αναγκάζει να καθαρίζει τον λαιμό του και προκαλεί ελαφρά βραχνάδα. Τραχύτητα, ευαισθησία, ξύσιμο στον λαιμό, που προκαλεί καθαρισμό του λαιμού και βήχα.

Αίσθηση σαν καρφίτσα να έχει καρφωθεί στον λαιμό (Nitric ac., Hepar sulph., Dolichos). και μυρμηγκώδεις εξογκώματα, που μοιάζουν με μυτερές μάζες κατά την κατάποση. Αυτό το είδος λαιμού μπορεί να εκτείνεται προς τα κάτω μέχρι να εμπλέκει τον λάρυγγα, ιδίως σε τραγουδιστές, κληρικούς ή δικηγόρους που χρησιμοποιούν πολύ τη φωνή τους. Τότε είναι διπλά ενδεδειγμένο. Όταν έρθουμε στην πλάτη και τα άκρα, βρίσκουμε πάλι το φάρμακο μας στον χώρο για ένα μερίδιο των τιμών. «Πόνος στην πλάτη (οσφυϊκή) ανακουφίζεται όταν στέκεται ή περπατάει, αλλά έντονος όταν σηκώνεται από καθίσμα,» είναι μια κατάσταση που βρίσκεται συχνά στην πρακτική.

Την έχω ανακουφίσει συχνά με Sulphur ή Causticum, αλλά να θυμάστε επίσης το Argentum nitricum. Αν στα ενοχλήματα της πλάτης βρούμε μεγάλη αδράνεια (Kali carbonicum), με κόπωση, ιδίως στους πήχεις και τα κάτω πόδια, ιδίως στις γάμπες, ή αν επιπλέον βρούμε ίλιγγο και τρέμουλο των άκρων, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι το Argentum nitricum θα μας κάνει καλό. Στην παραπληγία από εξαντλητικές αιτίες ή στην παράλυση μετά από διφθερίτιδα μπορεί να βρούμε αυτό το φάρμακο ενδεδειγμένο.

Επίσης στην επιληψία ή τις κράμπες· στην πρώτη (επιληψία) ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ότι για ώρες ή ημέρες πριν από την κρίση οι κόρες των ματιών είναι διασταλμένες· στη δεύτερη οι κράμπες προηγούνται για λίγο από μεγάλη ανησυχία.

Το Cuprum metallicum έχει μεγάλη ανησυχία μεταξύ των κρίσεων. Τέλος, το Natrum muriaticum είναι το καλύτερο αντίδοτο για την κατάχρηση του Argentum nit., ιδίως πάνω στις βλεννώδεις επιφάνειες.

FERRUM METALLICUM ή ACETICUM.

Αναιμία με μεγάλη ωχρότητα όλων των βλεννογόνων· με αιφνίδια πύρινη-κόκκινη έξαψη του προσώπου.

Ευρείες αιμορραγίες από οποιοδήποτε όργανο· αιμορραγική διάθεση· αίμα ανοιχτό με σκούρους θρόμβους· πήζει εύκολα.

Τοπικές συμφόρησεις και φλεγμονές, με σφυροκοπητικούς, παλλόμενους πόνους· φλέβες γεμάτες, κόκκινο πρόσωπο, εναλλάσσεται με ωχρότητα.

Σκυλίσια πείνα, εναλλάσσεται με πλήρη απώλεια όρεξης.

Παλινδρομήσεις ή ρεψίματα, ή έμετος τροφής τη νύχτα που έχει παραμείνει στο στομάχι όλη την ημέρα· άπεπτη ανώδυνη διάρροια.

Κόκκινο πρόσωπο κατά το ρίγος.

< μετά από φαγητό και πόσιμο· κατά την ηρεμία, ιδίως όταν κάθεται ακίνητος· > με αργό περπάτημα εδώ κι εκεί.

Αυτό είναι ένα ακόμη από τα καταχρησμένα φάρμακα. Στην παλιά σχολή κατέχει τη θέση για την αναιμία, όπως η Quinine για την ελονοσία. Το καθένα μπορεί και θεραπεύει το δικό του είδος και των δύο καταστάσεων, αλλά δεν μπορεί να θεραπεύσει καμία άλλη· και το καθένα, όταν είναι ο αληθινός θεραπευτικός παράγοντας, είναι ικανό να επιφέρει το καλύτερο έργο του στη δυναμοποιημένη form. Ο Dr.

Hughes γράφει: «Η θεραπεία της αναιμίας με Σίδηρο είναι ένα από τα λίγα ικανοποιητικά και βέβαια πράγματα της σύγχρονης ιατρικής. Ανεξάρτητα από το ποια αιτία μπορεί να προκαλέσει αυτή την κατάσταση, είτε πρόκειται για τη χλωρώση της ελαττωματικής εμήνου ρύσης, είτε για την απλή φτώχια του αίματος που προκαλείται από αιμορραγίες, έλλειψη αέρα, φωτός και κατάλληλης τροφής, ή από εξαντλητικές ασθένειες, ο Σίδηρος είναι το ένα μεγάλο φάρμακο.» Πρέπει να πω ότι νομίζω ότι ένας άνθρωπος που θα έγραφε έτσι για οποιοδήποτε φάρμακο δεν είναι να κατηγορηθεί που μιλά για τα λίγα ικανοποιητικά και βέβαια πράγματα της σύγχρονης ιατρικής.

Ο Σίδηρος δεν είναι καθόλου πιο πάντα-θεραπευτικός (πανάκεια) για την αναιμία απ' ό,τι η Quinine για την ελονοσία ή το Φωσφορικό του Ασβεστίου για την ελαττωματική ανάπτυξη των οστών. Η εμπειρία μου με έχει διδάξει ότι υπάρχουν αρκετά άλλα εξίσου αποτελεσματικά φάρμακα για αυτές τις καταστάσεις και ότι όταν δεν είναι ενδεδειγμένα όχι μόνο δεν μπορούν να θεραπεύσουν αλλά βλάπτουν κάθε φορά που συνταγογραφούνται, ιδίως στις υλικές δόσεις στις οποίες γενικά συνιστώνται από τέτοιους δασκάλους.

Πρέπει εδώ να δηλώσω την εμπειρία μου, θεμελιωμένη σε άφθονη πρακτική και παρατήρηση, ότι μια τέτοια συνταγογράφηση δεν είναι μόνο αντι-Χαχνεμαννική, αλλά με κάθε έννοια αντι-ομοιοπαθητική, και προειδοποιώ όλους τους αρχάριους να μην ασκήσουν κατά αυτή τη γραμμή, αλλιώς κι αυτοί θα καταλήξουν να μιλούν για τα λίγα ικανοποιητικά και βέβαια πράγματα της σύγχρονης ιατρικής. Τώρα που παραθέσαμε αυτό το απόσπασμα του Dr. Hughes, είναι μόνο δίκαιο απέναντί του να τον παραθέσουμε ξανά, καθόσον σε αυτό το τελευταίο απόσπασμα μιλά πιο λογικά.

Μιλώντας για την αναιμία, λέει: «Η ασθένεια δεν προκύπτει συνήθως από κάποια αποτυχία της ποσότητας του σιδήρου που παρέχεται στην τροφή. Αν το στοιχείο είναι ελαττωματικό στο αίμα, το σφάλμα βρίσκεται στις αφομοιωτικές διεργασίες. Αλλά ο Reveil διαπίστωσε ότι στην αναιμία δεν υπάρχει καμία αλλαγή στην ποσότητα του σιδήρου που υπάρχει στο αίμα. Όσο λίγα κι αν είναι τα ερυθρά σώματα, περιέχουν μέσα τους την πλήρη αναλογία του μετάλλου που είναι φυσιολογική για την υγεία, και αν και υπό την επίδραση του ίδιου του σιδήρου διπλασιάζονται και τριπλασιάζονται σε αριθμό, δεν αποδίδουν περισσότερο σίδηρο.» Έπειτα ο Cowperthwaite προσθέτει: «Είναι επίσης αληθές ότι όταν ο σίδηρος εισάγεται στον οργανισμό σε μεγάλες ποσότητες με σκοπό να καλύψει μια έλλειψη σιδήρου στο αίμα, δεν αφομοιώνεται, αλλά μπορεί να ανακτηθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα κόπρανα, έχοντας αποβληθεί από τα έντερα.

Είναι εμφανές, επομένως, ότι ο σίδηρος δεν δρα ως θεραπευτικός παράγοντας χάρη στην απορρόφησή του ως συστατικού του αίματος, αλλά μάλλον, όπως οδηγούμαστε να συμπεράνουμε, από τις φυσιολογικές του επιδράσεις στα όργανα και τους ιστούς του σώματος, ότι οφείλει τις θεραπευτικές του αρετές στην ίδια ουσιαστική δυναμική ιδιότητα που κατέχουν άλλα φάρμακα, και η εφαρμογή του υπόκειται στον ίδιο θεραπευτικό νόμο.» Σώματα λόγια, αυτά· τότε ας μην συνταγογραφεί κανείς Σίδηρο ή οποιοδήποτε άλλο φάρμακο για την αναιμία, ή οποιαδήποτε άλλη ασθένεια, χωρίς ενδείξεις σύμφωνα με τον θεραπευτικό μας νόμο της ίασης.

Έχω δει καλύτερες θεραπείες σοβαρών περιπτώσεων αναιμίας με το Natrum muriaticum σε δυναμοποιημένη μορφή απ' ό,τι ποτέ με τον Σίδηρο σε οποιαδήποτε μορφή, αν και ο Σίδηρος έχει τις περιπτώσεις του, όπως έχουν επίσης η Pulsatilla, η Cyclamen, η Calcarea phos., το Carbo veg., η China και πολλά άλλα φάρμακα. Θα καλέσουμε τώρα την προσοχή στα συμπτώματα που δεικνύουν τον Σίδηρο στην αναιμία ή σε οποιαδήποτε άλλη κατάσταση όπου ο Σίδηρος είναι το φάρμακο.

«Σταχτένιο, χλωμό ή πρασινωπό πρόσωπο· με πόνο ή άλλα συμπτώματα το πρόσωπο γίνεται φωτεινό κόκκινο.» (Raue). «Το ελάχιστο συναίσθημα ή κόπος προκαλεί κόκκινο, κατακόκκινο πρόσωπο.» (Guernsey.) «Εφίδρωση αίματος προς το κεφάλι· φλέβες του κεφαλιού πρησμένες· εξάψεις στο πρόσωπο.» «Σφυροκοπημένοι, κτυπούντες, παλλόμενοι πόνοι στο κεφάλι.» (Bell, China, Natrum mur., Glon.)

«Μεγάλη ωχρότητα των βλεννογόνων, ιδίως αυτού της κοιλότητας του στόματος.» (Raue.) «Πάντα καλύτερα με το περπάτημα εδώ κι εκεί, παρότι η αδυναμία αναγκάζ τον ασθενή να ξαπλώσει.» (Guernsey.) «Έμμηνος ρύση πολύ νωρίς, πολύ αφθονη, πολύ μακράς διάρκειας, με φλογερό κόκκινο πρόσωπο, κουδούνισμα στα αυτιά (China), ροή χλωμή, υδαρής και εξαντλητική.» Τώρα αν επιπλέον αυτών των συμπτωμάτων έχετε, παρότι τη γενική αναιμική κατάσταση του ασθενούς, συχνούς ορμητισμούς αίματος προς το κεφάλι, το θώρακα, το πρόσωπο, ή άλλες τοπικές συμφράξεις, έχετε μια τυπική περίπτωση Σιδήρου και μπορείτε με βεβαιότητα να περιμένετε ίαση αν χορηγηθεί σε δυναμοποίηση και σε κατάλληλα διαστήματα. Αλλά αν ο ασθενής σας έχει ήδη «φορτωθεί» με Σίδηρο με τη θεωρία ότι το αίμα πρέπει να «ταϊστεί» με αυτόν, το γεγονός είναι, γενικά, ότι υποφέρει από την υπερδοσολογία περισσότερο απ' ό,τι από την αρχική ασθένεια, και θα προχωρήσετε να βρείτε το καλύτερο αντίδοτο, καθοδηγούμενοι από τα συμπτώματα εδώ όπως και αλλού, και, προσαρμόζοντας τέτοιο φάρμακο στην περίπτωση όπως αυτή είναι, θα μπορέσετε συχνά να θεραπεύσετε μαζί και τη φυσική και τη φαρμακευτική ασθένεια.

Είναι μια ευλογημένο πράγμα που έτσι έχουν τα πράγματα, γιατί αν η Quinine, ο Σίδηρος και οι άλλες φαρμακευτικές καχεξίες που περιφέρονται ανάμεσά μας δεν ήταν ιάσιμες, θα ήμασταν ένα θλιβερό θέαμα ως ανθρώπινα όντα αν η αλλοπαθητική δοσολογία επιτρεπόταν να συνεχίζεται. Τώρα, ενώ μιλάμε για αυτό το λεγόμενο φάρμακο του αίματος, θα μιλήσουμε για τις γενικές αιμορραγικές του τάσεις.

Αυτές οι τοπικές συμφράξεις τόσο χαρακτηριστικές του Σιδήρου συνοδεύονται από αιμορραγίες από μύτη, πνεύμονες, μήτρα, νεφρούς κ.λπ., επομένως γίνεται ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα για αιμορραγίες σε αναιμικά ή εξαντλημένα άτομα με τα ιδιαίτερα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν. Στη μορφή του Ferrum phos., για το οποίο έχουμε ήδη γράψει, λαμβάνοντας το γεγονός ότι και τα δύο φάρμακα που εισέρχονται στον συνδυασμό έχουν αποφασισμένες αιμορραγικές τάσεις, γίνεται διπλά αποτελεσματικό σε αυτή τη σφαίρα.

Αλλά ο Σίδηρος δεν περιορίζεται καθόλου στη χρησιμότητά του στις παθήσεις του αίματος, και θα παρατηρήσουμε εν συντομία κάποιες άλλες χρήσεις αυτού του πολύτιμου θεραπευτικού παράγοντα. Σε διαταραχές στομαχιού και εντέρων γίνεται μερικές φορές το μόνο φάρμακο, και έχει κάποια ιδιαίτερα και χαρακτηριστικά συμπτώματα που το δεικνύουν εδώ.

Δίπλα στο εύκολα κατακόκκινο πρόσωπο ως χαρακτηριστικό σύμπτωμα στέκει αυτό — «Το αργό περπάτημα εδώ κι εκεί ανακουφίζει.» (Ένα άλλο φάρμακο έχει αυτό το γενικό χαρακτηριστικό σχεδόν, αν όχι εξίσου ισχυρό, ήτοι η Pulsatilla). Αυτό ισχύει για τη γενική ανησυχία, για τη μεγάλη αδυναμία επίσης· αισθάνεται καλύτερα περπατώντας πιο αργά εδώ κι εκεί, αν και είναι τόσο αδύναμος που πρέπει να κάθεται να ξεκουράζεται κάθε λίγο· πόνος στην άρθρωση του ισχίου τον βγάζει από το κρεβάτι και ανακουφίζεται μόνο ενώ περπατά αργά.

Είχα κάποτε μια μάλλον χλωμή κυρία να έρθει σε μένα για θεραπεία για πόνους στους πήχεις· αφού της συνταγογράφησα για μια εβδομάδα, άφησε να πέσει αυτό το σύμπτωμα, ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούσε να ανακουφιστεί τις νύχτες (όταν ο πόνος ήταν σχεδόν αφόρητος) ήταν να σηκωθεί κατευθείαν από το κρεβάτι και να περπατά αργά στο δωμάτιο. Ferrum μέταλλο. Η 1000th την ίασε άμεσα και δεν ξαναείχε υποτροπή. Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι τα μέταλλα δεν μπορούν να δυναμοποιηθούν, αλλά όταν επιτυγχάνω πολλές τέτοιες θεραπείες με τον Σίδηρο, το Stannum, τον Ψευδάργυρο και το Platina δεν το πιστεύω.

Η παλμοκνημία της καρδιάς, η αιμόπτυση και το άσθμα ανακουφίζονται επίσης με τον ίδιο τρόπο με το αργό περπάτημα εδώ κι εκεί. Θα φαινόταν σχεδόν αδύνατο τέτοιες παθήσεις να ανακουφίζονται έτσι, αλλά υπάρχουν πολλά τέτοια περίεργα και ανεξήγητα συμπτώματα στη Materia Medica μας που έχουν γίνει αξιόπιστοι οδηγοί για τη συνταγογράφηση ορισμένων φαρμάκων.

PLUMBUM METALLICUM ή ACETICUM.

Κοιλιά συσπασμένη προς τη σπονδυλική στήλη, σαν να σύρεται προς τα μέσα με σχοινί· τόσο αντικειμενικά όσο και υποκειμενικά.

Διακριτή μπλε γραμμή κατά το περιθώριο των ούλων.

Πτώση του καρπού («wrist-drop»), παράλυση των εκτεινόντων μυών.

* * * * *

Το Plumbum έχει υπερβολική και ταχεία καχεξία· γενική ή μερική παράλυση· «πτώση του καρπού». Διακριτή μπλε γραμμή κατά το περιθώριο των ούλων.