Cina Maritima

Το παιδί είναι γκρινιάρικο και δύστροπο, κλωτσά και χτυπά, θέλει να το κρατούν ή να το λικνίζουν ή δεν θέλει να το αγγίζουν ή να το κοιτούν· ζητά πράγματα και τα αποδιώχνει όταν του τα προσφέρουν.

Συχνά σκαλίζει τη μύτη του με τα δάχτυλα.

Χλωμή, άρρωστη όψη γύρω από τα μάτια, ή λευκό και μπλε γύρω από το στόμα.

Συχνή κατάποση σαν κάτι να ανέβαινε στον λαιμό.

Εναλλαγή λύσσας για φαγητό ή καθόλου όρεξη.

Τα ούρα γίνονται γαλακτώδη όταν παραμείνουν.

Συχνές αιφνίδιες κρίσεις πολύ υψηλού πυρετού, με κατακόκκινο καυτό πρόσωπο, με χλωμότητα γύρω από το στόμα και τα χείλη, ή καμιά φορά εναλλάσσεται με χλωμό πρόσωπο με σκούρο γαλάζιο κύκλο γύρω από τα μάτια.

* * * * *

Ιδού ένα αληθινά μοναδικό φάρμακο που μόνο ο ομοιοπαθητικός ξέρει να χρησιμοποιεί. Η παλιά σχολή, εκνευρισμένη από την επιτυχία μας μαζί του, και μη θέλοντας να καταφύγει στις μικρές μας δόσεις, μαστόρεψαν με το αλκαλοειδές του, προκαλώντας περισσότερο κακό παρά καλό, και στο τέλος ήρθαν να κοροϊδεύουν την ίδια την ιδέα ότι τα παιδιά πάσχουν από σκουλήκια. Γνωρίζω αρκετές περιπτώσεις τέτοιου είδους και έχει γίνει τόσο συνηθισμένο στην περιοχή όπου ασκώ την ιατρική, ώστε οι άνθρωποι συχνά με ρωτούν: «Γιατρέ, πιστεύετε στα σκουλήκια;

Οι γιατροί της παλιάς σχολής δεν πιστεύουν. Βρήκα πολλά σκουλήκια που πέρασε το παιδί μου, και ήρθα σε εσάς να δω αν μπορείτε να κάνετε κάτι γι' αυτά.» Είναι μεγάλο πλεονέκτημα για εμάς τους Ομοιοπαθητικούς να θεραπεύουμε τους μικρούς ασθενείς, είτε πιστεύουμε στα σκουλήκια είτε όχι. Αλλά η Cina δεν είναι πάντα το φάρμακο για τα σκουλήκια. Είναι όμως ίσως το συχνότερα ενδεδειγμένο φάρμακο για παθήσεις που προκύπτουν από λουμπρικοειδή, ή παιδιά προσβεβλημένα από το παράσιτο.

Ένα άλλο πράγμα που έχω αποδείξει προς πλήρη ικανοποίησή μου είναι ότι είναι πιο αποτελεσματική για αυτές τις περιπτώσεις στη 200η ή στις υψηλότερες δυναμοποιήσεις παρά στο αλκαλοειδές ή στις χαμηλότερες δυναμοποιήσεις. Το λέω αυτό για να παρακινήσω εκείνους που έχουν χάσει την πίστη τους στο φάρμακο να το δοκιμάσουν ψηλά, σύμφωνα με τις γνωστές ενδείξεις όπως τίθενται στη Materia Medica μας. Τόσοι πολλοί «χάνουν το καλό που συχνά θα μπορούσαν να κερδίσουν, επειδή φοβούνται να το επιχειρήσουν».

Ας δούμε μερικά από τα κύρια συμπτώματα. Το παιδί με σκουλήκια θα είναι πολύ ανήσυχο τις νύχτες, «φωνάζει απότομα στον ύπνο του», κάνοντάς κανείς να σκεφτεί το Apis, αλλά εμφανίζονται άλλα συμπτώματα που αποκλείουν το Apis. Το παιδί είναι γκρινιάρικο και δύστροπο όπως το Chamomilla, κλωτσά και χτυπά την παραμάνα, θέλει να το κρατούν (Chamomilla) ή να το λικνίζουν, ή δεν θέλει να το αγγίζουν ή να το κοιτούν (Antimonium crud.), επιθυμεί πράγματα και μετά τα αρνείται όταν του τα προσφέρουν (Bry. και Staphisagria), ή, αντίθετα με το Chamomilla, κλαίει αν κάποιος προσπαθήσει να το πιάσει ή να το πάρει αγκαλιά.

Δεν είναι αυτό μια τέλεια εικόνα του νου ενός παιδιού με σκουλήκια; Όταν εμφανίζονται αυτά τα συμπτώματα σε ένα παιδί, καμιά φορά μπορεί να διστάζουμε ανάμεσα στην Cina και το Chamomilla, αλλά η προσεκτική παρατήρηση γενικά θα αποφασίσει. Για παράδειγμα, αν παρατηρήσετε ή ρωτήσετε την παραμάνα, θα βρείτε ότι εναλλάσσεται ανάμεσα σε ένα κατακόκκινο καυτό πρόσωπο, που λάμπει με φωτεινή κοκκινιάλα στα δύο μάγουλα, και ένα χλωμό, άρρωστο πρόσωπο, με σκούρους κύκλους γύρω από τα μάτια· ή, πάλι, κόκκινο πρόσωπο με μεγάλη χλωμότητα γύρω από το στόμα και τη μύτη.

Αυτό είναι το Cina.. Αν το πρόσωπο είναι συχνά κόκκινο και καυτό στη μία πλευρά και χλωμό και κρύο στην άλλη, είναι το Chamomilla. Έπειτα πάλι, με ερώτηση, ή μπορεί να παρατηρήσουμε οι ίδιοι, το παιδί σκαλίζει ή μαζεύει τη μύτη του το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, τρίζει τα δόντια του όταν κοιμάται, και πηδά και σπασμωδικά κινείται στον ύπνο του, καταπίνει συχνά σαν κάτι να ανέβαινε στον λαιμό, ή ακόμα πνίγεται και βήχει για τον ίδιο λόγο. Ένας τέτοιος συνδυασμός δεν βρίσκεται σε κανένα άλλο φάρμακο.

Τόσο το Chamomilla όσο και η Cina έχουν άφθονα και χλωμά ούρα, αλλά τα ούρα της Cina γίνονται γαλακτώδη αφού σταθούν λίγο. Η Cina έχει εναλλασσόμενη λύσσα για φαγητό και καθόλου όρεξη. Η Cina είναι ένα από τα καλύτερά μας φάρμακα για τον κοκκύτη, καθώς και για σπασμωδικές κινήσεις, τρέμουλο, μυοσπασμούς ακόμα και σπασμούς· αλλά σε όλες αυτές τις παθήσεις την βρήκα αποτελεσματική όταν τα προαναφερθέντα συμπτώματα σκουληκιών ήταν παρόντα. Είχα κάποτε, την ίδια εποχή και στην ίδια οικογένεια, πέντε περιπτώσεις τυφοειδούς πυρετού, και ήταν όλες πολύ άρρωστες.

Δεν υπήρχε λάθος ως προς τη διάγνωση, και μιλώ τόσο κατηγορηματικά επειδή κάποιοι νομίζουν ότι ένα παιδί κάτω των έξι ετών δεν μπορεί να πάθει αυτή την ασθένεια. Αυτό το παιδί, πέντε ετών, ήταν το τελευταίο μέλος της οικογένειας που προσβλήθηκε από την ασθένεια, και ακολούθησε την ίδια πορεία με τους άλλους, με την κανονική άνοδο και πτώση της θερμοκρασίας, φούσκωμα της κοιλιάς, διάρροια και άλλα συμπτώματα κοινά σε αυτή την ασθένεια. Αυτό ήταν στα πρώτα χρόνια της πρακτικής μου, και η Cina δεν ήταν καταγεγραμμένη στα βιβλία ως φάρμακο για τον τυφοειδή, οπότε διάλεξα όσο καλύτερα μπορούσα από τα συνηθισμένα φάρμακα για τον τυφοειδή.

Ήξερα τέλεια ότι είχε συμπτώματα Cina ανακατεμένα με αυτά που ήδη αναφέρθηκαν, και επειδή η περίπτωση «δεν βελτιωνόταν γρήγορα», αποφάσισα να δώσω μερικές δόσεις Cina ούτως ή άλλως, και προς έκπληξή μου βρήκα την ασθενή μου πολύ καλύτερα με κάθε τρόπο στην επόμενη επίσκεψη, και η βελτίωση προχώρησε κατευθείαν μέχρι την πλήρη ανάρρωση. Έπρεπε να μάθω πολλά τέτοια μαθήματα όπως αυτό στην «γατοκουλούρα» μου της ομοιοπαθητικής πρακτικής πριν μάθω για τα καλά ότι, για σκοπούς συνταγογράφησης, το όνομα της ασθένειας είχε μικρή σημασία.

Από τότε που διευθέτησα αυτό το ζήτημα, είχα συχνές ευκαιρίες να βοηθήσω τους νεότερους αδελφούς μου να βγουν από δυσκολίες στην ίδια γραμμή, και έχουν μείνει το ίδιο έκπληκτοι όσο ήμουν εγώ.