Ipecacuanha

Επιμονή ναυτίας, που τίποτα δεν ανακουφίζει, σε πολλές παθήσεις.

Κεφαλαλγία σαν μωλωπισμένη, μέσα από όλα τα οστά του κεφαλιού, μέχρι τη ρίζα της γλώσσας, με ναυτία.

Κόπρανα σαν ζυμωμένα, ή πράσινα σαν το χορτάρι, με κολικό και ναυτία.

Αιμορραγίες από τη μήτρα· αφθονες, φωτεινό αίμα και βαριά αναπνοή με ναυτία.

Σπασμωδικός ή ασθματικός βήχας· μεγάλη καταπόνηση και συριγμός στην αναπνοή· το παιδί γίνεται σκληρό (rigid) και μελιάζει.

Πόνος στην πλάτη, βραχύ ρίγος, μακρύς πυρετός, η ζέστη συνήθως με δίψα· οργιστική κεφαλαλγία, ναυτία· και εφίδρωση τελευταία· ναυτία κατά τη διάρκεια του πυρετού.

Καλύτερο από την Quinine στους πυρετούς με υποτροπές, ή μετά από την κατάχρησή της, όταν τα συμπτώματα συμφωνούν.

* * * * *

Το Ipecacuanha υπερτερεί όλων των φαρμάκων για τη ναυτία. Οποιαδήποτε πάθηση συνοδεύεται από επίμονη ναυτία, με τον ασθενή να μην ανακουφίζεται καθόλου από τον εμετό, το ίδιο άρρωστος μετά όπως και πριν — αυτό εννοούμε με τον όρο επίμονη ναυτία. Αυτό θα πρέπει αμέσως να επιστήσει την προσοχή σε αυτό το φάρμακο. Συχνά βρίσκεται σε σχέση με γαστρικά προβλήματα από διαιτητικά σφάλματα, και η επιλογή θα είναι καμιά φορά μεταξύ του Ipecacuanha και της Pulsatilla, επειδή και τα δύο είναι χρήσιμα σε γαστρικές διαταραχές που προκαλούνται από υπερβολή σε μικτή διατροφή — ζαχαροπλαστικής, παγωτού, χοιρινού, λιπαρών τροφών κ.λπ.

Η Pulsatilla μπορεί να θεωρηθεί καλύτερη όσο η τροφή βρίσκεται στο στομάχι. Το Ipecacuanha αφού έχει φύγει, αλλά η ναυτία επιμένει παρ' όλα αυτά.

Επίσης, με την Pulsatilla η γλώσσα είναι συχνά επιλεγμένη, όπως στο Antimonium crudum, ενώ με το Ipecacuanha μπορεί να υπάρχει ελαφριά επιλεύση, ή η γλώσσα μπορεί να είναι εντελώς καθαρή. Αυτός όμως ο εμετός με καθαρή γλώσσα δεν αποτελεί αλάνθαστη ένδειξη για το Ipecacuanha, γιατί καμιά φορά τον βρίσκουμε σε σχέση με συμπτώματα σκωλήκων, όπου η Cina τον έχει εξίσου έντονα, και είναι το φάρμακο. Η Digitalis επίσης τον έχει σε καρδιοπάθειες. Το Ipecacuanha επηρεάζει ολόκληρη την εντερική οδό.

Ένα πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ότι το στομάχι και τα έντερα αισθάνονται σαν χαλαρά και να κρέμονται προς τα κάτω.

Υπάρχουν τρία είδη χαλαρότητας των εντέρων, ή μάλλον τρία χαρακτηριστικά κόπρανα:

1. Ζυμωμένα κόπρανα — αφρώδη, σαν μαγιά.

2. Κόπρανα πράσινα σαν το χορτάρι — βλεννώδη ή υδαρή.

3. Γλοιώδη κόπρανα — δυσεντερικά, με περισσότερο ή λιγότερο αίμα.

Όλα αυτά τα κόπρανα βρίσκονται πολύ συχνά στα παιδιά, ιδίως το καλοκαίρι, συχνά ως συνέπεια υπερφαγίας ή λανθασμένης διατροφής, οπότε μια δόση Ipecacuanha 200th θα τακτοποιήσει τα πράγματα, και θα εμποδίσει τον μικρό ασθενή να καταλήξει σε αυτό που λέγεται χολέρα των βρεφών ή εντεροκολίτιδα, η οποία συχνά γίνεται πολύ σοβαρή και δυσίατη πάθηση. Η χαρακτηριστική ναυτία είναι σίγουρη ένδειξη.

Θα βρούμε επίσης αυτή τη ναυτία παρούσα, όπου αυτό το φάρμακο είναι το κατάλληλο, στις κεφαλαλγίες. Κεφαλαλγία, σαν μωλωπισμένη, μέσα από όλα τα οστά του κεφαλιού, και μέχρι τη ρίζα της γλώσσας. Αυτό το είδος κεφαλαλγίας μπορεί να είναι ρευματικής προέλευσης, αλλά η ναυτία είναι εκεί εξίσου παρούσα, αν το Ipecacuanha πρόκειται να θεραπεύσει. Έχουμε έπειτα μια αδιαθεσία κεφαλής γαστρικής προέλευσης, με τη ναυτία να αρχίζει πριν από τον πόνο στο κεφάλι, και να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια.

Σε αυτό που φαίνεται υδροκεφαλώδες με αυτή τη ναυτία, το Ipecacuanha έχει καμιά φορά ξεκαθαρίσει ολόκληρη την περίπτωση μέσα σε λίγες ώρες.

Επίσης, βρίσκουμε τη ναυτία να συνοδεύει τον βήχα στις παθήσεις των αναπνευστικών οργάνων. Επίσης στις αιμορραγίες και στους πυρετούς στους οποίους συχνά ενδείκνυται. Εν συντομία, δεν μπορούμε να κάνουμε καλύτερα από το να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του Hering: «Ναυτία, βασανιστική, συνεχής, με σχεδόν όλες τις παθήσεις, σαν από το στομάχι, με κενά ρεψίματα, συσσώρευση πολλού σάλιου, αδημονία και προσπάθειες για εμετό», τίποτα δεν ανακουφίζει.

Κατά τη διάρκεια της ναυτίας, το πρόσωπο είναι γενικά χλωμό, τα μάτια βυθισμένα, με μπλε περιθώρια, και συχνά υπάρχει περισσότερη ή λιγότερη σύσπαση του προσώπου και των χειλιών, και υπνηλία μετά τον εμετό. Έχουμε πάρα πολλά φάρμακα που είναι ισχυρά εμετικά, όπως το Antimonium tartaricum, ο Zinc sulphate, η Lobelia και η Apomorphine· αλλά, όσο γνωρίζω, η ναυτία δεν είναι τόσο επίμονη, ούτε βρίσκεται σε σχέση με τόσες άλλες παθήσεις. Φυσικά, κανένα μεμονωμένο σύμπτωμα, όσο ισχυρό κι αν είναι, δεν θα δικαιολογούσε μια συνταγή, αν υπήρχαν άλλα συμπτώματα εξίσου ισχυρά στην ίδια περίπτωση.

Για παράδειγμα, αν υπήρχε κάψιμο στο στομάχι, έντονη δίψα, αλλά αδυναμία να πιει, μεγάλη ανησυχία και εξάντληση, θα σκεφτόμασταν το Arsenicum album, και είναι συχνά το καλύτερο φάρμακο που ακολουθεί το Ipecac., αν η περίπτωση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Το Ipecacuanha επηρεάζει τη βλεννογόνο επένδυση των αναπνευστικών οργάνων, σχεδόν εξίσου έντονα όσο αυτή της πεπτικής οδού.

Υπάρχει μεγάλη συσσώρευση βλέννας, που γεμίζει τις κυψελίδες και τους βρόγχους, μέχρι που φαίνεται να υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ασφυξίας. Σημειώστε τα συμπτώματα:

«Βαθμός βίαιης δύσπνοιας, με συριγμό και μεγάλο βάρος και άγχος στην περιοχή του προκάρδιου.» (Antimon. tart., τραχύ κροτελισμός.) «Απειλούμενη ασφυξία από συσσώρευση βλέννας.»

Αυτή η υπερβολική συσσώρευση βλέννας στις αεροφόρους οδούς φαίνεται να προκαλεί σπασμό σαν ξένο σώμα, και επακολουθεί άσθμα, ή σπασμωδικός βήχας, ή και τα δύο μαζί. Αλλά ο σπασμωδικός βήχας και το άσθμα δεν φαίνεται να εξαρτώνται όλα από τη συσσώρευση βλέννας, γιατί το Ipecacuanha είναι συχνά το καλύτερό μας φάρμακο στο πρώτο στάδιο τόσο του άσθματος όσο και του κοκίτη, πριν από το στάδιο κατά το οποίο η βλέννα είναι παρούσα.

Επίσης, «Βήχας που προκαλεί ασφυξία, όπου το παιδί γίνεται εντελώς σκληρό και μπλε στο πρόσωπο.»

«Κοκίτης, με ρινορραγία (Indigo), αιμορραγία από το στόμα, εμετό, χάνει την ανάσα, ωχρώνει ή μελιάζει, και γίνεται σκληρό.»

Βρεφική πνευμονία, με θώρακα φορτωμένο με βλέννα, ταχιά, συριγμόσα αναπνοή, επιφάνεια μπλε, πρόσωπο χλωμό, βρίσκει πολύ αποτελεσματικό φάρμακο στο Ipecacuanha. Οι ηλικιωμένοι με εμφύσημα και χρόνιο άσθμα επίσης > από το Ipecac. Έτσι θα μπορούσαμε να περιορίσουμε τα αναπνευστικά προβλήματα σε δύο καταστάσεις:

1η, Εκείνες στις οποίες υπερβολική συσσώρευση βλέννας χαρακτηρίζει την περίπτωση.

2η, Εκείνες στις οποίες ο σπασμός ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα.

Φυσικά, όλα τα συμπτώματα πρέπει να ληφθούν υπόψη, ώστε να διαφοροδιαγνωσθούν το Ipecacuanha και άλλα φάρμακα που έχουν τις ίδιες αντικειμενικές καταστάσεις και συνθήκες.

Ο έλεγχος που έχει αυτό το φάρμακο στις αιμορραγίες αξίζει τιμητική μνεία. Έχει αιμορραγίες από τη μύτη, το στομάχι, το ορθό, τη μήτρα, τους πνεύμονες και την ουροδόχο κύστη· από όλα τα στόμια του σώματος. Το ίδιο και το Crotalus, αλλά το αίμα στο Ipecacuanha είναι φωτεινό κόκκινο, όχι αποσυντεθειμένο. Το Sulphuric acid επίσης έχει αιμορραγίες από όλες τις εξόδους του σώματος, αλλά τα άλλα συνοδευτικά συμπτώματα είναι διαφορετικά.

Με το Ipecacuanha, οι αιμορραγίες είναι ενεργές, αφθονες, φωτεινό κόκκινο. Είναι καλύτερο φάρμακο από ό,τι το Secale υπήρξε ποτέ ή μπορεί να είναι, για τις επιλόχειες αιμορραγίες, και δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες και δηλητηριώδεις δόσεις, γιατί θα τις σταματήσει στην 200th δυναμοποίηση, και είναι ταχύτερο στη δράση του από το Secale. Ας σημειώσουμε μερικά φάρμακα για τις αιμορραγίες:

Ipecacuanha. Φωτεινό κόκκινο, αφθονο, με βαριά αναπνοή και ναυτία.

Aconitum. Ενεργές, φωτεινές, με μεγάλο φόβο και άγχος.

Arnica. Από τραυματισμούς, σωματική κόπωση, σωματική προσπάθεια.

Belladonna. Αίμα καυτό, παλλόμενες καρωτίδες, συμφόρηση στο κεφάλι.

Carbo vegetabilis. Σχεδόν ολική κατάρρευση, χλωμό πρόσωπο, θέλει να τον αερίζουν.

China. Μεγάλη απώλεια αίματος, βούισμα στα αυτιά, λιποθυμία.

Crocus. Θρόμβοι αίματος σε μακριές, σκούρες κλωστές.

Ferrum. Μερικώς υγρό, μερικώς στερεό, πολύ κόκκινο πρόσωπο, ή κόκκινο και χλωμό εναλλάξ.

Hyoscyamus. Παραλήρημα, καιjerking, και σύσπαση των μυών.

Lachesis. Αίμα αποσυντεθειμένο, ίζημα σαν καρβουνιασμένο άχυρο.

Crotalus, Elaps και Sulphuric acid. Μαύρο υγρό αίμα, το πρώτο και το τελευταίο από όλες τις εξόδους.

Nitric acid. Ενεργές αιμορραγίες φωτεινού αίματος.

Phosphorus. Αφθονες και επίμονες, ακόμη και από μικρά τραύματα και όγκους.

Platinum. Μερικώς υγρό, μερικώς όξινο, μερικώς σκληροί μαύροι θρόμβοι.

Pulsatilla. Διαλείπουσες αιμορραγίες.

Secale. Παθητική ροή σε αδύνατες, καχεκτικές γυναίκες.

Sulphur. Σε ψωρικές καταστάσεις· άλλα φάρμακα αποτυγχάνουν.

Άλλα φάρμακα και ενδείξεις θα μπορούσαν να προστεθούν εδώ, αλλά η αιμορραγία είναι μόνο ένα σύμπτωμα, και ποτέ από μόνη της δεν παρέχει αξιόπιστη ένδειξη για οποιοδήποτε φάρμακο. Αλλά το Ipecacuanha είναι ένα από τα καλύτερα αν ενδείκνυται.

Το Ipecacuanha είναι γνωστό φάρμακο για τον πυρετό με υποτροπές στη σχολή μας. Ο Jahr το συνιστά στην αρχή όλων των περιπτώσεων, εκτός αν υπάρχουν ειδικές ενδείξεις για κάποιο άλλο φάρμακο, και λέει «Ακολουθώντας αυτή την πορεία έχω θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις πυρετού και ρίγους με την πρώτη συνταγή, εξοικονομώντας έτσι στον εαυτό μου πολλή περιττή αναζήτηση και σύγκριση.» Ό,τι κι αν ειπωθεί σε καταδίκη αυτής της χαλαρής συνταγογράφησης, είναι σίγουρα προτιμότερη από την αναπόφευκτη συνταγή Quinine της παλιάς σχολής, και κάποιων αυτοαποκαλούμενων ομοιοπαθητικών, για τον λόγο ότι θα θεραπεύσει περισσότερες περιπτώσεις από την Quinine, και θα προκαλέσει απείρως λιγότερο κακό. Το Ipecac. μπορεί να θεραπεύσει περισσότερες περιπτώσεις από την Quinine, αλλά και τα δύο μπορούν να θεραπεύσουν την περίπτωση στην οποία είναι ομοιοπαθητικά, και αυτό στη δυναμοποιημένη μορφή του φαρμάκου. Έχουμε τόσο καθαρές ενδείξεις για τη χρήση πολλών φαρμάκων που δεν χρειάζεται να αποτύχουμε ούτε μία φορά εκεί όπου οι αλλοπαθητικοί αποτυγχάνουν είκοσι φορές, με την ασκρόκριτη θεραπεία τους με Quinine.

Η ολόκληρη περίπτωση περιστρέφεται γενικά γύρω από ένα έως τρία καθοδηγητικά συμπτώματα, για παράδειγμα: Ipecac. Η επίμονη ναυτία σε ένα ή όλα τα στάδια.

Arsenicum alb. Ακανόνιστα αναπτυγμένη παροξυσμός· δίψα έντονη κατά τη διάρκεια της ζέστης, για μικρές ποσότητες.

Eupator. perf. Πόνοι στα οστά· εμετός χολής στο τέλος του ρίγους, 7 έως 9