Anthracinum

Η αλκοολούχος εκχύλιση του δηλητηρίου του άνθρακα, παρασκευασμένη από τον σπλήνα βοοειδών νοσούντων από τη νόσο.

Μια νοσοδόση που απορρίφθηκε από την παλιά σχολή και από την πλειονότητα της νέας, παρά το ότι αποτελεί φάρμακο που επιβεβαιώνει τη θεωρία μας και ένα που αποδείχθηκε εξαιρετικά χρήσιμο στην πράξη. Δεν έχει ακόμη πιστοποιηθεί (proving), αλλά η συχνή χρήση του και η επαλήθευση των τοξικών συμπτωμάτων από μερικούς από τους καλύτερους θεραπευτές μας δικαιολογεί την αποδοχή του.

Η πρώτη παρασκευή έγινε σύμφωνα με τις προτάσεις του Hering (εκτεθειμένες στα Αρχεία του Stapf, 1830), από τον Dr. G. A. Weber, και εφαρμόστηκε με τις πιο εκπληκτικές επιτυχίες στην επιζωοτία των βοοειδών. Θεράπευσε κάθε περίπτωση με αυτή, και θεράπευσε επίσης ανθρώπους που δηλητηριάστηκαν από το κόμμι της νόσου.

Η αναφορά του, μια μικρή πραγματεία 114 σελίδων, δημοσιεύτηκε το 1836, από τον Reclam, Λειψία. Δεν δόθηκε καμία προσοχή σε αυτή.

Μόνο ο ταλαντούχος Dr. P. Dufresne, ο ιδρυτής της Bibliothèque Homoeopathique της Γενεύης, τη χρησιμοποίησε και απέτρεψε τη περαιτέρω φονική εξάπλωση της νόσου, σε μια αγέλη προβάτων (μεταξύ των οποίων είναι πάντα πιο θανατηφόρα παρά μεταξύ των άλλων οικόσιτων ζώων), και θεράπευσε επίσης τους βοσκούς (Biblioth. Homoeop. de Genève, Ιανουάριος και Φεβρουάριος 1837).

Η ανακάλυψη των βακτηρίων και η απίστευτα ταχεία πολλαπλασιαστική τους ικανότητα φάνηκε να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τη θεραπεία των βοοειδών και την απώλεια εκατομμυρίων δολαρίων από αυτή τη νόσο.

Το 1842 η Γαλλία υπέστη απώλεια άνω των επτά εκατομμυρίων φράγκων, και κάθε χρόνο μια μικρή περιφέρεια της Γερμανίας είχε απώλεια εξήντα χιλιάδων τάληρων, από την επιζωοτία των βοοειδών· στη Σιβηρία, το 1785, πέθαναν από αυτή 100.000 άλογα· το 1800, μια μικρή περιφέρεια έχασε 27.000 άλογα. Η ακτινωτή θερμότητα, που προτάθηκε δεκαετίες νωρίτερα, για άλλες ζυμωτικές νόσους, από τον Hering, ανακαλύφθηκε, με πολύ ευφυή τρόπο, από τον Pasteur, ότι αποτρέπει την αύξηση των βακτηρίων. Τώρα η θερμότητα (όπως έχει κάνει στη λύσσα), και η νοσοδόση μπορεί να αρκούν για τη θεραπεία κάθε περίπτωσης.

Ο Doctor Käsemann είχε το ηθικό θάρρος να εισαγάγει το Anthracin στη γάγγραινα και στη σφάκελο, το 1852, και ο Doctor Raue το έχει χορηγήσει σε άνθρακες (καρβούνκια), από το 1858 (βλ. την Παθολογία και Διάγνωσή του) και σε γαγγραινικό παρωνυχίο (βλ. Journal of Clinics, 4, 142).

Όλα τα συμπτώματα που προκαλεί το δηλητήριο στον άνθρωπο έχουν εισαχθεί, επειδή τα συμπτώματα από το δάγκωμα του φιδιού και από το τσίμπημα της μέλισσας έχουν αποδειχθεί χρήσιμα σε πολυάριθμες περιπτώσεις, όπως επίσης και τα τοξικά συμπτώματα του Arsenic, του Opium και άλλων φαρμάκων.

Ο Dr. Hering λέει: «Ομοιοπαθητικοί θεραπευτές της μεγαλύτερης ακεραιότητας, και αξιόπιστοι πέρα από κάθε αμφιβολία, θεράπευσαν προ καιρού τον σπληνικό πυρετό σε βοοειδή, αγέλες προβάτων και τους βοσκούς τους με το Anthracin, ένα αλκοολούχο βάμμα παρασκευασμένο από το αίμα βακτηριδιακού σπλήνα. Φυσικά το αλκοόλ σκότωσε τα εγχυματάρια, αλλά ό,τι παρέμεινε διαλυμένο μέσα σε αυτό θεράπευσε τη νόσο σε ζώα και ανθρώπους.» Αυτό αποδεικνύει καταληπτά:

1. Ότι το ακατέργαστο δηλητήριο και η αλκοολική του διάλυση πρέπει να διαθέτουν όμοιες παθογενετικές ιδιότητες· επομένως, σε ένα πιστοποιητικό proving του Anthracinum πρέπει να προστεθούν όλα τα συμπτώματα του απλού σπληνικού πυρετού· σε εκείνα του Hydrophobinum, τα συμπτώματα κάθε περίπτωσης καθαρής λύσσας· σε εκείνα του Syphilinum όλα εκείνα της καθαρής σύφιλης, κ.ο.κ.

2. Ότι τα βακτήρια δεν είναι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα της νόσου, ένα δόγμα που θεωρούμε αληθές σε σχέση με όλους τους παρασίτους συνδεδεμένους με διαταραγμένη υγεία, και ότι επομένως η καταστροφή τους με τοπική εφαρμογή δεν ισοδυναμεί με τη θεραπεία της ίδιας της νόσου.

(Anthracinum)

Στον άνθρακα (καρβούνκλο), στο κακοήθες έλκος και σε παθήσεις με έλκωση, νεκρωτική απώλεια ιστών και αφόρητο κάψιμο.

Επώδεις αδενικές διηθήσεις· ινώδης ιστός σκληρυμένος· άνθρακας, περιτοναϊκός πυρετός (κουίνσυ).

Όταν το Arsenicum ή το καλύτερα επιλεγμένο φάρμακο αποτυγχάνει να ανακουφίσει τον καυστικό πόνο του καρβουνκλού ή της κακοήθους έλκωσης, μελετήστε το Anthracinum.

Αιμορραγίες: το αίμα στάζει από το στόμα, τη μύτη, τον πρωκτό ή τα γεννητικά όργανα· μαύρο, πηχτό, σαν πίσσα, ταχέως αποσυντιθέμενο (Crotalus).

Σηπτικός πυρετός, ταχεία απώλεια δυνάμεων, βυθιζόμενος σφυγμός, παραλήρημα και λιποθυμία (Pyr.).

Γαγγραινώδη έλκη· παρωνυχία (φαιλόν), καρβούνκλο· γαγγραινώδες ερυσίπελας κακοήθους τύπου.

Παρωνυχία· οι χειρότερες περιπτώσεις, με νεκρωτική απώλεια ιστών και τρομερό καυστικό πόνο (Ars., Carb. ac., Euphorb., Lach.).

Κακοήθης φλύκταινα· μαύρες ή μπλε φυσαλίδες· συχνά θανατηφόρες σε είκοσι τέσσερις ή σαράντα οκτώ ώρες (Ech., Lach., Pyr.).

Καρβούνκλο: με φρικτούς καυστικούς πόνους· εκκένωση ιχώδους δυσώδους πύου.

Δοθιήνες και όλες οι μορφές βράζων, μεγάλων και μικρών.

Ορισμένες μορφές ακμής· διαδοχικές εμφανίσεις βράζων ή καρβουνκλών σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος· για την άρση της τάσης.

Τραύματα από νεκροτομή, ιδίως αν υπάρχει τάση γαγγραινας· σηπτικός πυρετός, έντονη εξάντληση (Ars., Ech., Pyr.).

Ύποπτα τσιμπήματα εντόμων. Αν το οίδημα αλλάζει χρώμα και κόκκινες ραβδώσεις από την πληγή χαράζουν την πορεία των λεμφαγγείων (Ech., Lach., Pyr.).

Σηπτική φλεγμονή από απορρόφηση πύου ή άλλων βλαβερών ουσιών, με καυστικό πόνο και μεγάλη εξάντληση (Ars., Ech., Euphorb., Pyr.).

Επιδημικές παθήσεις του σπλήνα σε βοοειδή, άλογα και πρόβατα.

Κκές συνέπειες από την εισπνοή δυσωδίας σηπτικού πυρετού ή της αίθουσας νεκροτομής· δηλητηρίαση από δυσώδη αναπνοή (Ech., Pyr.).

Ο Hering λέει: «Το να ονομάσουμε τον καρβούνκλο χειρουργική νόσο είναι το μεγαλύτερο παράλογο.

Η τομή είναι πάντα επιβλαβής και συχνά θανατηφόρα.

Καμία περίπτωση δεν έχει χαθεί με το σωστό είδος θεραπείας, και πρέπει πάντα να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με εσωτερική ιατρική.»

Σχέσεις (Anthracinum)

Αντιδοτώνεται από Apis, Ars., Camph., Carbo v., Carb. ac., Lach., Kreos., Puls., Rhus, Sil., Sali. ac.· Pyr. σε κακοήθεις σηπτικές καταστάσεις.

Σύγκριση (Anthracinum)

Anth. βοοειδές, Anth. χοϊκό, Ars., Carbo a., Carbo v., Ech., Euphr., Tar. em., στους τρομερούς πόνους του καρκίνου, του καρβουνκλού ή του ερυσίπελα.

Ακολουθεί καλά μετά από: Ars., Carb. ac., Phos., Phos. ac., Phyt., Sec., σε καυστικούς πόνους ελκών.

Ακολουθείται καλά από Aur. mur., Nat., Fluor. ac., Hecla lava, σε περιοστιαίο οίδημα της κάτω γνάθου· από Sil. σε κυτταρίτιδα και αδενικές παθήσεις μετεγχειρητικές.

(Anthracinum)

II Άγχος, ιδίως στο επίστωμο.

II Παραλήρημα.

II Κατάθλιψη, με αδυναμία και ρίγο.

II Έντονη διέγερση.

II Απώλεια συνείδησης.

II Νομίζει ότι νιώθει τον θάνατο να πλησιάζει.

I Απροθυμία για εργασία.

Τα ζώα ουρλιάζουν, δαγκώνουν, τρέχουν τριγύρω, διεγείρονται έντονα· ακολουθούνται από παραλυτικά συμπτώματα.

(Anthracinum)

III Κεφαλαλγία, σαν ένας καπνός με καυτή πόνο να διαπερνά το κεφάλι (fumée de douleur chaude)· δύο βοσκοί που προσβλήθηκαν από το κοπάδι τους.

II Σύγχυση.

II Ζάλη με πόνο στο κεφάλι.

II Κεφαλαλγία με ρίγος.

II Εδώ και εκεί, σε όλα τα μέρη του εγκεφάλου, μικρές και μεγάλες αιμορραγίες εμβολικής προέλευσης· μετά από θάνατο από άνθρακα.

II Αν είναι πλήρως συνειδητοί, παραπονιούνται για μεγάλο πόνο στο κεφάλι.

II Οι μεμβράνες του εγκεφάλου εμφανίζουν περιγεγραμμένες ή συμμετρικά εκτεταμένες αιματηρές διηθήσεις.

II Πόνος στο κεφάλι, ζάλη· εσωτερικός άνθρακας.

II Άβολη αίσθηση στο κεφάλι, ελαφρύ ρίγος, ήπιος πυρετός.

I Ζάλη.

I Ιπτάμενη γάγγραινα, κεφάλι πρησμένο (σε χοίρους).

I Το κεφάλι επηρεάζεται με ανέκφραστο τρόπο.

I Πρήξιμο του κεφαλιού (πρόβατα).

Καρβούνκλοι κυρίως στο κεφάλι, κοντά στα αυτιά ή τους κροτάφους.

Εγκεφαλικά συμπτώματα με καρβούνκλο.

Βαριά στο κεφάλι σαν από ναρκωτικά.

Ιπτάμενη γάγγραινα.

Απώλεια συνείδησης.

Μικρά πρησμένα σημεία στους κροτάφους και τα μάγουλα, εκτεινόμενα μέσω των τροχιακών ραφών και τρημάτων προς τη σκληρά και την απαλή μήνιγγα.

Μάτια Και Όραση.- (Anthracinum)

II Ένα ωχρό κιτρινωπό ή πρασινωπό πρήξιμο, αν βρίσκεται στα βλέφαρα, ημιδιαφανούς εμφάνισης.

II Μεγάλη διαστολή των κόρων· εσωτερικός άνθρακας.

I Ένα ωχρό κοκκίνισμα πάνω από τα φρύδια κατά μήκος του μετώπου.

Αυτιά Και Ακοή.- (Anthracinum)

II Βούισμα στα αυτιά· εσωτερικός άνθρακας.

I Πρήξιμο εκτεινόμενο προς τα πίσω πάνω από τη γωνία του r. κάτω γνάθου, που δεν μπορούσε να ψηλαφηθεί, και μέχρι κοντά στο αυτί.

Παρωτίτιδα γάγγραινώδης, μετά από οστρακιά.

Μύτη Και Όσφρηση.- (Anthracinum)

II Αιματηρές διηθήσεις στον βλεννογόνο της μύτης.

I Έντονο κοκκίνισμα του r. μισού της μύτης, εκτεινόμενο στο μάγουλο.

Μύτη πρησμένη και κόκκινη, δύσοσμη οσμή από αυτήν.

(Anthracinum)

I Μεγάλο πετρώδες, σκληρό, ωχρό οίδημα γύρω από το δεξιό κάτω γνάθο, σχεδόν ανώδυνο, που παραμορφώνει το πρόσωπο.

I Πέτρινο οίδημα γύρω από τη δεξιά κάτω γνάθο, γεμίζοντας τον εσωτερικό χώρο της γνάθου μέχρι το μισό, φτάνει σχεδόν μέχρι το μισό μάγουλο και παραμορφώνει το πρόσωπο, εκτεινόμενο προς τα πίσω πάνω από τη γωνία της κάτω γνάθου· πολύ λίγος πόνος, όχι κόκκινο, αλλά με καθαρά οριοθετημένα όρια.

I Η αρχή του οιδήματος ήταν στην περιοχή του δεξιού υπογνάθιου αδένα.

I Δεν μπορούσε να κινήσει την κάτω γνάθο όπως συνήθως.

I Μπορούσε να ανοίξει το στόμα μόνο τόσο ώστε να βγάλει την άκρη της γλώσσας.

I Ερυσιπελατώδης, σκούρας καφέ ερυθρότητα και οίδημα πάνω σε ολόκληρη τη δεξιά πλευρά του προσώπου, τη μύτη και μέρος του αριστερού μαγούλου· το οίδημα πολύ σκληρό, η ερυθρότητα δεν εξαφανίζεται με την πίεση του δακτύλου.

I Εκτείνεται στο μάγουλο, ερυθρότητα από τη μύτη.

I Αδένας κάτω από το πηγούνι επώδυνα πρησμένος.

I Αδύνατο να ανοίξουν καθόλου οι γνάθοι.

I Οίδημα εκτεινόμενο από την εσωτερική ακμή της αριστερής κάτω γνάθου διαμέσου ολόκληρου του λαιμού, μπροστά και πάνω από την ακμή της δεξιάς κάτω γνάθου, και στο ίδιο επίπεδο με την άνω επιφάνεια των δεξιών κάτω γομφίων.

I Σπάζοντας πόνος στη δεξιά κάτω γνάθο.

Δόντια και Ούλα.- (Anthracinum)

I Με το να γίνει τομή κοντά στον δεύτερο γομφίο εκκρίνεται μάζα δυσοσμικού, καφέ ιχώρου.

Γεύση, Γλώσσα.- (Anthracinum)

II Γλώσσα συχνά επιλεγμένη, με παχιά καφέ επιδερμίδα· ξηρή.

I Ξινή γεύση.

(Anthracinum)

II Αιματώδεις διηθήσεις και αιμορραγικές συλλογές στους βλεννογόνους των γωνιών του στόματος και της μύτης· εσωτερικός άνθρακας.

II Συνεχής αιμορραγία από το στόμα· το αίμα δείχνει έλλειψη ικανότητας πήξης· με εσωτερικό άνθρακα.

II Σκούρες κόκκινες, αιματώδεις εκχυμώσεις του στόματος.

II Επιφανειακά εσχαρωμένες φλύκταινες στο στόμα μετά τον θάνατο.

I Ο θόλος του στόματος είναι ανυψωμένος από το πρήξιμο, σκληρός σαν κάλος, εκτεινόμενος πίσω προς τους παρωτιδικούς αδένες και φτάνοντας έως την εξωτερική επιφάνεια της κάτω γνάθου.

I Δυσοσμία από το στόμα. Το στόμα δεν μπορούσε να ανοίξει.

I Αυξημένο σάλιο.

(Anthracinum)

II Ελαφριά δυσκολία στην κατάποση· εσωτερικός άνθρακας.

II Ο υποβλεννογόνιος ιστός, ιδίως στον φάρυγγα και γύρω από τον λάρυγγα, είναι παχυσμένος και οίδηματώδης.

I Δεν μπορούσε να καταπιεί, με μεγάλη δίψα.

I Κυαγχίτη κυτταρικός· καθορισμένο περιθώριο γύρω από τα πρηξίματα.

I Η περιοχή του λαιμού πάνω από τον λάρυγγα έως το στόμα πρησμένη.

I Πονάει η δεξιά αμυγδαλή.

I Η κατάποση εξαιρετικά δύσκολη.

Ανθρακας-αμυγδαλίτιδα.

Υπογνάθιοι, λαρυγγικοί και ρetroφαρυγγικοί αδένες διηθημένοι, υπεραιμικοί, γεμάτοι αιμορραγικές εστίες, χρωματισμένοι γκριζωποί ή σκούροι μαυροκόκκινοι, και αισθητά μεγεθυμένοι.

(Anthracinum)

III Απώλεια όρεξης, εμφανής σε κάθε ασθενή.

II Απώλεια όρεξης και γαστραλγία· εσωτερικός άνθρακας.

II Απώλεια όρεξης, με ρίγη.

I Υπερβολική δίψα, αλλά μόλις καταπίνει.

I Συμπτώματα από σάπιο νερό.

Μειωμένη όρεξη, με θερμότητα.

Φαγητό και πόσιμο.

Δίψα με θερμότητα.

(Anthracinum)

II Γαστραλγία.

II Βλεννογόνος του στομαχιού και των εντέρων κοκκινωπός, πρησμένος, με μεμονωμένες ή πολυάριθμες οίδηματώδεις, αιμορραγικές προεξέχουσες διηθήσεις, από μέγεθος φακής έως εκείνο κόκκου καφέ, με γκριζωπή ή πρασινοκίτρινη αποχρωματισμένη επιφάνεια, με σαφώς νεκρωτικό κέντρο.

II Ναυτία και έμετος με ρίγος.

II Πολυάριθμες ιδιαίτερες αιμορραγικές και επιφανειακά εσχαρωμένες διηθήσεις του στομαχιού και των εντέρων· εντερικός άνθρακας.

II Έμετος που ακολουθείται από διάρροια.

II Τοίχωμα στομαχιού και εντέρου οίδηματώδες, αποχρωματισμένο, θολό κόκκινο.

I Πίεση και κάψιμο στην περιοχή του στομαχιού.

Ερεγμός, ναυτία και τάση για έμετο.

Ναυτία και έμετος μετά από μεγάλο πόνο στην κοιλιά.

Έμετος χολώδων και βλενωδών μαζών.

(Anthracinum)

II Πόνος στην κοιλιά με ρίγο.

II Πόνοι κολικοί · εσωτερικός άνθρακας.

II Διόγκωση σπλήνα.

II Επιδημική ασθένεια του σπλήνα σε βοοειδή ή άλογα.

II Στα έντερα ένα λεπτόρρευστο υλικό, ελαφρώς χρωματισμένο με αίμα.

II Μεσεντέριοι και οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες διογκωμένοι στο μέγεθος καρυδιάς · σχηματίζουν μαυροκόκκινες μάζες, συγκρατούμενες από ένα ζελατώδες υπεραιμικό ιστό, διηθημένο με ορό.

II Μέτρια ορώδης ή οροαιμορραγική έκκριση και υποπεριτοναϊκές εκχυμώσεις.

II Μυκητίαση εντερική · εντερικός άνθρακας.

II Ιδιαίτερες εφηλιδοειδείς και καρβουνκλικές εστίες στον εντερικό σωλήνα.

II Ορώδεις και οροαιμορραγικές διηθήσεις του περιτοναϊκού και μεσεντέριου συνδετικού ιστού, τοιχωμάτων στομαχιού και εντέρου, και των βλεννογόνων.

II Απλές αιμορραγίες, έμφρακτα και εστίες σε διάφορα μέρη των εντέρων.

II Πρήξιμο της κοιλιάς · εσωτερικός άνθρακας.

II Ο οπισθοπεριτοναϊκός και μεσεντέριος συνδετικός ιστός διηθημένος, ζελατώδης, και κιτρινωπός-κοκκινωπός στο χρώμα.

II Η ίδια ασθένεια στα πρόβατα. Το Anthracinum είναι καλύτερο από το Anthracinum στην οξεία μορφή, αλλά στη χρόνια μορφή το Anthracinum είναι καλύτερο.

I Αίσθημα σαν η διαφράγματα να σπρώχνεται προς τα εμπρός.

I Αίσθημα άγχους και σφιξίματος, κυρίως στο επίστεο, συμφόρηση ήπατος, ελαφριά αιμορραγία εδώ και εκεί, σπλήνας μέτρια διογκωμένος, μαλακός, γεμάτος αίμα, σκούρο χρώμα.

Ένα άλογο έπεσε με κολικό, καμία κίνηση εκτός από το που και πότε να λυγίζει το κεφάλι προς την κοιλιά.

Σκούρο κόκκινο καρβούνκλιο στο επίπλουν.

Προηγείται ή ακολουθείται από Arsenicum, Carbolic ac. ή Euphorbium όπως το απαιτούν τα συμπτώματα.

Απότομη εξάντληση με μεγάλη ευαισθησία της κοιλιάς, κυρίως στο επιγάστριο με εμετό, κρύα άκρα, θαμπό κεφάλι.

Ορθό και κόπρανα.- (Anthracinum)

II Διάρροια.

II Έμετος ακολουθούμενος από μια ανώδυνη, μέτρια, περισσότερο ή λιγότερο έντονη, συχνά αιματηρή διάρροια · εσωτερικός άνθρακας.

II Με τη διάρροια μερικές φορές μια χολοεικός κατάπτωση · εσωτερικός άνθρακας.

Διάρροια με πόνο στην κοιλιά.

Κόπρανα καθυστερημένα.

Έμετος, ακολουθούμενος από ανώδυνη, συχνά αιματηρή, διάρροια.

(Anthracinum)

II Νεφρά πρησμένα, με οίδημα, πασπαλισμένα με μικρές αιμορραγίες, συμπληρωμένα · εκχυμώσεις στους βλεννογόνους της πυέλου.

Αναπνοή.- (Anthracinum)

II Αναπνοή συχνή, κοπιαστική · γρήγορη, σπασμωδική · εσωτερικός άνθρακας.

(Anthracinum)

II Οίδημα των μεσοθωρακικών λεμφαδένων.

II Ελαφρές ορώδεις εκκρίσεις στις πλευρικές κοιλότητες.

II Υποπλευρικά εκχυμώματα με αγγειακή υπεραιμία και σκούρο χρωματισμό του παρεγχύματος.

Πνευμονική υπεραιμία, εκχυμώματα.

Καρδιά, σφυγμός και κυκλοφορία.- (Anthracinum)

II Αίμα που δεν πήζει.

II Αίμα σκούρο κερασινοκόκκινο, γενικά ρευστό ή με μερικά χαλαρά θρόμβους.

II Κυάνωση· εσωτερικός άνθρακας.

II Αποχρωματισμένες γραμμές πάνω στις φλέβες, ή κόκκινες γραμμές και ρίγες κατά μήκος των λεμφαγωγών.

II Οι σφιγμοί της καρδιάς ισχυρότεροι, πιο αποφασιστικοί και πιο αισθητοί.

Σφυγμοί καρδιάς συχνοί αλλά αδύναμοι.

Η καρδιά της χτυπά εντελώς διαφορετικά.

Σφυγμός συχνός, μικρός, με βίαιη δράση της καρδιάς· μαλακός· I μικρός και πυρετώδης.

Μαλακός, σχεδόν μη συχνός σφυγμός.

Αυχένας και πλάτη.- (Anthracinum)

II Δοθιήνας στην πλάτη, εννέα ίντσες σε μήκος και πέντε ίντσες στο μεγαλύτερο πλάτος του· με νεκρωτική αποκόλλωση, άφθονη εκκένωση ιχώδους, απαίσια μυρωδιά πύου, και δηλητηρίαση του αίματος από απορρόφηση πύου.

Μασχαλιαίοι αδένες διογκωμένοι και επώδυνοι.

Υδρο-ραχίτιδα (Grubbe, Kreuzdrehe), νόσος των προβάτων.

Διόγκωση στον αυχένα-μέγεθος φουντουκιού, καυτή και πύρινα κόκκινη· είναι μυτερή και σκληρή.

Άνω άκρα.- (Anthracinum)

II Δοθιήνας, οι χειρότερες περιπτώσεις, με νεκρωτική αποκόλλωση· σοβαρό βασανιστικό πόνο και μεγάτη εξάντληση.

I Βραχίονες και χέρια καλυμμένα με κηλιδωτή έκπτυση, γεμάτη ρωγμές, εκκρίνοντα πύον και ένα καυστικό υγρό, με επώδυνο, ανυπόφορο κνησμό· κατασταλμένο για λίγο από την Παλαιά Σχολή, είχε ξανασπάσει με τρομερή οργή.

I Στο μέσο της παλάμης του χεριού ένα μεγάλο φλύκταινο, το οποίο, όταν ανοίχτηκε, εκκένωσε ένα κίτρινο υδαρές υγρό.

I Ολόκληρο το αριστερό χέρι (όχι τα δάχτυλα) διογκωμένο, έντονα ερυθρό, πολύ επώδυνο· η ερυθρότητα εκτεινόταν σε όλο το χέρι και ακόμη και στον καρπό, και μια κόκκινη ρίγα ανέβαινε στον πήχη.

I Πανάρι.

Μετά το Anthracine, οι κρούστες ξεκολλούσαν και πετούσαν γύρω σαν χιόνι.

Τετανικοί σπασμοί των άνω άκρων· εσωτερικός άνθρακας.

Κάτω άκρα.- (Anthracinum)

II Σοβαροί πόνοι στα άκρα και στις αρθρώσεις με τον πυρετό· εντερικός άνθρακας.

I Πάνω από το γόνατο, ερυθρότητα, διόγκωση και πόνος, και αργότερα ένα μεγάλο μαύρο φλύκταινο στην εσωτερική πλευρά του μηρού, εκτεινόμενο τέσσερις ίντσες προς τα πάνω και προς τα μέσα· αφού ανοίχτηκε, έτρεξε ματωμένο νερό.

I Γαλαζοκαφέ κηλίδες που ανοίγουν.

I Πόδι οιδηματώδες.

I Από τα ανοίγματα στο κάτω πόδι, που προκλήθηκαν από το κάταγμα, άφθονο δυσοσμώδες πύον (σαν καριεσμένα οστά).

I Στο εξωτερικό του γόνατος μια μεγάλη κυματιστή διόγκωση, με πίεση εκκρίνοντα ένα απαίσια μυρωδιά γάγγραινο ιχώρ.

I Ολόκληρο το μηρό ήταν διογκωμένο, περισσότερο πάνω από το γόνατο, και επίσης το πόδι.

I Μηροί κυανοί μέχρι τους γλουτούς, σκληροί και επώδυνοι· κάτω πόδια σκούρα μπλε, πόδια οιδηματώδη· όταν τα φλύκταινα σπάνε εκκρίνουν δυσοσμώδη ιχώρα.

Καριεσμένα έλκη.

Αποχρωματισμένες γραμμές χαράζουν τις φλέβες πάνω στα οιδηματώδη μέρη.

Άκρα σαν να έχουν ξυλοκοπηθεί.

Άκρα αδύναμα.

Κυανή ερυθρότητα στο κάτω μέρος ολόκληρου του μηρού, μέχρι τους γλουτούς, σκληρό και επώδυνο.

Ολόκληρο το κάτω άκρο μαυρομπλε· η περιοχή του φλύκταινου (ανόητα ανοιγμένου) νεκρωμένη, εκκρίνοντα πολύ δυσοσμώδη ιχώρα.

Έλκη μεγέθους χεριού στα κάτω άκρα· κανένα αντιψωρικό δεν είχε ανακουφίσει· το Anthracinum βοήθησε πολύ σύντομα.

(Anthracinum)

II Κατάρρευση τύπου χολέρας μετά από διάρροια.

II Κλονικοί σπασμοί, τρίσμος ή οπισθότονος· μερικές φορές σε σοβαρές περιπτώσεις.

II Αδυναμία και κατάθλιψη, με πόνους στα άκρα και γενική αίσθηση κακουχίας, ακολουθούμενη από διαταραχή του εντερικού σωλήνα· εσωτερικός άνθρακας.

II Αδυναμία με ρίγος.

II Επιληπτιμορφείς σπασμοί· εσωτερικός άνθρακας.

II Μεγάλη ανησυχία.

II Μεγάλη αδυναμία με τον πυρετό.

II Έντονη ακαμψία του πτώματος μετά τον θάνατο.

II Οπισθότονος· εσωτερικός άνθρακας.

II Αιφνίδιος θανατηφόρος έκβαση, προηγούμενη ακραίας κατάρρευσης.

II Τετανικοί σπασμοί στα άνω άκρα.

II Με κυάνωση, ασφυξία και την πιο ακραία κατάρρευση, ακολουθούμενη από θάνατο σε όλες τις περιπτώσεις αιμορραγίας.

I Πλήρως εξαντλημένη, νομίζει ότι νιώθει τον θάνατο.

Κλονικοί σπασμοί.

Κατάρρευση, με δυσκολία αναπνοής· απώλεια συνείδησης· θάνατος.

Αδυναμία και κατάθλιψη, με πόνο στα άκρα.

Αδυναμία και εφίδρωση σε όλο το σώμα.

Παροξυσμοί τρέμουλου.

Μεμονωμένοι μύες σπαρταρούν ή τρέμουν.

(Anthracinum)

II Ανήσυχος ύπνος, με ρίγος.

II Υπνηλία· εσωτερικός άνθρακας.

I Ανήσυχος, ευερέθιστος τη νύχτα.

I Αϋπνία.

Δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τον πόνο.

Παραλήρημα, λήθαργος, έπειτα θάνατος.

Ανήσυχος ύπνος.

Ύπνος βραχύς, μη αναζωογονητικός, περισσότερο σαν νάρκη.

(Anthracinum)

II Ρίγος, με αδυναμία, κεφαλαλγία, ακολουθούμενος από γενική κακουχία, απώλεια όρεξης, ανήσυχο ύπνο, μεγάλη αδυναμία και κατάθλιψη, και σε οκτώ ή δέκα ημέρες καρβούνκλα, κυρίως στο χέρι, στο αντιβράχιο, στο κεφάλι.

II Κρύοι ιδρώτες σε σοβαρές περιπτώσεις.

II Αποφασισμένο ρίγος, ακολουθούμενο από κοιλιαλγία, ναυτία, έμετο και σε δύο ή τρεις ημέρες με την επέλευση κατάρρευσης και κυάνωσης· θάνατος.

II Πυρετική κίνηση, ήπια στην αρχή, συχνά ακολουθείται σύντομα από υψηλό πυρετό· μεγάλη αδυναμία, παραλήρημα, διέγερση, σύγχυση.

II Ελαφριά ρίγη με πυρετό και παράξενη αίσθηση στο κεφάλι.

II Εφίδρωση σε όλο το σώμα με αδυναμία.

II Θερμοκρασία πολύ ελαφρώς αυξημένη· εσωτερικός άνθρακας.

I Άφθονη εφίδρωση.

I Διατεθειμένος να ιδρώνει· μάλλον κολλώδης.

I Πυρετός με διάρροια.

I Θερμότητα, δίψα, λιγότερη όρεξη, πάσχων και κουρασμένος.

I Μέτρια θερμότητα, λίγη δίψα, γενική εφίδρωση.

I Πολύς πυρετός.

Πυρετός συνοδευόμενος από εφίδρωση.

Τυφοειδής τύπος, με ταχύτατα βυθιζόμενο σφυγμό, απώλεια δυνάμεων, λιποθυμία, παραλήρημα.

Με μεγάλη εξάντληση, ρίγος, πόνους στα άκρα, αύξηση πυρετού και αδυναμίας, άγχος, ανησυχία, ίλιγγο, παραλήρημα, θαμπό κεφάλι· κόπρανα καθυστερημένα, ούρα ολιγογράμματα· δέρμα ξηρό, αργότερα καλυμμένο με κρύο ιδρώτα.

(Anthracinum)

III Άνθρακας ανθρακικά καρκινώματα που θεραπεύτηκαν με Anthracine, καθημερινά, και εξωτερικά, σε τέσσερις ημέρες.

III Καρκίνωμα με φρικτές καυσαλγίες ; ή έκκριση ιχώδους δυσοσμίου πύου.

II Μια μικρή κόκκινη κηλίδα, σαν δήγμα ψύλλου, με κεντρικό μαύρο σημείο, διογκώνεται σταδιακά και μετατρέπεται σε φαγούρα θηλή, στεφανωμένη με μια μικρή, διαυγή, κοκκινωπή ή γαλαζωπή φυσαλίδα, που σταδιακά μεγαλώνει.

II Ανθρακικές φλύκταινες κυρίως στο πρόσωπο, πήχεις, χέρια, δάχτυλα, αυχένα, σπανιότερα το αυτί, ακόμα σπανιότερα τα καλυμμένα μέρη.

II Μαύρες φυσαλίδες, θανατηφόρες σε είκοσι τέσσερις έως σαράντα οκτώ ώρες.

II Καρκίνωμα σκοτεινοκόκκινο, λιπαρό, και συχνά περισσότερο διαβρωμένο παρά ελκωμένο.

II Καρκίνωμα στο χέρι, πήχη, κεφάλι. Βλ. ρίγος.

II Σε περίπτωση περισσότερων του ενός νεκρωτικών εστιών, το σύνολο είναι διογκωμένο σαν ερυσίπελας, και όταν τεμαχιστεί μοιάζει με το Vespajas των Ιταλών δερματολόγων.

II Μεγάλες δερματικές εσχάρες.

II Μικρά καρκινώματα ; εσωτερικός άνθρακας.

II Θηλές και φλύκταινες, με εκτεταμένο οίδημα και φλεγμονώδη διήθηση του παρακειμένου δέρματος και υποδόριου ιστού.

II Μικρές και μεγάλες επιδερμικές φυσαλίδες γεμάτες ορό.

II Η ανθρακική φλύκταινα διεισδύει βαθιά στον υποδόριο κυτταρικό ιστό.

II Οι πυκνές ή ζυμώδεις μαλακές θηλές ή φλύκταινες, γύρω και κάτω από την εσχάρα, ποικίλλουν σε μέγεθος από μπιζέλι έως καρύδι.

II Η διαβρωμένη κηλίδα ξηραίνεται, γίνεται καφέ και κυανωτική και σχηματίζεται τοπική εσχάρα.

II Η θηλή σπάει αμέσως και αποκαλύπτει σκούρα κόκκινη βάση.

II Οι δευτερεύουσες φυσαλίδες περιέχουν κιτρινωπό, κοκκινωπό και μαυρωπό υγρό.

II Με την αύξηση της στρογγυλής παχιάς εσχάρας, ένα τέταρτο έως τρία τέταρτα της ίντσας, επεκτείνεται και το υπερυψωμένο χείλος.

I Αφού πήρε ομοιοπαθητικό φάρμακο για κακοήθη έλκη, ξαφνικά η μεγαλύτερη κακουχία, και σχηματίστηκε μαύρη φυσαλίδα κάτω από το γόνατο με διογκώση γύρω γύρω, και πυρετικό ρίγος σ΄ όλο το σώμα.

I Όλα τα στόμια ενώνονται σε ένα, εκκρίνουν πολύ πύον.

I Μαύρες ή γαλάζες φυσαλίδες.

I Φυσαλίδα στην παλάμη του χεριού.

I Καρκίνωμα.

I Χρόνιες μορφές ανθράκα με σκληρύνσεις σαν κόμποι κάτω από το δέρμα.

I Εξανθήμα με κρούστες που εκκρίνει καυστικό υγρό.

I Εκκρίνον εξάνθημα με κρούστες, με την πιο βίαιη φαγούρα.

I Ερυσίπελας γαγγραινώδες.

I Ερυσιπελώδης μορφή χρόνιου ανθράκα.

I Ερυσιπελώδης φλεγμονή γύρω από το καρκίνωμα.

I Φαγούρα με ξηρό δέρμα ; βίαιη σαν τρελό (άλογα).

I Μεγάλη μαύρη φυσαλίδα στην εσωτερική πλευρά του μηρού.

I Τα πιο κακοήθη γαγγραινώδη έλκη (πρόβατα).

I Έβδομη ημέρα μετά το φάρμακο αρκετά μεγαλύτερα και μικρότερα στόμια, που εκκρίνουν υδατώδες, ενίοτε αιματηρό υλικό, πολύ λίγο πύον ; η διογκώση λιγότερο σκληρή γύρω από τη βάση.

I Δέρμα ξηρό, με βίαιη φαγούρα και κάψιμο.

I Ευλογιά των προβάτων.

I Διαβρωτικό έλκος (excedens) (πρόβατα).

I Αφόρητη φαγούρα στα χέρια και στις παλάμες.

Μια μικρή κόκκινη κηλίδα, ενίοτε με μαυρωπό σημείο στο κέντρο, σταδιακά γίνεται πιο ευαίσθητη, πρέπει να ξύσει, κοκκινίζει όλο και περισσότερο, διογκώνεται και σχηματίζει μικρή φλύκταινα ή κηλίδα.

Ανθρακικά καρκινώματα, με τυφοειδή συμπτώματα.

Μεταδοτικός άνθρακας.

Από φλεγμονώδη διογκώση του παρακειμένου δέρματος σχηματίζεται κόκκινο ή βιολετί υπερυψωμένο χείλος, γύρω του γαλάζωπος ή ωχροκίτρινος δακτύλιος, πάνω στον οποίο εμφανίζονται μικρές φυσαλίδες, μέγεθος σπόρου κάνναβης, που περιβάλλουν την κεντρική εσχάρα.

Περιορισμένο καρκίνωμα, σκληροί μεγάλοι κόμποι.

Κυάνωση.

Σκούρες κόκκινες κηλίδες (πρόβατα).

Διάχυτο, ερυσιπελώδες καρκίνωμα.

Εκχυμώσεις.

Η διαβρωμένη επιφάνεια ξηραίνεται και μουμιοποιείται, αλλά σχηματίζονται νέες φυσαλίδες γύρω γύρω.

Αν ξυστεί σύντομα, η διαβρωμένη κηλίδα ξηραίνεται, γίνεται καφέ και κυανωτική και αφήνει ουλή.

Πάνω από τη φλύκταινα μια φυσαλίδα, μέγεθος φακής, με διαυγές, φωτεινό κιτρινωπό, αργότερα κοκκινωπό ή γαλαζωπό υγρό.

Το δέρμα του προσβεβλημένου μέρους είτε σκληρό είτε ζυμώδες.

Ενίοτε φυσαλίδες που μοιάζουν περισσότερο με φουρνέλια ; πυοειδής συλλογή κάτω από την επιδερμίδα, που χαλαρώνει και αποκαλύπτει αποσυντεθειμένο υλικό.

Ομφαλοειδείς φλύκταινες, κίτρινες ή γαλάζες γύρω, με την κατάθλιψη σκούρας κόκκινης απόχρωσης, και αιμορραγική βάση.