Tuberculinum Denys

Το διηθημένο φυματικό ζωμό του Denys

είναι ένα από τα φυματίνη που χρησιμοποιούνται συχνότερα από τους ομοιοπαθητικούς. Οι Humeau και Ravet, από την Havre, δημοσίευσαν πρόσφατα τα αποτελέσματα της πρακτικής τους (Art medical, Ιανουάριος 1912, και Archives medico-chirurgicales de Normandie, Μάρτιος 1912).

Οι ιατροί αυτοί χρησιμοποιούν το φυματίνη του Denys, σε αληθινές ομοιοπαθητικές δόσεις, είτε υποδορίως είτε από το στόμα.

Οι Humeau και Ravet δεν αρχίζουν ποτέ χαμηλότερα από την ένατη δεκαδική, και συχνά πολύ υψηλότερα.

Μόλις σταθεροποιηθεί η αρχική δόση, 9η, 12η, ή καμιά φορά η 11η δεκαδική (20ή σε μία περίπτωση), η θεραπεία συνεχίζεται με τρεις ενέσεις την εβδομάδα, μέχρι να φτάσει η αραίωση 3x. Αν δεν υπάρχει αντίδραση, οι δόσεις αυτές είναι 1/10, 2/10, 3/10 κ.λπ. από κάθε διάλυμα.

Μετά τα 9/10 μιας αραίωσης, περνούν στην επόμενη χαμηλότερη δεκαδική αραίωση, ώστε να έχουν μια κανονική και σταθερή πρόοδο. Όταν παραχθεί αντίδραση, είναι αμετάβλητος κανόνας να αναστέλλονται όλες οι περαιτέρω ενέσεις, μέχρι την εξαφάνιση όλων των αντιδραστικών φαινομένων.

Η συνήθεια των Humeau και Ravet είναι, ακόμη και στην αρχή, να αποφεύγουν τις επιδεινώσεις· δεν αρχίζουν ποτέ αμέσως με το φυματίνη. Στη θεραπεία μιας περίπτωσης πνευμονικής φυματίωσης ο ασθενής λαμβάνει πρώτα υγιεινή αγωγή, περισσότερο ή λιγότερο αυστηρή, καμιά φορά ανάπαυση στο κρεβάτι, οι ατομικές ανάγκες καθορίζοντας κάθε περίπτωση.

Λαμβάνεται η θερμοκρασία του ασθενούς, του χορηγείται, σύμφωνα με τις ενδείξεις, ένα εσωτερικό φάρμακο, και εν τω μεταξύ, πριν από την ένεση του φυματίνη, γίνεται προσεκτική μελέτη. Αυτή η λεπτομερής γνώση του ασθενούς είναι απαραίτητη για τον καθορισμό της αρχικής δόσης και του χαρακτήρα της περαιτέρω ειδικής θεραπείας.

Η δόση, δηλαδή η ένταση της διέγερσης, πρέπει να είναι τέτοια ώστε η νόσος να λάβει μια πιο οξεία μορφή, κατά την οποία, προσωρινά, ο ασθενής θα εξασθενήσει. Η δράση της, για να είναι αποτελεσματική, δεν πρέπει όμως να υπερβαίνει την επιτυχή αντιδραστική πάλη της οποίας είναι ικανός ο οργανισμός του ασθενούς.

Οι Humeau και Ravet έχουν δει τη μεγάλη πλειονότητα των ιάσιμων ασθενών τους να αποκτούν από τη θεραπεία βελτίωση και ακόμη πλήρη ίαση· αλλά πέρα από αυτά τα αποτελέσματα έχουν επίσης περιπτώσεις όπου το ίδιο φάρμακο, σε πολύ διαφορετική δοσολογία, δεν φάνηκε να δρα. Δεν μπόρεσαν να κρίνουν εκ των προτέρων την ευνοϊκή ή δυσμενή αντίδραση. Σε μια άλλη σειρά φυματικών περιπτώσεων οι ιατροί αυτοί τηρήθηκαν ικανοποιητικά σε μία και την ίδια αραίωση, χωρίς να αυξάνουν τη δόση.

Ο P. Jousset χορηγεί το διηθημένο φυματικό ζωμό του Denys με επιτυχία στην 6η, 10η και 12η δεκαδική. Μόλις εμφανιστεί αντίδραση, προτιμά να αναστέλλει εντελώς τις ενέσεις παρά να συνεχίζει με ασθενέστερες δόσεις. Σε ένα άλλο άρθρο, σε συνεργασία με τον C.

Proust (Art medical, Νοέμβριος 1907), η γνώμη του Jousset, από μια εμπειρία με περισσότερους από σαράντα φθισικούς ασθενείς, ήταν ότι ο ζωμός του Denys, με προσεκτική τεχνική, είναι εντελώς ακίνδυνος, και ότι η ευεργετική του επίδραση φαίνεται από τη γενική κατάσταση, την πυρετική κίνηση, και ακόμη από την κατάσταση της πνευμονικής βλάβης. Ο Jousset παρατηρεί ότι, σε αυτή τη θεραπεία, η ίαση είναι εξασφαλισμένη όταν οι ενέσεις του καθαρού διηθημένου ζωμού δεν προκαλούν αύξηση της θερμοκρασίας.

Σε τέτοια περίπτωση, και μόνο τότε, πρέπει να διακόψουμε τη θεραπεία. Ο Tuinzing χρησιμοποιεί την 7η και 8η δεκαδική. Ο Rankin, σε ένα σανατόριο, χρησιμοποίησε δόσεις από 1/1000 του χιλιοστούγραμμου έως 10 χιλιοστογράμματα.

Έχω προσωπικά χορηγήσει, από το στόμα, το φυματίνη του Denys με τη μορφή γλοβουλίων κορεσμένων με τις υψηλές αραιώσεις, την 100ή, την 200ή και την 500ή εκατοστιαία. Όσο ακραίες και αν φαίνονται αυτές οι αραιώσεις, είναι ωστόσο με αυτές που έχω σε προχωρημένες περιπτώσεις συχνότερα και πιο εύκολα αναστείλει την πρόοδο της νόσου: αναφέρομαι σε κοιλότητες. Και πάλι, όσο εκπληκτικό και αν φαίνεται αυτό που πρόκειται να πω, αυτές οι φυματικές κοιλότητες δεν προστατεύονται από τις φαρμακευτικές επιδεινώσεις, ούτε καν από αυτές τις ανεπαίσθητες δόσεις που οι παλαιοσχολικοί ιατροί έχουν αποκαλέσει αλαζονεία.

Είναι μάταιο να αντιμετωπίσουμε με αυτόν τον πρόχειρο τρόπο τη θεωρία των αραιώσεων, όταν έχουμε εξετάσει από κάθε γωνία και επιβεβαιώσει τα γεγονότα. Έχω συχνά αναστείλει, προσωρινά, με αυτές τις υψηλές αραιώσεις, την ανάπτυξη μιας προοδευτικής φυματίωσης που χαρακτηριζόταν από επιμονή του πυρετού (αλλά όχι τον πυρετό με μεγάλες διακυμάνσεις, από στρεπτόκοκκους ή οξεία πνευμονοκοκκική λοίμωξη), έναν αδιάκοπο βήχα, άφθονη απόχρεμψη, πνευμονική περιφυματική συμφόρηση, και ανορεξία. Δίνω μία μόνο δόση δέκα γλοβουλίων της 100ής, 200ής ή 500ής· στην αρχή επαναλαμβάνω τη δόση κάθε τρεις έως οκτώ ημέρες, μέχρι να επέλθει βελτίωση (απαιτώντας καμιά φορά μόνο δύο ή τρεις δόσεις).

Όσο συνεχίζεται η βελτίωση δεν πρέπει να ανανεώνουμε τη δόση. Έχω έτσι μπορέσει να επιμηκύνω τα διαστήματα μεταξύ των δόσεων, από οκτώ έως είκοσι μία ημέρες, και από δεκαπέντε ημέρες σε έναν μήνα. Η φυματική ηρεμία μπορεί να διαρκέσει πολλούς μήνες. Σε έναν ασθενή που φαινόταν ασυνήθιστα βελτιωμένος και που είχε μόνο ελαφρά απόχρεμψη το πρωί, έκανα αυτή την απόχρεμψη να εξεταστεί: περιείχε ακόμη έναν αριθμό βακίλλων του Koch, και μερικούς πνευμονοκόκκους.

Εδώ, λοιπόν, ήταν μια περίπτωση προσωρινής παύσης της περιφυματικής συμφόρησης γύρω από τις φυματικές εστίες, χωρίς ίαση της φυματίωσης. Έχω προς το παρόν μεταξύ των ασθενών μου ένα νεαρό κορίτσι με μια κοιλότητα στην οποία η φυματική διεργασία προχωρούσε ταχύτατα, και που κατά τις παροξυσμούς του βήχα της εμετούσε σχεδόν αδιάκοπα. Εδώ και ενάμισι χρόνο αυτή η ασθενής, λαμβάνοντας την 500ή του Denys, έχει διατηρηθεί αρκετά καλά. Έχοντας σχεδόν αφήσει τον βήχα, η καημένη μου αναγγέλλει ότι έχει θεραπευτεί.

Καμία τάξη ανθρώπων δεν υπερβαίνει τους φυματικούς σε αισιοδοξία!

Προσωρινές και αν είναι οι βελτιώσεις, αποτελούν εντούτοις μια πραγματική πρόοδο στη φυματινοθεραπεία, και η παραπάνω μέθοδος θεραπείας υπερβαίνει κατά πολύ τα καταπραϋντικά σιρόπια, τα οποία έχουν καταθλιπτική δράση, υπερβαίνει εξίσου το Creosote, που καταστρέφει το στομάχι, και την υπερσίτιση, που προκαλεί εντερίτιδα. Μπορεί, φυσικά, να υπάρχει κάποιο πλεονέκτημα στη χρήση, κατά το διάστημα των δόσεων, οποιουδήποτε βοηθητικού μέτρου που μπορεί να συμβάλει σε ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα.

Αλλά οι δύο περιπτώσεις που έχω παραθέσει, και επίσης άλλες, έχουν θεραπευτεί αποκλειστικά με αυτές τις αραιωμένες δόσεις του Denys, χωρίς τη χρήση οποιωνδήποτε επικουρικών. Πολλοί από τους ασθενείς ήταν πολύ φτωχοί για να υποστούν δαπάνη. Το φυματίνη του Denys σε υψηλή αραίωση χρησιμοποιείται επίσης από τους Nebel, Vannier, Chiron, και άλλους.