Acalypha Indica

Natural Order - Euphorbiaceae.

Κοινή ονομασία - Ινδική Acalypha, Ινδική τσουκνίδα.

Παρασκευή - Το φρέσκο φυτό μακερεύεται με δύο μέρη κατά βάρος alcohol.

(Ο Dr. Tonnère, της Καλκούτας Ινδίας, φαίνεται να ήταν ο πρώτος που τράβηξε την προσοχή σε αυτό το φυτό ως φάρμακο.

Σε ένα μικρό έργο, Additions to the Homeopathic Materia Medica, συλλεγμένο και ταξινομημένο από τον Henry Thomas, M.D., και δημοσιευμένο στο Λονδίνο το έτος 1853, εμφανίζεται το ακόλουθο, αποδιδόμενο σε εκείνον τον ιατρό)

Το βάμμα του Acalypha Indica, παρασκευασμένο και χορηγημένο στην έκτη δεκαδική αραίωση, είναι ειδικό στην αιμορραγία από τους πνεύμονες.

Σε τρεις περιπτώσεις στις οποίες το έχω χρησιμοποιήσει, τα άτομα έπασχαν από φθίση.

Σε μία περίπτωση υπήρχε φυματιώδης προσβολή του άνω τμήματος του αριστερού πνεύμονα, περίπου δύο ετών διάρκειας.

Η αιμόπτυση συνεχιζόταν επί τρεις μήνες· η απόχρεμψηση το πρωί ήταν καθαρό αίμα· το βράδυ σκούροι σβώλοι πηκτωμένου αίματος, και οι κρίσεις βήχα ήταν πολύ βίαιες τη νύχτα.

Σε αυτή την περίπτωση όλα τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είχαν δοκιμαστεί ανεπιτυχώς, όταν τυχαία ανακάλυψα τις αρετές του Acalypha Indica, καθώς εκείνο το φάρμακο μου είχε δοθεί από έναν ντόπιο για ίκτερο.

Παρασκεύασα το μητρικό βάμμα σύμφωνα με την ομοιοπαθητική αρχή, και πήρα 10 σταγόνες, οι οποίες προκάλεσαν μια σοβαρή κρίση ξηρού βήχα, ακολουθούμενη από απόπτυση αίματος. Έχοντας καταγράψει όλα τα συμπτώματα που βίωσα ο ίδιος, και βρίσκοντας ότι ήταν σχεδόν όλα παρόμοια με εκείνα των ασθενών μου,

έδωσα έξι σταγόνες της 6ης [δεκαδικής] αραίωσης σε μισό ποτήρι νερό, ένα κουταλάκι να λαμβάνεται κάθε μισή ώρα, ξεκινώντας αμέσως (9 π.μ.).

Στις 6 μ.μ., το αίμα σταμάτησε. Συνέχισα αυτό επί οκτώ ημέρες, και το αίμα δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά (τώρα τρεις μήνες από τότε).

Ο ασθενής βελτιώνεται, και η ακρόαση αποδεικνύει ότι η νόσος έχει ελαττωθεί, και ελπίζω να επιτύχω ίαση.

Ωστόσο, έναν μήνα από τότε που τους το χορηγώ, το φάρμακο δεν έχουν φτύσει καθόλου αίμα, αν και προηγουμένως ο ένας από αυτούς δεν περνούσε ούτε μία ημέρα χωρίς να φτύσει μεγάλη ποσότητα.

Η Calcarea carb. είναι αντίδοτο στην Acalypha.

Ένας άλλος διατλαντικός ιατρός φίλος γράφει:

«Ελπίζω να προμηθευτήκατε κάποια ποσότητα του Acalypha Indica όσο ήσασταν εδώ. Το βρήκα απόλυτα επιτυχές στη διακοπή της αιμόπτυσης σε τρεις περιπτώσεις φθίσεως στο τελευταίο στάδιο· δεν μπόρεσα να αντιληφθώ οποιαδήποτε άλλη επίδραση από τη χρήση του, αλλά η παύση των αιμορραγικών πτυέλων ήταν, νομίζω, μεγάλο πλεονέκτημα.»

Η χρήση του στα χέρια μου υπήρξε πολύ ικανοποιητική, αλλά το έχω δοκιμάσει μόνο σε παρόμοιες περιπτώσεις με εκείνες που ήδη αναφέρθηκαν..

Η πρώτη περίπτωση που το χρησιμοποίησα - σε μια απελπιστική περίπτωση φθίσεως - μια συνεχής και κουραστική αιμόπτυση υποχώρησε με τη χορήγησή του, και ήσυχος ύπνος ακολούθησε τη χρήση του - ο ασθενής τελικά πέθανε από πνευμονική παράλυση.

Σε μια περίπτωση παθητικής αιμορραγίας από τους πνεύμονες, αφού η Arnica χρησιμοποιήθηκε με μικρό όφελος, η Acalypha ωφέλησε, και μετά απέτυχε· μετά την οποία η χρήση της Arnica συγκράτησε εντελώς την αιμορραγική ροή. (Ίσως η Hamamelis θα είχε θεραπεύσει αμέσως, αλλά δεν ήταν διαθέσιμη.)

Ο K., φθισικός ασθενής, είχε αιμόπτυση σε σημαντικό βαθμό· σε σύντομο χρονικό διάστημα η φωνή του τον εγκατέλειψε· έπαιρνε δόσεις μισής σταγόνας της 7ης (δεκαδικής) αραίωσης της Acalypha σε νερό κάθε μισή ώρα, και σε λίγες ώρες η απόπτυση αίματος τον εγκατέλειψε εντελώς.

(Το 1885 ο Dr. Peter Cooper, του Wilmington, Delaware, διάβασε μια εργασία για το φάρμακο Acalypha Indica, της οποίας το ακόλουθο είναι μια σύνοψη:)

Ο Professor Jones συνοψίζει ως εξής:

Η αιμορραγία εμφανίζεται το πρωί.

Φωτεινό κόκκινο και όχι άφθονο το πρωί· σκούρο και θρομβωμένο το απόγευμα.

Ούτε επιταχυνμένος ούτε σκληρός· μάλλον μαλακός και εύκολα συμπιέσιμος.

Βίαιος και σε προσβολές τη νύχτα· ο ασθενής έχει αίσθημα εξάντλησης το πρωί και κερδίζει σε δύναμη καθώς προχωρά η μέρα.

«Σημ.-Αξίζει δοκιμής σε όλες τις παθολογικές αιμορραγίες που παρουσιάζουν εμφανώς πρωινή επιδείνωση.»

Τέτοια είναι μια συνοπτική παρουσίαση του φαρμάκου που μας έδωσε μια τόσο ξεχωριστή αυθεντία όπως ο Καθηγητής Jones, του Πανεπιστημίου του Michigan.

Ήταν το «Σημ.» του, η πρότασή του ότι η Acalypha ήταν αξία δοκιμής σε όλες τις παθολογικές αιμορραγίες από οποιαδήποτε πηγή, εφόσον υπήρχε η πρωινή επιδείνωση, που τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή μου στο φάρμακο.

Εκείνη την εποχή είχα μια περίπτωση αιμορραγίας από το ορθό που με είχε απογοητεύσει επί αρκετούς μήνες.

Κανένα φάρμακο δεν είχε βοηθήσει την περίπτωση καθόλου, όσο μπορούσα να δω, εκτός ίσως από το Pond's Extract που χρησιμοποιήθηκε τοπικά με μορφή ένεσης· και κατέληξα στο conclusion ότι η ανακούφιση που φαινόταν να οφείλεται στο Hamamelis ήταν απλώς σύμπτωση.

Είχα δώσει όλα τα αιμοστατικά φάρμακα που γνώριζα ή μπορούσα να μάθω.

Παρ' όλα αυτά η αιμορραγία ερχόταν εξίσου συχνά, με αυξανόμενη σοβαρότητα.

Κάθε φορά η ασθενής ήταν σίγουρη ότι θα «αιμορραγούσε μέχρι θανάτου», και εγώ δεν ήμουν βέβαιος ότι θα διαψευδόταν.

Στην πραγματικότητα, ήμουν τόσο απελπισμένος που συνήθιζα να αναβάλλω την απάντηση στο κάλεσμά της όσο μπορούσα περισσότερο, ώστε η αιμορραγία να προλάβει να εξαντληθεί από μόνη της.

Είχε όλα τα συμπτώματα-φωτεινό κόκκινο αίμα το πρωί· σκούρο και θρομβωμένο το απόγευμα και το βράδυ· αδύναμη και καταβεβλημένη το πρωί, πιο δυνατή κατά το απόγευμα-εκτός από ένα, δηλαδή αντί το αίμα να προέρχεται από τους πνεύμονες, προερχόταν από τα όρια του πρωκτού.

Προμηθεύτηκα την αραίωση 6x και τη χορήγησα σε νερό.

Έδωσε ταχεία, σχεδόν άμεση ανακούφιση.

Κάθε επόμενη προσβολή ερχόταν λιγότερο άφθονη και σε μεγαλύτερα διαστήματα.

Δεν έχει αιμορραγία πλέον επί δύο μήνες, ενώ πριν είχε από επτά έως μία (συνεχή) την εβδομάδα.

Κερδίζει σε σάρκα, έχει βελτιωθεί με κάθε τρόπο, και κρατά το Acalypha Indica συνεχώς δίπλα της.