Chromium Kali Sulphuratum

Κύρια

Pathogénésies de l'an 1900

Νέα, Παλιά και Ξεχασμένα Φάρμακα

Του Edward Pollock Anshutz

Παρουσιάστηκε από τον Δρ Robert Séror

Chromico-Kali-Sulphuricum

Δοκιμή του Chromico-Kali-Sulphuricum

Προετοιμασίες -Τριτυρίες.

(Το ακόλουθο, του Δρ. Mersch, από το Βέλγιο, δημοσιεύτηκε στο Journal Belge d' Homéopathie, Σεπτέμβριος, 1911.

Η μετάφραση έγινε για εμάς από τον Δρ. W. A. Dewey, από το Ann Arbor, Mich., Καθηγητή της Materia Medica στην Ομοιοπαθητική Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Michigan :)

Δρ. Merch και Δρ. W.A. Dewey

Πέρυσι είχα την τιμή να παρουσιάσω στην 22η ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας 0., 0. και L. ένα άρθρο με τον ίδιο τίτλο με αυτό.

Όπως τότε σημείωσα, το C. K. S. (Στύπτερα του χρωμίου) είναι ένα σκούρο βιολετί προϊόν, πολύ διαλυτό στο νερό, και κρυσταλλώνεται σε μεγάλους κρυστάλλους όπως το διχρωμικό κάλιο.

Δεν έχω δει καμία αναφορά σε αυτό σε κανένα έργο περί ύλης ιατρικής ούτε καν της ιατρικής. Η χημική του σύσταση και το γεγονός ότι ο βλεννογόνος της μύτης είναι πολύ ευαίσθητος στη δράση του με έπεισαν πρώτα να το δοκιμάσω στον υγιή άνθρωπο και έπειτα να το συνταγογραφήσω.

Στην πρώτη μου σημείωση ανέφερα διάφορες περιπτώσεις ρινικών παθήσεων στις οποίες οι 1, 2, 3 δεκαδικές τριτυρίες είχαν επιφέρει προσωρινή ίαση. ιδίως στον σανόπυρετο, καθώς οι ασθενείς μπόρεσαν να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά τις περιοδικές κρίσεις με λίγες δόσεις του φαρμάκου που λήφθηκαν στην έναρξη.

Από τη δημοσίευση εκείνου του έργου έχουν περάσει μόλις είκοσι μήνες. Δεν μπόρεσα, επομένως, μην όντας ειδικός, να συγκεντρώσω πολλά νέα περιστατικά. Ωστόσο σε εκείνα που έπρεπε να θεραπεύσω από τότε θα δει κανείς περιπτώσεις σανοπυρέτου και μερικές περιπτώσεις χρόνιων παθήσεων των ρινικών κοιλοτήτων.

Καθώς ασκώ γενική ιατρική, δεν έχω κάνει ειδική μελέτη της πάθησης με την οποία ασχολείται κυρίως εκείνη η σημείωση.

Έτσι, για να αποφύγω κάθε αμφισημία στο νου των ρινολόγων στους οποίους μπορεί να πέσουν αυτές οι γραμμές, θα πω ότι εννοώ με σανόπυρετο πάθηση που χαρακτηρίζεται από συχνό φτέρνισμα, δακρύρροια, έκκριση άφθονου υδαρούς βλέννας από τη μύτη με ερυθρότητα του βλεννογόνου της μύτης και του επιπεφυκότα, πίεση και μερικές φορές βρογχικό άσθμα, όλα αυτά τα συμπτώματα εκδηλούμενα σε ορισμένες περιόδους του έτους, ιδίως στη χώρα μας τον μήνα Ιούνιο στους περισσότερους ασθενείς.

Ακολουθούν μερικές από αυτές τις περιπτώσεις :

10 Αυγούστου 1910. J. L., 12 ετών, που υποφέρει εδώ και καιρό από αυτή την πάθηση, η οποία εκδηλώνεται με φτέρνισμα, αίσθημα μυξώδους κνησμού στη μύτη και ερεθισμό του επιπεφυκότα, αλλά μόνο όταν πηγαίνει στην υπαίθρο ή όταν κάθεται στο γρασίδι του κήπου της (ακόμη και στην πόλη).

Συνταγογράφησα πρώτα C. K. S. σε 2x τριτυρία, ένα σκονάκι κάθε δύο ώρες, και έπειτα, επειδή δεν επήλθε βελτίωση, στο ix έξι σκονάκια την ημέρα.

Τη δεύτερη ημέρα μετά τη λήψη της ισχυρότερης δόσης υπήρξε μεγάλη βελτίωση· μετά από τρεις ή τέσσερις ημέρες θεραπείας η ίαση ήταν πλήρης, τουλάχιστον για όλο το υπόλοιπο της τρέχουσας εποχής, και ακόμη και σήμερα.

Η κυρία L. μου φέρνει το παιδί της μόνο επειδή φοβάται υποτροπή. Ωστόσο, δεν υπάρχουν συμπτώματα αυτής.

Ένα πολύ διδακτικό σημείο που πρέπει να σημειωθεί σε αυτή την περίπτωση είναι ότι, έχοντας παραλείψει να σημειώσω τον αριθμό των δόσεων που χορηγήθηκαν καθημερινά πέρυσι, συνταγογράφησα τρία σκονάκια την ημέρα της IX τριτυρίας.

Αλλά αυτή η ίδια τριτυρία, λαμβανόμενη λιγότερο συχνά από πέρυσι (το οποίο έμαθα στη δεύτερη επίσκεψη από μια παρατήρηση της κυρίας L.), δεν παρήγαγε το επιθυμητό αποτέλεσμα· συνέβη υποτροπή.

Τότε συνταγογράφησα έξι σκονάκια των 30 εκατοστογραμμαρίων την ημέρα του IX, ακριβώς την συνταγογράφηση του προηγούμενου έτους, που ισοδυναμεί με 18 εκατοστόγραμμα στύπτερας χρωμίου, αλλά εκείνη τη φορά ακόμη και σε αυτή τη δόση η δράση του φαρμάκου δεν ήταν οριστική.

Επειδή φαινόταν να υποδεικνύεται ισχυρότερη δόση, συνταγογράφησα στις 3 Ιουνίου οκτώ σκονάκια την ημέρα, δηλαδή 24 εκατοστόγραμμα του καθαρού φαρμάκου.

Στις 5 Ιουνίου το παιδί είχε θεραπευτεί πλήρως και δεν υπέστη περαιτέρω κρίσεις εξαιτίας αυτού.

Ο ρινικός βλεννογόνος έχει μια ωχρή ροδαλή όψη. Η J. L. δηλώνει ότι όχι μόνο δεν ένιωσε καμία ενόχληση στο στομάχι ή αλλού, αλλά ότι αισθάνεται εντελώς καλύτερα.

3 Ιουνίου 1909, η κυρία A. παραπονιόταν για συνεχές φτέρνισμα, τα μάτια της ήταν κόκκινα και γεμάτα δάκρυα. Τα συμπτώματά της επιδεινώνονταν από τον ξηρό καιρό. Η πάθησή της είναι, όπως φαίνεται, κληρονομική.

Είχε δοκιμάσει όλα τα φάρμακα χωρίς το ελάχιστο αποτέλεσμα. Το C. K. S., 2x τριτ., την θεράπευσε σε μια εβδομάδα. Καμία υποτροπή δεν συνέβη το 1909.

Την επόμενη χρονιά το ίδιο αποτέλεσμα με την ίδια δόση. Έλαβα επιστολή από την κυρία A., που ζει αυτή την εποχή στην Αγγλία, μου ζητά να ανανεώσω το φάρμακό της, και γράφει τα εξής :

«Τα σκονάκια που μου συνταγογράφησες με θεράπευσαν πλήρως από μια σοβαρή κρίση σανοπυρέτου. Πέρυσι δεν είχα υποτροπή, αλλά φέτος είχα μια πολύ ελαφριά τάση να προσβληθώ ξανά. Αντιλήφθηκα στο βάθος της μύτης και του λαιμού τον ιδιαίτερο κνησμό και φτέρνισα λίγες φορές.»

6 Ιουνίου η δεσποινίς C. με συμβουλεύτηκε για συχνές κρίσεις φτερνίσματος, κνησμό των ματιών και της μύτης. Τα μάτια καίνε. Συνταγογράφησα C. K. S. 2x.

Στις 8 Ιουνίου τα συμπτώματά της επιδεινώθηκαν· μερικές ημέρες μετά πλήρης ίαση χωρίς να έχει λάβει άλλη δόση.

Είδα ξανά την κυρία W., για την οποία είχε γίνει μνεία στο προηγούμενο άρθρο μου. Ήρθε να με συμβουλευτεί τον Μάιο του 1910 για δερματική πάθηση και ανέφερε παρεμπιπτόντως ότι ο σανόπυρετός της δεν είχε πραγματικά επανεμφανιστεί.

Όταν ένιωσε τάση επιστροφής της πάθησης, τρία σκονάκια της IX τριτυρίας του C. K. S. αρκούσαν για να κάνουν να εξαφανιστούν όλα τα ίχνη υποτροπής.

Η κυρία E., που υπέφερε ελαφρά από την εν λόγω νόσο, ένιωσε άμεση και οριστική βελτίωση αφού έλαβε C. K. S. IX, τρία σκονάκια την ημέρα, για λίγες ημέρες.

Ο κ. D. I., νέος 17 ετών, μου τον έφεραν στις 30 Απριλίου 1909 για διάφορα συμπτώματα.

Μεταξύ άλλων παραπονιόταν ότι η μύτη του ήταν φραγμένη από βλέννα· παραπονιόταν επίσης για καταρροή του λαιμού. Οι βλεννογόνοι ήταν κόκκινοι και πρησμένοι. Η βλέννα ήταν καμιά φορά πηκτή και πρασινωπή, ακόμη και μαυρισμένη. Συνταγογράφησα C. K S. 2x.

Στις 7 Μαΐου η έκκριση ήταν λιγότερο πηκτή. C. K. S. IX.

Στις 14 Μαΐου η έκκριση έχει χάσει το πράσινο χρώμα, είναι κιτρινωπή, και η ποσότητα έχει μειωθεί πολύ. Η αναπνοή είναι ευκολότερη και το πρήξιμο των βλεννογόνων έχει φύγει και έχει ροδαλή όψη. C K. S. IX..

Στις 18 Ιουνίου οι βλεννογόνοι κόκκινοι, αλλά το φάρμακο είχε ληφθεί ακανόνιστα.

C. K. S. IX. Στις 16 Ιουλίου δεν υπάρχουν πλέον εκκρίσεις, αλλά η μύτη παραμένει φραγμένη. C. K. S. 30.

Ο νέος μόλις με πληροφόρησε ότι αφού έλαβε το φάρμακο σε αυτή την αραίωση για λίγες ημέρες δεν είχε πλέον ρινική απόφραξη για τέσσερις μήνες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν συνταγογράφησα το φάρμακο στην 30ή δεν υπήρχε πλέον έκκριση· υπήρχε μόνο η αίσθηση απόφραξης που προκαλούνταν από το πρήξιμο των βλεννογόνων.

3 Ιανουαρίου ο κ. H. C. δήλωσε ότι είχε ρινίτιδα για περίπου δύο χρόνια. Οι εκκρίσεις είναι πρασινωπές, μια εφεδρική έκρηξη στη μύτη.

Τραχηλική αδενίτιδα, ελαφρά βλεφαρίτιδα (μικρές ξηρές κρούστες), κυρίως έκζεμα στον έξω ακουστικό πόρο.

Ο νέος είχε μεγαλώσει γρήγορα, κουραζόταν εύκολα, ένιωθε βαρύς και απρόθυμος για δουλειά. C. K. S. IX. Στις 9 Ιανουαρίου η καταρροή έχει μειωθεί. Όταν φυσά τη μύτη χρησιμοποιεί πλέον μόνο δύο μπατζάκια την ημέρα αντί για τρία.

Εκκρίσεις λιγότερο πράσινες, βλεννογόνος λιγότερο κόκκινος. Το ίδιο φάρμακο. Στις 19 Ιανουαρίου καμία αλλαγή, δηλαδή η βελτίωση δεν αυξήθηκε.

Συνταγογράφησα Graphites 200 για την έκρηξη στο αυτί. Στις 30 Ιανουαρίου χρησιμοποιεί μόνο ένα μπατζάκι την ημέρα. Έκκριση λιγότερο πράσινη· το έκζεμα του αυτιού καλύτερα. Χωρίς φάρμακο. Στις 7 Φεβρουαρίου λερώνει μόνο μισό μπατζάκι την ημέρα.

Η βλέννα πολύ πιο ρευστή. Το έκζεμα σχεδόν θεραπευμένο. Ο νέος μπορεί να αναπνέει πολύ πιο εύκολα. Χωρίς φάρμακο.

Φεβρουάριος: Στις 21 του μήνα κόλλησε κρυολόγημα· λερώνει ξανά δύο μπατζάκια την ημέρα· παρά ταύτα ο βλεννογόνος παραμένει ροδαλός, φυσιολογικός στην εμφάνιση.

Τα ίδια συμπτώματα που είχε στο ένα αυτί εμφανίστηκαν στο άλλο. Calcarea carb. 30 φάρμακο ενδεικνυόμενο από τα γενικά του συμπτώματα.

Στις 7 Μαρτίου λερώνει ακόμη ένα ή δύο μπατζάκια. Graphites 200.

Στις 21 Μαρτίου ένα νέο κρυολόγημα, βλέννα αρκετά άφθονη στα οπίσθια ρινικά περάσματα.

Αρκετές κλωστές λεπτής βλέννας που εκτείνονται από τον ένα τοίχο στον άλλο και στα δύο ρουθούνια.

Και τα δύο αυτιά είναι καλά. C. K. S. 6η.

Στις 4 Απριλίου καμία αλλαγή Graphites 200.

Στις 18 Απριλίου λιγότερη έκκριση έως τις 26 Απριλίου, έπειτα για δύο ημέρες μια υποτροπή. C. K. S. Στις 2 Μαΐου η όψη καλύτερα στην αριστερή πλευρά, φαίνεται να έχει περισσότερο χώρο εκεί, η βλέννα λιγότερο άφθονη, κίτρινη. Συνεχίζω τη θεραπεία.

Όπως βλέπει κανείς, η 6η αραίωση και η IX τριτυρία δοκιμάστηκαν σε διάφορα διαστήματα. Το IX μου φαίνεται πιο αποτελεσματικό από την 6η.

Στις 10 Φεβρουαρίου η δεσποινίς G. μου ανέφερε διάφορα συμπτώματα που παρουσιάστηκαν μετά από μια εγχείρηση που έγινε πριν από τρία χρόνια για ιγμορίτιδα.

Με τη διαφώτιση τα οστά είναι εντάξει, δεν υπάρχει ίχνος εκείνης της πάθησης. Η Ignatia όντας ενδεικνυόμενη από σημαντικά γενικά συμπτώματα, ξεκίνησα με εκείνο το φάρμακο.

Στις 17 Φεβρουαρίου η ασθενής ανέφερε ότι βελτιώθηκε· είχε ανακούφιση από τη ρινόρροια για λίγες ημέρες, αλλά αυτή ξανάρχισε φέρνοντας πίσω τα γενικά συμπτώματα.

Καμιά φορά φτέρνισμα με άφθονη ρινική έκκριση και κεφαλαλγία.

Συνταγογράφησα Kali iod. 30ή. Στις 1 Μαρτίου, η έκκριση μειώθηκε όσο η ασθενής έπαιρνε το φάρμακο, αλλά εκδηλώθηκε ξανά όταν σταμάτησε να το παίρνει. Πολύ φτέρνισμα. Όταν η ασθενής ξαπλώνει η έκκριση σταματά. C. K. S. IX.

18 Μαρτίου: Αισθάνεται ότι τα συμπτώματα επιδεινώνονται· σταμάτησε το C. K. S. και επέστρεψε στο Kali iod., που δεν την ανακούφισε. C. K. S. 3x.

25 Μαρτίου: Καμία βελτίωση. C. K. S 30.

12 Απριλίου: Από τότε που έλαβε το φάρμακο σε αυτή την αραίωση η ασθενής δεν είχε αυθόρμητη έκκριση. Ακόμη φτερνίζεται και που και που φυσά τη μύτη, αλλά δεν υποφέρει.

Τούτο το υλικό είναι πηκτό και δεν αντιστοιχεί καθόλου στην άφθονη βλεννώδη ρινόρροια που την ταλαιπωρούσε τόσο.

3 Μαΐου 1911: Η ασθενής αναφέρει ότι είχε την έκκριση.

Στις 13 Απριλίου όλη την ημέρα· στις 17 και στις 25, μισή ημέρα -πρωΐ-, και στις 24 Απριλίου, όλη την ημέρα. C. K. S. 100ή αραίωση, τέσσερα σκονάκια· 12 εικονικά φάρμακα.

19 Μαΐου: Έχει έχει έκκριση μόνο δύο ημέρες από τις 3 Μαΐου. Είδα αυτή την ασθενή στις 3 Ιουνίου και δεν είχε καμία υδαρή έκκριση· μόνο λίγη υγρασία προς το βράδυ, γύρω στις 6.

Ο κ. Z. παραπονιόταν τον Μάρτιο για ένα κρυολόγημα· γίνεται χρόνιο, αφού είχε αρχίσει στην αρχή του χειμώνα. Υδαρής, μη ερεθιστική έκκριση και συχνό φτέρνισμα ήταν τα μόνα συμπτώματα. Μην μπορώντας να δω τον ασθενή παρά για μια στιγμή, καθώς ετοιμαζόμουν να βγω, και φοβούμενος ότι ίσως αυτά τα συμπτώματα όφειλονταν σε πολύποδα, του σύστησα να συμβουλευτεί ειδικό, σε περίπτωση που, κάτι που μου φαινόταν πολύ πιθανό, τα σκονάκια που του συνταγογράφησα βιαστικά δεν θα είχαν αποτέλεσμα.

Η συνταγογράφηση ήταν C. K. S. IX, 15 σκονάκια-τρεις φορές την ημέρα ένα σκονάκι. Τα συμπτώματα εξαφανίστηκαν ταχύτατα. Είδα αυτόν τον ασθενή στις 9 Μαΐου και δεν είχε υποτροπή.

Δυστυχώς δεν εξέτασα την κατάσταση του βλεννογόνου του κ. Z., αλλά παρ' όλα αυτά επρόκειτο για χρόνια ρινίτιδα με έκκριση που είχε διαρκέσει αρκετούς μήνες και που υποχώρησε ταχέα και οριστικά μετά την απορρόφηση του C. K. S.

Στις 24 Οκτωβρίου 1907 εξέτασα και βρήκα την κυρία N. να υποφέρει από ατροφική ρινίτιδα· πηκτές κρούστες στη μύτη, μεσαία ρινική κόγχη ωχρή και καλυμμένη με μια υπόλευκη εφεδρική επίστρωση.

Συνταγογράφησα C. K. S. ix. Στις 12 Ιανουαρίου 1908: Φυσά τη μύτη της λιγότερο όταν παίρνει το φάρμακο. Ακόμη κρούστες στη μύτη, που εκλύουν κακή οσμή. Aurum fol. 6η.

Στις 19 Οκτωβρίου 1909: Η ασθενής παραμέλησε τον εαυτό της και δεν θυμάται την επίδραση της τελευταίας συνταγογράφησης. Παραπονιέται τώρα ότι έχει τον βλεννογόνο της μύτης και του λαιμού πολύ ξηρό.

Kali bi. 200, 1 δόση. Στις 26 Ιανουαρίου 1911: Η οπισθορινική καταρροή έχει μειωθεί για τρεις μήνες και έχει επανεμφανιστεί λίγο.

Βλεννογόνος του φάρυγγα ωχρός. Kali bi, 30ή.

Στις 14 Μαρτίου 1911: Η μύτη είναι καλύτερα· τα μάτια καίνε, κάτι που συμβαίνει συχνά. Kali bi- 30.

Στις 18 Απριλίου 1911: Η έκκριση της βλέννας στα οπίσθια ρινικά περάσματα μειωμένη· αίσθηση μεγάλης ξηρότητας στη μύτη και στα οπίσθια περάσματα. C. K. S- 30ή.

Στις 2 Μαΐου 1911: Λιγότερο προσκολλημένη βλέννα· λιγότερη ξηρότητα στη μύτη και τον λαιμό· η βλέννα αποβάλλεται πιο εύκολα και συνεχίζω τη θεραπεία.

Όπως βλέπει κανείς, αυτή η ασθενής με συμβουλεύτηκε ακανόνιστα. Οι διάφορες συνταγογραφήσεις την βοήθησαν, αλλά ιδίως το C. K. S., το οποίο χρησιμοποίησε σε δύο περιστάσεις – μια πρώτη φορά το 1907 στο ix και πρόσφατα στην 30ή.

Ο Δρ. Hennebert μου αναφέρει την ακόλουθη περίπτωση:

«Ο κ. G., ηλικίας 2s, υποφέρει εδώ και δέκα χρόνια, κάθε χρόνο με τα συνηθισμένα συμπτώματα, μεταβαλλόμενα σε ένταση από έτος σε έτος, του σανοπυρέτου.

Υδαρής ρινόρροια, ρινικός και οφθαλμικός κνησμός και κρίσεις φτερνίσματος, κ.λπ. Ήρθε σε μένα στις αρχές Ιουνίου του 1910, πολύ ταλαιπωρημένος.

Δεν βρήκα ιδιαίτερες ρινικές βλάβες παρά μια συμφορητική κατάσταση του ρινικού βλεννογόνου και του επιπεφυκότα.

Πρότεινα 10 εκατοστόγραμμα στύπτερας χρωμίου σε 10 σκονάκια, ένα σκονάκι κάθε ημέρα (αντιστοιχεί σε τρία σκονάκια των 30 εκατοστογραμμαρίων του ix).

Τον είδα δύο φορές μέσα στον ίδιο μήνα, περίπου οκτώ ημέρες μετά και περίπου έναν μήνα μετά την πρώτη του επίσκεψη. Ανέφερε μια σημαντική ελάττωση των διαφόρων συμπτωμάτων και δήλωσε ότι τα οφθαλμικά συμπτώματα, ο κνησμός και η δακρύρροια είχαν εξαφανιστεί πλήρως λίγες ημέρες μετά τη λήψη του φαρμάκου.»

Θα κλείσω τη σειρά των περιπτώσεων επισημαίνοντας μια που ανέφερε ο Δρ. Marc Jousset στη συνάντηση της Γαλλικής Ομοιοπαθητικής Εταιρείας, 9 Φεβρουαρίου 1910.

«Δεσποινίς S. M., ηλικίας 23 ετών. Σανόπυρετος για πέντε-έξι χρόνια.

Κρίσεις το καλοκαίρι, αλλά το 1909 ο σανόπυρετος συνεχίστηκε το φθινόπωρο και ήταν ακόμη πολύ σοβαρός προς το τέλος Νοεμβρίου.

27 Νοεμβρίου: C. K. S- 3x, 4 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, ανάπαυση 3 ημέρες, επανάληψη 6 ημέρες.

20 Ιανουαρίου 1910: Τις δύο πρώτες ημέρες της θεραπείας πολύ έντονη επιδείνωση. Μάτια πολύ κόκκινα, σημαντική δακρύρροια, συχνό φτέρνισμα, κεφαλαλγία, κ.λπ.· έπειτα βελτίωση, και για τρεις εβδομάδες η ασθενής φαινόταν θεραπευμένη.

C. K. S. 2x, τριτ. για τρεις ημέρες, ανάπαυση τέσσερις ημέρες, επανάληψη τρεις ημέρες, έπειτα σταδιακή αύξηση της περιόδου ανάπαυσης κατά δύο ημέρες.»

Από αυτές τις περιπτώσεις το C. K. S. φαίνεται να έχει μια πολύ ακριβή δράση σε ορισμένες παθήσεις των ρινικών κοιλοτήτων, αφού υπήρξε μόνο μία αποτυχία στις είκοσι, και ακόμη και αυτό είναι κάτω από την πραγματικότητα, γιατί είχα αφορμή να συνταγογραφώ αυτό το φάρμακο για μεγάλο διάστημα πριν αρχίσω να σημειώνω τις περιπτώσεις στις οποίες χρησιμοποιήθηκε.

Μόνο αφού απέκτησα μια ορισμένη εμπειρία ικανοποιητική για τον εαυτό μου, σκέφτηκα ότι ήταν απαραίτητο, για να μεταδώσω στους συναδέλφους μου τα αποτελέσματα που ελπίζω να συνεχίσω να έχω, να το κάνω.

Ο Δρ. Tessier, ο πρεσβύτερος, σε μια συνάντηση της Γαλλικής Ομοιοπαθητικής Εταιρείας, παρατήρησε ότι στις χαμηλές αραιώσεις που προκαλούν επιδείνωση ήταν σωστό να συνεχιστούν τα πειράματα με τις υψηλότερες αραιώσεις.

Αλλά είναι σωστό να γίνει διάκριση μεταξύ των παθήσεων των ρινικών κοιλοτήτων εν γένει και του σανοπυρέτου. Ξεκίνησα τη θεραπεία του σανοπυρέτου με την 3x τριτυρία και μετά από αρκετές αποτυχίες με αυτή τη δόση χρησιμοποίησα το ix και το 2x.

Αν αυτό δεν αναφέρεται στις ανεπιτυχείς περιπτώσεις που παρέθεσα, είναι επειδή το παρατήρησα πριν αρχίσω να σημειώνω τα αποτελέσματα που είχα αφού χρησιμοποίησα το ix και το 2x, και από τότε δεν είχα άλλη αποτυχία εκτός από εκείνη που αναφέρεται στην πρώτη μου σημείωση σε ένα άτομο συνηθισμένο στην κοκαΐνη.

Ο κ. Jousset είχε, αλήθεια, επιδείνωση με το 3x, αλλά εκείνη η επιδείνωση διήρκεσε μόνο δύο ημέρες παρά τη συνέχιση της θεραπείας, η οποία μάλιστα θεράπευσε τον ασθενή. Το ίδιο συνέβη με εκείνους τους ασθενείς μου που είχαν επιδεινώσεις μετά το ix και το 2x.

Η βελτίωση ακολούθησε την επιδείνωση πολύ γρήγορα και στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η βελτίωση ήταν οριστικά επιτευγμένη, τουλάχιστον όσον αφορά την ετήσια κρίση.

Σκέφτομαι, λοιπόν, ότι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι στις οξείες εξάρσεις του σανοπυρέτου οι χαμηλότερες τριτυρίες είναι πιο αποτελεσματικές. Δρουν μάλιστα καμιά φορά με τέτοια ταχύτητα που είχα ελπίσει ότι θα μπορούσαμε να το βρούμε ένα αρκετά σημαντικό όπλο για να καταπολεμήσουμε αυτή την ενοχλητική πάθηση.

Σε κάθε περίπτωση, θα δώσει το C. K. S. τα ίδια αποτελέσματα σε άλλες χώρες; στις Ηνωμένες Πολιτείες για παράδειγμα, όπου είναι τόσο εκτεταμένος και συχνά τόσο έντονος, το μέλλον θα αποφανθεί.

Όσον αφορά άλλες ρινικές παθήσεις δεν είχα αφορμή να θεραπεύσω μεγάλο αριθμό, αλλά μετά τις λίγες περιπτώσεις που αναφέρονται εδώ οι μεσαίες αραιώσεις φαίνεται να ταιριάζουν καλύτερα από τις χαμηλές τριτυρίες. Στην πρώτη μου σημείωση ανέφερα την 6η εκατοστική στη ξηρή ρινίτιδα, αλλά δεν είχα ακόμη αφορμή να τη δοκιμάσω.

Στην περίπτωση της κυρίας N. η 30ή αποδείχθηκε αποτελεσματική και μείωσε την αίσθηση ξηρότητας, παρόλο που υπήρχε ταυτόχρονα λιγότερη βλέννα προς αποβολή. Στην περίπτωση της δεσποινίδας G. η 30ή και ακόμη και η 200η αποδείχθηκαν πιο αποτελεσματικές από τις χαμηλές τριτυρίες, και αν οι δεύτερες μείωσαν την αφθονία της βλέννας στον κ. F. I., η 30ή αραίωση είχε μια πολύ ευτυχή δράση πάνω στη ρινική απόφραξη, που προκαλούνταν μόνο από το πρήξιμο του βλεννογόνου, αφού το ευνοϊκό αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε κράτησε τέσσερις μήνες.

Ωστόσο, είναι προφανές ότι ο αριθμός των θεραπευμένων περιπτώσεων είναι πολύ μικρός για να μπορούμε να εξαγάγουμε βέβαια συμπεράσματα και ελπίζουμε ότι οι ειδικοί που έχουν καθημερινή ευκαιρία να βλέπουν παρόμοιες περιπτώσεις θα μας ενημερώσουν πιο πλήρως για αυτό το θέμα. Μου φαίνεται πιθανό ότι θα αποκτήσουν καλά αποτελέσματα.

Όπως λέει ο Δρ. Tessier, ο πρεσβύτερος, η παθογένεση του Kali bichromicum και εκείνη της στύπτερας του χρωμίου φαίνεται να έχουν στενή αναλογία. Και τα δύο έχουν ως ριζικό το Chromium, αλλά έχουμε στο C. K. S. το μόριο του Sulphur επιπλέον.

Αυτό το μόριο αλλάζει εντελώς την όψη αυτών των δύο ουσιών και η δράση αυτής της στύπτερας πάνω στους βλεννογόνους είναι μάλιστα πιο εμφανής από εκείνη του Kali bichromicum.

Επιπλέον, η στύπτερα του χρωμίου παράγει στις ρινικές κοιλότητες πολύ λεπτά νήματα που παρουσιάζουν την όψη ιστού αράχνης, κρεμασμένα από το διάφραγμα στα εξωτερικά μέρη της ρινικής κοιλότητας, κάτι που δεν έχω δει ποτέ στο Kali bichromicum.

Από τότε που αυτές οι σημειώσεις στάλθηκαν στο Συνέδριο έχω ενημερωθεί για δύο περιπτώσεις υπό θεραπεία αυτή τη στιγμή.

Ο κ. H., κρίσεις σανοπυρέτου από το 1888.

Υποφέρει κάθε χρόνο από το τέλος Μαΐου ως τα μέσα Ιουλίου. Όλη η σκόνη τον ερεθίζει. Ακόμη και στο κρεβάτι δεν αντέχει τον σκονισμένο καιρό.

Παραπονιέται για τα μάτια, τον λαιμό, τη μύτη και τα αυτιά του. Άφθονη υδαρής έκκριση. Φτερνίζεται συχνά και τα μάτια είναι πολύ κόκκινα. Αισθάνεται κνησμό και κάψιμο. Συνταγογράφησα, στις 9 Μαρτίου, C.K.S. IX, 30 εκατοστόγραμμα, 40 σκονάκια, 3 σκονάκια την ημέρα, ως προληπτικό μέτρο και του σύστησα να ξεκινήσει τη θεραπεία προς το τέλος του μήνα Απριλίου. Η αποτυχία ήταν πλήρης. Διπλασίασα τη δόση στις 10 Μαΐου· πάλι αποτυχία. Την διπλασίασα ξανά στις 20 Μαΐου.

Αυτό έκανε 12 σκονάκια (2 κάθε 2 ώρες) ή 36 εκατοστόγραμμα στύπτερας χρωμίου ανά ημέρα. Το αποτέλεσμα étant μηδενικό, έγραψα στον ασθενή ότι μου φαινόταν λίγο ενθαρρυντικό να συνεχιστεί η θεραπεία· ότι, ωστόσο, αν δεν ένιωθε καμία ενόχληση παίρνοντας το φάρμακο, θα μπορούσε να δοκιμάσει αυξάνοντας τη δόση. Του συνταγογράφησα σκονάκια των 60 εκατοστογραμμαρίων και του σύστησα μόνο να αυξάνει προοδευτικά τον καθημερινό αριθμό των σκονικιών, ξεκινώντας από την 4η.

Αυτό μου έγραψε στις 11 Ιουλίου:

«Αν μόνο σήμερα σας γράφω για το θέμα της θεραπείας μου είναι επειδή δεν μπόρεσα να σας δώσω ακριβείς πληροφορίες λόγω του κρύου και υγρού καιρού που είχαμε κατά τη δεύτερη μισή του μήνα Ιουνίου, σίγουρα μια ευνοϊκή εποχή για τα άτομα που υποφέρουν από σανόπυρετο.

Αλλά τώρα που έχουμε εδώ και δέκα ημέρες θερμό καιρό, έχω την ευχαρίστηση να σας ενημερώσω ότι οι ισχυρότερες δόσεις, δηλαδή 8 και 10 από τα τελευταία σκονάκια, παρήγαγαν ευεργετικό αποτέλεσμα.* Μπορώ να βεβαιώσω ότι δεν αισθάνομαι απολύτως τίποτα.

Το πολύ εδώ κι εκεί ένα ελαφρύ μυξώδη αίσθημα στη μύτη παρά το γεγονός ότι δεν έχω λάβει το φάρμακο από την αρχή του μήνα. Συμπεραίνοντας, είναι προφανές ότι για μένα ήταν απαραίτητες ισχυρότερες ποσότητες. Η κυρία 0. μου είπε ότι η ενόχληση που θα είχα να φοβηθώ από τις ισχυρές δόσεις θα ήταν μια διαταραχή του στομαχιού, αλλά δεν έχω παράπονο γι' αυτό.»

Η περίπτωση του κ. O. είναι περίπου η ίδια με την προηγούμενη, αλλά λιγότερο έντονη. Ο κ. 0. παραπονιόταν ιδίως για τα μάτια του. Αυτός επίσης έμεινε πεισματικά στις 48 έως 60 εκατοστόγραμμα στύπτερας χρωμίου, σε δόσεις που πέτυχαν σε άλλες περιπτώσεις, αλλά δεν χρειάστηκε να λάβει περισσότερα από 36 εκατοστόγραμμα του φαρμάκου.

Ίσως μου επιπλήξουν για αυτές τις δόσεις, αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι έφτασα σε αυτές προοδευτικά. Είναι προφανές ότι αν επρόκειτο να παραχθεί μια επιβλαβής δράση, οι εν λόγω ασθενείς θα την είχαν αντιληφθεί έγκαιρα. Από την άλλη, μόλις η δόση απέκτησε δράση, η βελτίωση επήλθε ταχέως. Ήταν περιττό να συνεχίζεται η φαρμάκωση του ασθενούς.

Δεν αρνούμαι ότι μπορεί κανείς να αποκτά πότε πότε ιάσεις σανοπυρέτου ή τουλάχιστον μια μεγάλη βελτίωση με άλλα εσωτερικά φάρμακα που δρουν πάνω στους ρινικούς βλεννογόνους, όπως το Arsenicum, η Sanguinaria, το Sabadilla, το Nux vomica, η Pulsatilla, το Kali iodatum, κ.λπ., ή ακόμη και με συνταγματικά φάρμακα σε υψηλές αραιώσεις.

Όλοι έχουμε τέτοιες περιπτώσεις στα αρχεία μας, αλλά έχουμε ένα φάρμακο στο οποίο μπορούμε βέβαια να βασιστούμε; Σίγουρα προτιμώ μια βελτίωση που επιτυγχάνεται με μια ευνοϊκή τροποποίηση της γενικής υγείας παρά με μια εκλεκτική δράση στο πάσχον μέρος.

Έτσι, όταν έχω μπροστά μου έναν ασθενή που προσβάλλεται από σανόπυρετο και που παρουσιάζει καθαρά τα συμπτώματα που απαιτούν το Sulphur ή το Psorinum ή το Lycopodium ή τόσων άλλων αντιψωρικών, δεν σκέφτομαι ποτέ τη στύπτερα χρωμίου, ούτε κανένα άλλο παρόμοιο φάρμακο.

Αν θεώρησα χρήσιμο να μελετήσω αυτό το φάρμακο, είναι επειδή, όντας ο σανόπυρετος συχνά μια επώδυνη πάθηση, είναι σωστό να ανακουφίζεται το πρόσωπο που προσβάλλεται στον συντομότερο δυνατό χρόνο. Εξάλλου, πόσους ασθενείς βλέπουμε που δεν παρουσιάζουν κανένα άλλο σύμπτωμα πέρα από εκείνα για τα οποία μας συμβουλεύονται, ή που δεν κατανοούν τη χρησιμότητα να μας ενημερώνουν όπως θα έπρεπε και δεν έχουν καμία επιθυμία να μας βοηθήσουν;

Είναι, λοιπόν, σωστό να έχει κανείς στη διάθεσή του, δίπλα σε φάρμακα ικανά για ευνοϊκή δράση σε καλά καθορισμένες περιπτώσεις από την οπτική γωνία όπου βρισκόμαστε, μια ουσία της οποίας η εκλεκτική συγγένεια πάνω στον ρινικό βλεννογόνο είναι αρκετά βέβαιη για να ελπίζουμε μια επίδραση πάνω στη γενικότητα των ασθενών. Σε εκείνη την περίπτωση έχει μεγάλη σημασία αν σε ορισμένες περιπτώσεις κανείς καταφεύγει σε σταθμέςμενες δόσεις όταν εκείνοι που τις χρησιμοποιούν δεν βιώνουν καμία ενόχληση από αυτές;

Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις δείχνουμε για άλλη μια φορά ότι δεν υπάρχει ομοιοπαθητική δόση. Κανείς μπορεί να ασκεί ή όχι ομοιοπαθητική θεραπευτική· αυτό αφού αποφασιστεί, το ζήτημα της δόσης είναι δευτερεύον.

Ποιος ξέρει αν, στη μοναδική περίπτωση των δύο σειρών μου όπου η στύπτερα χρωμίου δεν αποδείχθηκε αποτελεσματική στη δόση που την συνταγογράφησα, δεν θα ανταποκρινόταν σε ισχυρότερη δόση; Δεν ήξερα τότε που θεράπευσα εκείνη την περίπτωση ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποια χρησιμότητα στη συνταγογράφησή της σε τέτοια δόση. Η εμπειρία δεν με είχε ακόμη επαρκώς διδάξει για αυτό το θέμα.

Κατά τη γνώμη μου είναι υβριστικό για την Ομοιοπαθητική να της επιβάλλουμε όρια είτε προς τις σταθμέςμενες δόσεις είτε προς τις υψηλότερες αραιώσεις. Ότι η μικρότερη δυνατή δόση είναι η καλύτερη δεν υπάρχει αμφιβολία- η μικρότερη δόση που δρα, φυσικά εννοείται. Και σε αυτό τι άλλο οδηγό μπορούμε να έχουμε παρά την εμπειρία; Ποια θεωρία ή ποια γνώμη οποιουδήποτε μεγάλου δασκάλου μπορεί να την αντικαταστήσει;

Συγκεντρώθηκε, ταξινομήθηκε και επιμελήθηκε ο Edward Pollock Anshutz: New, Old And Forgotten Remedies. Άρθρα πολλών συγγραφέων. Φιλαδέλφεια, 2 Ιανουαρίου 1900.