Fraxinus Excelsior

Δρ. Pouget και Peyraud

Natural Order : Oleaceae.

Κοινή ονομασία : Ευρωπαϊκή φράξος (μελιά).

Παρασκευή : Τα φρέσκα φύλλα συνθλίβονται σε πολτό και εκχυλίζονται (μακεράρισμα) με δύο μέρη κατά βάρος alcohol.

Στην Union Médicale, Νοέμβριος 1852, δύο Γάλλοι ιατροί περιέγραψαν λεπτομερώς αρκετές περιπτώσεις ουρικής αρθρίτιδας και ρευματισμού που θεραπεύτηκαν με Fraxinus excelsior, δηλαδή φύλλα φράξου, ένα από τα αγαπημένα φάρμακα του Rademacher.

Από τους δύο ιατρούς, ο ένας, ο Δρ. Peyraud, ανακούφισε ο ίδιος την ουρική αρθρίτιδα με αυτή τη θεραπεία.

Τα φύλλα φράξου συστήνονταν θερμά από τον Rademacher και χρησιμοποιήθηκαν αρκετά εκτενώς στη Γερμανία κατόπιν της πρότασής του.

Στην Union Médicale της 27ης Νοεμβρίου 1852, δύο Γάλλοι ιατροί, οι Δρ. Pouget και Peyraud, περιέγραψαν λεπτομερώς αρκετές περιπτώσεις ουρικής αρθρίτιδας και ρευματισμού που θεραπεύτηκαν με έγχυμα φύλλων φράξου σε βραστό νερό. Ο ίδιος ο Δρ. Peyraud ήταν ένας από εκείνους που ανακουφίστηκαν.

"Το 1842, ο Δρ. Peyraud έπαθε την πρώτη του κρίση ουρικής αρθρίτιδας, η οποία ήταν σοβαρή και διήρκεσε είκοσι πέντε ημέρες.

Κατά τα τρία επόμενα έτη οι κρίσεις αυξήθηκαν σε συχνότητα και βαρύτητα.

Επειδή ωφελήθηκε ελάχιστα από τα θεραπευτικά μέσα στα οποία είχε καταφύγει, άκουσε την πρόταση ενός ασθενούς του, κατοίκου του νομού Dordogne της Γαλλίας, ο οποίος τον συμβούλεψε να δοκιμάσει έγχυμα φύλλων φράξου, ενημερώνοντάς τον ταυτόχρονα ότι οι πρόγονοί του είχαν θεραπευτεί με αυτή την συνταγή και ότι πολλοί από τους κατοίκους της υπαίθρου απαλλάσσονταν από τους πόνους τους χρησιμοποιώντας την.

Ο Δρ. Peyraud έλαβε το έγχυμα φύλλων φράξου και από το 1845 έως το 1849 δεν είχε καμία κρίση ουρικής αρθρίτιδας.

Έπαθε στη συνέχεια μία κρίση, η οποία υποχώρησε σε πέντε ημέρες με το έγχυμα φύλλων φράξου, που χρησιμοποιήθηκε υπό την παρατήρηση του Δρ. Pouget.

Οι περιστάσεις αυτές έφεραν στη μνήμη του Δρ. Pouget ένα γεγονός το οποίο διαφορετικά ίσως δεν θα σκεφτόταν ποτέ ξανά.

Ήταν το εξής : όταν ήταν ιατρός στο Sorèze, το 1824, οι αγρότες της περιοχής εκείνης του είχαν μιλήσει για τη μεγάλη δύναμη που είχε ένα έγχυμα φύλλων φράξου στο να διώχνει τους πόνους.

Ανακάλυψε αργότερα ότι είχε χρησιμοποιηθεί σαράντα χρόνια νωρίτερα ως ειδικό για την ουρική αρθρίτιδα από τους αγρότες της Auvergne.

"Ένας εμπορικός ταξιδιώτης, που έπασχε από ουρική αρθρίτιδα για είκοσι έτη και είχε κορεστεί από το σιρόπι του Boubée και άλλα επαινεμένα ειδικά φάρμακα, συμβουλεύτηκε τον Δρ. Pouget.

Την εποχή εκείνη ήταν σχεδόν συνεχώς φυλακισμένος στο δωμάτιό του λόγω διαδοχικών κρίσεων.

Μετά από έντεκα ημέρες χρήσης του εγχύματος, μπόρεσε να περπατήσει δύο χιλιόμετρα (ένα και τέταρτο αγγλικά μίλια)· σε δεκαπέντε ημέρες ξανάρχισε τα ταξίδια του και μπόρεσε να ταξιδέψει χωρίς να υποφέρει, με ταχυδρομική άμαξα (diligence), από το Bordeaux στο Quimper.

"Αναφέρονται λεπτομερώς αρκετές άλλες περιπτώσεις, ορισμένες οξείες και άλλες χρόνιες. Η αρθρικός ρευματισμός, σε πολλές περιπτώσεις, ωφελήθηκε επίσης από το έγχυμα φύλλων φράξου."

(Αρίθμηση, επαλήθευση και αναδόμηση για το HI. Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2000. Δρ R. S.)