Glycerinum

Κύρια

Παθογενέσιες tου έτους 1900

Νέα, παλιά και ξεχασμένα φάρμακα

Του Edward Polock Anshutz

Παρουσιάζεται από τον Δρ Robert Séror

Γλυκερίνη

Παθογένεση της Γλυκερίνης

Δρ. William B. Griggs

Αυτή η «υποκειμενική παθογένεση της γλυκερίνης» διεξήχθη από τον Δρ. William B. Griggs, Διευθυντή του Εργαστηρίου Constantine Hering, Ιατρικής Σχολής Hahnemann, Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια, αναγνώστηκε ενώπιον της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής Εταιρείας της Πενσυλβάνια και δημοσιεύτηκε στο «Hahnemannian Monthly» του Νοεμβρίου 1916:

Η γλυκερίνη είναι υγρό που λαμβάνεται με την αποσύνθεση φυτικών ή ζωικών λιπών ή στερεών ελαίων, που περιέχει όχι λιγότερο από 95 τοις εκατό απόλυτης γλυκερόλης (C3, H8, O3), μια τριατομική alcohol που υπάρχει στα λίπη και στα στερεά έλαια σε συνδυασμό με τα λιπαρά οξέα.

Η γλυκερίνη αποτελεί βαθιά δρών και μακράς διάρκειας αποτελεσματικό φάρμακο, όσον αφορά τις επιδράσεις της στην ζωική οικονομία, σε αντίθεση με τη βραχεία, ταχεία, συνήθως χρησιμοποιούμενη ένωση γνωστή ως νιτρογλυκερίνη, η οποία δρα πολύ βραχύχρονα και συνοψίζεται ως απλός αγγειοκινητικός διασταλτικός και κυκλοφοριακός κατασταλτικός παράγοντας.

Η καθαρή Γλυκερίνη, στη δυναμοποιημένη της μορφή, διεισδύει βαθιά στην ανθρώπινη οικονομία.

Οι χημικο-φυσιολογικές και παθολογικές μεταβολές που προκύπτουν από τον σχηματισμό και την πρόσληψή της στον οργανισμό επαληθεύονται πλήρως από τη συμπτωματολογία της και τις θεραπευτικές της επιδράσεις.

Η Γλυκερίνη, στη δυναμοποιημένη της μορφή, αποδεικνύεται βασικό στοιχείο εξαιρετικής αξίας. Φαίνεται να έχει αξιοσημείωτη επίδραση στην ισορροπία του γενικού μεταβολισμού. Δεν μπορώ παρά να επαναλάβω ότι πρόκειται για βαθιά και θετικά δρών φάρμακο στην δυναμοποιημένη form.

Η παθογένεση, όπως παρουσιάζεται, αντιπροσωπεύει επαληθεύσεις που καλύπτουν τουλάχιστον τέσσερα χρόνια. Η παθογένεση διεξήχθη σύμφωνα με σύγχρονες επιστημονικές γραμμές έρευνας. Οι παθογεννητές εξετάστηκαν διεξοδικά πριν και κατά τη διάρκεια της παθογένεσης. Η παθογένεση αντιπροσωπεύει το έργο εννέα αρσενικών και τριών θηλυκών παθογεννητών, καθώς και μαρτύρων ελέγχου.

Η Γενική Θεραπευτική Εμβέλεια της Γλυκερίνης

Η Γλυκερίνη έχει αποδείξει ότι αποτελεί δομικό των ιστών και είναι αναμφίβολης αξίας στη μαρασμό. Φαίνεται να επηρεάζει τα περισσότερα όργανα και ιστούς του σώματος. Έχει αποδειχθεί αναμφίβολης αξίας στον διαβήτη, στη γρίπη, στην πνευμονία, στη νευρασθένεια, σε πολλές μορφές γαστροεντερικών νοσημάτων, σε διάφορους τύπους γηραίας αδυναμίας, σε οξείες καταρροϊκές καταστάσεις του βλεννογόνου του ρινωφάρυγγα, και στη νεφρίτιδα των ηλικιωμένων.

Γενικά Συμπτώματα

Το πρώτο σύμπτωμα που προκάλεσε η γλυκερίνη ήταν κεφαλαλγία με αίσθημα πληρότητας στο κεφάλι και παλμική αίσθηση, επιδεινούμενη με την κίνηση· θάμβωση του νου, αίσθημα πνευματικής και σωματικής αδυναμίας· ανήσυχος ύπνος και όνειρα, πολλή σωματική εξάντληση, σχεδόν έως κατάσταση πλήρους αδυναμίας.

Απώλεια όρεξης, δυσκοιλιότητα, αφθονία ούρων, με ίχνη σακχάρου.

Καταρροή του ρινωφάρυγγα.

Πνευματικά Συμπτώματα και Συμπτώματα Κεφαλής

Κεφαλαλγία καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Βαριά αίσθηση στο κεφάλι, βελτίωση μετά από κάθε γεύμα.

Παλμική αίσθηση στις κροταφικές αρτηρίες, επιδείνωση με την προσπάθεια.

Συχνά μπερδεμένος· αδυναμία ανάλυσης της εργασίας· λησμονιά των λεπτομερειών.

Προκαλεί θετικά σοβαρή κεφαλαλγία δύο ημέρες πριν από την έμμηνο ρύση.

Αυτό ανακουφίστηκε πλήρως όταν εγκαταστάθηκε η ροή.

Αίσθημα πληρότητας και πίεσης στο ινίο.

Εξάψεις του προσώπου, ακολουθούμενες από κιτρινωπή, νοσηρή όψη.

Μύτη

Απόφραξη της μύτης, πρώιμο σύμπτωμα σε όλους τους παθογεννητές.

Η μύτη είναι βουλωμένη, αλλά υπάρχει σημαντική οπίσθια ρινική στάγδην ροή.

Εκκρίσεις από το πρόσθιο τμήμα της μύτης· πρώτα λεπτές και υδαρείς, αργότερα άφθονες και κίτρινες.

Υπερβολικό φτέρνισμα, συνήθως χειρότερο το βράδυ.

Η έκκριση από τα πρόσθια ρουθούνια είναι ερεθιστική.

Η ρινίτιδα επιδεινώνεται προς το βράδυ.

Ερεθιστική, ξηρή αίσθηση στη μύτη, που προκαλεί ρουφήγματα, και αισθημα σαν κάτι να σέρνεται στον βλεννογόνο.

Στόμα

Υπερβολική ξηρότητα του βλεννογόνου στο στόμα με δίψα, και το πόσιμο νερό ανακουφίζει αλλά για λίγο.

Αίσθημα θερμότητας και πυρετικής κατάστασης στη μύτη, στον λαιμό και στο στόμα· γλυκιά γεύση στο στόμα.

Στόμα ζυμώδες, άνοστο· τα χείλη γίνονται ξηρά και ραγισμένα.

Θώρακας και Καρδιά

Αίσθημα πληρότητας και στενότητας στο θώρακα.

Η Γλυκερίνη προκαλεί ένα βήχα ξηρό και μια μεγάλη αίσθηση αδυναμίας συνοδεύει έναν βραχύ ξηρό βήχα· ο βήχας φαίνεται να ακολουθεί τη ρινίτιδα.

Αίσθημα παλμών με δύσπνοια.

Ο θώρακας φαίνεται υπερβολικά πλήρης, ή σαν η καρδιά να καταλάμβανε υπερβολικό χώρο.

Συγκρουσιακός, κραδαινόμενος βήχας.

Πόνος στην πλάτη

Αστραπιαίοι πόνοι στην αριστερή οσφυϊκή περιοχή, επιδεινούμενοι με την αλλαγή θέσης.

Θαμπός πόνος κατά μήκος της οσφυοϊερή περιοχής, που εκτείνεται στην αριστερή βουβωνική περιοχή.

Υπάρχει αίσθημα αδυναμίας και εξάντλησης που συνοδεύει τον πόνο στην πλάτη.

Στομάχι και Κοιλιά

Απώλεια όρεξης στην αρχή· αργότερα, υπερβολική πείνα, απόλαυση των γευμάτων και αίσθημα δύναμης.

Οι παθογεννητές δήλωσαν ότι δεν είχαν νιώσει ποτέ πιο δυνατοί ή καλύτερα στη ζωή τους, όπως μετά από ένα καλό, ουσιαστικό γεύμα.

Ζύμωση, βραχείες, ατελείς ρέψιμο, κάψιμο στο βάθος του στομάχου και κατά μήκος του οισοφάγου· γουργούρισμα στα έντερα.

Κατ' αρχάς αίσθημα αδυναμίας και κενότητας στην κοιλιά.

Μετά τη λήψη Γλυκερίνης για τρεις εβδομάδες αυτό εξαφανίστηκε, με αίσθημα ανανέωσης στην κοιλιά.

Η δυσκοιλιότητα ήταν σταθερό και πολύ μόνιμο σύμπτωμα στα πρώτα στάδια της παθογένεσης.

Τα κόπρανα ήταν σκληρά, ξηρά, μερικές φορές μεγάλα, μερικές φορές σαν μπαλίτσες, πάντα με μεγάλη ώθηση, και σε μία περίπτωση με ραγάδα του πρωκτού.

Η χρόνια δυσκοιλιότητα καθαρίστηκε.

Ουροποιητικά όργανα

Οι πρωτογενείς επιδράσεις προκαλούν άφθονη και συχνή ούρηση, που ενοχλεί τον ασθενή τη νύχτα, κάτι που δεν είχε συμβεί ποτέ πριν.

Προκλήθηκε αίσθημα καψίματος στην ουρήθρα κατά την ούρηση, περιστασιακά σοβαροί πόνοι κατά την πράξη, που εκτείνονταν στους ώμους και στο άνω μέρος του θώρακα.

Η ανάλυση των ούρων σε μία περίπτωση έδειξε σάκχαρο, και αυτό έχει επαληθευτεί ως θεραπευτικό στην κλινική εργασία.

Το ειδικό βάρος αυξήθηκε σε 1030.

Ανδρικά

Οι σπερματικές εκπομπές που ήταν τακτικές σταμάτησαν κατά τη διάρκεια της παθογένεσης· οι όρχεις και το όσχεο έγιναν πιο σφιχτά, και επικράτησε μια γενική αίσθηση τονικότητας· το φάρμακο όντως προκάλεσε τονωτική επίδραση στο ουρογεννητικό σύστημα.

Γυναικεία

Μετά τη συνεχή λήψη Γλυκερίνης για πέντε εβδομάδες οι παθογεννητές (δύο νοσοκόμες) που είχαν τακτική και φυσιολογική έμμηνο ρύση από την εφηβεία, εμφάνισαν πολύ άφθονη έμμηνο ρύση, που διαρκούσε από δέκα έως δώδεκα ημέρες, με αίσθημα βάρους και πίεσης προς τα κάτω στη περιοχή της μήτρας.

Η ροή ήταν φωτεινά κόκκινη, με περιστασιακά μικρό θρόμβο.

Μετά τη διακοπή της Γλυκερίνης, η επόμενη ροή ήταν φυσιολογική ως προς την ποσότητα.

Τρεις μήνες αργότερα, μετά τη επίμονη χρήση Γλυκερίνης για τέσσερις εβδομάδες, επήλθε η ίδια κατάσταση άφθονης φωτεινής ροής, συνοδευόμενη από αδυναμία.

Γενική αίσθηση εξάντλησης και επιδείνωση όταν κινείται στα πόδια.

Η ροή εμφανίστηκε περίπου πέντε ημέρες νωρίτερα.

Η αδυναμία συνοδευόταν από κάποια εφίδρωση, ψυχρότητα των ποδιών, παρόμοια με Calcarea carbonica.

Ιστοί

Σοβαροί πόνοι ρευματικού τύπου από το κεφάλι έως τα πόδια.

Βαθύς, σκληρός, επώδυνος πόνος στους δελτοειδείς μύες, στον τραπεζοειδή και στους θωρακικούς μύες, στους οσφυϊκούς μύες και στα ισχία.

Η επίδραση στα πόδια του παθογεννητή ήταν ενδιαφέρουσα.

Ήταν επώδυνα και θερμά, με αίσθημα σαν να ήταν διογκωμένα.

Οι μυϊκοί πόνοι ήταν υποτροπιάζοντος τύπου· εμφανίζονταν, διαρκούσαν λίγο και έφευγαν, μόνο για να επιστρέψουν ξανά.

Μετά το πέρας των πρωτογενών επιδράσεων του φαρμάκου η πλειονότητα των παθογεννητών κέρδισε σε βάρος και είχε αίσθημα ευεξίας.

Νευρικό Σύστημα

Σοβαρή νευρικότητα καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, με αυξημένη ούρηση.

Όσο πιο διεγερμένοι και ανήσυχοι ένιωθαν οι ασθενείς, τόσο πιο συχνά χρειάζονταν να ουρήσουν.

Κουρασμένη, εξαντλημένη, αδιάθετη αίσθηση, με πολλή πνευματική ταραχή για ασήμαντα.

Σκοτεινός μερικές φορές, τυπική νευρασθενική κατάσταση.

Στην αρχή ο ύπνος ήταν ανήσυχος, διαταραγμένος από όνειρα ακαθόριστου χαρακτήρα, και πληρότητα στο κεφάλι, με αίσθημα αδιαφορίας και γενικής διασπασμένης κατάστασης το πρωί.

Αργότερα ο παθογεννητής κοιμήθηκε βαθιά, ένας ήσυχος ανόνειρος ύπνος, και ξύπνησε νιώθοντας σαν νέος άνθρωπος.

Δέρμα

Η ακμή ( vulgaris ) εξαφανίστηκε πλήρως σε δύο φοιτητές κατά τη διάρκεια της παθογένεσης της Γλυκερίνης.

Αφού πέρασαν οι πρωτογενείς επιδράσεις της αδυναμίας και της εξάντλησης και ο παθογεννητής άρχισε να νιώθει καλά, η ακμή εξαφανίστηκε σταδιακά.

Πυρετός

Τόσο οι αρσενικοί όσο και οι θηλυκοί παθογεννητές εμφάνισαν αύξηση της θερμοκρασίας και επίσης αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά 20 έως 30 χιλιοστά.

Μια κριτική ανάλυση των παθογεννητών δείχνει, πρώτον, ότι η Γλυκερίνη είναι ικανή να διαταράξει τη διατροφή της ζωτικής οικονομίας στην πρωτογενή της δράση, και δευτερευόντως, ότι φαίνεται να βελτιώνει τη γενική κατάσταση της διατροφής.

Σύγκριση Lacticum Acidum· Gelsemium

Θα παρουσιάσω μερικές κλινικές περιπτώσεις που δείχνουν το βάθος δράσης της καθαρής Γλυκερίνης.

Περίπτωση 1

Ασθενής, ομοιοπαθητικός ιατρός στη Φιλαδέλφεια, ηλικίας 61 ετών.

Απορρίφθηκε από την ασφάλιση λόγω κυλίνδρων αλβουμίνης και σακχάρου στα ούρα· ήταν υπό τη δική του φροντίδα για μήνες· εμφάνισε σοβαρή λοίμωξη στον αυχένα, έξι ιντσών σε διάμετρο, με όλες τις μορφές κ.λπ. του άνθρακα, και χειρουργήθηκε από τον Δρ. Herbert S. Leopold πολύ επιτυχώς· συστολική πίεση 170 χιλιοστά· ακραία νευρικότητα· άφθονη ούρηση, με ειδικό βάρος 1.030.

Σάκχαρο κ.λπ. στα ούρα εξετάστηκε από χημικό της Φιλαδέλφειας· ακραία αδυναμία, εξάντληση κ.λπ.

Η Γλυκερίνη σε 30η και 1000η εξάλειψε το σάκχαρο και την αλβουμίνη σε τρεις μήνες, και ο ασθενής κέρδισε δεκαπέντε λίβρες.

Περίπτωση 2

Κος S., αρτοποιος, ηλικίας 66 ετών.

Διαβήτης επί χρόνια· αδυναμία, δύσπνοια· κεφαλαλγία· ούρα με σακχαρόζη, με ακετόνη· μεγάλη αδυναμία. Καμία αλβουμίνη ή κύλινδροι.

Του χορηγήθηκε αυστηρή δίαιτα και δόθηκαν sulphur, phosphoric acid, νιτρικό ουράνιο, arsenicum album, syzygium jambolanum, και δυναμοποιημένο αίμα.

Στη συνέχεια χορηγήθηκε Γλυκερίνη με αποτέλεσμα τα ούρα να καθαρίσουν, να αναπτυχθεί καλή όρεξη, και μετά από μια περίοδο δύο ετών να επιστρέψει η σεξουαλική δύναμη.

Περίπτωση 3

C. H. H. Βρέφος δύο ετών, οι Δρ. Yeager και Mac Farlan βοηθούσαν.

Πνευμονία από γρίπη.

Άφθονη ρινίτιδα και δύσπνοια.

Εμπύηση και στους δύο πνεύμονες· αδυναμία και εξάντληση μετά από δώδεκα ημέρες.

Χορηγήθηκε Γλυκερίνη 200η, και επήλθε πλήρης ανάρρωση, με άμεση βελτίωση.

Ο συγγραφέας επιθυμεί να δηλώσει δημόσια την ευγνωμοσύνη του στις δύο κυρίες και στους πιστούς του φοιτητές, κ. Carl Vischer, κ. Hobart και κ. Kropp.

(Αρίθμηση, επαλήθευση, αναδιάρθρωση, Πολύχρωμη αξιολόγηση, για HI. Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2000 Δρ R. S.)