Malaria Officinalis

Παρασκευή - Παρασκευάζεται σε τρεις βαθμούς ισχύος:

Αριθ. 1. Είναι το νερό που έμεινε πάνω σε αποσυντιθέμενη φυτική ύλη για μία εβδομάδα σε θερμοκρασία 90 °F.

Αριθ. II. Είναι το νερό που αποσύνθεσε φυτική ύλη για δύο εβδομάδες.

Αριθ. III. Είναι το νερό που αποσύνθεσε φυτική ύλη για τρεις εβδομάδες.

(Το ακόλουθο είναι σύνοψη μιας εργασίας για αυτό το ιδιαίτερο φάρμακο, από τον Dr. G. W. Bowen, που δημοσιεύτηκε στα Transactions του Indiana Institute of Homeopathy, 1895:)

Το καλοκαίρι του 1862 αποσυντέθηκε φυτική ύλη διαφόρων μορφών στο γραφείο μου σε γυάλινα δοχεία, και παράχθηκε ελεύθερα μαλάρια. Προσλήφθηκαν άτομα για να εισπνεύσουν το αέριο που εκλύονταν στα διάφορα στάδια της αποσύνθεσης, και έγινε προσεκτική παρατήρηση των επιδράσεών του πάνω τους, που μου έδωσε ένα ίχνος για τη μελλοντική του χρήση, και τον μόνο αξιόπιστο οδηγό για την καταπολέμηση της επίδρασής του όταν αποκτιόταν φυσικά.

Όχι μόνο η αέρια μορφή το απέδειξε, αλλά η μεταγενέστερη χρήση του υγρού προϊόντος απέδειξε ότι ήταν ικανό να παράξει όχι μόνο τους τρεις κύριους τύπους με τους οποίους τα προηγούμενα χρόνια είχα εξοικειωθεί, αλλά και άλλους μικρότερου βαθμού, όμως απρόσμενης προέλευσης.

Ο φιλάργυρος, που χαίρονταν για το πρόσθετο κέρδος, ήταν σαν ένα βότσαλο στην ακτή, σε σύγκριση με την ικανοποιητική παρηγοριά που ήρθε ως συνειδητοποίηση της κατανόησης της αιτίας που το παράγει. Εξάλλου, η μάχη δεν χρειαζόταν πλέον να διεξάγεται μέσα στο σκοτάδι της νύχτας.

Η αποσύνθεση της φυτικής ύλης πέρασε από τρία στάδια ή βαθμούς. Το πρώτο εξέλυε αέρια ελεύθερα, όμως όχι τόσο δυσώδη όσο αργότερα. Μετά από δέκα ημέρες ή δύο εβδομάδες το κόστος εξασφάλισης εισπνευστών υπερδιπλασιάστηκε, ακόμη και για μία στιγμή χρόνου.

Μετά από τρεις ή τέσσερις εβδομάδες δεν παράγονταν πολύ αέριο, γιατί φαινόταν ικανό μόνο να μένει ακίνητο και να στέλνει τη φοβερή του οσμή προς τον ουρανό. Η εισπνοή των αερίων που εκλύονταν προκαλούσε για την πρώτη εβδομάδα ή δέκα ημέρες κεφαλαλγία, ναυτία, δυσφορία στο στομάχι, επικάλυψη της γλώσσας λευκή, και αυτό γενικά μέσα σε μία έως δύο ώρες· και εκεί, αν δεν προχωρούσε πολύ μακριά, γενικά υποχωρούσε σε δύο ή τρεις ημέρες.

Οι εισπνοές μετά από δέκα ημέρες ή δύο εβδομάδες δεν παρήγαγαν αποτελέσματα σε λιγότερο από δώδεκα ή είκοσι τέσσερις ώρες, ανάλογα με τον χρόνο και την ποσότητα που εισπνεόταν. Τότε υπήρχε φοβερή κεφαλαλγία, ναυτία, απέχθεια για την τροφή, δυσφορία σε όλη την υποχονδριακή περιοχή, πρώτα στον σπλήνα, το ήπαρ και το στομάχι, και την τρίτη ημέρα ρίγη που αναμφίβολα θα συνεχίζονταν επ' αόριστον αν δεν επεμβαίνονταν.

Μετά που η αποσύνθεση συνεχιζόταν για τρεις ή τέσσερις εβδομάδες, ήταν ασκητική και απλώς λιθωδώς δυσώδης σε φοβερό βαθμό, και κανένα αποτέλεσμα εκτός από ναυτία δεν ήταν εμφανές σε οποιονδήποτε εκτεθειμένο σε αυτήν σε λιγότερο από τρεις ή τέσσερις ημέρες.

Το πρώτο ήταν ακραία καταβολή και απώλεια όρεξης, και φαινομενικά συνεχής πυρετός, με απεριόριστο πλήθος πόνων και αλγών και μια καταβολή που περιόριζε την κίνηση.

Σώθηκαν τρία φιαλίδια του υδατώδους βαμμάτος, ένα από κάθε στάδιο της αποσύνθεσης, και από αυτά έγινε μια προσπάθεια να γίνουν επαληθεύσεις και να βρεθεί ποια ήταν τα αξιόπιστα αντίδοτά τους, ώστε να μπορώ να αντεπεξέλθω στον αόρατο εχθρό μου στην καθημερινή μου εργασία.

Οι επαληθεύσεις τους δεν προχώρησαν αρκετά, ούτε συνεχίστηκαν αρκετά ώστε να δικαιολογείται η τοποθέτησή τους στη Materia Medica μας, αλλά είναι επαρκείς για να βοηθήσουν και να καθοδηγήσουν τα μελλοντικά βήματα που πρέπει να γίνουν.

Η διακοπή της κατέστη μάλλον αναγκαία λόγω του ενθουσιασμού μου που οδήγησε πολύ μακριά σε λίγες περιπτώσεις, αλλά οι αντιδοτικές επιδράσεις ορισμένων φαρμάκων με αποζημίωσαν επαρκώς για την οικονομική μου και τη ζημία στη φήμη μου.

Χολική κολική, ναυτία, κράμπες, διάρροια και κεφαλαλγίες εξασφαλίζονταν εύκολα από λίγες σταγόνες του πρώτου φιαλιδίου, σε πολλές περιπτώσεις, ενώ το δεύτερο φιαλίδιο μου έδωσε μεγαλύτερο αριθμό περιπτώσεων όπου το ήπαρ, ο σπλήνας, το στομάχι και τα νεφρά φαινόταν σοβαρά να εμπλέκονται, και όχι μόνο αυτά, αλλά τυπικές μορφές διαλείποντος πυρετού με τα συνοδευτικά του ρίγη, κάποια καθημερινά, κάποια τριήμερα.

Με το τρίτο φιαλίδιο ήρθε δυσκολία, καθώς κατέβαλε στο κρεβάτι πολλούς που μπορούσαν να είναι όρθιοι και να κυκλοφορούν, και αναμφισβήτητα τους έκανε να χειροτερεύουν και να εκφυλίζονται σε τυφοειδή ή ημι-παραλυτική κατάσταση. Σε λίγες περιπτώσεις στερήθηκα την ελευθερία να βρω τα αντίδοτά μου και να τους βοηθήσω να βγουν από το αδιέξοδο.

(Μεταξύ των πειραμάτων που έγιναν με αυτά τα παράξενα βαμμάτα, αν έτσι μπορούν να ονομαστούν, ήταν το ακόλουθο, που επιβεβαιώνει παράξενα μια εικασία που προέβαλαν αρκετοί παλιοί ιατροί, ότι οι φθισικοί ωφελούνται ή ακόμη και θεραπεύονται με την έκθεσή τους στη μαλάρια:)

Ήταν μια κυρία, η τελευταία μιας οικογένειας πέντε ατόμων, όλοι οι άλλοι είχαν πεθάνει από φθίση, και τρεις στην προηγούμενη γενιά της από την ίδια νόσο.

Αμφέβαλα για την πιθανότητα να τη σώσω, όμως θεωρητικά αποφάσισα ότι, καθώς η πρωταρχική δράση της μαλάριας ήταν, πρώτα, ο σπλήνας, κατόπιν το ήπαρ και το στομάχι, ότι θα ανέπτυσσα εκεί μια τεχνητή ή φαρμακευτική νόσο, με την ελπίδα ότι το στήθος της θα ανακουφιζόταν και αναμφίβολα θα ωφελούνταν.

Της δόθηκε το βάμμα από το δεύτερο φιαλίδιο, και την πέμπτη ημέρα είχε ένα αισθητό ρίγος, και ένα πιο δυνατό την έκτη και την έβδομη. Την όγδοη την είδα να τρέμει για μία ώρα, και ο πυρετός της κράτησε πάνω από έξι ώρες. Από έλεο το φάρμακό μου εξουδετερώθηκε και η υγεία της αποκαταστάθηκε, χωρίς πλέον βηχτική δυσφορία στους πνεύμονές της ή την καρδιά. Θεραπεύτηκε από την τάση της και τη βεβαιότητα ότι θα πέθαινε από φθίση. Παρέμεινε καλά για δώδεκα χρόνια, όταν χάθηκε από την κλήση μου.

(Στην αναζήτησή του για φάρμακα, ή αντίδοτα, για τα μαλαριακά δηλητήρια, ο Dr. Bowen απογοητεύτηκε από το Eupatorium perf. Στην εμπειρία του τα ακόλουθα φάρμακα είναι τα καλύτερα:)

Για τις πρώτες ή πρωταρχικές επιδράσεις, τα φάρμακα που δρούσαν πιο άμεσα και αποτελεσματικά ήταν το Nux vomica και η Bryonia, θυμίζοντας έτσι την επίδραση εκείνων των φαρμάκων που η εμπειρία με είχε οδηγήσει να χρησιμοποιώ στις επιθέσεις που έρχονται το καλοκαίρι, που συνήθως χαρακτηρίζονται ως χολικής φύσης.

Στη δευτερογενή μορφή, ή όπου η μαλάρια μου φαινόταν να είναι αποτέλεσμα της αποσύνθεσης του υλικού ή της φυτικής ίνας, οι επιδράσεις της ήταν πιο διεισδυτικές, καθώς αναπτύσσονταν από αυτήν διαφορετικά συμπτώματα.

Τότε κατέστη αναγκαία μια αλλαγή φαρμάκων (ή χημικών αντιδότων, αν προτιμάτε), και τα κατά πολύ καλύτερα αποτελέσματα εξασφαλίστηκαν με τη χρήση Bryonia και Arsenicum. Η China δεν δρούσε καλά ούτε έδινε καμία λογική ικανοποίηση.

Η προγενέστερη και μεταγενέστερη εμπειρία δίνει επαρκή ικανοποιητική απόδειξη της χρησιμότητας της χρήσης του Arsenicum σε όλους τους τύπους διαλείπουσας φύσης, χωρίς όμως να αμφισβητεί το γεγονός ότι άλλα φάρμακα μπορούν και θα θεραπεύσουν αυτό το form.

Αλλά ότι μια κακοήθης περίπτωση μπορεί, ή θα, αποκατασταθεί εξίσου εύκολα από οποιοδήποτε άλλο φάρμακο, επιφυλάσσω στον εαυτό μου την ελευθερία να το αμφισβητώ. Οι ευκαιρίες και ο χρόνος έχουν αποδείξει ότι αυτά τα δύο φάρμακα είναι ικανά να αποκαταστήσουν το σύστημα και να θεραπεύσουν την πλειονότητα των νοσημάτων που συνηθίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους στις αρχές του φθινοπώρου ή αργά την άνοιξη.

Αργότερα, μετά που έλαβε χώρα η ολική αποσύνθεση της φυτικής μου ύλης, και σχεδόν φαινόταν να κατέχει δαιμονική ισχύ ή δύναμη να υπονομεύει το πιο ταπεινό ανθρώπινο σώμα, τότε, προς έκπληξή μου, η Bryonia φαινόταν να κατέχει το προβάδισμα και να δίνει θαυμάσια αποτελέσματα, αλλά χρειαζόταν έναν διαφορετικό βοηθό, έναν που να μπορεί και να θέλει να διαπεράσει το μυϊκό σύστημα, όμως αργά, και για αυτό το Rhus tox. κλήθηκε σε χρήση, και από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα δεν υπήρξε το μέσο να μου προκαλέσει ούτε μία απογοήτευση.

(Ξανά, και ως τελευταίο απόσπασμα από αυτή την ενδιαφέρουσα εργασία, παραθέτουμε:)

Πολλά χρόνια παρατήρησης έχουν αποδείξει ένα ακόμη σημαντικό γεγονός σχετικά με τα μέσα που θα καταστήσουν το σύστημα λιγότερο επιρρεπές στην απορρόφησή του, τουλάχιστον στον βαθμό που θα δίνει ενδείξεις της παρουσίας του, και αυτό είναι, με τη γενναιόδωρη χρήση καφέ.

(Το 1897 ο Dr. Bowen έστειλε τα ακόλουθα στο Homeopathic Recorder σχετικά με το Malaria off.:)

Οι κκ. Boericke & Tafel μου παρασκεύασαν μια νέα ποσότητα του, και μέχρι τώρα έχω χρησιμοποιήσει μόνο μία μορφή του και στη μία αραίωση.

Παρασκευάστηκε σε τρεις βαθμούς ισχύος:

Αριθ. I είναι το νερό που έμεινε πάνω σε αποσυντιθέμενη φυτική ύλη για μία εβδομάδα σε θερμοκρασία 90 βαθμών.

Αριθ. II είναι το νερό που αποσύνθεσε φυτική ύλη για δύο εβδομάδες.

Αριθ. III είναι το νερό που αποσύνθεσε φυτική ύλη για τρεις εβδομάδες, και είναι φοβερά δυσώδες.

Έχω χρησιμοποιήσει μόνο το Αριθ. II, ή εκείνο που είχε μόνο μερικώς αποσυνθέσει τις φυτικές ίνες.

Στην προετοιμασία του για χρήση βάζω δέκα σταγόνες του νερού σε ενενήντα σταγόνες alcohol και κατόπιν εμβύθισα τα σφαιρίδιά μου (Αριθ. 30), και δεν τα μαλακώνει. Αυτή είναι η μόνη μορφή που το έχω χρησιμοποιήσει, και δίνω από τρία έως δέκα από αυτά τα χάπια για δόση, ανά δύο, τρεις ή τέσσερις ώρες.

Έχω περιοριστεί στο σπίτι μου για τρεις μήνες φέτος, και επομένως θα αναφέρω μόνο λίγες από τις πιο εντυπωσιακές περιπτώσεις.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ I-

Η κυρία R., 45 ετών, βάρους 245 λιβρών, μόλις που μπορούσε να περπατήσει ή να ανέβει σε άμαξα για δύο χρόνια, από τις επιδράσεις ρευματισμών στην πλάτη και τα άκρα της.

Της έδωσα τον περασμένο Μάρτιο δύο δράμια χάπια Αριθ. 30 εμβυθισμένα με την πρώτη δεκαδική, ή την παρασκευή Αριθ. 2, με οδηγίες να παίρνει δέκα χάπια τρεις ή τέσσερις φορές την ημέρα.

Σε μία εβδομάδα μπορούσε να περπατήσει όπως πάντα και δεν έχει ρευματισμούς ή χωλότητα έκτοτε.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ II-

Ο κ. S., επιστάτης σε ένα μεγάλο πριονιστήριο, πάσχει από ρευματισμούς εδώ και χρόνια. Ήρθε σε μένα τον Απρίλιο με δυσκαμψία αυχένα και το δεξί του χέρι και ώμο ανήμπορα και επώδυνα.

Με παρακαλούσε να το κρατήσω μακριά από το στήθος και την καρδιά του. Του έδωσα δύο δράμια σφαιρίδια Αριθ. 30, πρώτη δεκαδική, και ένα φιαλίδιο ουδέτερων σφαιριδίων, με οδηγίες να τα παίρνει ανά δύο ώρες, αλλάζοντας όταν βελτιώνεται, ανά τρεις ώρες.

Σε τρεις ημέρες ήταν καλύτερα και μπορούσε να γυρίσει τον αυχένα του και να χρησιμοποιήσει το χέρι του αρκετά καλά. Μία εβδομάδα αργότερα του έδωσα δύο δράμια ακόμη Malaria, να λαμβάνεται ανά έξι ώρες.

Δεν έχει έχει κανένα ρευματικό πρόβλημα από τότε.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ III-

Ο κ. C., ιδιοκτήτης δύο μεγάλων πριονιστηρίων, ενός στο Arkansas, όπου περνά μέρος του χρόνου του (και συχνά βρέχεται), πάσχει από αυτό που κάποιοι γιατροί ονόμαζαν ουρική αρθρίτιδα.

Βρήκα ότι ήταν ρευματικής φύσης (προκαλούμενη από μαλάρια) και επιδεινωμένη από Quinine και εξωτικές εφαρμογές.

Του έδωσα Malaria, δύο δράμια, χάπια Αριθ. 30. Σε τρεις ημέρες με διαβεβαίωσε ότι ήταν καλύτερα και δεν είχε ούτε τις μισούς πόνους ή αλγούς. Πήρε μόνο τέσσερα δράμια, ανά τρεις έως έξι ώρες, και δεν έχει έχει κανένα ρευματικό ή ουρικό πόνο έκτοτε. Τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα και λέει ότι είναι ολόκληρα δέκα χρόνια νεότερος από ό,τι ήταν την περασμένη άνοιξη.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ IV-

Κλήθηκα στον I. S., 55 ετών, βετεράνο και συνταξιούχο του τελευταίου πολέμου. Ήταν φτωχός και χαλκοχρωματικός. Δεν μπορούσε να περπατήσει εδώ και χρόνια. Μετά την επισκευή της καρδιάς, του στήθους, του στομαχιού του και τη θεραπεία των αιμορροΐδων του και τη ρύθμιση των εντέρων του, ήταν ικανοποιημένος, όμως δεν μπορούσε να περπατήσει.

Επειδή είχα την βεβαιότητα ότι η πλάτη του είχε τραυματιστεί ενώ ήταν στον στρατό, και καθώς τα άκρα του δεν κινούνταν κατά τη θέλησή του και δεν μπορούσε να περπατήσει μόνος ή να σηκωθεί από μια καρέκλα, του έδωσα για μία εβδομάδα Ruta graveolens και Rhus tox., από καθένα την πρώτη εκατοστή, ανά τρεις ώρες.

Αυτό του επέτρεψε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει δύο σκαλιά μόνος του μέχρι την κουζίνα. Κατόπιν, συμπεραίνοντας ότι το πρόβλημά του οφειλόταν σε ρευματισμούς, και ότι αυτός προκαλούνταν από μαλάρια, του έδωσα δύο δράμια σφαιρίδια Αριθ. 30 της μορφής Αριθ. 2 του Malaria, πρώτης δεκαδικής, με οδηγίες να παίρνει δέκα χάπια τρεις ή τέσσερις φορές την ημέρα.

Σε μία εβδομάδα ήρθε ιππεύοντας στο σπίτι μου και ανέβηκε και κατέβηκε τα σκαλιά μόνος. Του έδωσα δύο δράμια ακόμη και σε πέντε ημέρες ήρθε στο γραφείο μου, έχοντας περπατήσει σχεδόν τρία μίλια εκείνο το πρωί μόνος.

Δεν χρειάζεται να πω ότι εξεπλάγην βαθιά και μόλις μπορούσα να πιστέψω ότι όλα αυτά οφείλονταν στο Malaria. Σίγουρα έτσι ήταν, καθώς τίποτα άλλο δεν ελήφθη ή εφαρμόστηκε. Έχει πάρει σάρκα και φαίνεται να είναι τουλάχιστον δέκα χρόνια νεότερος από ό,τι ήταν.

Αυτά είναι μερικά από τα εκπληκτικά αποτελέσματα που έχουν ληφθεί από το Malaria φέτος. Επιθυμώ πολύ να το δοκιμάσουν και άλλοι και να βοηθήσουν να αποκτήσει τη θέση που του αρμόζει ως φάρμακο και θεραπευτής όταν χρησιμοποιείται όπου πρέπει να χορηγείται.

(Ο Dr. W. A. Yingling συνεισέφερε τα ακόλουθα στο ίδιο περιοδικό:)

Την ημέρα που έλαβα από τους Boericke & Tafel το Malaria Off. 30, παρασύρθηκα ανόητα να δοκιμάσω την εισπνοή του Hahnemann. Η σκέψη μου ήρθε την στιγμή, και χωρίς να σταματήσω να σκεφτώ πήρα τρεις δυνατές εισπνοές, με αποτέλεσμα τόσο λύπη όσο και μια επαλήθευση.

Κανένα από τα συμπτώματα δεν ήταν επώδυνο, όμως σημαντικά και καθαρά. Το φάρμακο ξεκίνησε το έργο του πολύ άμεσα και με την ακόλουθη σειρά:

Άλγος και στους δύο αγκώνες.

Ένα είδος ελαφριάς συγκέντρωσης αισθήματος στη ρίζα της μύτης, και λίγο πιο πάνω, σαν να επρόκειτο να πάρω ένα βαριό κρυολόγημα, παρόμοιο με αυτό που παραπονιούνται οι ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα.

Άλγος στους καρπούς.

Ένας κουρασμένος άλγος στα χέρια.

Ένας κουρασμένος άλγος στα γόνατα, και για μια απόσταση πάνω και κάτω από αυτά.

Ένα αίσθημα σαν να επρόκειτο να ζαλιστώ.

Πόνος στην κορυφή του αριστερού ταρσού.

Ένα κουρασμένο αίσθημα στους καρπούς.

Άλγος σε μια παλιά (θεραπευμένη) κνημδοδακτυλική διόγκωση στο αριστερό πόδι.

Αίσθημα στην άκρη της γλώσσας σαν να υπήρχαν εκεί λίγοι κόκκοι μπαχαρικού ή πιπεριού.

Κνησμός στο δεξί μάγουλο πάνω από το ζυγωματικό οστό· βελτίωση με ελαφρύ τρίψιμο ή ξύσιμο.

Όταν ακουμπώ το πρόσωπο στο αριστερό χέρι, με τον αγκώνα στο τραπέζι, αισθητό αίσθημα των χτύπων της καρδιάς σε όλο το άνω σώμα και τον αυχένα.

Ελαφρύς κνησμός σε διάφορα μέρη του προσώπου και των άκρων· βελτίωση με ελαφρύ τρίψιμο.

Αίσθημα θερμότητας στην κοιλιά.

Αίσθημα ρίγους στον αριστερό πήχη.

Σύντομα ακολουθούμενο από αίσθημα ρίγους στα χέρια και τα δάχτυλα· τα πόδια είναι κρύα με αίσθημα σαν το ψύχος να επρόκειτο να ανέβει στα πόδια.

Λίγες στιγμές αργότερα τα γόνατα αισθάνονται κρύα.

Ένα αίσθημα ψύχους που ανέρχεται πάνω στο σώμα από τα πόδια.

Τα χέρια αισθάνονται κουρασμένα.

Ερεύξεις αρκετές φορές, εύκολες· χωρίς γεύση.

Ένας πόνος έλξης στο δεξί εξωτερικό αυτί.

Η οσφυϊκή πλάτη αισθάνεται κουρασμένη σαν να επρόκειτο να πονέσει.

Ο αυχένας αισθάνεται κουρασμένος, με ελαφρύ τρίξιμο στο άνω μέρος κατά την κίνηση του κεφαλιού.

Ρηχή αναπνοή που φαίνεται να οφείλεται σε αδυναμία, με επιθυμία για έναν βαθύ εισπνευσμό περιστασιακά.

Ένα είδος κουρασμένου αισθήματος σε όλη την κοιλιά και το στήθος.

Ένα γενικό αίσθημα κόπωσης.

Ένα αίσθημα γύρω από το κεφάλι σαν να επρόκειτο να ζαλιστώ.

Πόνος στα άνω αριστερά δόντια.

Μια αίσθηση σαν να επρόκειτο να έχω ένα πολύ υδαρές κόπρανο (πέρασε χωρίς κόπρανο).

Αίσθημα μάλλον χαζό και υπνηλία.

Μια αίσθηση στον σπλήνα σαν να επρόκειτο να πονέσει.

Σάλιο πιο άφθονος από το συνηθισμένο· με κάνει να καταπίνω συχνά.

Πόνος στην κοιλιά δεξιά του ομφαλού.

Θαμπός άλγος σε όλο το μέτωπο.

Το πρόσωπο αισθάνεται ζεστό σαν να είναι κοκκινισμένο, επίσης το κεφάλι· γίνεται γενικό σε όλο το σώμα, σαν πυρετός.

Άλγος στο άνω ιερό περιοχή.

Τα πόδια πολύ κουρασμένα από σύντομο περίπατο.

Πόνος στο άνω μέρος του δεξιού λαγονίου.

Γενικό αίσθημα κόπωσης από έναν πολύ σύντομο περίπατο, ιδίως σε πύελο, ιερή περιοχή και άνω μηρούς.

Αισθάνομαι έντονη διάθεση να ξαπλώσω και να ξεκουραστώ.

Ναυτία στο στομάχι, σαν να επρόκειτο να ναυτιάσω.

Γενικό αίσθημα κακουχίας και κόπωσης που γίνεται αρκετά σημαντικό.

Άλγος πάνω από το εσωτερικό γωνία του δεξιού ματιού.

Ένα είδος βρασμού σε όλο το σώμα.

Αισθάνθηκα υποχρεωμένος να ξαπλώσω, και καθώς με πήρε ο ύπνος ένα αίσθημα κυματιστής ζάλης περνάει όλο μου το σώμα, εμποδίζοντας τον ύπνο.

Κατά καιρούς αισθάνομαι σαν να επρόκειτο να κρυώσω ή να πάω ρίγος, κατόπιν αισθάνομαι σαν να επρόκειτο να πάθω πυρετό ή ζέστη, αν και ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι πολύ σημαντικό.

Τα μάτια αισθάνονται βαριά και υπνηλία.

Ανησυχία στην κάτω κοιλιά.

Χασμουρητό, χάσμος, και επιθυμία για τέντωμα.

Τα πόδια είναι ανήσυχα· θέλουν τέντωμα και κίνηση.

Αισθάνομαι πολύ όπως μια φορά πριν πάθω την ελονοσία, πριν από είκοσι πέντε χρόνια.

Η οσμή από το μαγείρεμα είναι ευχάριστη, αλλά δεν έχω καμία επιθυμία για δείπνο.

Όμως όταν κάθομαι τρώω ένα καλό δείπνο με όρεξη.

Ζάλη κατά το σηκώνεστε από ξαπλωτή θέση.

Αισθάνομαι γενικά καλύτερα μετά το δείπνο.

Άλγος στον ινίο.

Κατά τη διάρκεια της απογευματινής τα πόδια κουρασμένα. <arg_value>Ασυνήθιστα καλή όρεξη για δείπνο (η καλή όρεξη παραμένει μαζί μου για μερικές ημέρες).

Ένα καλό βραδινό ύπνο ακολούθησε, και αισθάνομαι πολύ πιο φρέσκος και γενικά καλύτερα από την πρώτη ημέρα. (Θεραπεία.)

Δεν αμφέβαλα ότι, αν είχα επαναλάβει τις εισπνοές αρκετές φορές, θα είχα αρρωστήσει πολύ.

Δεν είναι αναγκαίο να οδηγήσει κανείς μια επαλήθευση στα άκρα. Νομίζω ότι ο Hahnemann δεν το έκανε κατά κανόνα. Αν ήμουν δυνατός θα προωθούσα αυτή την επαλήθευση, αλλά δεν τολμώ. Ποιος θα την αναλάβει;

(Με αφορμή τα ανωτέρω, ο Dr. G. Hering, από την Αγγλία, έκανε τις ακόλουθες προτάσεις που υπαινίσσονται μια πιθανή χρήση του φαρμάκου στη φυματίωση:)

Τι περίεργες ανακαλύψεις κάνουν οι παρατηρητικοί!

Δείτε τα ακόλουθα σχόλια του Dr. Casanova, όπως καταγράφηκαν στο Homeopathic Review πριν από πάνω από τριάντα χρόνια:

"Γνωρίζω αρκετές τοποθεσίες στη Νότια Αμερική, την Αφρική και την Ισπανία όπου το ελώδες ίαμα έχει αναμφισβήτητα αναστείλει και θεραπεύσει εκείνη τη θανατηφόρα μάστιγα του ανθρώπινου γένους, τη φθισική πνευμονία, χωρίς καμία άλλη θεραπεία ή περιορισμό στην τροφή ή το ποτό.

Και γιατί το κλίμα των ελών της Lincolnshire, στη γειτονιά του Spalding, να μην αποδειχθεί εξίσου θεραπευτικό μέσο για αυτή τη νόσο όσο το κλίμα τόσων ξένων περιοχών όπου πηγαίνουν οι ασθενείς και πεθαίνουν, στερημένοι από όλες τις ανέσεις ενός σπιτιού;

Το Penzance, μεταξύ των βρετανικών τοποθεσιών, αναφέρεται ότι είναι ανώτερο από τα εννέα δέκατα των τόπων όπου αποστέλλονται οι ασθενείς. Το Penzance, λοιπόν, και το Spalding πρέπει να μελετώνται ιδιαίτερα από τους ιατρούς και να συνιστώνται σε φθισικά άτομα που επιθυμούν να απολαύσουν τα οφέλη και τα πλεονεκτήματα ενός εθνικού τόπου ανακούφισης, αν όχι θεραπείας."

Διαβάζοντας αυτό άρχισα να στοχάζομαι πάνω στην απεριόριστη φύση της επιστήμης. Φαίνεται ότι δεν βρίσκουμε ποτέ ούτε αρχή ούτε τέλος της. Κύκλοι μέσα σε κύκλους, και κανείς δεν μπορεί να πει ποιες επικοινωνίες υπάρχουν μεταξύ εκείνων των κύκλων. Δεν μπορούμε να τους ανιχνεύσουμε. Χανόμαστε στο άπειρο. Οι μiasmaticοί τόποι είναι οι πιο υγιείς τόποι-για κάποιους από εμάς τουλάχιστον.

Τώρα που το σκέφτομαι, βρίσκω ότι μπορώ να δώσω κάποια υποστήριξη σε αυτή τη δήλωση του Dr. Casanova. Ήμουν κάποτε πάνω σε ατμόπλοιο του Liverpool που κατέπλευσε στο Aspinwall, στον ελώδη Ισθμό του Παναμά, για εννέα ημέρες.

Κατά την επιστροφή μας στο σπίτι, αρκετοί από τους ναύτες, κατά τα άλλα υγιείς τύποι, κατέπεσαν από αυτό που ονομαζόταν πυρετός Παναμά, ενώ εγώ ο ίδιος, που είχα προηγουμένως υποφέρει από φυματιώδη νόσο των πνευμόνων, δεν επηρεάστηκα καθόλου.

Ψηφιοποίηση, επαλήθευση, εικονογράφηση, αναδόμηση και σελιδοποίηση από τον Dr. R. S. για τον ιστότοπό του που φιλοξενείται δωρεάν από το " Homéopathe International ". Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2002.