Sisyrinchium

(Dr. W. U. Reed)

Natural order - Iridaceae.

Κοινή ονομασία - Γρασίδι με μπλε μάτια (blue-eyed grass).

Προετοιμασία - Η φρέσκια ρίζα μακερεύεται σε διπλάσιο βάρος alcohol.

Ο Dr. W. U. Reed, από το Northmanchester, Ind., συνέβαλε τα εξής το 1892 στο Hom. Recorder, σχετικά με αυτό το λίγο γνωστό φάρμακο.

Ο Sisyrinchium ήταν ένας από τους παλιούς «Thompsonians».

Από όσα λέει ο Dr. Reed γι' αυτό, το φάρμακο πρέπει να είναι πολύ ισχυρό και άξιο πλήρους έρευνας:

Πολλά άρθρα έχουν δημοσιευτεί στα ιατρικά μας περιοδικά κατά τους τελευταίους μήνες σχετικά με τη θεραπεία ατόμων που δαγκώθηκαν από δηλητηριώδη ερπετά, ιδίως το κροταλικό φίδι.

Αν τα κροταλικά φίδια που βρίσκονται στα έλη της Ιντιάνα διαφέρουν με οποιονδήποτε τρόπο από εκείνα της Όρεγκον ή από τα βουνά της Πενσιλβάνια, δεν το γνωρίζω.

Το δάγκωμα του κροταλικού φιδιού της Ιντιάνα έχει αποδειχθεί θανατηφόρο και για τον άνθρωπο και για τα ζώα. Παρ' όλα αυτά, έχουμε να φυτρώνει στα δάση και στα χωράφια μας ένα μικρό φυτό, το οποίο πιστεύω ότι είναι ειδικό για τη θεραπεία ατόμων ή ζώων που δαγκώθηκαν από κροταλικό φίδι.

Από τη δική μου εμπειρία και παρατήρηση στη χρήση αυτού του φαρμάκου, πιστεύω ότι αποτελεί θετική θεραπεία σε όλες τις περιπτώσεις αν χορηγηθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα. Δεν το έχω γνωρίσει ποτέ να αποτυγχάνει σε ούτε μία περίπτωση, ακόμη και εκεί όπου η αλκοολική θεραπεία και πολλές άλλες είχαν αποτύχει.

Το φυτό στο οποίο αναφέρομαι, του οποίου οι ρίζες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των δαγκωμάτων φιδιών, ή ένα βάμμα φτιαγμένο από τις ρίζες, είναι το Sisyrinchium της οικογένειας των ίριδων, νομίζω, και λέγεται ότι χρησιμοποιούνταν από τους Ινδιάνους στη θεραπεία δαγκωμάτων φιδιών, με το μωλωπισμό και την ύγρανση των ριζών και την εφαρμογή τους στο τραύμα.

Δεν γνωρίζω να έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ ως φάρμακο από το επάγγελμα, και, όσο γνωρίζω, είμαι ο πρώτος που το παρασκεύασε και το χρησιμοποίησε σε μορφή βάμματος.

Με την ευγενική σας άδεια θα αναφέρω, μέσω των στηλών του πολύτιμου περιοδικού σας, μερικές περιπτώσεις που θεραπεύτηκαν με αυτό το φάρμακο, το οποίο για ευκολία θα ονομάσω Sisyrinchium.

Περίπτωση 1

Η Bessie A., έξι ετών, ενώ έπαιζε στην αυλή ενός αγροκτήματος, περίπου δώδεκα μίλια στην ύπαιθρο, δαγκώθηκε στο χέρι από ένα κροταλικό φίδι, το οποίο σκοτώθηκε λίγο μετά από τη μητέρα του μικρού κοριτσιού, που τράβηξε η προσοχή της από τις κραυγές του παιδιού.

Δεκαέξι ώρες μετά έφτασα, αφού στο μεταξύ είχε γίνει ό,τι είχαν ακούσει ποτέ οι γονείς, ακόμη και το να βάλουν κατάπλασμα στο τραύμα με εντόσθια μαύρης όρνιθας.

Ο μικρός ασθενής ήταν πράγματι αντικείμενο οίκτου. Το χέρι και το χέρι ήταν πρησμένα σχεδόν έως το σπάσιμο, το πρήξιμο εκτεινόταν ώς τον ώμο και τη σπονδυλική στήλη, έχοντας μπλε-μαύρο χρώμα σαν να ήταν φρικτά μωλωπισμένο.

Αυτός ο αποχρωματισμός εκτεινόταν στην πλάτη ώς τους γοφούς.

Το δέρμα ζεστό και ξηρό, το πρόσωπο κόκκινο, ο σφυγμός γρήγορος και σκληρός.

Το παιδί αναίσθητο. Ένιωσα ότι η περίπτωση ήταν απελπιστική.

Αλλά, μετά από τα ένθερμα παρακάλια της μητέρας, προχώρησα να κάνω ό,τι μπορούσα. Εποτίζοντας ένα κομμάτι βαμβακιού με το βάμμα που είχα παρασκευάσει, το έδεσα πάνω στο τραύμα· έπειτα ρίχνοντας δώδεκα σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό όρισα να δίνεται ένα κουταλάκι του γλυκού κάθε ώρα, με το κατάπλασμα να ανανεώνεται επίσης κάθε ώρα, ώς την επιστροφή μου.

Ομολογώ ότι είχα λίγη ελπίδα να ξαναδώ τον μικρό μου ασθενή ζωντανό. Αλλά κατά την επιστροφή μου την επόμενη ημέρα χάρηκα πολύ όταν βρήκα μια αποφασιστική αλλαγή προς το καλύτερο στην κατάσταση του μικρού ασθενή.

Το πρήξιμο δεν ήταν πια τόσο τεταμένο, ο πυρετός είχε υποχωρήσει, η παραλήρημα είχε φύγει, και ο κίνδυνος φαινόταν να πέρασε. Η θεραπεία συνεχίστηκε, και ακολούθησε ταχεία και μόνιμη ανάρρωση.

Περίπτωση 2

Ο Burt Whitten, δέκα ετών, ενώ βρισκόταν σε ένα έλος με έναν αριθμό μεγαλύτερων αγοριών μαζεύοντας βατόμουρα, δαγκώθηκε στον δεξιό αστράγαλο από ένα κροταλικό φίδι.

Τρομάγηκε τόσο πολύ όταν είδε το φίδι, καθώς τον δάγκωσε, που έτρεξε όλο τον δρόμο ως το σπίτι, απόσταση σχεδόν ενός μιλίου· αν και η ημέρα ήταν πολύ ζεστή.

Αυτός ο ασθενής ήρθε στα χέρια μου μετά τη συνήθη αλκοολική θεραπεία για είκοσι τέσσερις ώρες από έναν αλλοπαθητικό ιατρό, με τον ασθενή να χειροτερεύει όλο τον χρόνο.

Βρήκα αυτόν τον ασθενή περίπου στην ίδια κατάσταση με τον πρώτο. Το πόδι και το πέλμα ήταν τεράστια πρησμένα και με την ίδια γενική εμφάνιση· το πέλμα, η γάμπα και ο μηρός ήταν μαύρα· όλο το σώμα ήταν πολύ κόκκινο, ζεστό και ξηρό· το πρόσωπο σκούρο κόκκινο· ο σφυγμός γρήγορος και σκληρός· ο ασθενής σε παραλήρημα αλλά θα φώναζε αν τον άγγιζαν.

Δεκαπέντε σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό. Ένα κουταλάκι του γλυκού κάθε ώρα, με βαμβάκι εποτισμένο με το βάμμα εφαρμοσμένο στο τραύμα. Σε αυτή την περίπτωση η αλλαγή, όπως ενημερώθηκα από τον πατέρα, ήταν αρκετά αισθητή σε δύο ώρες.

Το αγόρι βρισκόταν σε άγριο παραλήρημα όλη τη νύχτα και ώς την ώρα που έλαβε την πρώτη δόση του Sisyrinchium.

Μετά τη δεύτερη δόση ησύχασε, και σε δύο ώρες το παραλήρημα είχε περάσει. Με αυτή τη θεραπεία ο ασθενής μπόρεσε να βγει ξανά στους δρόμους σε τέσσερις ημέρες· αν και ο αποχρωματισμός δεν εξαφανίστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα μετά.

Θα μπορούσαν να δοθούν πολλές ακόμη περιπτώσεις όπου αυτό το φάρμακο έχει χορηγηθεί σε ανθρώπους και ζώα με τα ίδια αποτελέσματα.

Ψηφιοποίηση, επαλήθευση, εικονογράφηση, αναδιάρθρωση και σελιδοποίηση από τον Dr. R. S.