Solidago Virgaurea

(Δρ. Gallavardin, White, Gucken)

Natural Order : Compositae

Κοινή ονομασία : Χρυσόρροδη.

Παρασκευή : Τα φρέσκα άνθη μαραίνονται σε διπλάσιο βάρος alcohol.

Το ακόλουθο βρίσκεται στη σελ. 131 του έργου του Δρ. Gallavardin «Ομοιοπαθητική Θεραπεία του Αλκοολισμού» :

«Μια κυρία, χορηγώντας, πρωί και βράδυ, ένα έγχυμα από τα ξερά φύλλα και άνθη της Χρυσόρροδης (Solidago, χρυσή ράβδος), μου λέει ότι θεράπευσε τον σύζυγό της από μια πάθηση της κύστης που τον είχε αναγκάσει να χρησιμοποιεί καθετήρα για έναν χρόνο ή περισσότερο.

Ένας φίλος της ομοιοπαθητικής, όχι ιατρός, θέλησε να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα αυτού του φυτού.

Έκανε την πρώτη αραίωση του βαμμού του να λαμβάνεται τρεις φορές την ημέρα από επτά ασθενείς ηλικίας από σαράντα δύο έως εβδομήντα τεσσάρων ετών, οι οποίοι είχαν αναγκαστεί να κάνουν καθετηριασμό για εβδομάδες, μήνες και χρόνια, και τους θεράπευσε τόσο ολοκληρωτικά που δεν είχαν υποτροπές.

Χειρουργοί που αφιερώνουν πολύ χρόνο στον καθετηριασμό τέτοιων ασθενών για μήνες και χρόνια θα μπορούσαν συχνά να τους θεραπεύσουν πολύ ταχύτερα συνταγογραφώντας τους το μόλις αναφερθέν φάρμακο.»

Ο Δρ. A. E. White, Homeopathic Recorder, Ιούλιος 1891, αναφέρει την ακόλουθη περίπτωση :

Κυρία, ηλικίας 37 ετών, παντρεμένη, έχει αποκτήσει επτά παιδιά. Ήρθε σε μένα στις 10 Δεκεμβρίου 1890, με το ακόλουθο ιστορικό :

«Δεν είχε την έμμηνο ρύση της για τέσσερις μήνες.

Νόμιζε ότι ήταν έγκυος.

Η κοιλιά φούσκωνε κάθε απόγευμα· ναυτία στο στομάχι όλη την ώρα· μετωπική κεφαλαλγία, απόγευμα· ένιωθε καλύτερα όταν σηκωνόταν το πρωί, οπότε η κοιλιά της ήταν σχεδόν φυσιολογικού μεγέθους.

«Τα ούρα της την ενόχλούσαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Έπρεπε να ουρήσει κάθε μισή ώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και αρκετές φορές τη νύχτα.

«Πόνος στην πλάτη όλη την ώρα, ο οποίος δεν μειωνόταν με την ούρηση. Τα ούρα είχαν λευκό, βλενώδες ίζημα μετά από λίγη ώρα σε στάση.

«Ζήτησε εξέταση, αλλά δεν μπόρεσα να διαπιστώσω ότι ήταν έγκυος. Βρήκα την πλάτη της πολύ ευαίσθητη στην περιοχή των νεφρών, ίχνος αλβουμίνης στα ούρα.

`Της έδωσα ένα φιαλίδιο Solidago ix, της είπα να παίρνει δύο δίσκους κάθε τέσσερις ώρες και να αναφέρει σε τρεις ή τέσσερις ημέρες. Επέστρεψε στις 13 Δεκεμβρίου, `το φάρμακο πήγε κατευθείαν στο σημείο.

Από τη δεύτερη δόση τα ούρα της έγιναν φυσιολογικά και δεν φούσκωνε τόσο το απόγευμα. Το στομάχι της δεν την ενοχλούσε πλέον. Της έδωσα ένα μπουκάλι Puls. 3x να το παίρνει μαζί με το Solidago, και ανέφερε στις 17 Δεκεμβρίου ότι η έμμηνος ρύση της ήρθε.

«Το έχω χρησιμοποιήσει σε αρκετές άλλες περιπτώσεις όπου φαινόταν ενδεδειγμένο λόγω της ευαισθησίας στην περιοχή των νεφρών και της αδυναμίας ελέγχου των ούρων από όποια αιτία, πάντα με πλήρη ικανοποίηση ασθενούς και δική μου.

Η ακόλουθη εργασία για τη χρήση της Solidago (χρυσής ράβδου) είναι του Δρ. M. Gucken, από το Eupen της Γερμανίας :

Η Χρυσόρροδη δεν χρησιμοποιείται στην ομοιοπαθητική, κατά τη γνώμη μου, όσο της αξίζει. Ο Foh. Gottfr. Rademacher, που έχει πολλούς θαυμαστές μεταξύ μας, λέει, στην Απολογία της Εμπειρίας στην Ιατρική, για τη χρυσή ράβδο :

«Αυτό το βότανο είναι ένα πολύ παλιό και καλό φάρμακο για τα νεφρά. Είναι ειδικό για τα νεφρά και επαναφέρει τους ασθενείς σε φυσιολογική κατάσταση.»

Χρησιμοποιώ τη Χρυσόρροδη για πολύ καιρό και έχω να κάνω ευνοϊκές αναφορές.

Τα αποτελέσματα εκτεταμένης ομοιοπαθητικής πειραματικής δοκιμής αυτού του φαρμάκου σε υγιή άτομα δεν μπορούν να βρεθούν στη βιβλιογραφία μας, αλλά ένας ιατρός από τη Βυρτεμβέργη, ο Δρ. Buck, μας έχει δώσει έναν κατάλογο θεραπειών με τη Χρυσόρροδη στο δημοφιλές ομοιοπαθητικό περιοδικό που εκδίδει ο Δρ. Bolle, ο οποίος επιβεβαιώνει πλήρως τις δηλώσεις του Rademacher, εκτός από τις περιπτώσεις που ανέφερε ο Δρ. Buck.

Σύμφωνα με τον τελευταίο, η χρυσή ράβδος ενδείκνυται ιδιαίτερα για σκοφουλικά άτομα· ταυτόχρονα, άλλες καταστάσεις δεν αποκλείουν τη χρήση αυτού του φαρμάκου.

Πρώτα απ' όλα, στην επιλογή αυτού του φαρμάκου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η κατάσταση και η λειτουργία των νεφρών και η ποιότητα των εκκρίσεών τους. Τα συμπτώματα από πλευράς νεφρών και ουροποιητικών οργάνων, που παραπέμπουν στη χρυσή ράβδο, είναι τα εξής :

Πόνοι στους νεφρούς· περιοχή των νεφρών επώδυνη στην πίεση· αίσθημα διόγκωσης και τάσης στους νεφρούς, επίσης πόνοι στους νεφρούς που εκτείνονται προς τα εμπρός προς την κοιλιά και την κύστη.

Δυσουρία, δύσκολη και ολιγούρια ούρηση· ούρα σκούρα, κόκκινο-καφέ, με παχύ ίζημα· πέτρα και άμμος, αλβουμίνη, αίμα ή βλέννα στα ούρα· ούρα σκούρα, με ίζημα φωσφόρων· ελαφρώς όξινα, ουδέτερα ή αλκαλικά· ούρα με πολυάριθμα επιθηλιακά κύτταρα ή μικρά βλεννώδη σωματίδια.

Επιθηλιακά κύτταρα με άμμο τριπλών φωσφόρων ή φωσφορικό ασβέστιο. Νόσος του Bright.

Παρενεργειακά συμπτώματα που παραπέμπουν σε αυτό το φάρμακο :

Δέρμα

Σκοφουλικό εξάνθημα· μικρές κηλίδες στα χέρια και τα πόδια, που φαγουρίζουν πολύ· πολύ επίμονα, κνησμώδη εξανθήματα· εξάνθημα των κάτω άκρων χωρίς διόγκωση των βουβωνικών αδένων, αλλά με διαταραχή στην ούρηση (καταρροή των νεφρών).

Ύπνος

Αϋπνία.

Πυρετός

Ρευματικός πυρετός· πολύ συχνός σφυγμός· υψηλός πυρετός.

Κεφάλι

Μάτια

Σκροφουλώδης, ερπητική φλεγμονή.

Αυτιά

Αιφνίδια κώφωση, με εμβοές και αλβουμινουρία.

Μύτη

Ξηρή· η εσωτερική επιφάνεια της μύτης καλυμμένη με αιματηρές κρούστες· καυστική και πολύ ολιγούρια ούρα.

Στόμα

Επιπεδείς έλκη στο στόμα και τον λαιμό.

Γαστρικό-Στομάχι, Κοιλιά και Κόπρανα

Συνεχής πικρή γεύση, που διαταράσσει την ανάπαυση, ιδίως τα βράδια· πυκνές επικαθήσεις στη γλώσσα, η οποία δεν καθαρίζει παρά τη χρήση αντιασθενικών του στομαχιού, και καθαρίζει μόνο με την επιστροφή της άφθονης ούρησης· χρόνια καταρροή των εντέρων· διάρροια, με ολιγούρια, σκούρα ούρα· δυσεντερία· δυσκοιλιότητα· αίσθηση πόνου στην κοιλιά και στις δύο πλευρές του ομφαλού, κατά την βαθειά πίεση· φυσκώνια της κοιλιάς από αέρια· έντονο τσούξιμο και στις δύο υποχονδρίες μέχρι την περιοχή των νεφρών, που φτάνει στα κάτω άκρα, με συνεχή πικρή γεύση στο στόμα, ιδίως τη νύχτα, με πολύ ολιγούρια καφέ και όξινα ούρα.

Γυναικεία όργανα

Αιμορραγία, χρόνια λευκόρροια, σε συνδυασμό με άφθονα, υδαρή ούρα και ιζήματα βλεννωδών σωματιδίων και ουροφόρων σωληναρίων· επιθήλιο.

Αναπνευστικά όργανα

Βαριά απόχρεμψη κατά τον βήχα· λαρυγγίτιδα με ψευδομεμβάνες (croup), με μικρά εξανθήματα στα χέρια και μειωμένα ούρα· χρόνια καταρροή των πνευμόνων· συνεχής δύσπνοια· περιοδικό άσθμα, με νυχτερινή δυσουρία.

Κορμός και κάτω άκρα

Ρευματισμός των μεσοπλεύριων μυών· χρόνιοι πόνοι στη μέση· χωλότητα, σύρτικο βάδισμα· ρευματικοί πόνοι στα πόδια· πόνοι στους μηρούς· τα πόδια μπορούν να κινηθούν οριζόντια, αλλά όταν κινούνται κάθετα αισθάνονται παράλυτα.

Σε σχέση με αυτά τα συμπτώματα, η περιγραφή μερικών περιπτώσεων ασθενειών, στις οποίες η Virga-aurea αποδείχθηκε, μπορεί να έχει κάποιο ενδιαφέρον.

Κλινικά

Κατά την άνοιξη του 1886 εμφανίστηκε στην τοποθεσία αυτή οστρακοειδής-διφθερίτιδα.

Στις 28 Μαρτίου κλήθηκα να επισκεφθώ τον 8χρονο γιο Matthias, του Wernerus, υφαντή, στον οικισμό Niepert, ο οποίος εμφάνιζε συμπτώματα της παραπάνω ασθένειας.

Η στηθάγχη ήταν σε υψηλό βαθμό, και ο λαιμός ήταν γεμάτος με διφθεριτικές ψευδομεμβάνες, τόσο ώστε είχα λόγο να φοβηθώ το χειρότερο, εξαιτίας του συνοδευτικού πυρετού και της αποφραγμένης κατάστασης και του ασθενούς (σκροφουλώδους) σωματότυπου του ασθενούς.

Αλλά το γνωστό φάρμακο του Viller, εναλλάξ ξανά με Belladonna, αποδείχθηκε και σε αυτή την περίπτωση, και τα συμπτώματα στον λαιμό απέκτησαν, μετά από λίγες ημέρες, λιγότερο επικίνδυνο χαρακτήρα.

Όχι όμως και ο πυρετός, ο οποίος σταδιακά πήρε τη μορφή τυφοειδούς πυρετού και ανέβηκε πολύ ψηλά, ενώ το οστρακοειδές εξάνθημα ωχρίασε εντελώς.

Το πρωί της 5ης Απριλίου, η θερμοκρασία του ήταν 42.5°- ο ασθενής αναίσθητος, ο σφυγμός αδύναμος και διακεκομμένος, τα πόδια πρησμένα. Μετά από ερώτηση οι γονείς μου είπαν ότι το αγόρι ούρησε πολύ λίγο.

Τα ούρα του, από τα οποία είχα πάρει ποσότητα την προηγούμενη ημέρα για εξέταση, περιείχαν σημαντική ποσότητα αλβουμινωδών ιζημάτων. Συνέταξα το Kali arsenicosum στην τέταρτη εκατοστιαία δυναμοποίηση, το οποίο είχε προταθεί σε παρόμοιες περιπτώσεις από τον Δρ. Hock στη διεθνή ομοιοπαθητική τύπο· αλλά, αν και η θερμοκρασία μειώθηκε μετά τη χρήση αυτού του φαρμάκου, το υδρωπικό πρήξιμο των ποδιών αυξανόταν όλο και περισσότερο, και μετά από λίγες ημέρες ολόκληρο το σώμα του ασθενούς ήταν πολύ πρησμένο.

Το φάρμακο αυτό εφαρμόστηκε αμέσως, και δεν είχα λόγο να το μετανιώσω. Μέσα σε μία ημέρα η ούρηση έγινε άφθονη, με ταυτόχρονη βελτίωση της γενικής κατάστασης· η απολέπιση έγινε χωρίς περαιτέρω προβλήματα, και αφού ο ασθενής έλαβε Virga-aurea για δύο εβδομάδες, και, λόγω αναιμίας, για μία εβδομάδα τρεις φορές την ημέρα μια δόση Ferrum υπεροξείδιο στη 2η τριβή, είχε αναρρώσει σε τέτοιο βαθμό που δεν θεώρησα απαραίτητο να δώσω περαιτέρω φάρμακο.

Το 1885 ένας 45χρονος Βέλγος αξιωματούχος ορυχείου (η εργασία του ήταν γραφειακή) με συμβουλεύτηκε λόγω αϋπνίας και πόνου στην πλάτη. Ο ασθενής δεν είχε άλλα παράπονα, μόνο πρόσθεσε αδιάφορα ότι μερικές φορές του έπαιρνε πολύ χρόνο να ουρήσει, λόγω έλλειψης της αναγκαίας πίεσης.

Θεωρούσε αυτή την αδυναμία ως αποτέλεσμα γονόρροιας, από την οποία είχε πάθει χρόνια πριν. Η αϋπνία, για την οποία είχε δοκιμάσει όλα τα δυνατά φάρμακα, εκδηλωνόταν από την ώρα που πήγαινε στο κρεβάτι μέχρι τις 3 το πρωί, ώρα κατά την οποία μπορούσε να κοιμηθεί, αλλά όχι αναζωογονητικά, και με το να σηκωθεί αισθανόταν πολύ κουρασμένος, ιδίως στο άνω μέρος των μηρών, και τότε άρχιζε ο πόνος στην πλάτη, που εκτεινόταν στη μέση και διαρκούσε μέχρι να πάει για ύπνο το βράδυ, χωρίς να προκαλείται από εξωτερικές επιδράσεις (ζεστό, κρύο, ανάπαυση, κίνηση).

Ο ασθενής την έλαβε για τρεις μήνες τρεις φορές την ημέρα, μετά από τις οποίες μου έγραψε ότι ήταν εντελώς καλά. Περίπου ένα χρόνο αργότερα είχε υποτροπή, αλλά όχι με τη μορφή των προηγούμενων συμπτωμάτων, αλλά με τη μορφή ισχιαλγίας, κατά της οποίας ο χρυσόραβδος αποδείχθηκε ωφέλιμος.

Στο conclusion μπορεί να αναφερθεί μια διπλή περίπτωση της θεραπευτικής δύναμης της Virga-aurea, η οποία συνεισφέρει επίσης στην κληρονομικότητα της νόσου.

Λίγο καιρό πριν, η σύζυγος ενός αγρότη, 53 ετών, μου ζήτησε συνταγή για ένα πρόβλημα που είχε επί είκοσι έξι χρόνια, από τον πρώτο της τοκετό.

Η ασθενής, μια γεροδεμένη και φρεσκοδείχνατη γυναίκα, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Μετά τον τοκετό, που ήταν πολύ δύσκολος και ακολουθήθηκε από πρόπτωση της μήτρας, η οποία υπάρχει ακόμα, τα πόδια της άρχισαν να πρήζονται, και ένα κνησμώδες εξάνθημα ξέσπασε σταδιακά. Η έμμηνος ρύση ερχόταν πάντα στην κατάλληλη ώρα, αλλά σταμάτησε απότομα πριν από έξι μήνες.

Από τότε το κνησμό είχε γίνει σχεδόν αφόρητος, τα πόδια πιο πρησμένα και πάντα κρύα, αλλά δεν ένιωθε συνεχή ζέστη στο κεφάλι της.

Η ερώτησή μου, αν υπήρχαν πόνοι στην πλάτη, απαντήθηκε αρνητικά, αλλά και τα νεφρά αυτής της ασθενούς ήταν ευαίσθητα στην πίεση. Η εμφάνιση των κάτω άκρων της ασθενούς με τρόμαξε.

Από το γόνατο μέχρι τη φτέρνα σχημάτιζαν μια γαλαζωπή-κόκκινη μάζα σε σχήμα καπνοδόχου, καλυμμένη με μικρά εξανθήματα και κρούστες. Αυτό το είδος εξανθήματος, μαζί με τα άλλα συμπτώματα, με οδήγησε στη χρήση της Virga-aurea, η παρατεταμένη χρήση της οποίας, αν και δεν πέτυχε ίαση, προκάλεσε ανακούφιση σε όλο το σώμα, ώστε η κυρία έπεισε τον μεγαλύτερο γιο της να έρθει σε μένα για βοήθεια.

Αυτός ο άνδρας είχε επίσης πρόβλημα στα κάτω άκρα όχι διαφορετικό από της μητέρας του. Είχε πριν από ένα χρόνο περάσει μια σοβαρή πάθηση του λαιμού, μετά την οποία τα κάτω άκρα του άρχισαν να πρήζονται και να φαγουρίζουν· ήταν επίσης βαμμένα γαλαζωπά-κόκκινα και καλυμμένα με φυσαλίδες· παραπονιόταν επίσης για ολιγούρια, και τα νεφρά του ήταν ευαίσθητα στην πίεση. Τι καλύτερο μπορούσα, υπό τις συνθήκες αυτές, να συντάξω παρά Virga-aurea;

Το αποτέλεσμα ήταν καλό. Μετά από λίγους μήνες ο ασθενής δεν είχε πλέον κανένα πρόβλημα.

Στις παραπάνω περιπτώσεις, συνέταξα την 3η δεκαδική αραίωση του βάμματος ολόκληρου του φυτού του χρυσόραβδου.

Το νερό του χρυσόραβδου, που συνιστούσαν ο Rademacher και άλλοι, δεν το έχω δοκιμάσει ποτέ.