Aranearum Tela

Κύριο

Pathogénésies de l'an 1900

New, Old And Forgotten Remedies

Του Edward Pollock Anshutz

Παρουσιάστηκε από τον Δρ Robert Séror

T ela Araneae.

Κοινές ονομασίες -Ιστός αράχνης, Αράχνης ιστός.

Παρασκευή -Τρίβεται κατά τον συνηθισμένο τρόπο.

(Το ακόλουθο κείμενο είναι του Δρ S. A. Jones ; δημοσιεύτηκε στο American Observer , 1876.)

Ο Δρ Gillepsie, από το Εδιμβούργο, «θεράπευσε έναν επίμονο πυρετό με παροξυσμούς με ιστό αράχνης αφού άλλα μέσα απέτυχαν.» Ο Δρ Robert Jackson οδηγήθηκε από αυτό να το δοκιμάσει ο ίδιος. Είπε την επιτυχία του στον Δρ Chapman, της Φιλαδέλφειας, ο οποίος ζήτησε από έναν μαθητή του, τον Δρ Broughton, να ερευνήσει το θέμα, κάτι που έκανε, και έγραψε εκεί την διατριβή του το 1818 . Από αυτές και άλλες πηγές μπορούμε να συγκεντρώσουμε αρκετή μαρτυρία για να δείξουμε ότι αξίζει τον κόπο να γίνει μια συστηματική απόδειξη αυτού του ζωικού προϊόντος, προβλέποντας έτσι τη σφαίρα του και καθορίζοντας με ακρίβεια τη χρήση του.

Σε ένα έργο περί πυρετών-ποια έκδοση δεν μπόρεσα να συμβουλευτώ-ο Δρ Jackson γράφει : «Νομίζω ότι μπορώ να τολμήσω να πω ότι εμποδίζει την επανεμφάνιση των πυρετικών παροξυσμών πιο απότομα και πιο αποτελεσματικά από τον φλοιό ή το αρσενικό ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που έχει χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό και γνωρίζω· ότι, όπως όλες οι άλλες θεραπείες του είδους, είναι αποτελεσματική μόνο όταν εφαρμόζεται υπό ορισμένη κατάσταση του οργανισμού· αλλά ότι η κατάσταση της ευαισθησίας στον ιστό της αράχνης είναι ταυτόχρονα ευρύτερη από οποιαδήποτε άλλη από τις γνωστές θεραπείες.»

Αν έχουμε κατά νου τη ταξινόμηση των συνταγμάτων του Grauvogl με το Diadema aranea ως υδρογονοειδές φάρμακο, και αναλογιστούμε πόσο γενικά το υδρογονοειδές σύνταγμα προκαλείται από πυρετό με παροξυσμούς, θα είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε την αλήθεια του αποσπάσματος που έχω θέσει σε πλάγια γραφή, και με αυτή τη μαρτυρία μιας αληθινής αρχής θα είμαστε πιο έτοιμοι να δεχτούμε την επόμενη μαρτυρία.

«Αν ο ιστός της αράχνης,» συνεχίζει ο Δρ Jackson, «δοζόταν στον χρόνο της τέλειας ύφεσης, η επιστροφή του παροξυσμού αποτρεπόταν· αν δοζόταν υπό τα πρώτα συμπτώματα, αυτά καταστέλλονταν και η πορεία των παροξυσμών διακοπτόταν τόσο ώστε η νόσος, κατά το μεγαλύτερο μέρος, να χάνει τα χαρακτηριστικά της συμπτώματα. Αν δεν δοζόταν μέχρις ότου οι παροξυσμοί είχαν προχωρήσει, τα συμπτώματα του ερεθισμού, δηλαδή οι ρίγες, οι σπασμοί εκκίνησης, οι σπασμοί και η παραλήρημα, αν υπήρχαν ως μορφές πυρετικής δράσης, συνήθως μειώνονταν σε βιαιότητα, μερικές φορές απομακρύνονταν εντελώς. Σε αυτή την περίπτωση ο ύπνος, η ηρεμία και η αναζωογόνηση ακολουθούσαν συνήθως την αιφνίδια και τέλεια απομάκρυνση του πόνου και του ερεθισμού.

Έμετος, σπασμοί και στριφογύρισμα στα έντερα, εμφανιζόμενα ως τρόποι πυρετικού ερεθισμού, κατευνάζονταν επίσης συνήθως από αυτό· δεν υπήρχε καμία επίδραση από αυτό εκεί όπου ο έμετος ή ο πόνος συνδεόταν με πραγματική φλεγμονή ή εξέλιξη προς αποδιοργάνωση.

«Σε περιπτώσεις πυρετικής κατάπτωσης, ελλιπούς ζωτικότητας ή αδιαφορίας για τα γύρω αντικείμενα, η χορήγηση οκτώ ή δέκα κόκκων ιστού αράχνης ακολουθούταν συχνά από ευφορία· τα μάτια λάμπανε· το πρόσωπο αποκτούσε προσωρινή ζωτικότητα και, αν και η πορεία της νόσου μπορεί να μην άλλαζε ή ο κίνδυνος να μην αποτρεπόταν, περισσότερη ανακούφιση επιτυγχανόταν απ' ό,τι από το κρασί, το opium ή οτιδήποτε άλλο μέσα στις γνώσεις μου.

«Σε σπασμωδικές παθήσεις διαφόρων ειδών, στο άσθμα, στις περιοδικές κεφαλαλγίες, στη γενική ανησυχία και στις μυϊκες ευερεθιστότητες τα καλά του αποτελέσματα είναι συχνά εντυπωσιακά. Ο ιστός της αράχνης δίνει ύπνο, αλλά όχι με ναρκωτική δύναμη· η γαλήνη και ο ύπνος εδώ φαίνεται να είναι η απλή συνέπεια της απαλλαγής από τον πόνο και τον ερεθισμό.

«Οι αλλαγές που προκαλούνται στην υπάρχουσα κατάσταση του οργανισμού, ως αποτέλεσμα της δράσης του, το χαρακτηρίζουν ως ισχυρό διεγερτικό :

1 . Όπου οι σφυγμοί των αρτηριών είναι γρήγοροι, ακανόνιστοι και ερεθισμένοι, γίνονται ήρεμοι, κανονικοί και αργοί, σχεδόν ακαριαία αφού ο ιστός της αράχνης έχει περάσει στο στομάχι· η επίδραση συνοδεύεται, κατά το μεγαλύτερο μέρος, από εφίδρωση και τέλεια χαλάρωση της επιφάνειας.

2 . Όταν οι σφυγμοί είναι αργοί, ακανόνιστοι, μερικές φορές διαλείποντες.

3 . Όταν η νωθρότητα και η κατάπτωση χαρακτηρίζουν τη νόσο, αισθήσεις ζεστασιάς και ανακούφισης διαχέονται γύρω από το στομάχι και αυξημένη ζωτικότητα είναι εμφανής στην όψη των ματιών και του προσώπου.»

Ο Δρ J. Επίσης «πέτυχε τέλειες θεραπείες με αυτό σε ορισμένες ενοχλητικές σπασμωδικές παθήσεις, και το έδινε με το πιο έντονο όφελος σε ξηρούς, ερεθιστικούς βήχες, που συνήθως ονομάζονται νευρικοί. Στο προχωρημένο στάδιο της φθίσης, απέφερε ανακούφιση πέρα από τις προσδοκίες του. Το βρήκε επίσης χρήσιμο στην καταστολή ενός ενοχλητικού λόξιγκα.»

Θυμόμαστε τη φήμη της Mygale, της πτηνότροφης αράχνης, στη χορεία· μπορούμε λοιπόν καλά να περιμένουμε αυτή την άλλη αράχνη να είναι χρήσιμη «σε ορισμένες ενοχλητικές σπασμωδικές παθήσεις.»

Ο Δρ Chapman γράφει γι' αυτό : «Έχω θεραπεύσει ορισμένους επίμονους πυρετούς με παροξυσμούς, ανέστειλα τον παροξυσμό της φθίνουσας νόσου, υπερνίκησα τη νοσηρή αϋπνία από υπερβολική νευρική κινητικότητα, και κατεύνασα τον ερεθισμό του οργανισμού από άλλες αιτίες, και ιδίως σε σχέση με παρατεταμένους βήχες και άλλες χρόνιες πνευμονικές παθήσεις.* * * * Μερικοί το θεωρούν ισχυρά διεγερτικό, που ενισχύει τη δύναμη του σφυγμού, αυξάνει τη θερμοκρασία της επιφάνειας και ανυψώνει γενικά τη διέγερση-άλλοι, μη βλέποντας τέτοιες επιδράσεις, είναι διατεθειμένοι να το κατατάξουν σε εκείνες τις θεραπείες που φαίνεται να κάνουν κακό κυρίως με το να κατευνάζουν τις ταραχές του οργανισμού . Ομολογώ ότι συμφωνώ με την τελευταία άποψη για τις ιδιότητές του.»

Πόσο ασυνείδητα οι Φιλισταίοι της Παλαιάς Ιατρικής φέρουν μαρτυρία στην αλήθεια του θεραπευτικού μας νόμου. Δοσμένο εκεί όπου υπήρχε «ανυψωμένη διέγερση», ο Chapman το είδε να «κάνει καλό κυρίως με το να κατευνάζει την ταραχή του οργανισμού», και γι' αυτόν, φυσικά, ο ιστός της αράχνης ήταν καταπραϋντικός.

Ο Δρ Broughton, στη διατριβή του, λέει : «Σε όλες τις περιπτώσεις νόσου στις οποίες έχω δει ή ακούσει για τη χορήγηση του ιστού, καμία αισθητή, ή τουλάχιστον καμία ομοιόμορφη, δράση δεν μπορούσε να παρατηρηθεί. Μερικοί ασθενείς δεν ένιωθαν τίποτα, άλλοι μια ελαφρά εφιδρωτική, και μερικοί μια ναυτία· και ένας ή δύο σκέφτηκαν ότι αποδείχθηκε καθαρτικό αφού παρέμεινε στον οργανισμό για διάστημα δώδεκα ή δεκαπέντε ωρών. Επειδή αυτές οι περιγραφές ήταν τόσο ανακριβείς και διάφορες, αποφάσισα να διαπιστώσω (αν ήταν δυνατόν) τη σωστή δράση δίνοντας τον ιστό σε υγιή άτομα.

«Βρήκα από αυτά τα πειράματα ότι η δράση του ιστού φαινόταν να είναι κυρίως πάνω στο αρτηριακό σύστημα· και ίσως σε λιγότερο χρόνο από οποιοδήποτε γνωστό φάρμακο· η δύναμη και η συχνότητα του σφυγμού μειώνονταν ομοιόμορφα σε ορισμένες περιπτώσεις σε δέκα, σε άλλες σε δεκαπέντε κτύπους το λεπτό· και σε μια περίπτωση, ο σφυγμός, από ισχυρός και πλήρης, έγινε μαλακός, μικρός και πολύ συμπιεστός· όλη αυτή η δράση έλαβε χώρα μέσα σε διάστημα δύο ωρών, μετά από τα οποία η αρτηρία ανέκτησε σταδιακά την προηγούμενη δύναμη και συχνότητά της. Αυτή ήταν η μόνη αμετάβλητη επίδραση που μπόρεσα να παρατηρήσω, όλες οι άλλες φαίνονταν απλώς ανώμαλες.»

Ο Δρ Thacher παραθέτει την ακόλουθη περίπτωση από ένα κείμενο του Jackson : «Ο W. Sands ταλαιπωρείται εδώ και πολλά χρόνια από ένα οδυνηρό άσθμα, το οποίο αποδείχθηκε θανατηφόρο για τον πατέρα και δύο αδελφές του. Επειδή η πάθηση είναι κληρονομική και επιδεινώνεται από δυσμορφία του θώρακα, καμία θεραπεία δεν έδωσε μόνιμη ανακούφιση, ούτε η αλλαγή κλίματος έφερε κάποια ανακούφιση των συμπτωμάτων. Για αρκετό χρόνο δεν μπορούσε ποτέ να ξαπλώσει στο κρεβάτι λόγω ενός αισθήματος πνιγμού, αλλά αναγκάζεται να στηρίζεται μισοκαθιστός με μαξιλάρια, και σπάνια μπορεί να κοιμηθεί.

Κατάπιε σχεδόν ένα σκριπάλιο ιστού αράχνης, κατά την ώρα του ύπνου, και προς μεγάλη του έκπληξη απόλαυσε ήχο και αδιάλειπτο ύπνο όλη τη νύχτα· μια ευλογία στην οποία ήταν εντελώς ξένος επί έξι χρόνια. Από τότε που άρχισε με τον ιστό της αράχνης, νομίζει ότι η υγεία του έχει βελτιωθεί· ο βήχας έχει εντελώς κατακαθίσει, αλλά όποτε η θεραπεία παραλείπεται η πάθηση επιστρέφει.»

Ο Δρ Oliver διαπίστωσε ότι «με τη χρήση αυτής της θεραπείας ένας ασθενής που έπασχε από οργανική νόσο της καρδιάς και υδροθώρακα απέκτησε μεγάλη ανακούφιση και αναζωογονητικό ύπνο, ενώ δεν είχε κοιμηθεί επί τρεις νύχτες. Άλλος, με παρόμοια πάθηση, βίωσε ασυνήθιστη ανακούφιση από την ίδια συνταγή. Σε έναν που υπέφερε από πολλό πόνο λόγω καρκίνου, απέφερε ανακούφιση και άνετο ύπνο. Σε έναν ασθενή με φθίση των πνευμόνων που έπασχε από οδυνηρή ταραχή του νου και νευρικό ερεθισμό, απάντησε σαν γούρι, και σύντομα προκάλεσε βαθύ ύπνο σαν μια μέτρια δόση opium.»

Ψηφιοποίηση, επαλήθευση, εικονογράφηση, αναδόμηση και σελιδοποίηση από τον Δρ R. S.