Thymus Serpyllum

Κύρια

Pathogénésies de l'an 1900

Νέα, παλιά και ξεχασμένα φάρμακα

Του Edward Pollock Anshutz

Παρουσιάστηκε από τον Δρ Robert Séror

Thymus Serpyllum.

(Η ακόλουθη πείρα έγινε υπό την αιγίδα του Δρ Paul Allen, της Νέας Υόρκης το 1902. Μια περιγραφή του φαρμάκου δίνεται στην πείρα.)

Ο Thymus ανήκει στην οικογένεια της μέντας, όλα τα μέλη της οποίας, πιστεύω, έχουν σημαντική δράση στα ουροποιητικά όργανα και ειδικά στην αποβολή του ουρικού οξέος.

Ο Thymus περιέχει ένα πτητικό έλαιο, το Thymol, Tannin, κόμμι και ξυλώδεις ίνες.

Το Thymol διασπάται σε Thymene C 10 H 16, ένα υγρό αιθέριο έλαιο ισομερές με το αιθέριο έλαιο του Turpentine, και σε θυμικό οξύ C 10 H 14 O 2, ένα στεαροπτένιο παρόμοιο με το Camphor.

Το Thymol είναι πολύ ισχυρός μικροβιοκτόνος, σκοτώνει τα μικρόβια του τυφοειδούς πυρετού σε τριάντα λεπτά.

Μικρές δόσεις του Thymus δρουν ως ηρεμιστικό και αντι-διεγερτικό, με τη καταθλιπτική δράση να προηγείται μια περίοδος διέγερσης.

Μεγάλες δόσεις θαμπώνουν την ευαισθησία και προκαλούν κινητική αταξία και ύπνο.

Ζώα που δηλητηριάστηκαν από θυμάρι κοιμούνται όρθια και είναι ανεπίδεκτα στο τσίμπημα μιας καρφίτσας. Έχουν μυϊκές συσπάσεις και τρόμους, ίλιγγο και κινήσεις περιστροφής.

Υπάρχει αύξηση της διάρροιας, εμφανίζεται έμετος, η εξάντληση είναι ακραία, το δέρμα γίνεται κρύο και ο θάνατος επέρχεται με όλα τα συμπτώματα μιας καταθλιπτικής θέσης και με πλήρη αναισθησία. Αυτά τα τελικά συμπτώματα οφείλονται στο θυμικό οξύ, το οποίο είναι ένα camphor.

Η ακόλουθη πείρα ελήφθη από πέντε φοιτητές της τάξης του 1903 του Κολλεγίου N. Y. Hom., ήτοι, (1) Cook, (2) Benson, (3) Pettet, (4) Kellogg, (5) Miller. Αυτές οι πείρες συνδυάζονται με τα συμπτώματα που ελήφθησαν από τον Δρ Camperdon, του Παρισιού, το 1884.

Οι φοιτητές, υπό την εποπτεία μου, τις πρώτες δύο εβδομάδες έπαιρναν έναν δίσκο εμποτισμένο με το βάμμα του Thymus κάθε ώρα.

Τη δεύτερη εβδομάδα έπαιρναν δύο δίσκους κάθε ώρα.

Ο Δρ Camperdon έδινε τέσσερα έως δώδεκα μίνιμ τρεις φορές την ημέρα με άδειο στομάχι. Κατά τη διάρκεια της πείρας οι συνήθεις καταρροϊκές και αιματηρές εκκρίσεις μειώθηκαν σε συχνότητα και ένταση, η λευκόρροια έγινε λιγότερο άφθονη, λιγότερο υγρή και ακόμη σταμάτησε αν στην εσωτερική φαρμακευτική αγωγή προστίθεντο πλύσεις με το έλαιο του Thymol, 1 προς 1000. Οι αιμορροϊδικές εκκρίσεις μειώθηκαν. Η έμμηνος ρύση που διαρκούσε σε ορισμένες γυναίκες μέχρι την όγδοη ή δέκατη ημέρα επέστρεψε στη φυσιολογική διάρκεια και ήταν λιγότερο υδαρής.

Από την τέταρτη έως την όγδοη ημέρα υπήρξε αύξηση των ζωτικών δυνάμεων. Ο σφυγμός αυξήθηκε σε πληρότητα. Ένιωθε πιο εύθυμος. Το ηθικό του ήταν ανεβασμένο. Αργότερα έγινε υπερ-διεγερμένος και βρισκόταν σε κατάσταση συνεχούς πνευματικής ανησυχίας.

Ό,τι έλεγε ή έκανε ήταν σωστό, ό,τι έλεγαν ή έκαναν οι άλλοι ήταν λάθος (3), 25 - 32 ημέρες.

Ερεθισμός επιδ. στην ελάχιστη αντίθεση (3), 25 - 32 ημέρες.

Μπαίνει σε οργή για ασήμαντα πράγματα (3) 25 - 32 ημέρες.

Αίσθηση επερχόμενου τρόμου κατά την αφύπνιση το πρωί και το βράδυ (3), 25 - 32 ημέρες.

Στο χείλος του νευρικού καταρρεύματος, τα νεύρα ένιωθαν εντελώς εξαντλημένα (3), 25 - 32 ημέρες.

Νιώθει σωματικά εξαντλημένος (5) 20 - 30 ημέρες.

Ελαφριά υπνηλία (5) 20 - 30 ημέρες.

Μετά τη διακοπή του φαρμάκου ένιωσε πολύ καλύτερα (5).

Βουητό στα αυτιά παρατηρήθηκε επανειλημμένα, συνοδευόμενο από αίσθημα πίεσης στο κεφάλι και έντονο χτύπο πάνω από τους κροτάφους.

Ακολούθησε μερική κώφωση και στη δική μας περίπτωση πλήρης κώφωση.

Υπήρχε αίσθημα καύσου στον φάρυγγα και η απόχρεμψη έγινε ολίγη και δύσκολη.

Οι βλεννογόνοι μεμβράνες του λάρυγγα εμφάνισαν ένα εξάνθημα ακριβώς όπως αυτό που παράγεται από μεγάλες δόσεις του αιθέριου ελαίου του Turpentine.

Παρατήρησε αυξανόμενη τάση να κρυολογεί στον λαιμό (3) 1 - 8 ημέρες.

Αίσθηση πολτού σταφυλιού στον λαιμό, ειδικά το πρωί > μετά το φαγητό (3) 15 - 32 ημέρες.

Πονόλαιμος, αριστερή πλευρά, < κατάποση με άδειο στομάχι (4) 8 ημέρες.

Πονόλαιμος, δεξιά πλευρά, κατάποση (1) 9 - 20 ημέρες.

Πόνος στον λαιμό κατά το σηκωμένο > μετά το πρωινό (5) 19 ημέρες.

Πονόλαιμος < το πρωί στιγμιαία > πόση υγρών (1) 21 ημέρες.

Λαιμός πονεμένος (4) 24 ημέρες.

Επιστροφή του πονόλαιμου (1) 25 - 32 ημέρες.

Λαιμός ξηρός (5) 19 ημέρες.

Λαιμός ξηρός (1) 21 ημέρες.

Θέλω να αναφέρω εδώ ότι αυτοί οι φοιτητές εξετάστηκαν από τον Δρ R. M. Jones για τα αυτιά, τη μύτη και τον λαιμό, και από τον Δρ J. W. Dowling για τους πνεύμονες και τις καρδιές τους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την πείρα.

Πριν την πείρα οι φοιτητές ήταν φυσιολογικοί.

Ο Δρ Jones βρήκε την ακόλουθη κατάσταση στον λαιμό και των πέντε πειραματιζομένων μετά τη λήψη του φαρμάκου για δέκα ημέρες:

Ολόκληρη η βλεννογόνος μεμβράνη του φάρυγγα ήταν βαθύ σκούρα κόκκινη; πάνω σε αυτή την επιφάνεια τα τριχοειδή αγγεία ξεχώριζαν διατεταλμένα έως το σημείο της ρήξης, και όμως παρά όλη αυτή την φαινομενική συμφόρηση τα υποκειμενικά συμπτώματα ήταν σχετικά ελαφριά.

Αυτή η κατάσταση δεν επεκτάθηκε στη μύτη ή τα αυτιά.

Μετά τη διακοπή του φαρμάκου οι μεμβράνες επανήλθαν στη φυσιολογική τους κατάσταση.

Η όρεξη αυξήθηκε, η πέψη γινόταν πιο γρήγορα.

Υπήρχε κάψιμο και πίεση στο στομάχι, που προκαλούσαν πόνο και έμετο, τα έμετα συχνά να είναι βαμμένα με αίμα· παρά αυτή την ενόχληση στο στομάχι η πέψη συνεχίστηκε ανεπηρέαστη για 4 - 8 ημέρες.

Όταν η δόση του Thymus αυξήθηκε στο όριο, 12 μίνιμ, t. i. d., με άδειο στομάχι, οι επιδράσεις στο στομάχι επιβεβαιώθηκαν ξανά· η όρεξη παρέμεινε καλή και η πέψη ήταν εύκολη και τέλεια, αλλά αργότερα η όρεξη εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε ναυτία.

Απώλεια όρεξης (5) 20 - 30 ημέρες.

Ένιωσε άρρωστος και ναυτιασμένος κατά τη λήψη του φαρμάκου (5).

Βουητό αερίων στην κοιλιά (4) 22 ημέρες.

Αιφνίδιος μεγάλος πόνος στον αριστερό όρχι, που τον ανάγκαζε να περπατά αργά και με τα πόδια ανοιχτά (3) 25 ημέρες.

Τα κόπρανα γίνονται πιο στεγνά και πιο άφθονα.

Στύσεις τη νύχτα μικρής διάρκειας.

Αργότερα, μετά από 30 m, t. i. d., επώδυνες στύσεις τη νύχτα.

Τα ούρα έδειξαν επαναλαμβανόμενη αύξηση στην ποσότητα.

Καμία αλβουμίνη και κανένα αίμα, σκούρα, θολά και δίχρωμα· αρχικά καφέ ή καφετί κίτρινα μετατράπηκαν σε κοκκινωπό καφέ λόγω μιας μεγάλης ποσότητας Ινδικανίου που προκλήθηκε από το Thymol (Heinrich Furth, Βόννη, 1891).

Τα ούρα, όσο είναι ζεστά, μυρίζουν έντονα βιολέτες, λιγότερο έντονα από αυτά που παράγονται από το Turpentine, δείχνοντας έτσι την αποβολή του Thymene από τα ουροποιητικά όργανα.

Αυτή η οσμή επαληθεύτηκε επανειλημμένα.

Τα ούρα φαίνονται υδαρή (2) 4 ημέρες.

Ούρα σκούρα σε χρώμα (4) 21 ημέρες.

Ούρα με έντονη οσμή (4) 10 έως 12 ημέρες.

Ούρα σκούρου χρώματος, λιγότερο έντονα σε οσμή (4) 14 ημέρες.

Αν η ημερήσια δόση αυξανόταν σε τριάντα μίνιμ η οσμή των ούρων και του ιδρώτα δεν αυξανόταν.

Ούρα αυξημένα σε ποσότητα (5) 14 ημέρες.

Πιο συχνή επιθυμία για ούρηση (1) 2 - 32 ημέρες.

Πιο συχνή επιθυμία για ούρηση (2) 4 - 30 ημέρες.

Ελαφριά δυσκολία στην ούρηση (2) 4 ημέρες.

Πιο συχνή επιθυμία για ούρηση (3) 3 - 32 ημέρες.

Πιο συχνή επιθυμία για ούρηση (4) 11, 15, 21 ημέρες.

Πιο συχνή επιθυμία για ούρηση (5) 5 - 25 ημέρες.

Συχνή επιθυμία για ούρηση με κάψιμο και τσούξιμο (1) 21 - 32 ημέρες.

Μεγάλες δόσεις του θυμαριού προκάλεσαν δυσκολία στην ούρηση με κάψιμο κατά μήκος της ουρήθρας.

Πόνοι σαν βελόνες στην ουρήθρα κατά την ούρηση το βράδυ πριν τον ύπνο, ήταν τα πιο έντονα και σταθερά κατά τη διάρκεια της πείρας (2) 4 - 32 ημέρες.

Τσούξιμο και κάψιμο στην ουρήθρα μετά την ούρηση (1) 5 - 6 ημέρες.

Μυρμήγκιασμα στην ουρήθρα σαν τα ούρα να κατέβαζαν λεπτές βελόνες που φαίνεται να κολλούν στο τέλος της ουρήθρας (2) 7 ημέρες.

Τσούξιμο και κάψιμο στην ουρήθρα κατά την ούρηση (1) 10 - 20 ημέρες.

Λεπτός πόνος σαν βελόνα κατά την ούρηση σε διαστήματα (2) 12 - 19 ημέρες.

Αυτοί οι πόνοι σαν βελόνες ήταν επιδ. πριν τον ύπνο τη νύχτα (2).

Πόνος στην ουρήθρα κατά την ούρηση διήρκεσε μία ημέρα (5) 13 ημέρες.

Πόνος στην ουρήθρα κατά την ούρηση επέστρεψε (5) 17 ημέρες.

Μυρμήγκιασμα στην ουρήθρα κατά την ούρηση (4) 17 ημέρες.

Πόνος στην ουρήθρα κατά την ούρηση διήρκεσε 8 ημέρες (5) 17 - 25 ημέρες.

Πόνος μετά την ούρηση μία ημέρα απούστος την επόμενη ημέρα, μόνο για να επιστρέψει την τρίτη ημέρα (1) 21 ημέρες.

Μυρμήγκιασμα στην ουρήθρα κατά την ούρηση (4) 21 - 22 ημέρες.

Τσούξιμος πόνος κατά την ούρηση (4) 26 ημέρες.

Η αιτία αυτής της συχνής επιθυμίας για ούρηση και του πόνου κατά την ούρηση θα κατανοηθεί εύκολα από τον ακόλουθο πίνακα:

1η Εβδομάδα

2η Εβδομάδα

3η Εβδομάδα

4η Εβδομάδα

Συνολικό ουρικό οξύ ποσότητα ανά 100 cc. 24 ώρες cc.

Συνολικό ουρικό οξύ ποσότητα ανά 100 cc. 24 ώρες cc.

Συνολικό ουρικό οξύ ποσότητα ανά 100 cc. 24 ώρες cc.

Συνολικό ουρικό οξύ ποσότητα ανά 100 cc. 24 ώρες cc.

Benson

1440 c. c. 5/16 grs.

1500 c. c. 12/16 grs. 1022 sp.

1260 c. c. 11/16 grs. 1030 sp.

1300 c. c. 11/16 grs.

Cook

1260 c. c. 5/10 grs.

1470 c. c. 17/16 grs. 1034 sp.

1560 c. c. 11/16 grs. 1027 sp.

1500 c. c. 12/16 grs.

Miller

1380 c. c. 9/16 grs.

1440 c. c. 15/16 grs. 1028 sp.

1560 c. c. 15/16 grs. 1026 sp.

1400 c. c. 14/16 grs.

Kellog

1200 c. c. 4/16 grs.

1290 c. c. 9/16 grs. 1023 sp.

1320 c. c. 12/16 grs. 1028 sp.

1380 c. c. 12/16 grs. 1030 sp.

Το ένα αξιοπρόσεχτο χαρακτηριστικό αυτής της αναφοράς είναι η σημαντική αύξηση στο ουρικό οξύ· η συνολική ποσότητα των ούρων που αποβάλλονταν καθημερινά παρέμεινε περίπου η ίδια. Αυτό επίσης εξηγεί το τσούξιμο και το μυρμήγκιασμα κατά την ούρηση και την αρχική εξύψωση των πνευμάτων.

Ο σφυγμός γίνεται αργός αλλά αυξάνεται σε πληρότητα 4 - 8 ημέρες.

Αν η ημερήσια δόση αυξηθεί σε 30 μίνιμ, t. i. d., με άδειο στομάχι, φαινομενικά επικίνδυνη δόση, βρίσκουμε τον σφυγμό επιταχυνόμενο, να γίνεται μικρός και πυρετικός, την όρεξη να εξαφανίζεται και να επέρχεται ναυτία. Υπάρχει ελαφριά διάρροια. Γίνεται υπερ-διεγερμένος κατά καιρούς· αργότερα μπαίνει σε κατάσταση συνεχούς ανησυχίας, έχει απώλεια ύπνου με συχνές και επώδυνες στύσεις.

Παροδικοί πόνοι στον δεξιό ώμο < κίνηση (2) 3 ημέρα.

Δυσκαμψία ή πόνος στον δεξιό ώμο < κίνηση (2) 3 ημέρα.

Παροδικοί πόνοι στον αριστερό ώμο < κίνηση του βραχίονα (1) 4η ημέρα και 5η ημέρα.

Θαμπές πονεμένες αισθήσεις γύρω από τον αριστερό ώμο (4) 7η ημέρα.

Θαμπτός πόνος στους ώμους το πρωί (4) 9η ημέρα.

Θαμπτός πόνος στη δεξιά βουβωνική χώρα (4) 24η ημέρα και 25η ημέρα.

Παροδική δυσκαμψία ή πόνος στο αριστερό γόνατο < κίνηση (2) 3 ημέρα.

Σπασμωδικές συσπάσεις του ορθού και του έξω πλατύ μυός λίγο πάνω από το γόνατο, 3 έως 4 αιφνίδιες συσπάσεις των μυών, έπειτα μια χαλάρωση, επαναλαμβανόμενες αρκετές φορές (3) 28η ημέρα.

Περίπου μία ώρα μετά τη λήψη του φαρμάκου επέρχεται αίσθημα θερμότητας που ακολουθείται από ήπια εφίδρωση, κατά περιόδους περιορισμένη στο πρόσωπο και το στήθος.

Η εφίδρωση παράγεται χωρίς προσπάθεια και γίνεται οσμηρή.

Το θυμικό οξύ εξατμίζεται από τους ιδρωτοποιούς αδένες και τους πνευμονικούς πόρους, όπως αποδείχθηκε από την οσμή του θυμαριού στον ιδρώτα και την ανάσα· ακόμη και το νυχτερινό ρούχο μοσχοβολά την οσμή του θυμαριού.

Αρκετά άτομα παρουσίασαν αυτή την εποχή μια ελαφριά οστρακιόμορφη ροδόλα με κόκκινες παπούλες.

Ελαφριά φλυκταινώδη εξανθήματα στο μάγουλο (4) 22η ημέρα.

Φλυκταίνες στον αυχένα (4) 22η ημέρα.

Αύξηση φλυκταινών στο πρόσωπο και τον αυχένα (4) 29η ημέρα.

Ο πειραματιζόμενος 4 δεν είχε ποτέ πριν σπυράκια.

Σε άτομα που έχουν αδύναμους πνευμονικούς βλεννογόνους εμφανίστηκε ένας ξηρός επώδυνος βήχας με αίσθημα καύσου στον φάρυγγα, με ολίγη δύσκολη απόχρεμψη.

Αρίθμηση, επαλήθευση, εικονογράφηση, αναδιάρθρωση και σελιδοποίηση από τον Δρ R. S.