Paterson: Indications for the use of the bowel nosodes in disease

Κύριο

ΟΙ ΝΟΣΟΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΤΕΡΩΝ

ΤΟΥ John Paterson M. B., Ch. B., D. P. H. (Camb.), F. F. Hom.

Παρουσιάστηκε από τη Médi-T.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΟΣΟΔΟΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΝΤΕΡΩΝ ΣΤΗ ΝΟΣΟ

Οι παρατηρήσεις μου θα απευθυνθούν, στην περίσταση αυτή, σε εκείνους τους γιατρούς που δεν έχουν δυνατότητα να λάβουν βακτηριολογικές αναφορές από καλλιέργεια κοπράνων, αλλά οι οποίοι ενδέχεται να επιθυμούν να δοκιμάσουν τη χρήση αυτών των νοσοδόσεων στην πρακτική τους.

Προτείνω να διαιρέσουμε τις περιπτώσεις που θα εξεταστούν σε δύο ομάδες:

(1) Νέα περίπτωση. Ασθενής που δεν έχει λάβει ομοιοπαθητική θεραπεία.

(2) Παλιά περίπτωση. Ασθενής που βρίσκεται υπό ομοιοπαθητική θεραπεία αλλά ο οποίος ενδέχεται να μην ανταποκρίνεται στη θεραπεία που χορηγείται.

Στη χρήση των νοσοδόσεων των εντέρων πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι είναι βαθέως δρώντα φάρμακα και καλύπτουν την ολότητα των συμπτωμάτων από το υψηλότερο επίπεδο, τα «ψυχικά», έως το χαμηλότερο επίπεδο της αδρούς παθολογίας», και ότι επίσης καλύπτουν το ιστορικό ζωής ενός ασθενούς από την πρώτη παιδική ηλικία έως την ενήλικη ζωή ή το γήρας.

Η «λήψη του ιστορικού της περίπτωσης» είναι επομένως μεγάλης σημασίας για την επιλογή της νοσοδόσης για μια συγκεκριμένη περίπτωση, και προσοχή πρέπει να δοθεί στα «παρελθόντα» καθώς και στα «παρόντα» συμπτώματα.

Νέα περίπτωση. Όταν υπάρχει σαφής συμπτωματολογική εικόνα που δείχνει ένα φάρμακο, αυτό πρέπει να χορηγηθεί, και όχι νοσοδόση. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, η επιλογή ενδέχεται να βρίσκεται μέσα σε έναν αριθμό πιθανών φαρμάκων και είναι σε αυτή τη δυσκολία που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τον κατάλογο των φαρμάκων και των σχετικών νοσοδόσεων των εντέρων. Εάν, για παράδειγμα, τα Sulphur, Calcarea Carbonica, Graphites βρίσκονταν μεταξύ του καταλόγου των πιθανών φαρμάκων, η αναφορά στον πίνακα θα έδειχνε ότι η νοσοδόση Morgan-καθαρός (Paterson) σχετιζόταν με καθένα από αυτά και θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι καλύπτει την ολότητα των συμπτωμάτων.

Στην πράξη αυτό διαπιστώνεται ότι ισχύει και αποδεικνύει ότι οι νοσοδόσεις των εντέρων είναι βαθέως και ευρέως δρώντα φάρμακα.

Ως άλλο παράδειγμα, η επιλογή ενδέχεται να βρίσκεται μέσα στην ομάδα των φαρμάκων Merc. viv., Phosphorus, Silicea, οπότε η νοσοδόση Gaertner (Bach) θα ήταν ενδεδειγμένη.

Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατόν να επιλεγεί η νοσοδόση από τον κατάλογο των πιθανών φαρμάκων για μια δεδομένη περίπτωση, αλλά το επόμενο ερώτημα που πρέπει να αποφασιστεί είναι εκείνο της δυναμοποίησης και της επανάληψης της δόσης.

Όπως στη γενική ομοιοπαθητική πρακτική, όσο πιο εμφανή είναι τα «ψυχικά» τόσο υψηλότερη η δυναμοποίηση, αλλά αν υπάρχουν έντονα παθολογικά συμπτώματα ο γενικός κανόνας είναι να χρησιμοποιούνται οι χαμηλότερες δυναμοποιήσεις.

Με εξαιρετικά «ψυχικά» προτιμώ τη νοσοδόση σε 1m δυναμοποίηση ή υψηλότερη, αν είναι προσιτή, αλλά αν υπάρχει προφανής ένδειξη προχωρημένων παθολογικών καταστάσεων όπως προχωρημένη ρευματοειδής αρθρίτιδα ή κακοήθεια, θα χρησιμοποιούσα τη 6c δυναμοποίηση και θα τη χορηγούσα σε ημερήσια δόση επί μια περίοδο, της οποίας η διάρκεια θα καθοριζόταν από κλινική παρατήρηση και ένδειξη αντίδρασης.

Μεταξύ αυτών των άκρων υπάρχει ένα ενδιάμεσο επίπεδο δυναμοποίησης —Η 30C— την οποία έχω βρει χρήσιμη όταν υπάρχει συνδυασμός οξέος και χρόνιου, π.χ. σε οξεία βρογχοπνευμονία υπερτεθειμένη πάνω σε χρόνια κατάσταση, με μiasmικό υπόβαθρο, φθισική διάθεση.

Ο αριθμός και η συχνότητα των δόσεων της επιλεγμένης νοσοδόσης μπορούν να καθοριστούν μόνο από κλινική παρατήρηση και εμπειρία.

Όσο υψηλότερη η επιλεγμένη δυναμοποίηση, τόσο λιγότερο συχνή η επανάληψη και ο αριθμός των δόσεων, είναι ένας καλός πρακτικός κανόνας για τη χρήση των νοσοδόσεων, αλλά έχει βρεθεί χρήσιμη πρακτική να συμπληρώνεται η δράση μιας νοσοδόσης σε μονή υψηλής δυναμοποίησης δόση, με επαναλαμβανόμενες δόσεις χαμηλής δυναμοποίησης ενός σχετικού φαρμάκου. Ως παράδειγμα, μια περίπτωση δερματικής έκθεσης ενδέχεται να απαιτεί μονή δόση Morgan-καθαρός (Paterson) 1M αλλά η ανυπόφορη κνησμός ενδέχεται επίσης να απαιτεί Sulphur στη 3X έως τη 6c δυναμοποίηση σε επαναλαμβανόμενες δόσεις. Επίσης σε χρόνια αρθρίτιδα, μετά από μια δόση της κατάλληλης νοσοδόσης για την περίπτωση, σημαντικό όφελος για τον ασθενή ενδέχεται να ακολουθήσει τη χρήση ενός φαρμάκου χαμηλής δυναμοποίησης, επιλεγμένου από τον κατάλογο των σχετικών φαρμάκων, και χορηγούμενου επί σημαντικό χρονικό διάστημα.

Παλιά περίπτωση. Εδώ είναι όπου ο ασθενής ενδέχεται να έχει λάβει ομοιοπαθητική θεραπεία επί μια περίοδο και να έχει λάβει σημαντικό αριθμό φαρμάκων με ποικίλο βαθμό επιτυχίας ή αποτυχίας. Αυτές είναι δύσκολες περιπτώσεις, ακόμη και από την άποψη της νοσοδόσης· όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη ένδειξη από καλλιέργεια κοπράνων που να δίνει ένα ίχνος για την ομάδα των φαρμάκων που πιθανώς θα ήταν χρήσιμα, ή για τη φάση στην οποία βρίσκεται ο ασθενής αυτή τη στιγμή. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το δυναμοποιημένο φάρμακο μπορεί να μεταβάλει τη χλωρίδα των εντέρων και ότι σε μια «παλιά περίπτωση» τα φάρμακα που έχουν ήδη χορηγηθεί ενδέχεται να έχουν προκαλέσει θετική φάση, δηλ. να έχουν μεταβάλει τα B.

Coli σε μη ζυμώμενα λακτόζη βακίλλους, και προσοχή πρέπει να δοθεί στην έκταση αυτής της μεταβολής. Αν βρω ένα ποσοστό μη ζυμωμένων λακτόζης μικροοργανισμών στα κόπρανα μεγαλύτερο του 50 τοις εκατό, αμέσως κρίνω ότι η χορήγηση νοσοδόσης των εντέρων είναι αντενδεδειγμένη, και η εμπειρία έχει δείξει ότι μια νοσοδόση χορηγούμενη σε τέτοια στιγμή παράγει αρνητική φάση με αντίστοιχη περίοδο ζωτικής καταθλίψης στον ασθενή.

Με αυτή την αβεβαιότητα σε μια παλιά περίπτωση, η οποία έχει λάβει δυναμοποιημένα φάρμακα εντός ενός μήνα, είναι συνετότερο να χρησιμοποιηθεί μια νοσοδόση στη & δυναμοποίηση καταρχάς, και έτσι να αποφευχθεί η πιθανότητα βίαιης αρνητικής αντίδρασης.

Η επιλογή μιας νοσοδόσης για οποιαδήποτε περίπτωση μπορεί να καθοριστεί από μια μελέτη του κλινικού ιστορικού και την καταγραφή των φαρμάκων που έχουν δώσει το μεγαλύτερο, αν και όχι διατηρούμενο, αποτέλεσμα. Κατατάξτε αυτόν τον κατάλογο των φαρμάκων σε πίνακα και συγκρίνετέ τον με τον κατάλογο των νοσοδόσεων και των σχετικών φαρμάκων και επιλέξτε τη νοσοδόση που έχει τον μεγαλύτερο αριθμό μέσα στην ομάδα της. Σε πολλές περιπτώσεις ενδέχεται να μην υπάρχει μεγάλο προφανές αποτέλεσμα από τη νοσοδόση, αλλά θα φαινόταν ότι η χορήγηση της νοσοδόσης είχε με κάποιον τρόπο αναπροσαρμόσει την περίπτωση, διότι έκτοτε σημαντικό όφελος ακολουθεί το φάρμακο που χορηγήθηκε προηγουμένως χωρίς μεγάλο αποτέλεσμα. Αν δεν φαίνεται προφανές όφελος από τη νοσοδόση, μην απογοητεύεστε αλλά επαναλάβετε το φάρμακο που έχει δώσει την ένδειξη μερικής αντίδρασης προηγουμένως, και αυτή τη φορά μπορείτε να αναμένετε πιο μόνιμη δράση.

Μια τελευταία παρατήρηση, και αυτή προειδοποίησης, μην επαναλάβετε μια νοσοδόση των εντέρων εντός τριών μηνών· αλλά αν είναι απαραίτητο να συνταγογραφήσετε, επιλέξτε ένα φάρμακο μέσα στην ομάδα, και χορηγήστε το φάρμακο σε υψηλή ή χαμηλή δυναμοποίηση όπως διαπιστώνετε ότι είναι ενδεδειγμένο από τα παρόντα συμπτώματα. Τέλος, μην αναμένετε υπερβολικά από αυτές τις νοσοδόσεις των εντέρων, και έπειτα να απογοητεύεστε στη χρήση τους. Είναι πολύτιμα θεραπευτικά μέσα όταν χρησιμοποιούνται σωστά, και η μεγάλη αξία τους βρίσκεται στη θεραπεία της χρόνιας νόσου, σε περιπτώσεις που γενικά θεωρούνται πολύ ανθεκτικές σε οποιαδήποτε μορφή θεραπείας.

Σημείωση για την ονοματολογία.

3x = 3η δεκαδική Hahnemannian

6c = 6η εκατοστική Hahnemannian

30c = 30ή εκατοστική Hahnemannian

1m = 1.000ή εκατοστική Hahnemannian