Kerosenum

Πηγή. H. Allen, M.D., Am. Journ. of Med. Sci., 1862 (1), σ. 92, επίδρασεις σε εργάτη σε εργοστάσιο παραγωγής κηροζίνης.

Το εξάνθημα εμφανίστηκε πρώτα στα χέρια και τους πήχεις· αλλά κατά την εισαγωγή του είχε εξαπλωθεί στον θώρακα, την πλάτη και τις έσω επιφάνειες των μηρών και των κνημών, ενώ το πρόσωπο και το τριχωτό ήταν εντελώς ελεύθερα. Άρχισε με την εμφάνιση πολλών μικρών παπουλών κοκκινωπού χρώματος, οι οποίες μέσα σε μία ή δύο ημέρες έγιναν χαρακτηριστικές φλυκταινώδεις φλύκταινες. Καθεμία έφερε στην κορυφή της μια μαύρη κηλίδα που έμοιαζε πολύ με το αποχρωματισμένο έκκριμα σμήγματος. Η φλύκταινη, σε περίπου τον ίδιο χρόνο που απαιτούνταν για την ωρίμανσή της, απολεπίστηκε και άφησε πίσω της μια μικρή βαθιά ουλή εμφυσιώματος, που μοιάζει κάπως με αυτή που ακολουθεί τη φλύκταινη της ευλογιάς, αλλά πολύ λιγότερο σημαντική.

Ο χρόνος από την εμφάνιση της παπούλης μέχρι τον σχηματισμό της ουλίας ποικίλλε, αλλά τις περισσότερες φορές πέντε ημέρες αρκούσαν για την ολοκλήρωση. Σε σχετικά λίγες περιπτώσεις η διαδικασία της ωρίμανσης φαινόταν να αναστέλλεται, και η παπούλη μετατρεπόταν σε ουλή χωρίς να έχει εμφανιστεί πύον. Καμιά φορά μία από τις φλύκταινες, αφού απολεπίστηκε, περνούσε ξανά από τις ίδιες καταστάσεις πριν το δέρμα αποκτήσει ξανά το φυσικό του χρώμα και αίσθηση. Το εξάνθημα ήταν πιο άφθονο στα πρόσθια και οπίσθια μέρη του θώρακα, όπου οι παπούλες, οι φλύκταινες, οι μαύρες κηλίδες και οι λεπτές καταβυθίσεις αναμειγνύονταν όλες.

Ο πόνος ήταν πολύ αμελητέος· αναφέρθηκε αίσθημα ευαισθησίας, που χειροτέρευε τη νύχτα όταν ο ασθενής ήταν ζεστός στο κρεβάτι.