Blatta Orientalis

Κύριο

Παθογενέσιες του έτους 1900

Νέα, παλιά και ξεχασμένα φάρμακα

Του Edward Pollock Anshutz

Παρουσιάστηκε από τον Δρ Robert Séror

Blatta Orientalis

Συνώνυμο: Ινδική κατσαρίδα,

Κλάση: Insecta.

Τάξη: Orthoptera.

Κοινή ονομασία: Ινδική, Talapoka.

Παρασκευή: Τριβή με τον συνηθισμένο τρόπο.

(Οι δύο αυτές εργασίες είναι του Δρ D. N. Ray, από την Καλκούτα της Ινδίας, και δημοσιεύτηκαν αρχικά στο Homeopathic Recorder τα έτη 1890 και 1891. Θα μπορούσαν να προστεθούν αρκετές εργασίες Αμερικανών ιατρών που επιβεβαιώνουν όσα λέει ο Δρ Ray για το φάρμακο)

Η Blatta Orientalis είναι κοινό έντομο στην Ινδία, όπου βρίσκεται σε αφθονία στα κατοικημένα σπίτια. Έχει μάλλον πλατιά σώμα, από μία έως δύο ίντσες σε μήκος· βαθύ καφέ χρώμα.

Μπορεί να πετάξει μικρή απόσταση.

Τα φτερά ξεπερνούν το σώμα και το καλύπτουν εντελώς· τα πόδια έχουν αρκετά τμήματα και φέρουν αγκάθια.

I

Παρασκευή: Το ζωντανό ζώο συνθλίβεται και τρίβεται κατά την Κλάση IX της Αμερικανικής Ομοιοπαθητικής Φαρμακοποιίας· μπορεί να παρασκευαστεί βάμμα κατά την Κλάση IV της ίδιας Φαρμακοποιίας.

Αυτό το νέο, άγνωστο φάρμακο έχει συνδεθεί με μια περίεργη ανέκδοτη ιστορία.

Το ονομάζω νέο επειδή δεν έχει αναφερθεί σε κανένα από τα ιατρικά μας έργα, αν και η χρήση της Blatta Americana (Αμερικανική κατσαρίδα) ως φαρμάκου για τον ύδρωπα έχει αναφερθεί σε περιοδικά.

Η Ινδική κατσαρίδα δεν χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις υδρώπα αλλά σε περιπτώσεις άσθματος, μιας εξαιρετικά επίμονης νόσου. Στο άσθμα δρα σχεδόν ειδικά.

Πριν προχωρήσω περαιτέρω στην περιγραφή αυτού του νέου, ανεκτίμητου φαρμάκου, θα αφηγηθώ εδώ μια σύντομη ιστορία για το πώς ήρθε σε χρήση.

Μερικά χρόνια πριν, ένας ηλικιωμένος κύριος έπασχε από άσθμα επί πάνω από είκοσι χρόνια.

Δοκίμασε όλα τα μέτρα και διάφορες μεθόδους τόσο αναγνωρισμένων όσο και μη αναγνωρισμένων ιατρικών θεραπειών, αλλά δυστυχώς όλα αποδείχθηκαν μάταια. Τελικά εγκατέλειψε κάθε θεραπεία και είχε κρίσεις καθημερινά.

Έφτασε σε τόσο αξιοθρήνητη κατάσταση που τον άφηναν να υποφέρει. Είχε τη συνήθεια να πίνει τσάι.

Ένα απόγευμα, όπως συνήθως, ήπιε το φλιτζάνι του τσαγιού — κατόπιν παρατήρησε ότι το πίεσμα στο στήθος ήταν πολύ λιγότερο και ότι ένιωθε ασυνήθιστα καλύτερα, τόσο πολύ ώστε ένιωθε διαφορετικός άνθρωπος.

Αυτό τον οδήγησε, μαζί με τους φίλους του, να ερευνήσουν την αιτία. Συμπέρανε αμέσως ότι η ανακούφιση οφειλόταν στην κατανάλωση του τσαγιού, αν και έπινε συνήθως το ίδιο τσάι αλλά δεν είχε ποτέ πριν βιώσει τέτοιες μεταβολές.

Έτσι απέδωσε αυτή την μεταβολή σε κάτι μέσα στο τσάι. Κάλεσαν και ανέκριναν τον υπηρέτη που ετοίμασε το τσάι. Η απάντησή του ήταν ότι έφτιαξε το τσάι ως συνήθως και δεν είχε τίποτα νέο.

Το υπόλειμμα του φλιτζανιού εξετάστηκε προσεκτικά, δεν βρέθηκε τίποτα εκεί, αλλά με την εξέταση της τσαγιέρας ανακαλύφθηκε μια νεκρή κατσαρίδα.

Έτσι συμπεράνθηκε ότι αυτή η έγχυση κατσαρίδας έκανε στον κύριο τεράστιο καλό.

Την ίδια μέρα που ήπιε εκείνο το φλιτζάνι τσαγιού δεν είχε σχεδόν καμία κρίση άσθματος τη νύχτα, και μέσα σε λίγες μέρες έγινε εντελώς καλά, προς έκπληξη δική του και των φίλων του.

Η περιγραφή της θεϊκής του ανάρρωσης μεταδόθηκε σε μερικούς φίλους του — ένας από αυτούς, όχι ιατρός, αλλά αρκετά επιχειρηματικός κύριος, το έβαλε στο μυαλό του και αποφάσισε να δοκιμάσει αν η κατσαρίδα κάνει καλό σε άλλους ασθματικούς ασθενείς.

Γι' αυτόν τον σκοπό προμηθεύτηκε πολλές κατσαρίδες, τις έβαλε ζωντανές σε ποσότητα βραστού νερού και το ανάμιξε, αφού φιλτράρισε το νερό όταν κρύωσε, με σχεδόν την ίδια ποσότητα αποσταμμένου οινοπνεύματος, ώστε να διατηρηθεί για κάποιο διάστημα χωρίς να ξινίσει. Αυτό το νέο μείγμα (ή βάμμα) άρχισε να το δοκιμάζει σε κάθε περίπτωση άσθματος που συναντούσε.

Η δόση ήταν μία σταγόνα κάθε φορά, 3 ή 4 δόσεις ημερησίως, και πιο συχνά κατά τις κρίσεις άσθματος. Μέσα σε σύντομο χρόνο πέτυχε τόσο θαυμαστές θεραπείες ώστε ο κόσμος άρχισε να συρρέει από διάφορα μέρη της χώρας στην πόρτα του.

Σύντομα ο αριθμός των επισκεπτών ήταν τόσο μεγάλος ώστε έπρεπε να παρασκευάζει το φάρμακο σε λίβρες, και όλο αυτό το φάρμακο το διένειμε στους ασθενείς χωρίς καμία χρέωση. Έχει καταγραφές ορισμένων από τις περιπτώσεις.

Μερικά δύο χρόνια πριν, ένας ασθενής μου με ρώτησε αν κάνουμε κάποια χρήση της Talapoka (κατσαρίδας) στη Φαρμακοποιία μας. Η απάντησή μου ήταν ότι χρησιμοποιούμε πολλά απεχθή έντομα ως θεραπευτικά μέσα.

Του είπα επίσης ότι η Blatta Americana (Αμερικανική κατσαρίδα), όπως είχα ακούσει, είχε χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις υδρώπα, αλλά δεν είχα πρακτική εμπειρία μαζί της. Εκείνος τότε είπε ότι η Ινδική κατσαρίδα χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις άσθματος και γνώριζε αρκετές περιπτώσεις που είχαν θεραπευτεί με αυτή.

Αυτό με εντυπωσίασε και αποφάσισα να τη δοκιμάσω σε περιπτώσεις άσθματος όποτε παρουσιαζόταν η επόμενη ευκαιρία.

Γι' αυτόν τον σκοπό προμηθεύτηκε πολλές ζωντανές κατσαρίδες, τις σκότωσε και τις έτριψε σε πολτό και τις τρίβηκε σύμφωνα με την Κλάση IX της Αμερικανικής Ομοιοπαθητικής Φαρμακοποιίας, δηλαδή δύο μέρη κατά βάρος της ουσίας και εννέα μέρη κατά βάρος γάλακτος ζάχαρης, δίνοντας τρίβηση IX.

Έτσι παρασκευάζω έως την τρίβηση 3x και ετοιμάζω επίσης αλκοολικό διάλυμα — μερικές ζωντανές κατσαρίδες συνθλίβηκαν και πέντε μέρη κατά βάρος της alcohol χύθηκαν πάνω τους — Αφέθηκε να παραμείνει οκτώ ημέρες σε σκοτεινό, δροσερό μέρος, με ανάδευση δύο φορές ημερησίως.

Μετά την παρέλευση αυτής της περιόδου το αλκοολικό διάλυμα αποχύθηκε, διηθήθηκε και φιλτραρίστηκε, οπότε ήταν έτοιμο για χρήση.

Άρχισα να δοκιμάζω και τις δύο παρασκευές — δόσεις σταγόνας του βάμματος και δόσεις κόκκου της IX, 2x και μερικές φορές 3x, 3 ή 4 φορές ημερησίως όταν δεν υπήρχε κρίση, και σχεδόν κάθε δεκαπέντε λεπτά ή μισή ώρα κατά τη σοβαρότητα μιας κρίσης.

Και οι δύο παρασκευές άρχισαν να αποδίδουν καλά και εγώ ενθαρρυνόμουν καθημερινά όλο και περισσότερο για την αποτελεσματικότητα αυτού του νέου φαρμάκου.

Είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω αρκετές περιπτώσεις άσθματος μέσα σε αυτό το σύντομο διάστημα, τις αναφορές των οποίων επιθυμώ να δημοσιεύσω στο μέλλον, αλλά προς το παρόν χαίρομαι να λέω ότι σε πολλές περιπτώσεις δρούσε σχεδόν ειδικά, δηλαδή όλο το πρόβλημα εξαφανιζόταν μέσα σε μια δεκαπενθήμερη περίπου χωρίς υποτροπή.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η σοβαρότητα της παροξυσμού μειώθηκε και η υποτροπή των κρίσεων εμφανιζόταν σε μεγαλύτερα διαστήματα· σε άλλες πάλι παρατηρήθηκε μόνο προσωρινό όφελος. Αυτή η αποτυχία να ωφελήσει όλες τις περιπτώσεις εξίσου την αποδίδω σε πολλές περιστάσεις.

Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούσαν, μάλλον δεν μπορούσαν, να πάρουν το φάρμακο τακτικά σύμφωνα με τις οδηγίες μου λόγω των δυσμενών συνθηκών τους· μερικά άτομα έπασχαν από άλλες επιπλοκές μαζί με το άσθμα· μερικοί πάλι πήραν προσωρινή ανακούφιση και στο μεταξύ διέκοψαν το φάρμακο και επέστρεψαν όταν υπήρχε υποτροπή των κρίσεων, δηλαδή δεν συνέχισαν το φάρμακο για επαρκές χρονικό διάστημα.

Μερικές περιπτώσεις πάλι, μην έχοντας λάβει άμεσο όφελος, έγιναν ανυπόμονες και διέκοψαν το φάρμακο χωρίς σωστή δοκιμή. Εκτός από όλα αυτά, πιστεύω ότι η ατομική ιδιοσυγκρασία έχει μεγάλη σχέση.

Η εποχή του έτους έχει κάποια επιρροή. Παρατηρείται συνήθως σε αυτή τη χώρα ότι όσοι υπόκεινται σε περιοδικές κρίσεις ασθματικών προσβολών είναι πιο επιρρεπείς σε προσβολή είτε κατά την πανσέληνο είτε τη νέα σελήνη, ή και στις δύο περιόδους.

Πιστεύω ότι αν παρατηρηθεί σωστά, αυτό το γεγονός θα είναι εμφανές σε όλο τον κόσμο. Το ίδιο ισχύει για ορισμένες άλλες νόσους, όπως ο χρόνιος βήχας, οι χρόνιοι πυρετοί, ο ρευματισμός, είτε οξύς είτε χρόνιος, η ουρική αρθρίτιδα, η ελεφαντίαση, άλλες αδενικές διευρύνσεις κ.λπ., επιδεινώνονται ή είναι επιρρεπείς σε επιδείνωση κατά τις μεταβολές αυτές της σελήνης.

Έπειτα, μερικοί άνθρωποι παθαίνουν πιο σοβαρές και συχνές κρίσεις κατά τον χειμώνα παρά το καλοκαίρι, και άλλοι περισσότερο κατά το καλοκαίρι παρά τον χειμώνα. Ας σας πω εδώ ότι το ινδικό καλοκαίρι διαφέρει πολύ τόσο από το αγγλικό όσο και από το αμερικανικό.

Ένα μέρος της ινδικής καλοκαιρινής περιόδου είναι αρκετά βροχερό και η ατμόσφαιρα είναι κορεσμένη από υγρασία και άλλα ερεθιστικά συστατικά, κατά συνέπεια μια κατηγορία ασθματικών υποφέρει περισσότερο κατά αυτή την εποχή.

Παρατήρησα ότι σε αυτή την κατηγορία περιπτώσεων η Blatta Orientalis θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματική.

Την έχω χρησιμοποιήσει σε βρογχικό και νευρικό άσθμα με καλύτερη επιτυχία απ' ό,τι οι στομαχικές μορφές.

Δεύτερη εργασία

Τους τελευταίους καιρούς δοκίμασα την Blatta Orientalis αδιάκριτα σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις άσθματος που ήρθαν υπό τη θεραπεία μου, και χαίρομαι να λέω ότι έλαβα καλά αποτελέσματα στις περισσότερες περιπτώσεις, όπως θα δείξουν οι αναφορές ορισμένων κλινικών περιπτώσεων.

Δεν έχω καταλήξει ακόμα σε ορισμένη χρήση αυτού του φαρμάκου, αλλά θα αναφέρω μόνο μερικά γεγονότα που παρατήρησα κατά τη χρήση του.

Δρα καλύτερα σε χαμηλή δυναμοποίηση και επαναλαμβανόμενες δόσεις κατά την προσβολή του άσθματος· όταν ο σπασμός υποχωρεί, ο τελικός ασθματικός βήχας, με συριγμό και ελαφριά δύσπνοια κ.λπ., ανακουφίζεται καλύτερα με υψηλότερες δυναμοποιήσεις· η χαμηλή δυναμοποίηση, αν συνεχιστεί μετά το σπασμωδικό διάστημα, θα κάνει τον βήχα πιο ενοχλητικό και βασανιστικό για τον ασθενή και την απόχρεμψη κολλώδη, παχιά και πολύ δύσκολη να ανέβει, αλλά αυτό δεν θα συμβεί αν αλλάξει η δυναμοποίηση.

Είχα αυτή τη δυσκολία σε μερικές περιπτώσεις όταν γνώριζα λιγότερο τη δράση του φαρμάκου, αλλά τώρα διαχειρίζομαι τις περιπτώσεις μου καλύτερα.

Σε τέσσερις ασθενείς που συνέχισαν το φάρμακο για κάποιο διάστημα σε χαμηλή δυναμοποίηση, κατά τον παροξυσμό και μετά το τέλος του, ο βήχας έγινε ξηρός και κοπώδης με λίγη ή καθόλου απόχρεμψη, κατόπιν εμφανίστηκαν ραβδώσεις αίματος στα πτύελα, που οι ασθενείς δεν είχαν ποτέ παρατηρήσει στη διάρκεια της μακράς νόσου τους.

Αυτή η εμφάνιση αίματος στα πτύελά τους ήταν αιτία μεγάλης ανησυχίας για εκείνους και τους έκανε να σπεύσουν στο ιατρείο μου.

Με την ανάκριση έμαθα από δύο από αυτούς, την μία κυρία και τον άλλον νεαρό άνδρα, ότι ενώ έπαιρναν αυτό το φάρμακο ένιωθαν μια αίσθηση σε όλο το σώμα, επί τέσσερις ή πέντε ημέρες πριν από την εμφάνιση του αίματος, σαν θερμότητα να ακτινοβολούσε από τα αυτιά, τα μάτια, τη μύτη, την κορυφή του κεφαλιού, τις παλάμες των χεριών και τα πέλματα των ποδιών.

Απέδωσαν αυτή την αίσθηση θερμότητας σε όλο το σώμα και την εμφάνιση του αίματος στην απόχρεμψη στο φάρμακο.

Τους έδωσα οδηγία να διακόψουν αμέσως το φάρμακο· αυτό έκαναν, και με τη διακοπή του το αίμα εξαφανίστηκε από τα πτύελα καθώς και η αίσθηση της θερμότητας, αλλά για μένα ήταν ανοιχτό ερώτημα αν αυτή η εμφάνιση αίματος στην απόχρεμψη οφειλόταν σε υπερδοσολογία, αν και πρέπει να πω ότι η παρουσία ραβδώσεων αίματος στα πτύελα ασθματικών ασθενών δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο.

Αποφάσισα να δώσω την ίδια δυναμοποίηση στους ίδιους ασθενείς μετά την παρέλευση μερικών ημερών. Το έκανα, και προς έκπληξή μου τα πτύελα με ραβδώσεις αίματος εμφανίστηκαν ξανά αφού είχαν πάρει το φάρμακο IX, έναν κόκκο, τέσσερις φορές ημερησίως.

Από αυτό οι ασθενείς κατάλαβαν ότι ήταν το ίδιο φάρμακο που τους είχε δοθεί την προηγούμενη φορά και με ικέτεψαν να μην το ξαναδώ, καθώς η εμφάνιση αίματος στα πτύελα τους τρόμαζε, παρά όλες τις διαβεβαιώσεις μου.

Δεν δόθηκαν πλέον ισχυρές δόσεις του φαρμάκου σε εκείνους και δεν παρατήρησαν άλλο αίμα στα πτύελα.

Έχω ακούσει άλλους ασθενείς να παραπονιούνται για αυτή την ιδιάζουσα αίσθηση θερμότητας όποτε τους δίνονταν ισχυρές δόσεις για κάποιο διάστημα.

Δρα καλύτερα σε παχύσαρκους και εύρωστους παρά σε λεπτούς και εξαντλημένους ανθρώπους.

Οι ασθματικοί ασθενείς που υπόκεινται σε επαναλαμβανόμενες προσβολές ελονοσίας αντλούν λιγότερο μόνιμο όφελος από τη χρήση του φαρμάκου.

Έτσι, μου φαίνεται ότι στο αιματικό άσθμα, που οφείλεται σε ανώμαλη κατάσταση του αίματος, είναι αποτελεσματική.

Έχω χρησιμοποιήσει επίσης αυτό το φάρμακο σε ενοχλητικό βήχα με δύσπνοια φθισικών ασθενών με καλό αποτέλεσμα.

Κλινικές περιπτώσεις

Περίπτωση I

Baln R. M., ηλικίας πενήντα πέντε ετών, λεπτός, εξαντλημένος και ευερέθιστος χαρακτήρας, έπασχε από κληρονομικό άσθμα τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια.

Τα τελευταία έξι ή επτά χρόνια έπασχε από ασθματικές κρίσεις σχεδόν κάθε νύχτα και από ενοχλητικό βήχα με πολλή αφρώδη απόχρεμψη.

Είπε ότι δεν ήξερε τι είναι ο ύπνος τα τελευταία έξι ή επτά χρόνια· στην πραγματικότητα δεν μπορούσε να ξαπλώσει στο κρεβάτι, καθώς αυτό θα έφερνε αμέσως βίαιη κρίση βήχα που δεν θα σταματούσε μέχρι να καθίσει, έτσι η ύπτια θέση ήταν γι' αυτόν σχεδόν ανέφικτη, και καθόταν όρθιος κατά τη διάρκεια της νύχτας και νυστάζε πάνω σε μια στοίβα μαξιλαριών.

Τις μέρες τις περνούσε σχετικά καλύτερα, αλλά η έλευση της νύχτας ήταν τρόμος γι' αυτόν· ο αγώνας του, που άρχιζε στις 9 ή 10 μ.μ., διαρκούσε έως το πρωί.

Ήταν πατέρας πολλών παιδιών και είχε καλή φροντίδα, αλλά η ταλαιπωρία του ήταν τόσο μεγάλη που δεν είχε φιλοδοξία να ζει άλλο. Δοκίμασε σχεδόν όλα τα συστήματα ιατρικής χωρίς μεγάλο καλό.

Τα τελευταία δέκα χρόνια έπαιρνε opium, που του πρόσφερε ελαφριά ανακούφιση στην αρχή, χρησιμοποιώντας έως και σαράντα οκτώ κόκκους opium σε είκοσι τέσσερις ώρες.

Λόγω της συνεχούς καθιστικής στάσης έγινε κυφός, και η πίσω πλευρά του αυχένα του δύσκαμπτη και επώδυνη.

Τον Απρίλιο του 1889 αρρώστησε ξαφνικά με πυρετό.

Ο πυρετός έγινε παρατεταμένος. Μετά από ασθένεια πάνω από έναν μήνα η κατάστασή του έγινε τόσο κακή που κάθε ελπίδα ανάρρωσης εγκαταλείφθηκε.

Κατά αυτή την ασθένεια θεραπευόταν από έναν παλαιάς σχολής ιατρό κάποιας φήμης, αλλά η κατάστασή του χειροτέρευε καθημερινά, οι ασθματικές προσβολές έγιναν πολύ βίαιες και σχεδόν συνεχείς, και η δυσκολία της αναπνοής πολύ μεγάλη.

Έγινε τόσο αδύναμος που δεν είχε δύναμη να ανεβάσει την απόχρεμψη· το στήθος του ήταν γεμάτο από αυτή· ο πυρετός ήταν μικρότερος· υπήρχε γενικευμένο ανασαρκας.

Καθόταν με το κεφάλι σκυμμένο εμπρός, σχεδόν να αγγίζει το κρεβάτι, καθώς αυτή ήταν η μόνη δυνατή θέση γι' αυτόν μέρα και νύχτα.

Είχε γίνει σχεδόν άφωνος, όταν με φώναξαν, περίπου στις 3 μ.μ. στις 23 Μαΐου 1889.

Ενώ έμπαινα στο δωμάτιο του ασθενούς, ένας ιατρός βγήκε έξω και υπέδειξε ότι δεν είχε νόημα να μπω, καθώς ο ασθενής ήταν λίγο πριν εκπνεύσει.

Βρήκα τον ασθενή να αναπνέει βαριά· αναίσθητο· τα σαγόνια ήταν κλειδωμένα και το σάλιο έσταζε από τις γωνίες του στόματός του· το σώμα κρύο· κρύος, κολλώδης ιδρώτας στο μέτωπο· τα μάτια μερικώς ανοιχτά· στην πραγματικότητα, από κάθε εμφάνιση, έμοιαζε σαν να ήταν νεκρός, εκτός από τις αναπνευστικές κινήσεις.

Έψαλα τον σφυγμό του και διαπίστωσα ότι δεν ήταν τόσο κακός όσο έδειχνε ο ασθενής.

Εξέτασα την πίσω πλευρά του θώρακά του, καθώς αυτό ήταν το μόνο εύκολα προσβάσιμο τμήμα, και παρατήρησα ότι οι βρογχικοί σπασμοί συνεχίζονταν με δυνατό βλεννογόγο ρόγχο.

Από τον χαρακτήρα του σφυγμού του σκέφτηκα ότι η παρούσα κατάσταση του ασθενούς οφειλόταν πιθανώς στη συνεχιζόμενη βίαιη πάλη και όχι σε βαθύ κώμα, και ότι είχε εξαντληθεί τόσο ώστε ήταν ακίνητος, άφωνος και εντελώς αναίσθητος.

Το κρεβάτι του περιστοιχιζόταν από πολλούς φίλους και συγγενείς, που είχαν έρθει να του πουν τον τελευταίο αποχαιρετισμό· και ήταν με έκπληξη που όλοι με κοίταξαν όταν πρότεινα να χορηγήσω φάρμακο σε ασθενή του οποίου ο θάνατος αναμενόταν κάθε λεπτό και για του οποίου την αποτέφρωση γίνονταν προετοιμασίες.

Πήρα ένα μεγάλο φιαλίδιο γεμάτο νερό και έβαλα μέσα λίγους κόκκους Blatta Orientalis IX τριβ. και προσπάθησα δύο ή τρεις φορές να του δώσω ένα κουταλάκι από αυτό, αλλά μάταια· τα σαγόνια ήταν κλειδωμένα και δεν μπορούσα να τον κάνω να καταπιεί καθόλου από αυτό το φάρμακο· τότε έβαλα λίγη σκόνη ξηρή στο κοίλωμα των χειλιών του και ζήτησα από τους συνοδούς να προσπαθήσουν να του δώσουν το φάρμακο. Άφησα στο μπουκάλι.

Με ρώτησαν αν υπήρχε κάποια ελπίδα ανάρρωσής του· φυσικά η απάντησή μου ήταν «όχι», και είπα επίσης ότι μπορούσε να ζήσει μόνο λίγες ώρες.

Άφησα το σπίτι του ασθενούς με τη σκέψη να μην το επισκεφτώ ξανά, αλλά στις 9 μ.μ. ήρθε ένας αγγελιαφόρος με την αναφορά ότι ο ασθενής ήταν ελαφρώς καλύτερα, μπορούσε να καταπιεί φάρμακο και του είχαν δοθεί δύο δόσεις του. Μου ζητήθηκε να δω τον ασθενή ξανά.

Μόλις πίστευα όσα έλεγε, ωστόσο πήγα να δω τον ασθενή ξανά.

Παρατήρησα ότι υπήρχε ελαφριά μεταβολή προς το καλύτερο, ο σφυγμός ήταν σταθερός, τα σαγόνια είχαν ξεκλειδώσει, υπήρχε κινητικότητα των άκρων, μπορούσε να καταπιεί υγρό με ευκολία και απόχρεμπε ελεύθερα, η αναπνοή, ακόμα δύσκολη, ήταν ελαφρώς βελτιωμένη.

Υπήρχε το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων. Συνολικά έδειχνε λιγότερο άψυχος, αλλά ακόμα δεν έτρεφα ελπίδα ανάρρωσής του.

Άφησα οδηγίες να επαναληφθεί το ίδιο φάρμακο μία ή δύο φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας, αν χρειαζόταν, ταυτόχρονα να δίνεται γάλα επανειλημμένα, ένα ή δύο κουταλάκια τη φορά, και να ενημερωθώ το επόμενο πρωί αν είχε επιβιώσει της νύχτας.

Το επόμενο πρωί πραγματικά έγινα ανήσυχος να μάθω τι είχε απογίνει ο ασθενής μου, που είχε δείξει ελαφρώς καλύτερα συμπτώματα με αυτό το νέο φάρμακο.

Ήρθε αγγελιαφόρος με την αναφορά ότι ο ασθενής πέρασε καλή νύχτα. Μου ζητήθηκε να τον δω ξανά. Όταν έφτασα στον τόπο του στις 8 π.μ.

Έμεινα έκπληκτος βλέποντάς τον τόσο καλύτερα· όχι μόνο είχε ανακτήσει τις αισθήσεις του, αλλά καθόταν ήσυχα στο κρεβάτι του, μπορούσε να μιλά αργά, η δυσκολία της αναπνοής είχε εξαφανιστεί εντελώς, αλλά ο βήχας τον ενοχλούσε περιστασιακά και ανέβαινε πολλή απόχρεμψη αφρώδης λευκής ή μερικές φορές μεγάλων κιτρινωπών σβώλων βλέννας.

Του δόθηκαν τρεις δόσεις του ίδιου φαρμάκου 2x τριβ. κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πέρασε μια καλή μέρα, αλλά τη νύχτα εμφανίστηκε ξανά η δυσκολία της αναπνοής του σε κάπως ηπιότερη μορφή form. Χρειάστηκε να πάρει δύο δόσεις του φαρμάκου. Έτσι το φάρμακο συνεχίστηκε για μια εβδομάδα και η ταλαιπωρία του γινόταν καθημερινά όλο και λιγότερη, μέχρι μετά την παρέλευση μιας εβδομάδας μπόρεσε να κοιμηθεί τη νύχτα για πρώτη φορά τα τελευταία έξι ή επτά χρόνια.

Τον θεράπευσα πάνω από έναν μήνα, και η υγεία του βελτιώθηκε τόσο γρήγορα ώστε όχι μόνο απαλλάχθηκε από το ασθματικό πρόβλημα, αλλά σύντομα μπόρεσε να βγει έξω και ακόμα να ασχοληθεί με τις δουλειές του.

Η κυφή κατάσταση του αυχένα του με ελαφριά πόνο και ελαφριά χρόνια βρογχίτιδα δεν τον άφησαν εντελώς.

Εκτός από την Blatta Orientalis, του συνταγογράφησα επίσης Arsenicum alb. 6 και 12, Naja tri. 6, Ipecac 3, και Antim. tart. 3, καθώς ενδείκνυντο.

Παρέμεινε καλά πάνω από ένα χρόνο, αλλά τον Αύγουστο του 1890 είχε ελαφριά επανεμφάνιση του ασθματικού προβλήματος. Πήρε ξανά Blatta Orientalis και έγινε καλά.

Περίπτωση II

Η κυρία Nundy, μια λεπτή κυρία, ηλικίας είκοσι τριών ετών, μητέρα τριών παιδιών, ήρθε από ένα χωριό για τη θεραπεία άσθματος, από το οποίο έπασχε τα τελευταία οκτώ χρόνια.

Τα πρώτα δύο ή τρία χρόνια είχε δύο ή τρεις προσβολές τον χρόνο, αλλά σταδιακά επαναλαμβάνονταν πιο συχνά, αν και ο χαρακτήρας της προσβολής παρέμεινε ο ίδιος καθ' όλη τη διάρκεια.

Διαρκούσε δύο ημέρες και δύο νύχτες, είτε της δινόταν φάρμακο είτε όχι.

Τίποτα δεν ανακούφιζε την ταλαιπωρία της κατά την προσβολή — υπερβολική παρέμβαση αύξανε τα δεινά της και παρατείνει τη διάρκεια της προσβολής, έτσι, πρακτικά, σχεδόν τίποτα δεν της δινόταν κατά την προσβολή.

Η μεγάλη πίεση της αναπνοής, η ανησυχία, η έντονη εφίδρωση, η αδυναμία να κινηθεί ή να ξαπλώσει και ο δυνατός συριγμός ήταν τα πιο εμφανή συμπτώματα σε κάθε προσβολή.

Αυτά παρέμεναν σχεδόν με ίση βιαιότητα για σχεδόν σαράντα ώρες, οπότε οι σπασμοί σταματούσαν με ελαφριά βήχα και απόχρεμψη, και εκείνη ήταν απόλυτα άνετη όπως πάντα, και δεν υπήρχε ίχνος νόσου, εκτός από ελαφριό ήχο συριγμού στην ακρόαση.

Αλλά τελευταία αυτές οι προσβολές ήταν πολύ συχνές, σχεδόν κάθε εβδομάδα ή δέκα ημέρες.

Τον Αύγουστο του 1890 μεταφέρθηκε εδώ για θεραπεία.

Αξίζει να αναφερθεί ότι έπαιρνε τόσο αλλοπαθητικά όσο και τοπικά φάρμακα κατά το διάστημα μεταξύ των προσβολών για να αποτρέψει την επανάληψή τους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Την είδα πρώτα το πρωί της 5ης Αυγούστου, κατά την προσβολή.

Συνταγογράφησα Blatta Orientalis IX τριβ., έναν κόκκο κάθε δύο ώρες.

Ήταν προς έκπληξή τους ότι αυτή η προσβολή υποχώρησε unlike όλες τις άλλες μέχρι το βράδυ· δηλαδή, εξαφανίστηκε μέσα σε είκοσι ώρες.

Αυτό ενθάρρυνε τόσο την κυρία και τον σύζυγό της ώστε ήθελε να κάνει τακτική πορεία θεραπείας υπό εμένα.

Την έβαλα υπό βάμμα της Blatta orientalis IX, μία σταγόνα ανά δόση, δύο φορές ημερησίως. Συνέχισε αυτό το φάρμακο έως ότου πέρασε ο χρόνος της επόμενης προσβολής· δηλαδή, για δέκα ημέρες.

Μετά την παρέλευση αυτής της περιόδου άρχισε να παραπονιέται για αίσθηση θερμότητας σε όλο το σώμα της, έτσι την άλλαξα σε 3x, μία σταγόνα πρωί και βράδυ.

Το κράτησε και μετά από έναν μήνα πήγε σπίτι της νομίζοντας ότι έγινε καλά.

Ένα μήνα μετά την επιστροφή της στο σπίτι είχε προσβολή άσθματος τη νύχτα και πήρε Blatta Orientalis IX, όπως πριν, και το επόμενο πρωί ήταν καλά.

Αυτό ήταν τον Οκτώβριο, και μετά από δύο μήνες από την τελευταία προσβολή.

Είχε άλλη μια προσβολή τον χειμώνα και καμία έκτοτε.

Περίπτωση III

Ένας νεαρός άνδρας, ηλικίας τριάροντα τεσσάρων ετών, έπασχε από άσθμα για μερικά χρόνια.

Ήταν αναγκαστικά χειρότερα κατά τις βροχές και τον χειμώνα, και μια χρόνια βρογχίτιδα ήταν σχεδόν σταθερός συνοδός.

Δοκίμασε αλλοπαθητικά και πολλά ευρεσιτεχνικά φάρμακα, με μόνο προσωρινή βελτίωση του προβλήματος.

Τελικά, τον Νοέμβριο του 1888, ήρθε στο ιατρείο μου.

Με την εξέταση του θώρακά του βρήκα ότι υπήρχε χρόνια βρογχίτιδα.

Είπε ότι ελαφριά δυσκολία αναπνοής με κοπώδη βήχα τον ενοχλούσε κάθε νύχτα, επιπλέον ένα κρυολόγημα ακολουθούνταν από σοβαρή προσβολή άσθματος, έτσι η περιοδικότητα της υποτροπής του ήταν ακανόνιστη.

Τον θεράπευσα με Ipecac, Arsenicum alb. κ.λπ.

Το πρώτο από τα φάρμακα αυτά του έκανε το περισσότερο καλό, αλλά δεν έγινε ποτέ εντελώς καλά.

Έτσι τον Ιούλιο του 1889 τον έβαλα υπό βάμμα Blatta Orientalis 3x, δόσεις σταγόνας, τρεις ή τέσσερις φορές ημερησίως.

Με τη χρήση του άρχισε να βελτιώνεται σταθερά, και είχε μόνο δύο ή τρεις προσβολές ασθματικών κρίσεων αφού χρησιμοποίησε αυτό το φάρμακο, οι οποίες ανακουφίστηκαν άμεσα από το ίδιο φάρμακο σε IX δυναμοποίηση.

Η Euphrasia off. του συνταγογραφήθηκε για το κρυολόγημά του όποτε το είχε.

Είναι απαλλαγμένος από κάθε πρόβλημα τον τελευταίο ενάμισι χρόνο.

Η γενική του κατάσταση έχει αλλάξει τόσο ώστε δεν υπάρχει φόβος υποτροπής της πρώην νόσου του.

Περίπτωση IV

Ο Balai Bose, ένας ηλικιωμένος, παχύσαρκος κύριος, ηλικίας εξήντα δύο ετών, έπασχε από ασθματικές προσβολές για μερικά χρόνια.

Δεν πήρε ποτέ αλλοπαθητικό φάρμακο, αλλά ήταν πάντα υπό θεραπεία ντόπιων παραδοσιακών θεραπευτών (kabiraj), υπό των οποίων τη θεραπεία ήταν μερικές φορές καλύτερα και άλλες χειρότερα.

Τελευταία έγινε πολύ άσχημα και πέρασε αρκετές άυπνες νύχτες.

Τις μέρες τις περνούσε σχετικά καλύτερα, και ήταν τη νύχτα και το πρωί που ήταν χειρότερα.

Στις 24 Ιουλίου 1890 στις 9 π.μ. τον είδα πρώτα — υπήρχε ελαφριά νότα άσθματος ακόμα τότε.

Τον έκανα να προσπαθήσει να ξαπλώσει στο κρεβάτι· αυτό δεν μπορούσε να το κάνει, λόγω της κρίσης βήχα που προκαλούσε ενώ ήταν σε εκείνη τη θέση.

Με την εξέταση, ο θώρακας αποκάλυψε χρόνια βρογχική καταρροή, και υπήρχε επίσης βασανιστικός βήχας, με πολύ λίγη απόχρεμψη μετά από επαναλαμβανόμενη προσπάθεια.

Συνταγογράφησα Blatta Orientalis IX, τριβ., έναν κόκκο κάθε δύο ώρες.

Πέρασε τη νύχτα χωρίς προσβολή, και το επόμενο πρωί όταν τον είδα παραπονέθηκε ότι μόνο ο βήχας ήταν ενοχλητικός την προηγούμενη νύχτα και καμία κρίση άσθματος.

Ο βήχας ήταν κάπως ενοχλητικός ακόμα και όταν τον είδα το πρωί. Του έδωσα βάμμα Blatta ori., 3x, μία δόση σταγόνας κάθε δύο ώρες.

Πέρασε την ημέρα και τη νύχτα καλά. Συνέχισε τη θεραπεία για μια δεκαπενθήμερη και μετά πήγε σπίτι του, όπου έχει καλή υγεία, με εξαίρεση ένα περιστασιακό βρογχικό καταρροή.

Περίπτωση V

Ένας υποδηματοποιός, ηλικίας σαράντα δύο ετών, ρωμαλέος οργανισμός, έπασχε από άσθμα για τρία ή τέσσερα χρόνια.

Ήρθε στο ιατρείο μου στις 6 Νοεμβρίου 1890. Είχε ασθματικές κρίσεις σχεδόν κάθε νύχτα από τον Οκτώβριο.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας ενοχλητικός βήχας, με ελαφριά απόχρεμψη και βιαστική αναπνοή, τον έκαναν ανίκανο να ασχοληθεί με τις δουλειές του.

Δόθηκε βάμμα Blatta Orientalis IX, δόσεις μίας σταγόνας, έξι φορές ημερησίως.

Την πρώτη κιόλας μέρα διαισθάνθηκε την καλή επίδραση του φαρμάκου και συνέχισε το ίδιο για έναν μήνα, οπότε έγινε καλά και διέκοψε το φάρμακο. Παραμένει καλά έκτοτε.

Περίπτωση VI

Ο κ. G., ηλικίας σαράντα ετών, υγιής οργανισμός, είχε ασθματική κρίση στις 4 Αυγούστου 1890, προηγηθείσα από βίαιη προσβολή κρυολογήματος, από το οποίο έπασχε συχνά.

Είχε αυτό το σοβαρό κρυολόγημα το πρωί, και το απόγευμα άρχισε να βιώνει μεγάλη δυσκολία αναπνοής και ελαφριά πίεση και ελαφρότητα του θώρακα — αυτό εξελίχθηκε σε τακτική κρίση άσθματος.

Με φώναξαν. Με την άφιξή μου, στις 10 μ.μ., τον βρήκα να κάθεται μπροστά σε μια στοίβα μαξιλαριών με τους αγκώνες να ακουμπούν πάνω τους, και να παλεύει για ανάσα.

Υπήρχε επίσης μεγάλη σφιξίμο στο στήθος, περιστασιακός βήχας, και αδυναμία ομιλίας.

Αμέσως τον έβαλα υπό Blatta Orientalis IX, τριβ., έναν κόκκο κάθε δεκαπέντε λεπτά, και λιγότερο συχνά κατόπιν αν ένιωθε καλύτερα.

Στην επίσκεψή μου το επόμενο πρωί τον βρήκα πολύ καλύτερα, αλλά είπε ότι αυτή η νυχτερινή ταλαιπωρία συνεχίστηκε, περισσότερο ή λιγότερο, έως τις 2 π.μ., μετά την οποία πήρε λίγη ανάπαυση.

Τώρα, υπήρχε ενοχλητικός βήχας, ελαφριά πίεση του θώρακα και μεγάλη ανησυχία για δεύτερη προσβολή τη νύχτα.

Το ίδιο φάρμακο, 3x τριβ., του δόθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας, και μερικές σκόνεις της IX αφέθηκαν μαζί του σε περίπτωση που είχε προσβολή τη νύχτα.

Υπήρχε ελαφριά επιδείνωση αυτών των συμπτωμάτων τη νύχτα, και χρειάστηκε να πάρει μόνο δύο σκόνεις της IX,

Το επόμενο πρωί ήταν από κάθε άποψη καλύτερα, εκτός από τον βήχα, για τον οποίο δόθηκαν τέσσερις σκόνεις της 3x ημερησίως.

Σε τέσσερις ή πέντε ημέρες έγινε εντελώς καλά και δεν είχε υποτροπή.

Περίπτωση VII

Η κυρία D., ηλικίας είκοσι ετών, μια υγιής, εύρωστη κυρία, μητέρα ενός παιδιού, είχε πάντα καλή υγεία, όταν ξαφνικά προσβλήθηκε από βίαιη κρίση άσθματος στις 8 Αυγούστου 1890.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που είχε κρίση άσθματος, αποτέλεσμα σοβαρού κρυολογήματος.

Περίπου στις 2 π.μ. την έπιασε ξαφνικά δυσκολία αναπνοής και μεγάλη πίεση στο στήθος.

Δεν μπορούσε πλέον να ξαπλώσει στο κρεβάτι και έπρεπε να καθίσει, στηριζόμενη σε μια στοίβα μαξιλαριών. Το πρωί στις 8 π.μ. την είδα πρώτα.

Παρατήρησα ότι ήταν σε μεγάλη αγωνία και σχεδόν άφωνη. Με την εξέταση δεν μπορούσα να ανιχνεύσω πολύ δυνατό συριγμό — το χαρακτηριστικό μιας ασθματικής προσβολής — αν και οι γρήγορες κινήσεις των τοιχωμάτων του θώρακα ήταν αρκετά ορατές και στους παρευρισκομένους.

Η ασθενής ένιωθε σχεδόν να πνίγεται, και δεν μπορούσε να εκφράσει τι συνέβαινε. Μόνο έδειξε ένα σημείο, λίγο πάνω από το βάθος του στομαχιού, το πιο επώδυνο.

Δεν υπήρχε βήχας, ο ιδρώτας έτρεχε πάνω στο σώμα της. Δεν μπορούσα αμέσως να καταλάβω αν ήταν περίπτωση καθαρού άσθματος, ιδίως καθώς δεν το είχε ποτέ πριν.

Ωστόσο, αποφάσισα να της δώσω Blatta Orientalis IX τριβ., δόση ενός κόκκου κάθε δεκαπέντε λεπτά, και να παρατηρήσω την επίδραση ο ίδιος.

Δόθηκαν τρεις δόσεις χωρίς μεγάλη μεταβολή προς το καλύτερο. Άφησα μερικές ακόμα δόσεις να επαναληφθούν κάθε μισή ώρα και υποσχέθηκα να τη δω ξανά μέσα σε δύο ώρες.

Με την επιστροφή μου την βρήκα σε πολύ καλύτερη κατάσταση, και είχε πάρει μόνο μία από αυτές τις σκόνεις που είχα αφήσει, και δεν επαναλήφθηκαν, καθώς ένιωθε καλύτερα.

Τώρα σκέφτηκα ότι πρέπει να ήταν προσβολή άσθματος, και συνέχισα το φάρμακο χωρίς δισταγμό.

Δεν υπήρχε επιδείνωση τη νύχτα, αλλά το επόμενο πρωί ήταν καλύτερα, και άρχισε ο συνήθης ασθματικός βήχας με ελαφριά απόχρεμψη.

Υπήρχε πόνος στο στήθος και το κεφάλι με κάθε κρίση βήχα.

Η Blatta Orientalis 3x τριβ., τέσσερις έως έξι δόσεις, συνεχίστηκε για μερικές ημέρες, οπότε έγινε καλά.

Ξανά τον Νοέμβριο είχε ελαφριά τάση για ασθματική κρίση, πήρε δύο ή τρεις δόσεις του ίδιου φαρμάκου και έγινε καλά. Έκτοτε δεν ταλαιπωρήθηκε ξανά.

Περίπτωση VIII

Ένας κύριος, ο επιστάτης ενός κοινού καταστήματος, ηλικίας σαράντα τεσσάρων ετών, από ένα χωριό, έπασχε από άσθμα τα τελευταία οκτώ χρόνια και ήταν πάντα υπό θεραπεία ντόπιων παραδοσιακών θεραπευτών (kabiraj).

Τον Ιούνιο ήρθε στην πόλη, και με κάλεσαν να τον δω στις 14 Ιουνίου, για να τον θεραπεύσω από το άσθμα του.

Την προηγούμενη ημέρα είχε προσβολή, για την οποία δεν πήρε φάρμακο.

Κάθε προσβολή του διαρκούσε συνήθως τέσσερις ή πέντε ημέρες.

Του έδωσα Blatta Orientalis IX, τριβ., έναν κόκκο κάθε δύο ώρες, και του άφησα έξι τέτοιες σκόνεις να ληφθούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τις πήρε και ένιωσε καλύτερα την επόμενη μέρα.

Παρέμεινε εδώ δύο ή τρεις ημέρες ακόμα, και όταν ήταν καλά ήθελε να αναχωρήσει για το σπίτι του, που απείχε μερικές εκατοντάδες μίλια.

Πήρε μαζί του δύο φιαλίδια των δύο δραχμών της Blatta Orientalis, ένα της IX, και το άλλο της 3x τριβ.

Συνέχισε την 3x, δόσεις ενός κόκκου, δύο ή τρεις φορές ημερησίως, για έναν μήνα, και τη διέκοψε κατόπιν.

Δεν είχε πλέον ασθματικές κρίσεις.

Τον Ιανουάριο του περασμένου έτους, 1891, έλαβα γράμμα του, που με ευχαριστούσε για την ανάρρωσή του και ζητούσε λίγο από το ίδιο φάρμακο για έναν φίλο του, που έπασχε από άσθμα.

Ο φίλος του, που χρησιμοποίησε το ίδιο φάρμακο, την Blatta Orientalis, ωφελήθηκε εξίσου.

Περίπτωση IX

Η κυρία Datta, μια λεπτή κυρία, ηλικίας τριάνοντα οκτώ ετών, μητέρα αρκετών παιδιών, είχε εκτεθεί σε κρύο, που προκάλεσε προσβολή βρογχίτιδας με πυρετό.

Αυτό, στη διάρκεια μιας δεκαπενθήμερης, εξελίχθηκε σε τακτική κρίση άσθματος.

Όλο αυτό το διάστημα θεραπευόταν από έναν παλαιάς σχολής ιατρό, αλλά όταν ο σύζυγος της κυρίας είδε ότι εκείνη χειροτέρευε καθημερινά, και μια νέα νόσος εμφανιζόταν, αποφάσισε να αλλάξει τη θεραπεία.

Με κάλεσαν να τη δω το πρωί της 8ης Ιουνίου 1890.

Είχε γίνει πολύ εξαντλημένη, δεν μπορούσε να πάρει καθόλου τροφή, είχε πυρετό με οξεία βρογχίτιδα, βιαστική αναπνοή, δυσκολία αναπνοής· γι' αυτή παραπονιόταν πικρά, λόγω της οποίας δεν μπορούσε να ξαπλώσει στο κρεβάτι, αλλά έπρεπε να κάθεται μέρα και νύχτα.

Υπήρχε παρατεταμένη κρίση σπασμωδικού βήχα σε σύντομα διαστήματα, με ελαφριά απόχρεμψη, αλλά αυτές οι κρίσεις βήχα την έκαναν σχεδόν να πνίγεται.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που συνταγογράφησα την Blatta Orientalis 1 X σε περίπτωση άσθματος με πυρετό και οξεία βρογχίτιδα.

Απάντησε στον σκοπό μου καλά.

Είχε μόνο δέκα σκόνεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και πέρασε σχετικά καλύτερη νύχτα.

Το επόμενο πρωί όταν την είδα ήταν καλύτερα, εκτός από τις κρίσεις βήχα, που συνεχίζονταν όπως πριν.

Το ίδιο φάρμακο επαναλήφθηκε.

Στις 10 Ιουνίου δεν είχε ασθματικό πρόβλημα τη νύχτα, αλλά δεν υπήρχε μεγάλη βελτίωση στον βήχα της — χρειάστηκαν τα Antim. tart. και Bryonia για να ολοκληρωθεί η θεραπεία.

Συλλέχθηκε, ταξινομήθηκε και επιμελήθηκε από τον Edward Pollock Anshutz: Νέα, παλιά και ξεχασμένα φάρμακα. Εργασίες πολλών συγγραφέων. Φιλαδέλφεια, 2 Ιανουαρίου 1900.

Ψηφιοποίηση, αναγνώριση, επαλήθευση,