Crataegus Oxyacantha

Κύριο

Παθογενέσιες tου έτους 1900

Νέα, Παλιά και Ξεχασμένα Φάρμακα

Του Edward Pollock Anshutz

Παρουσίαση από τον Δρ Robert Séror

Crataegus Oxyacantha

Πathογενετική δοκιμή tou Crataegus Oxyacantha

Natural Order : Pomaceae.

Κοινή ονομασία : Λευκό ή Μάιο Αγκάθι, Αγγλικό Hawthorn

Παρασκευή : Οι φρέσκοι καρποί θρυμματίζονται σε πολτό και εκχυλίζονται σε διπλάσιο από το βάρος τους alcohol.

(The New York Medical Journal, 10 Οκτωβρίου 1896, δημοσίευσε μια ανακοίνωση του Δρ M. C. Jennings, υπό τον τίτλο " Crataegus Oxyacantha στη θεραπεία της καρδιοπάθειας," της οποίας η ουσία ακολουθεί)

Ο Δρ Green , από το Ennis της Ιρλανδίας, επί πολλά χρόνια είχε φήμη για τη θεραπεία της καρδιοπάθειας που έκανε ασθενείς να προσέρχονται σε αυτόν από όλα τα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου.

Θεράπευσε τους περισσότερους από αυτούς και απέκτησε σημαντικό πλούτο χάρη στο μυστικό του, διότι, αντίθετα με τον κώδικα, αν και γιατρός σε καλή εποπτεία, αρνήθηκε να αποκαλύψει το φάρμακο στους συναδέλφους του.

Μετά τον θάνατό του, πριν από περίπου δύο χρόνια, η κόρη του, η κυρία Graham , αποκάλυψε το όνομα του φαρμάκου που ο πατέρας της είχε χρησιμοποιήσει με τόση επιτυχία. Είναι το Crataegus Oxyacantha.

Αυτά για την ιστορία του φαρμάκου. Ο Δρ Jennings προμηθεύτηκε ο ίδιος κάποια ποσότητα του φαρμάκου, και η εμπειρία του με αυτό εξηγεί την εθνική φήμη του Δρ Green.

Γράφει :

"Η περίπτωση L ήταν ενός κυρίου B, ηλικίας δεκαεπτά ετών. Τον βρήκα να λαχάνιαζει για ανάσα όταν μπήκα στο δωμάτιο, με σφυγμό 158 και πολύ αδύναμο· μεγάλο οίδημα των κάτω άκρων και της κοιλιάς.

Δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί πιο απελπιστική περίπτωση. Του έδωσα δεκαπέντε σταγόνες Crataegus σε μισό ποτήρι κρασιού νερό. Σε δεκαπέντε λεπτά ο σφυγμός ήταν 126 και ισχυρότερος, και η αναπνοή δεν ήταν τόσο επίπονη.

Σε είκοσι πέντε λεπτά ο σφυγμός ήταν 110 και η δύναμη αυξανόταν ακόμα, η αναπνοή πολύ πιο εύκολη. Τώρα πήρε δέκα σταγόνες στην ίδια ποσότητα νερού, και μία ώρα αφότου μπήκα στο σπίτι ήταν, για πρώτη φορά σε δέκα ημέρες, ικανός να ξαπλώσει οριζόντια στο κρεβάτι.

Έκανα εξέταση της καρδιάς και βρήκα μιτροειδή παλινδρόμηση από βαλβιδική ανεπάρκεια, με μεγάτη διόγκωση. Για το οίδημα συνταγογράφησα Hydrargyrum με κρήτα, Squill και Digitalis .

Λάμβανε δέκα σταγόνες τέσσερις φορές την ημέρα από το Crataegus και του επιτράπηκε να πιει λίγη μπίρα, στην οποία είχε συνηθίσει κατά τα γεύματα. Εκανε ταχεία και φαινομενικά πλήρη ανάρρωση, ώστε σε τρεις μήνες νιώθει καθώς ο καθένας της ηλικίας του στο Σικάγο.

Σποραδικά, ιδίως στην αλλαγή του καιρού, παίρνει λίγο από το Crataegus το οποίο, όπως λέει, σταματά αμέσως τη δύσπνοια ή τον πόνο στην καρδιά. Ο πατέρας του και ένας αδελφός πέθαναν από καρδιοπάθεια."

Μια άλλη περίπτωση ήταν μια νεαρή γυναίκα, η οποία, όταν εμφανίστηκε ο Δρ Jennings ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα, θεωρούνταν νεκρή.

"Μπήκα μέσα και διαπίστωσα ότι δεν ήταν εντελώς νεκρή, αν και έτσι φαινόταν.

Έβαλα πέντε ή έξι σταγόνες νιτρώδες αμυλίου στη μύτη της, και πιέζοντας εναλλάξ και χαλαρώνοντας τον θώρακα, ώστε να μιμηθώ τη φυσική αναπνοή, σύντομα την έκανα ικανή να ανοίξει τα μάτια της και να μιλήσει. Της έδωσα υποδορίως dέκα σταγόνες, και σε λιγότερο από μισή ώρα μπορούσε να μιλήσει και να περιγράψει όσα ένιωθε.

Η εξέταση αποκάλυψε μια επώδυνη αναιμική κατάσταση της ασθενούς, αλλά χωρίς ανιχνεύσιμες βλάβες της καρδιάς, εκτός λειτουργικών."

Με το Crataegus έκανε καλή ανάρρωση. "Το καρδιακό της πρόβλημα, αν και πολύ επικίνδυνο, ήταν μόνο λειτουργικό, και προέκυψε από έλλειψη σωστής αφομοίωσης της τροφής, κυρίως λόγω της δυσπεπτικής κατάστασης και της δυσεντερίας."

Μια άλλη περίπτωση ήταν μια γυναίκα που "έπασχε από αντιρροπιστική διόγκωση της καρδιάς λόγω μιτροειδούς ανεπάρκειας," και εμφάνισε δύσπνοια όταν κλήθηκε ο Δρ Jennings και ήταν σχεδόν νεκρή.

Με το Crataegus και μερικά άλλα ενδεικτικά φάρμακα έκανε εξαιρετική ανάρρωση. "Σε επιστολή της, τρεις μήνες αργότερα, έγραψε ότι ένιωθε καλά, αλλά ότι δεν θα ένιωθε πλήρως ασφαλής χωρίς λίγο από το Crataegus ."

"Οι σαράντα άλλες περιπτώσεις ακολούθησαν πορείες κάπως παρόμοιες με τις τρεις που αναφέρθηκαν — όλες φαινομενικά θεραπευμένες. Ωστόσο δεν είμαι βέβαιος πέρα από κάθε αμφιβολία ότι κάποια από αυτές τις ασθενείς θεραπεύτηκε πλήρως, εκτός από εκείνες των οποίων τα καρδιακά προβλήματα ήταν λειτουργικά, όπως η δεύτερη περίπτωση που αναφέρθηκε.

Και είναι δυνατό, ακόμα και πιθανό, ότι σε καιρό με βαριά ατμόσφαιρα ή όταν αυτή είναι υπερφορτωμένη με ηλεκτρισμό, ή αν ο ασθενής υποβληθεί σε μεγάλη διέγερση ή σε ξαφνική ή βίαια ταραχή ή άσκηση, μπορεί να υποφέρει ξανά από αυτά. Ότι το φάρμακο έχει αξιοσημείωτη επίδραση στη νοσούσα καρδιά πρέπει, νομίζω, να παραδεχτούμε.

Από πειράματα που έκανα ο ίδιος σε σκύλους και γάτες, φαίνεται ότι επηρεάζει τους πνευμονογαστρικούς νεύρους και τα καρδιοανασταλτικά κέντρα, μειώνει τον σφυγμό, αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση, και έτσι γεμίζοντας την καρδιά με αίμα προκαλεί επιβράδυνση του σφύγματος και ισορροπία μεταξύ της γενικής αρτηριακής πίεσης και της δύναμης του σφύγματος. Η καρδιακή ώθηση, μετά από λίγες ημέρες χρήσης του Crataegus , ενισχύεται σημαντικά και δίνει εκείνο τον χαμηλό μαλακό τόνο τόσο χαρακτηριστικό του πρώτου ήχου, όπως δείχνει το καρδιογράφημα. graph.

Ολόκληρο το κεντρικό νευρικό σύστημα φαίνεται να επηρεάζεται ευνοϊκά από τη χρήση του· η όρεξη αυξάνεται και η αφομοίωση και η διατροφή βελτιώνονται, γεγονός που δείχνει επίδραση στο συμπαθητικό και στο ηλιακό πλέγμα.

Επίσης μια αίσθηση ηρεμίας και ευεξίας εγκαθίσταται στον ασθενή, και εκείνος που πριν από τη χρήση του ήταν γκρινιάρης, μελαγχολικός και ευερέθιστος, μετά από λίγες ημέρες χρήσης του δείχνει σημαντικά σημεία βελτίωσης στην ψυχική του κατάσταση. Αμφιβάλλω αν είναι ενδεικνυόμενο σε λιπώδη διόγκωση.

Η δόση που έχω βρει ως πιο χρήσιμη είναι από δέκα έως dεκαπέντε σταγόνες μετά τα γεύματα ή την τροφή. Αν ληφθεί πριν από την τροφή μπορεί, σε πολύ ευαίσθητους ασθενείς, να προκαλέσει ναυτία. Διαπιστώνω επίσης ότι μετά από χρήση ενός μήνα μπορεί να είναι σκόπιμο να διακοπεί για μία ή δύο εβδομάδες, και κατόπιν να ξαναρχίσει για έναν ακόμα μήνα περίπου.

Συνήθως τρεις μήνες φαίνεται να είναι το κατάλληλο διάστημα για την πραγματική θεραπεία, και μετά από αυτό μόνο σε τέτοιες στιγμές όπως ένας προειδοποιητικός πόνος της καρδιάς ή η dύσπνοια μπορεί να υποδείξει.

(The Kansas City Medical Journal, 1898, περιείχε ένα άρθρο για το φάρμακο, από τον Δρ Joseph Clements, από το οποίο αντλούνται οι ακόλουθες σχετικές αποσπάσματα)

Πριν από περίπου δώδεκα χρόνια με κατέλαβε ξαφνικά τρομερός πόνος στο αριστερό στήθος· απλώθηκε σε όλη την περιοχή της καρδιάς και κάτω από το βραχιόνιο πλέγμα του αριστερού βραχίονα μέχρι τον καρπό. Πίεσα τα χέρια μου πάνω από την καρδιά μου και έμοιαζα ανίκανος να κινηθώ.

Τα χείλη μου ωχρίασαν, τα μάτια μου κυλίστηκαν σε μια παροξυσμό αγωνίας· η πιο φοβερή αίσθηση επερχόμενης καταστροφής με καταπίεζε και έμοιαζα να περιμένω τον θάνατο, ή κάτι χειρότερο, να πέσει πάνω μου και να με συνθλίψει. Η κρίση διήρκεσε λίγο και κατόπιν άρχισε να υποχωρεί, και σύντομα ήμουν πάλι ο εαυτός μου, αλλά νιώθοντας αδύναμος και ταραγμένος. Δεν συμβουλεύτηκα κανέναν· δεν πήρα κανένα φάρμακο. Δεν ήξερα τι να το αποδώσω, αλλά σταδιακά σβήστηκε από το μυαλό μου και δεν το σκέφτηκα ξανά μέχρι δύο χρόνια αργότερα, όταν είχα άλλη κρίση και πάλι σχεδόν έναν χρόνο μετά.

Καθεμία από αυτές ήταν πολύ σοβαρή, όπως η πρώτη, και διήρκεσε περίπου το ίδιο και με άφησε περίπου στην ίδια κατάσταση. Δεν θυμάμαι άλλη σημαντική κρίση μέχρι πριν από περίπου τρία χρόνια, και πάλι έναν χρόνο αργότερα.

Αυτές δεν ήταν τόσο τρομερές ως προς τον πόνο, αλλά ο φόβος, η ανησυχία, η φρικτή αίσθηση επερχόμενης καταστροφής, νομίζω, μεγάλωσε μέσα μου. Από τότε και έπειτα, πριν από δύο χρόνια, οι κρίσεις ερχόταν συχνά, με διάστημα που ποίκιλλε από δύο ή τρεις μήνες έως δύο ή τρεις εβδομάδες μεταξύ τους.

Πήρα μερικά δισκία νιτρογλυκερίνης και μερικά χάπια Cactus Mexicana , αλλά χωρίς οποιοδήποτε ορατό όφελος. Αυτό με φέρνει πριν από περίπου δεκαπέντε μήνες. Ένιωθα πολύ άσχημα, έχοντας αρκετές κρίσεις μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο σφυγμός μου ήταν άλλοτε πολύ ταχύς και αδύναμος, και ακανόνιστος και διαλείπων.

Περίπου τότε έλαβε το Crataegus με το ακόλουθο αποτέλεσμα :

Αφού πήρα την προμήθειά μου άρχισα με έξι σταγόνες, αυξάνοντας σε δέκα πριν από τα γεύματα και κατά την κατάκλιση. Τα αποτελέσματα ήταν θαυμαστά. Σε είκοσι τέσσερις ώρες ο σφυγμός μου έδειξε σημαντική βελτίωση· σε δύο ή τρεις εβδομάδες έγινε κανονικός και ομαλός, και δυνατός.

Η αίσθημα παλμών και η δύσπνοια σύντομα με εγκατέλειψαν εντελώς· άρχισα να ανεβαίνω και να κατεβαίνω λόφους χωρίς δυσκολία, και μια πιο γενική και φουσκωμένη αίσθηση ασφάλειας και ευεξίας ήρθε για να μείνει.

Καθόλη τη διάρκεια των τριών μηνών που το έπαιρνα, του φαρμάκου, με μια εβδομάδα διακοπής αρκετές φορές, είχα αρκετές ελαφριές κρίσεις, μία μάλλον σκληρή κρίση, αλλά ανακουφίστηκα αμέσως με τη λήψη δέκα σταγόνων του φαρμάκου.

Προσθέτει ότι υποδόρια Morphia δεν προσφέρει ανακούφιση από αυτούς τους καρδιακούς πόνους τόσο γρήγορα και τόσο σίγουρα όσο δεκαπέντε σταγόνες Crataegus . Λέει επίσης :

"φυσικά το θεωρώ την πιο χρήσιμη ανακάλυψη του 19ου Αιώνα."

Αναφέρει επίσης έναν αριθμό από "τους περισσότερο έγκριτους και προσεκτικούς άνδρες του επαγγέλματος ," οι οποίοι έχουν καλά αποτελέσματα με αυτό το φάρμακο :)

Ο Δρ T. C. Duncan συνεισφέρει τις ακόλουθες ενδεικτικές περιπτώσεις

Η κυρία A., μια τυπογράφος, ήρθε σε μένα παραπονουμένη για κάποιον πόνο στο πλάι σαν να θα της έπαιρνε τη ζωή. Δεν τον είχε συνέχεια, μόνο άλλοτε, συνήθως στο τέλος της εβδομάδας, όταν ήταν κουρασμένη. Συνταγογράφησα Bryonia, κατόπιν Belladonna , χωρίς άμεση ανακούφιση.

Ένα Σάββατο ήρθε με σοβαρή κρίση, εντοπίζοντας τον πόνο με το δεξί της χέρι πάνω και αριστερά από το στομάχι. Ο σφυγμός ήταν ισχυρός και δυνατός.

Με προσεκτική εξέταση βρήκα τον καρδιακό σφυγμό κάτω από το φυσιολογικό, γεγονός που υποδήλωνε υπερτροφία. Εξέτασα τη σπονδυλική στήλη, και αριστερά των σπονδύλων περίπου δύο ίντσες βρήκα ένα πολύ ευαίσθητο σημείο (σπονδυλική υπεραιμία).

Μου είπε ότι όταν ήταν κορίτσι είχε αρκετές κρίσεις, και ότι ο οικογενειακός της γιατρός (Δρ Patchen ) της έδωσε ένα φάρμακο που την ανακούφισε αμέσως. Είχε δοκιμάσει αρκετούς γιατρούς, μεταξύ τους έναν αλλοπαθή, που έκανε υποδόριες ενέσεις μορφίνης, χωρίς ανακούφιση. Οι θερμές εφαρμογές άλλοτε ανακούφιζαν.

Τώρα αναγνώρισα ότι είχα μια περίπτωση στηθάγχης, και ότι οι πρώιμες της κρίσεις οφείλονταν, νόμιζα, στο να μεταφέρει τον βαρύ της αδελφό. Τώρα οι κρίσεις ερχόταν όταν κουραζόταν κρατώντας το συνθετικό της ραβδί· ταυτόχρονα ταραζόταν πολύ, τόσο πολύ που έπρεπε να σταματήσει την εργασία επειδή μπερδευόταν.

Τώρα της έδωσα μια συνταγή για Cactus , αλλά της είπα ότι ήθελα να δοκιμάσω πρώτα ένα νέο φάρμακο, δίνοντάς της Crataegus , εμβαπτίζοντας μερικά δισκία στο βάμμα (B. & T.).

Της υπέδειξα να παίρνει δύο δισκία κάθε ώρα μέχρι ανακούφισης, και κατόπιν πιο σπάνια. Αν δεν ανακουφιστεί, να πάρει το Cactus .

Επέστρεψε σε μια εβδομάδα αναφέροντας ότι ανακουφίστηκε μετά την πρώτη δόση του Crataegus . Περισσότερο, εκείνο το βιαστικό, ταραγμένο συναίσθημα δεν την είχε ενοχλήσει αυτή την εβδομάδα. Το πρόσωπό της έχει δέρμα σαν περγαμηνή, και η έκφραση του άγχους τόσο σημαντική της καρδιοπάθειας είχε σίγουρα ανακουφιστεί. Δεν την έχω ξαναδεί από τότε.

Στη pathογενετική δοκιμή μου αυτού του φαρμάκου προκάλεσε ένα ταραγμένο συναίσθημα που οφειλόταν, νόμιζα, στη γρήγορη δράση της διεγερμένης καρδιάς. Μία δοκιμάστρια, μια νευρική φοιτήτρια ιατρικής, δίνει σήμερα στην αναφορά της "μια αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης, νοητά."

Αυτό είναι δευτερογενής επίδραση, διότι προηγήθηκε από "μια ασυνήθιστη ροή αίματος στο κεφάλι με μια μπερδεμένη αίσθηση."

Ένα χελιδόνι δεν κάνει το καλοκαίρι, ούτε μία περίπτωση θεμελιώνει ένα φάρμακο· αλλά νομίζω ότι όπως το Cactus έχει ένα σαφώς οριοθετημένο θεραπευτικό εύρος, έτσι φαίνεται ότι το Crataegus μπορεί να αποδειχθεί μια πολύτιμη προσθήκη στο φτωχικό μας σύνολο των καρδιακών φαρμάκων.

Η ακόλουθη pathογενετική δοκιμή του Crataegus διεξήχθη από το Τμήμα Materia Medica, Κολλέγιο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, Πανεπιστήμιο του Ohio, Columbus, υπό την εποπτεία του Δρ A. E. Hinsdale :

Σημείωση -Το εργαστήριο έρευνας Materia Medica αυτού του Κολλεγίου έχει γίνει αποδέκτης μιας δωρεάς 500 δολαρίων που εξασφαλίστηκε από τον Δρ Thos McCann από το Dayton του Ohio. Αυτό το κεφάλαιο προστίθεται στα κεφάλαια συντήρησης που παρέχει το Πανεπιστήμιο και δόθηκε ειδικά για τη διεξαγωγή ορισμένων μελετών φαρμάκων φέτος. Κατά συνέπεια, θεωρήθηκε σκόπιμο, μεταξύ άλλων διαδικασιών, να δοκιμαστεί το Crataegus · μια παρόμοια δωρεά στο εργαστήριο έγινε από τον Δρ McCann πέρυσι.

Η Αμερικανική Ομοιοπαθητική Φαρμακοποιία δίνει τα ακόλουθα σχετικά με αυτό το φάρμακο :

Κοινές ονομασίες : Αγγλικό Hawthorn, Haw. Λευκό ή Μάιο Αγκάθι. Αγκάθι Φράχτη. Μάιο Θάμνος. Quickset.

Natural Order : Rosaceae. Θάμνος ή μικρό δέντρο, με ισχυρά αγκάθια από ένα έως δύο ίντσες μήκος· φύλλα με λεπτή μίσχο, άτριχα και στις δύο όψεις, σφηνοειδή στη βάση, και ένα έως δύο ίντσες μήκος. Οι σκιάδες πολυανθείς, ποδίσκος και κάλυξ άτριχοι, χωρίς αδένες· άνθη πλατιά, λευκά ή ροζ, ανθίζοντας τον Μάιο ή Ιούνιο. Είναι ιθαγενές της Ευρώπης και της Ασίας. Ο καρπός είναι μικρός, πεπλατυσμένος-σφαιρικός, περίπου στο μέγεθος ενός μπιζελιού, φωτεινά κόκκινος, που σκοτεινιάζει στα τέλη του φθινοπώρου.

Παρασκευή : Ο φρέσκος καρπός που συλλέγεται πλήρως ώριμος χρησιμοποιείται για την παρασκευή του βάμματος όπως ορίζεται υπό Κλάση III. Ποσότητα φαρμακευτικής ισχύος, 1/6.

Ιστορία : Λέγεται ότι αυτό το φάρμακο χρησιμοποιήθηκε πρώτα από έναν γιατρό Green από την Ιρλανδία, ο οποίος χρησιμοποίησε το φάρμακο με επιτυχία στη θεραπεία της "καρδιοπάθειας."

Το χρησιμοποιούσε ως μυστικό φάρμακο και το όνομά του δεν αποκαλύφθηκε μέχρι μετά τον θάνατό του. Λόγω της κάπως θεαματικής εισαγωγής του στο ιατρικό επάγγελμα, το φάρμακο έχει ανακηρυχθεί ως ένα θαυμαστό φάρμακο για ορισμένες μορφές καρδιοπάθειας, ωστόσο υπάρχουν πολλοί που αμφισβητούν αυτούς τους ισχυρισμούς· αυτές οι αντικρουόμενες απόψεις οφείλονται, αναμφίβολα, στο γεγονός ότι το φάρμακο έχει χρησιμοποιηθεί εμπειρικά.

Μια κλινική σύνοψη του Crataegus βρίσκεται στο "New, Old, and Forgotten Remedies"· αυτό το βιβλίο παραθέτει άρθρα από το New York Medical Journal, Οκτώβριος 1896, και από το Kansas City Medical Journal, 1898.

Καμία από αυτές τις παραθέσεις δεν βασίζεται σε pathογενετικές δοκιμές, αλλά είναι, πρακτικά, εμπειρικά συμπεράσματα. Μια καταγραφή των αποτελεσμάτων και των χρήσεών του βρίσκεται στο Λεξικό Materia Medica του Clark· αυτή η αυθεντία βασίζει τα συμπεράσματά της κυρίως σε κλινικές και εμπειρικές εμπειρίες,

Ομοιοπαθητικό Νοσοκομείο Πανεπιστήμιο του Michigan

Όσο μπορεί να διαπιστωθεί, η πρώτη pathογενετική δοκιμή διεξήχθη από τον Δρ A. C. Cowperthwaite και δημοσιεύτηκε στα Transactions of the American Institute of Homeopathy για το 1900. Το 1910 το Crataegus δοκιμάστηκε pathογενετικά από το Τμήμα Ομοιοπαθητικής του Πανεπιστημίου του Michigan και τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Medical Century, Ιούνιος, 1910. Ο κατάλογος Bradford για pathογενετικές δοκιμές (1901) δεν αναφέρει το φάρμακο.

Συχνές αναφορές στο φάρμακο βρίσκονται στην περιοδική βιβλιογραφία της Ομοιοπαθητικής και της Εκλεκτικής Σχολής.

Το φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή την pathογενετική δοκιμή παρέχθηκε από την Boericke & Tafel.

Οι δοκιμάστριες/δοκιμαστές : Τρεις φοιτητές ιατρικής συμμετείχαν στην pathογενετική δοκιμή, και μετά από προσεκτική σωματική εξέταση, σε προσθήκη αναλύσεων των ούρων και του αίματος, βρέθηκαν πρακτικά φυσιολογικοί από κάθε άποψη. Οι δοκιμαστές αγνοούσαν το όνομα του φαρμάκου που χρησιμοποιούνταν και λάμβαναν οικονομική αμοιβή για τις υπηρεσίες τους. Οι ηλικίες τους ήταν 21, 23 έτη αντίστοιχα.

Μορφή στην οποία χορηγήθηκε το φάρμακο : Το φάρμακο δόθηκε μόνο υπό μορφή βάμματος, αρχίζοντας με πέντε σταγόνες τρεις φορές την ημέρα και συνεχίζοντας έτσι για τρεις ημέρες, οπότε η δόση αυξήθηκε σε δέκα σταγόνες, που συνεχίστηκε για πέντε ημέρες.

Τότε η δόση που δόθηκε ήταν δεκαπέντε σταγόνες για δύο ημέρες, είκοσι σταγόνες για δύο ημέρες, είκοσι πέντε σταγόνες για έξι ημέρες, τριάντα σταγόνες για πέντε ημέρες, τριάντα σταγόνες για τρεις ημέρες, καταλήγοντας σε σαράντα πέντε σταγόνες για δύο ημέρες.

Συμπτωματολογία :

Εκτός αν ειδικά αναφέρεται, δεν καταγράφονται συμπτώματα εκτός αν επειράθηκαν και από τους τρεις δοκιμαστές, ωστόσο η συμπτωματολογία που αναφέρθηκε και από τους τρεις ήταν ουσιωδώς η ίδια.

Μείωση του σφυγμού με μέσο όρο 17 σφύγματα το λεπτό. Οι ατομικές καταγραφές είναι οι εξής :

Δοκιμαστής A n Φυσιολογικός σφυγμός 85 n Μέγιστη μείωση 17 Δοκιμαστής B n Φυσιολογικός σφυγμός 71 n Μέγιστη μείωση 11 Δοκιμαστής C n Φυσιολογικός σφυγμός 80 n Μέγιστη μείωση 26

Αυτή η μέγιστη μείωση του σφυγμού ακολούθησε δόσεις δέκα σταγόνων του βάμματος τρεις φορές την ημέρα. Υπήρξε συνεχής μείωση του σφυγμού καθόλη τη διάρκεια της pathογενετικής δοκιμής, αλλά καθώς οι δόσεις αυξάνονταν ο σφυγμός δεν καταπονείτο αναλογικά.

Σφυγμογραφικές καταγραφές που ελήφθησαν από κάθε δοκιμαστή σε συχνά διαστήματα έδειξαν μείωση του σφυγμού, δικροτικό σφυγμό, και pulsus inequalis.

Ο διαγνώστης θα θυμάται ότι ο δικροτικός σφυγμός συνδέεται συνήθως με χαμηλή αρτηριακή πίεση, και ότι ο pulsus inequalis προκαλείται από διαλείψεις στον περιφερικό σφυγμό, εξαρτώμενες πιθανώς, στην προκειμένη περίπτωση, από μια εξασθενημένη καρδιακή ώθηση.

Δοκιμαστής A n Φυσιολογική συστολική n Αρτηριακή πίεση 118 n Μέγιστη πτώση 110 Δοκιμαστής B n Φυσιολογική συστολική n Αρτηριακή πίεση 113 n Μέγιστη πτώση 104 Δοκιμαστής C n Φυσιολογική συστολική n Αρτηριακή πίεση 108 n Μέγιστη πτώση 90

Οι παρατηρήσεις της αρτηριακής πίεσης αποκάλυψαν πτώση της πίεσης με μέσο όρο 13 mm. Οι ατομικές καταγραφές είναι οι εξής :

Η μέγιστη πτώση της αρτηριακής πίεσης ακολούθησε δόσεις δέκα σταγόνων του βάμματος τρεις φορές την ημέρα, και παρέμεινε μειωμένη καθόλη τη διάρκεια της pathογενετικής δοκιμής· αλλά καθώς οι δόσεις αυξάνονταν η αρτηριακή πίεση δεν καταπονείτο αναλογικά.

Επαναλαμβανόμενες εξετάσεις αίματος κατέδειξαν μια ηωσινοφιλία σε έναν από τους δοκιμαστές, και αυτό το γεγονός είναι σημαντικό αν ληφθεί υπόψη ότι όλοι οι δοκιμαστές εμφάνισαν δερματική έκρηξη. Διαφορετικά, οι μεταβολές στις μετρήσεις του αίματος ήταν μέσα στα φυσιολογικά όρια.

Η ανάλυση των ούρων ήταν αρνητική καθόλη τη διάρκεια της pathογενετικής δοκιμής.

Κάθε δοκιμαστής ανέφερε υπερβολική εφίδρωση των παλάμων των χεριών, αρχίζοντας νωρίς στην pathογενετική δοκιμή και διαρκώντας καθόλη τη διάρκειά της· χωρίς τροπικότητες. Υπήρχε επίσης μια δερματική έκρηξη που χαρακτηριζόταν από ροζωπές κηλίδες τοποθετημένες στην πλάτη του αυχένα, σε τους δύο μασχαλιαίους χώρους και στο πηγούνι.

Οι εκρήξεις συνοδεύονταν από κάψιμο, τσούξιμο, και επιδεινώνονταν από τη θερμότητα και την εφίδρωση, προσωρινά βελτιώνονταν από το πλύσιμο. Λευκωπή φολίδα αναπτύχθηκε πάνω στην κηλίδα στο τελευταίο μέρος της pathογενετικής δοκιμής.

Κάθε δοκιμαστής βίωσε έναν οξύ, διαπεραστικό πόνο κάτω από το μέσο του αριστερού κλείδα· χωρίς τροπικότητες. Επίσης ένα θαμπό πόνο στην πλάτη στην οσφυϊκή περιοχή κοντά στο επίπεδο της λαγόνιας ακρολοφίας, βελτίωση από την πίεση και επιδείνωση από την έγερση. Οξείς, διαπεραστικοί πόνοι στο αριστερό πόδι, στο ισχίο, στο γόνατο και στον αστράγαλο, στις αρθρώσεις, επιδείνωση από το περπάτημα και ανακούφιση με το τέντωμα του ποδιού σε πλήρες μήκος, ήταν συμπτώματα που επίσης καταγράφηκαν.

Άλλες επιδράσεις του φαρμάκου είναι :

μια θαμπή κεφαλαλγία πάνω από τα δύο μάτια, κυρίως πάνω από το αριστερό· ο πόνος φαίνεται να έρχεται και να φεύγει και επιδεινώνεται με την κίνηση. Ελαφριά φλεγμονή του επιπεφυκότα των δύο ματιών, με κάψιμο και τσούξιμο, κυρίως στους δύο γωνίες, επιδείνωση από τον κρύο αέρα, που προκαλεί δάκρυ στα μάτια.

Μια ξηρή, καυτή αίσθηση στο λαιμό, συνοδευόμενη από ελαφρύ, ξηρό, σπασμωδικό βήχα, που προκαλείται από γαργάλημα· δεν ανακουφίζεται με την κατάποση ή το πόσιμο νερού.

Μια ελαφριά υδαρή έκκριση από τη μύτη. Νιώθει πλήρως ξύπνιος το βράδυ· ανήσυχνος ύπνος, συνεχώς γυρίζοντας και στριφογυρίζοντας. Κοιμάται αργά το πρωί και δεν νιώθει ξεκούραστος κατά την έγερση. Νοητική θαμπότητα που χαρακτηρίζεται από απροθυμία για μελέτη ή οποιαδήποτε νοητική εργασία. Φουσκώματα· ελαφριά ναυτία· αίσθημα πληρότητας και βάρους στο στομάχι.

Εκτός από την pathογενετική δοκιμή του Crataegus σε ανθρώπους, προσδιορίστηκαν οι επιδράσεις του φαρμάκου σε βάτραχους και σκύλους. Όταν μια μη αλκοολική διάλυση, ισοδύναμη σε φαρμακευτική ισχύ με το βάμμα, χορηγείται σε ένα νωτιαίως κατεστραμμένο βάτραχο, αποτέλεσμα είναι μια έντονη επιβράδυνση του ρυθμού της καρδιακής δράσης.

Κάποια επιβράδυνση μπορεί να επιτευχθεί με την τοπική εφαρμογή του φαρμάκου, κάθε μισό λεπτό, στην εκτεθειμένη καρδιά, αλλά πιο έντονη και ταχύτερη επίδραση επιτυγχάνεται με την έγχυση 15 ελάχιστων του φαρμάκου στον πρόσθιο λεμφικό σάκο σε προσθήκη της τοπικής του εφαρμογής.

Όταν έτσι χορηγείται, η καταγραφή δείχνει, σε περίπου τριάντα λεπτά, μια αποφασιστική μείωση στην ταχύτητα της καρδιακής δράσης. Ελεγκτικά πειράματα απέδειξαν ότι η επιβράδυνση οφειλόταν στη μηχανική παρουσία του φαρμάκου στους ιστούς ή στην εξάντληση,

Αν ένας σκύλος αναισθητοποιηθεί με αιθέρα και ληφθεί καταγραφή των καρωτιδικών σφύγμων, λαμβάνεται, μετά από ενδοφλέβια δόση 20 c.c. του μη αλκοολικού βάμματος, μια πτώση της αρτηριακής πίεσης περίπου 25 mm.

Αυτή η πτώση της πίεσης παραμένει για περίπου ενάμισι έως δύο λεπτά, οπότε επιστρέφει στο φυσιολογικό. Οι επιδράσεις του Crataegus στα ζώα είναι στενά σύμφωνες με τις επιδράσεις που επιτεύχθηκαν στους δοκιμαστές.

Για να συνοψίσουμε : το Crataegus παράγει, εν συντομία, τις ακόλουθες επιδράσεις :

5. Πόνος κάτω από την αριστερή κλείδα· πόνος στην πλάτη· οξείς πόνοι στα άκρα· κεφαλαλγία· ερεθισμός του επιπεφυκότα· βήχας· ρινικές εκκρίσεις· διαταραγμένος ύπνος· πνευματική αμβλύτητα και ήπιες γαστρικές διαταραχές.

Σχετικά με τις επιδράσεις της Crataegus είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το σύμπτωμα «μειωμένος ρυθμός σφυγμού» αναφέρθηκε στην πειραματική απόδειξη (proving) αυτού του φαρμάκου όπως διενεργήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Michigan, και αποτελεί την σημαντικότερη επίδραση που εκείνη η απόδειξη ανέφερε.

Το σύμπτωμα «πόνος κάτω από την αριστερή κλείδα» αναφέρθηκε από τον G. Harlan Wells, M.D., πριν από μερικά χρόνια, στο Hahnemannian Monthly, ως κλινικό σύμπτωμα, το οποίο ο γιατρός είχε δει συχνά να εξαφανίζεται υπό την επίδραση αυτού του φαρμάκου, αλλά το σύμπτωμα αυτό δεν είχε ποτέ παραχθεί από το φάρμακο.

Η απόδειξη του Πανεπιστημίου του Michigan δεν αναφέρει καμία επίδραση στην αρτηριακή πίεση, αλλά είναι εξαιρετικά πιθανό ότι μια τέτοια επίδραση θα είχε αναφερθεί αν είχε αναζητηθεί.

Δύσπνοια παραγήχθηκε στην απόδειξη του Michigan, η οποία δεν εμφανίστηκε στα πειράματά μας, ωστόσο ένας από τους αποδεικτικούς ερευνητές είχε κατά καιρούς μια «αίσθηση», όπως είπε, «δύσκολης αναπνοής».

Κρίσεις δύσπνοιας που συνδέονται με αργό σφυγμό έχουν ανακουφιστεί πολλές φορές από την Crataegus , ώστε το σύμπτωμα να αποτελεί μία από τις αξιόπιστες ενδείξεις για τη χρήση του φαρμάκου. Είναι η γνώμη του συγγραφέα ότι ένα καλά επιβεβαιωμένο κλινικό σύμπτωμα κατατάσσεται σχεδόν σε σημασία με ένα σύμπτωμα που έχει πράγματι παραχθεί από ένα φάρμακο.

Τα άλλα συμπτώματα της Crataegus που αναφέρουμε είναι αυτά που ο ειδικός της ύλης ιατρικής ονομάζει «γενικά συμπτώματα» και έχουν μικρή σημασία για τον συνταγογραφούντα, καθώς τέτοια συμπτώματα βρίσκονται στη συμπτωματολογία σχεδόν κάθε φαρμάκου, και αυτά τα συμπτώματα, αν και υποτίθεται ότι παράγονται από το φάρμακο, πρέπει να επιβεβαιωθούν από άλλες αποδείξεις του φαρμάκου πριν λάβουν πλήρη και άνευ όρων έγκριση. Ωστόσο, κάποια σημασία μπορεί να αποδοθεί στο σύμπτωμα «υπερβολική εφίδρωση».

Ως αποτέλεσμα αυτής της απόδειξης, και της επιβεβαίωσης από μια άλλη απόδειξη και από κλινική εμπειρία, την οποία έχει παράξει, ο συγγραφέας θεωρεί τα ακόλουθα ως καλά επαληθευμένες και αξιόπιστες ενδείξεις για τη χρήση της Crataegus :

1. Μειωμένος ρυθμός σφυγμού.

Οικία ομοιοπαθητικής ιατρικής, Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν - Αν Άρμπορ

Και στην πειραματική δοκιμή του Αν Άρμπορ και σε αυτήν που αναφέρουμε, δεν εμφανίστηκαν συμπτώματα μέχρι να χορηγηθούν αξιόλογες δόσεις του βάμματος.

Αυτό είναι ένα ακόμη κοινό σημείο με τα αποτελέσματα που ελήφθησαν και στις δύο δοκιμές και συμφωνεί απόλυτα με την κλινική εμπειρία, σύμφωνα με την οποία, θεραπευτικά, πολύ καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με δόσεις του βάμματος, από πέντε έως είκοσι σταγόνες, παρά με αραιώσεις.

Ο συγγραφέας έχει σημαντική κλινική εμπειρία με το φάρμακο και δεν έχει δει ποτέ κανένα αποτέλεσμα να ακολουθεί τη χορήγηση οποιασδήποτε από τις αραιώσεις· την ίδια γνώμη έχουν και άλλοι.

Τέλος, μπορεί να ειπωθεί ότι αυτή η πειραματική δοκιμή υποστηρίζει ότι δεν δείχνει τίποτα ιδιαίτερα νέο σχετικά με τη δράση του Crataegus, εκτός ίσως από τις επιδράσεις στο δέρμα και τα υπόλοιπα ήπια συμπτώματα, αλλά η αξία της έγκειται στην επιβεβαίωση ορισμένων τμημάτων προηγούμενων πειραμάτων με το φάρμακο και κλινικών συμπτωμάτων, και τι έχει μεγαλύτερη αξία από την επιβεβαίωση αποτελεσμάτων τα οποία μέχρι τώρα δεν είχαν γίνει καθολικά αποδεκτά;