Gunpowder

Δοκιμασία φαρμάκου (proving) της Gunpowder

Δρ John Henry Clarke

Παρασκευή : Τριτύρωση.

Το παρόν άρθρο, του Δρ. John H. Clarke, αναφέρεται στην παλαιού τύπου gunpowder που ήταν σε χρήση πριν από την εποχή των ισχυρών εκρηκτικών και της άκαπνης πυρίτιδας. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Homeopathic World, Λονδίνο, το 1914 :

Λίγο εκπλήσσομαι που δεν έχει γίνει μεγαλύτερη χρήση των εντυπωσιακών παρατηρήσεων για την Gunpowder, που προσέφερε ο «Layman» στο Homeopathic World πριν από μερικά χρόνια.

Δεν άργησα να βρω άφθονες περιπτώσεις για να επαληθεύσω την ορθότητά τους.

Μερικές από αυτές τις δημοσίευσα στο Journal Belge d'Homéopathie, Φεβρουάριος 1913, αλλά επειδή φαίνεται ότι κανείς δεν τις πρόσεξε, επιθυμώ να τονίσω για ακόμη μία φορά την αξία της Gunpowder ως φαρμάκου για κάθε είδους δηλητηρίαση του αίματος.

Και εφόσον η σήψη από σηπτικές πληγές, η δηλητηρίαση από πτωμαΐνες, η δηλητηρίαση από κρέατα που κονσερβοποιήθηκαν ανεπιτυχώς, για να μην μιλήσουμε για τα διάφορα είδη προληπτικών εμβολιασμών, είναι πιθανό να αφθονούν μεταξύ των στρατιωτών μας· είναι καλό να έχουν το όφελος ενός φαρμάκου τόσο ισχυρού όσο και κατάλληλου.

Ο H. J. S -, 30 ετών, υπαξιωματικός σε σύνταγμα της Ινδίας, που είχε γεννηθεί στην Ινδία από Άγγλους γονείς και δεν είχε ποτέ在此之前 φύγει από εκεί, παρουσιάστηκε σε εμένα στις 9 Απριλίου 1913 σε αρκετά απελπιστική κατάσταση.

Ήταν άνδρας με πολύ ισχυτή σωματική διάπλαση, αλλά η σάρκα κρεμόταν πάνω του, και ήταν καλυμμένος από κεφάλι έως πόδια με έλκη, άλλα εκκρίνωντα, άλλα με εσχάρες που έμοιαζαν με ρουπία, με χαλκοχρώματα κηλίδες να σημαδεύουν τις περιοχές όπου προηγουμένως υπήρχαν «έλκη» ή «βράζοι».

Η ιστορία του ήταν η εξής :

Περίπου δύο χρόνια πριν είχε παρουσιάσει ένα ξέσπασμα «βράζων», και έξι μήνες αργότερα άλλη μια κρίση. Σε διαστήματα τεσσάρων ή πέντε μηνών είχε άλλες κρίσεις, που κατέληξαν στην παρούσα. Επειδή όλες οι προσπάθειες να θεραπευτεί απέτυχαν, του συστήθηκε ότι το μόνο που του έμενε ήταν ένα ταξίδι στην Αγγλία και αλλαγή αέρα. Ο H. J. S. εκτιμόταν ιδιαίτερα από τους ανωτέρους του.

Ήταν εκπαιδευτής αθλητισμού, απόλυτος απέχων από το αλκοόλ, και έμπειρος πυροβολητής. Για να μη χάσει τον μισθό του όσο έλειπε από την Ινδία, οι αξιωματικοί του του安排安排 ένα μάθημα εκπαίδευσης στο Woolwich. Βρισκόταν έξι εβδομάδες στην Αγγλία όταν ήρθε σε εμένα.

Μακριά από το να τον ωφελήσει η αλλαγή, είχε γίνει σταθερά χειρότερα. Είχε πάθει διάρροια κατά το ταξίδι της επιστροφής. Η πέψη του ήταν κακή και ο ύπνος του διακοπτόταν από τους πόνους των ελκών του. Είχε χάσει δύο στόνια βάρους σε τέσσερις εβδομάδες· συνολικά είχε χάσει πέντε στόνια.

Ο αυχένας, ο κορμός, τα άκρα ήταν όλα προσβεβλημένα. Οι βουβωνικοί αδένες ήταν πολύ πρησμένοι και επώδυνοι.

Προσπαθώντας να εντοπίσω την προέλευση του προβλήματος, διαπίστωσα ότι η προηγούμενη υγεία του ήταν εξαιρετική. Το 1874 είχε δαγκωθεί στο δάχτυλο από ένα σκίουρο και τα δάχτυλά του είχαν μείνει σε κακή κατάσταση για πολύ καιρό μετά.

Είχε παρουσιάσει κρίσεις πυρετού, αλλά σχεδόν πάντα σε συσχέτιση με την κρίση των «βράζων». Η πρώτη κρίση εμφανίστηκε στα τέλη Νοεμβρίου 1911. Στα τέλη του προηγούμενου Οκτωβρίου είχε εμβολιαστεί, για δεύτερη φορά στη ζωή του, και το εμβόλιο «πήρε καλά». Και πώς το πήρε! Για εμένα, η σύνδεση ήταν προφανής μεταξύ της παρούσας κατάστασης και του εμβολιασμού.

Την ίδια εποχή με τον ασθενή μου, εμβολιάστηκε και ένας συστρατιώτης του, ο οποίος επίσης σύντομα μετά αρρώστησε, με έναν κάπως παρόμοιο τρόπο. Αλλά αυτός ο άνδρας δεν ήταν εγκρατής στις συνήθειές του και η ασθένειά του αποδόθηκε στην alcohol από τους ιατρούς του. Αυτό δεν θα μπορούσε να ισχύει για τον ασθενή μου, που ήταν εφ' όρου ζωής απέχων.

Η μόνη άλλη υπόθεση ήταν η σύφιλη. Την πιθανότητα αυτής την αρνιόταν σταθερά, και ο λόγος του επιβεβαιωνόταν από τις δοκιμασίες Wassermann, που έδιναν σταθερά αρνητικά αποτελέσματα, αν και επαναλήφθηκαν ξανά και ξανά.

Η διάγνωσή μου ήταν αδίστακτα : εμβολιασμός-νόσος (vaccinosis), δευτερογενής ή τριτογενής.

Αυτό επιβεβαιώθηκε από το γεγονός ότι τα έλκη ήταν πιο πυκνά και διαρκούσαν περισσότερο στο δεξί του χέρι, στο σημείο της ουλής του εμβολιασμού. Το γεγονός ότι το δεξί του χέρι ήταν χειρότερα το εξηγούσαν οι γιατροί του ως οφειλόμενο σε υπερβολική καταπόνηση από το κρίκετ, το μπόουλινγκ κ.λπ.!

Του υπέγραψα Gunpowder 3x gr. viii. τρεις φορές την ημέρα και Thuja 200 (του Jenichen), τρεις δόσεις την εβδομάδα.

Στο τέλος της εβδομάδας ήταν αλλαγμένος άνθρωπος. Είχε ακόμη άφθονα έλκη, αλλά επουλώνονταν, και όλη η όψη του άνδρα ήταν διαφορετική. Η όρεξή του είχε βελτιωθεί σε τέτοιο βαθμό που προέκυψε κάποια δυσπεψία και διάρροια από υπερβολική απόλαυση. Το δέρμα του είχε βελτιωθεί εντελώς στην εμφάνιση.

Στις 24 Απριλίου το βάρος του ήταν 10 στόνια 11 λίβρες. Είχε τότε κερδίσει πολλά, αλλά δεν έχω καταγραφή του τελευταίου του βάρους.

Στις 5 Ιουνίου ζύγιζε 11 στόνια 11,5 λίβρες, και στις 18 Σεπτεμβρίου 12 στόνια 6,5 λίβρες. Είχε βελτιωθεί σταθερά όλο αυτό το διάστημα. Νέα πρηξίματα ή «βράζοι» εμφανίζονταν περιστασιακά και κάποια έλκη με πάχυνση στα χέρια, ακριβώς κάτω από τους καρπούς, ιδίως τον δεξιό, αποδείχθηκαν ιδιαίτερα επίμονα. Τότε παρέλειψα την Gunpowder και έδωσα αντ' αυτής Silicea 3x σε δόσεις 8 κόκκων με τον ίδιο τρόπο, ενώ η Thuja 200, τρεις φορές την εβδομάδα, συνεχιζόταν ως πριν.

Έγινε ταχεία αλλαγή. Εμφανίστηκε νέο ξέσπασμα βράζων, ξεκίνησε διάρροια, με πικρή γεύση και επιχρισμένη γλώσσα και κάποιον πυρετό. Η διάρροια ήταν < μετά από πόσιμο γάλακτος. Το βάρος είχε κατέβει στα 11 στόνια 8 λίβρες, αλλά τα χέρια ήταν πολύ καλύτερα. Η Trombid. 200 σύντομα θεράπευσε τη διάρροια, και τότε έδωσα Gunpowder 3x gr. viii. κάθε τέσσερις ώρες μόνη· αφήνοντας την Thuja. Στις 16 Οκτωβρίου ήταν και πάλι πολύ καλύτερα με κάθε τρόπο, το βάρος του είχε ανέβει στις 12 στόνια 2,5 λίβρες.

Σύντομα μετά, λήγοντας της θητείας του, αναχώρησε για την Ινδία, έχοντας ολοκληρώσει επιτυχώς το μάθημα εκπαίδευσής του, σε πολύ καλή κατάσταση. Του έδωσα καλή προμήθεια Gunpowder να την πάρει μαζί του στο σπίτι, και του είπα να μου γράψει αν είχε κάποια υποτροπή. Επειδή δεν έχω ακούσει τίποτα από τότε, συμπεραίνω ότι τώρα είναι απασχολημένος με τα κανόνια του κάπου στην ευρεία περιοχή του πολέμου.

Επειδή κανείς δεν πήρε τον κόπο να μεταφράσει το άρθρο μου στο Journal Belge, μπορώ να το συνοψίσω εδώ. Η ένδειξη του «Layman» «Δηλητηρίαση του αίματος», όσο αδρή κι αν φαίνεται, είναι κατά τη γνώμη μου χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) πρώτης τάξης.

Οι βοσκοί του Norfolk που τρίβουν gunpowder στις πληγές των προβάτων που γίνονται κατά το κούρεμα, και που την παίρνουν για να θεραπεύσουν ή να προλάβουν τις κακές συνέπειες από το χειρισμό προβάτων που πάσχουν από «πυοναιμορραγία των οπλών», καθοδηγήθηκαν από μια σίγουρη έμπνευση.

Βράζοι, άνθρακες, αποστήματα, δηλητηρίαση του αίματος από πυορροία των οδοντικών θυλακίων, υπάγονται στη θεραπευτική της σφαίρα σύμφωνα με τον «Layman».

Την πρώτη μου γνωριμία με την Gunpowder ως μέλος της Materia Medica την οφείλω στον Robert J. Cooper - τον ακοίμητο εξερευνητή των παράπλευρων δρόμων της ιατρικής - και θα βρεθεί καταγεγραμμένη στον δεύτερο τόμο του Dictionary of Materia Medica υπό το Kali nitricum.

«Το νιτρικό άλας με sulphur και άνθρακα σχηματίζει gunpowder. Ένα κουταλάκι του γλυκού από αυτό σε ζεστό νερό ήταν αγαπημένο φάρμακο για τη βλεννόρροια μεταξύ των στρατιωτών στις ημέρες που χρησιμοποιούνταν η μαύρη πυρίτιδα. Στις χαμηλότερες τριτρώσεις η gunpowder έχει θεραπεύσει ασκαρίδες σε ενήλικες. Σε κάποιες πειραματικές δοκιμές που έκανα ο ίδιος με Gunpowder 2x, εμφανίστηκε σοβαρός έρπης του προσώπου που αφορούσε το δεξί φρύδι και τη δεξιά πλευρά της μύτης.»

Στο Συμπλήρωμα του Dictionary, που ελπίζω κάποια μέρα να προσφέρω στον κόσμο, η Gunpowder δεν θα περιοριστεί σε μια μνεία υπό την επικεφαλίδα ενός από τα συστατικά της, αλλά θα έχει μια τιμημένη θέση ολόδική της. Χαίρομαι που σημειώνω ότι ο «Layman» επιβεβαίωσε τη δοκιμασία μου (proving) θεραπεύοντας τον έρπητα ζωστήρα με Gunpowder.

Έστειλα στο Homeopathic World (1911, σελ. 360) μια περίπτωση ασκαρίδων που θεραπεύτηκαν με έγχυμα Gunpowder, που μου διηγήθηκε η ίδια η ασθενής, και που συνέβη πριν από εξήντα περίπου χρόνια.

Ιδού οι περιπτώσεις που συνεισέφερα στο Journal Belge :

(1) Μια κυρία, που είχε πολύ ευαίσθητο δέρμα, δαγκώθηκε από κώνωπα στο πόδι, με αποτέλεσμα πρήξιμο, φλεγμονή και εξύμωση. Υπήρχε ένας δακτύλιος φλεγμονής γύρω από το δάγκωμα, που διαδιδόταν συνεχώς και αποκόλλαγε την επιδερμίδα καθώς απλωνόταν. Μετά την αποτυχία αρκετών φαρμάκων, η Gunpowder 3x gr. viii. τρεις φορές την ημέρα θεράπευσε ταχύτατα.

(2) Ένας κύριος είχε ένα κακό κόψιμο με μαχαίρι στον αριστερό δείκτη. Η πληγή αρνιόταν να επουλωθεί. Ένας φλεγμονώδης δακτύλιος αποσπούσε την επιδερμίδα και απλωνόταν όλο και περισσότερο. Η Lachesis και άλλα φάρμακα απέτυχαν να κάνουν οποιαδήποτε εντύπωση. Η Gunpowder 3x θεράπευσε ταχύτατα.

(3) Μια κυρία δηλητηριάστηκε πολύ σοβαρά από αέρια του αποχετευτικού δικτύου. Ακολούθησε πρήξιμο του δεξιού χεριού και των μασχαλιαίων αδένων της δεξιάς πλευράς. Όταν με συμβουλεύτηκε, τρεις μήνες μετά το ατύχημα, το δεξί χέρι ήταν σχεδόν ακινητοποιημένο στον αγκώνα από το πρήξιμο. Απειλούσε με εξύμωση πάνω και κάτω. Οι μασχαλιαίοι αδένες ήταν μεγάλοι σαν αυγό κότας. Η Gunpowder 3x απορρόφησε σταδιακά το πρόβλημα, και αν και η θεραπεία διακόπηκε από μια κρίση ιλαράς, η κινητικότητα του χεριού αποκαταστάθηκε πλήρως.

Προτείνω την Gunpowder στην προσοχή των στρατιωτικών μας συναδέλφων. Η εταιρεία Epps έχει ετοιμάσει για εμένα την τριτύρωση 3x σε δισκία των 2 κόκκων. Σε κάθε ασθενή μου που αναχωρεί για το μέτωπο συμβουλεύω να πάρει μαζί του μια προμήθεια, σε περίπτωση πληγών που αρνούνται να επουλωθούν, ή ατυχημάτων από κακή τροφή ή κακό νερό.

(Αρίθμηση, επαλήθευση, αναδόμηση, Πολύχρωμη αποτίμηση, για το HI. Παρασκευή 1η Δεκεμβρίου 2000. Δρ R. S.)

Βλέπε επίσης: η Gunpowder ως πολεμικό φάρμακο από τον J.H. Clarke