Hedeoma Pulegioides

η συνηθισμένη αγγλική pennyroyal (φλισκούνι), το γερμανικό Poley, το αραβικό Alnam, το αρχαίο ελληνικό γλαχών, είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά φάρμακα, ένα κοινό βοτάνι του νοικοκυριού πολύ πριν από την εποχή του Ιπποκράτη.

Ο Ιπποκράτης και οι παλιοί ιατροί το χρησιμοποιούσαν ως τσάι για την αύξηση της ροής των ούρων, ως ειδικό φάρμακο για την πέτρα στα νεφρά και ως διεγερτικό της μήτρας.

Επί αιώνες το φλισκούνι θεωρούνταν τονωτικό της μήτρας, και η δημοφιλής πεποίθηση είναι ότι αποτελεί πολύ πολύτιμο μέσο για πρόκληση έκτρωσης, αλλά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αποβολή προκαλείται μόνο σε αδύνατες καχεκτικές γυναίκες.

Η Hedeoma ανήκει σε εκείνη τη μεγάλη τάξη των μέντων, κοινών βοτάνων, που έχουν πεταθεί από την ιατρική επιστήμη ως άχρηστα, αλλά τα οποία, αν τα αποτελέσματα που παρουσιάζει αυτή η εργασία έχουν κάποια αξία, θα αποδειχθούν ανεκτίμητης αξίας σε πολλές καταστάσεις ουρικού οξέος.

Το Ocimum, η μόνη άλλη μέντα που έχει χρησιμοποιηθεί σε κάποιο βαθμό, συνταγογραφούνταν από τον αείμνηστο Δρ Dunham για ουρική διάθεση με μεγάλες αποθέσεις κόκκινης άμμου, ιδίως αν ο ασθενής υπέφερε από πόνο στους ουρητήρες.

Η Hedeoma περιέχει τρία σώματα ιδιαίτερα του φυτού, τρία διαφορετικά έλαια· επίσης μυρμηκικό οξύ και acetic acid, καθώς και ισχεπτοϊκό οξύ.

Υπάρχουν καταγεγραμμένες επτά περιπτώσεις δηλητηρίασης. Έχω κάνει ο ίδιος δύο πειραματικές δοκιμές.

Αρκετές από τις περιπτώσεις δηλητηρίασης είναι πολύ φτωχές σε στοιχεία και μικρής αξίας.

Ένα κουταλάκι του γλυκού του ελαίου, τρία δράμια του αποστάγματος, φαίνεται να είναι σχεδόν θανατηφόρα δόση· μόνο σε μία περίπτωση προκλήθηκε έκτρωση, και αυτή από ένα ουγγιά του ελαίου, που ακολουθήθηκε από κατάρρευση και θάνατο.

Τα κύρια συμπτώματα των περιπτώσεων δηλητηρίασης συνοπτικά:

Θολή όραση.

Διασταλμένες κόρες.

Ναυτία και έμετος.

Επίμονες, έντονες κατεβαίνουσες πόνοι από το άνω μέρος του ιερού οστού και την περιοχή των νεφρών προς τη μήτρα, σαν αληθινές ωδίνες τοκετού.

Συχνή, επώδυνη, ολιγοσθενής, καυσαλγική ούρηση.

Μικρός, ταχύς σφυγμός.

Νευρική αδυναμία.

Ψυχρά, υγρά άκρα.

Η περίπτωσις 7, που αναφέρει ο Dr. Toothaker, είναι κατά πολύ η καλύτερη.

Οι κατεβαίνουσες πόνοι σαν ωδίνες τοκετού και η ολιγοσθενής, επώδυνη ούρηση dιήρκεσαν πολλές ημέρες και ήταν πολύ έντονες.

Πειραματική δοκιμή 1

Στις 9 Σεπτεμβρίου έλαβε 5 gtts. βάμμα (B. & T.) σε 2 δράμια νερού.

Σε πέντε λεπτά άγευστα ρεψίματα, σε δεκαπέντε λεπτά ρεψίματα με γεύση του φαρμάκου, και ακολούθησε μια ελαφριά, θερμή, δυσάρεστη αίσθηση στο στομάχι, με > από άγευστα ρεψίματα.

Στις 30 Σεπτεμβρίου στις 10 π.μ. έλαβε 10 gtts.

Ακολούθησε σε δεκαπέντε λεπτά ελαφρύς πόνος στον δεξιό κρόταφο και πολύ ελαφρύς ίλιγγος.

Στις 2 Οκτωβρίου στις 11 π.μ. έλαβε 20 gtts.

Καμία αίσθηση μέχρι τις 3 έως 9 μ.μ., έπειτα μια γενική θερμή, ανέκφραστη αίσθηση στην κοιλιά· μια ανήσυχη επιθυμία για τρίψιμο, που ποτέ δεν έφτανε να γίνει πόνος, ωστόσο ευχόμουν να είχα λάβει 10 σταγόνες αντί για 20.

Στις 6 Οκτωβρίου έλαβε 15 gtts.,

καμία επίδραση.

Στις 7 Οκτωβρίου στις 6 μ.μ.

θαμπός μετωπική κεφαλαλγία και απροθυμία για οποιαδήποτε εργασία.

> ανάπαυση.

Στις 23 Οκτωβρίου έλαβε 20 gtts., στις 10 μ.μ.

Ακολούθησε γρήγορα ελαφρύ κάψιμο στο στομάχι και μερικά άγευστα ρεψίματα.

Στις 24 Οκτωβρίου στις 9-30, με άδειο στομάχι, έλαβε 1 δράμι του βαμμού.

Ακολούθησε γρήγορα ελαφρύ κάψιμο στο στομάχι και άγευστα ρεψίματα.

Σε δεκαπέντε λεπτά αναπτύχθηκε έντονος πόνος σύρσης και κατεβαίνουσος, αυξανόμενος ταχύτατα σε ένταση, πάνω από το αριστερό ισχίο στην περιοχή του αριστερού νεφρού.

Αυτός ο πόνος ακολούθησε τον αριστερό ουρητήρα προς την ουροδόχο κύστη, πόνος σαν να οφείλεται σε διέλευση άμμου.

Προκάλεσε έντονη επιθυμία για ούρηση· όσο περισσότερο συγκρατούνταν τα ούρα, tόσος μεγαλύτερος ο πόνος, ο οποίος ανακουφίστηκε πλήρως με αφθονία καθαρών, ανοιχτόχρωμων κεχριβαρένιων ούρων 12 oz. στις 10 π.μ.

Ο πόνος επέστρεψε μέσα σε δέκα λεπτά και σταδιακά αυξήθηκε σε ένταση.

Στις 11 π.μ. αποβλήθηκαν 8 oz.· στις 1 μ.μ. αποβλήθηκαν 8 oz.· στις 3 μ.μ. αποβλήθηκαν 8 oz.· στις 4-30 αποβλήθηκαν 8 oz.· στις 6-30, 4 oz.· στις 7-45, 3 oz.· στις 11 μ.μ., 11 oz.

Το επόμενο πρωί αποβλήθηκαν 11 oz.

Όλη εκείνη την ημέρα που έλαβα το δράμι του βαμμού είχα, επιπλέον των ήδη περιγραφέντων πόνων, πόνους σύρσης και καύσους στον τράχηλο της ουροδόχου κύστης, οι οποίοι οξέα επιδεινώνονταν στην αρχή και στο τέλος της ούρησης, και ανακουφίζονταν σημαντικά κατά την ούρηση.

Η εξωτερική πλευρά του αριστερού ισχίου ήταν πολύ ευαίσθητη σε ελαφριά αφή, αλλά όχι < σε ισχυρή πίεση· περισσότερο αίσθηση καψίματος και πληγής.

Αυτοί οι πόνοι σύρσης από τους νεφρούς προς την ουροδόχο κύστη, κατά μήκος του αριστερού ουρητήρα, και ο καύσος στον τράχηλο της ουροδόχου κύστης διήρκεσαν έξι ημέρες, ελαττούμενοι σταδιακά, αλλά προκαλούσαν τόσο συχνή επιθυμία για ούρηση ώστε αναγκάστηκα να διακόψω την πειραματική δοκιμή.

Η καταγραφή που έκανα της ποσότητας των ούρων που αποβλήθηκαν και της ποσότητας ουρίας και ουρικού οξέος δυστυχώς χάθηκε.

Από τις 22 έως τις 23 Δεκεμβρίου, συμπεριλαμβανομένων, έλαβε ανά ώρα έναν δίσκο εμποτισμένο με την IX του Hedeoma.

Στις 22 Δεκεμβρίου αποβλήθηκαν 1410 c.c. και 17 κόκκοι ουρικού οξέος, ουρία 29 γραμμάρια.

Στις 23 Δεκεμβρίου αποβλήθηκαν 900 c.c., ουρικό οξύ 39 κόκκοι, ουρία 26 γραμμάρια, 1031.

Τότε αναγκάστηκε να διακόψει λόγω οξείας ρινίτιδας.

Από τις 5 έως τις 15 Ιανουαρίου, συμπεριλαμβανομένων, έλαβε το φάρμακο ως προηγουμένως.

Χωρίς να εισέλθω σε καθημερινές λεπτομέρειες, θα αναφέρω ότι η φυσιολογική ημερήσια ποσότητα ούρων ήταν 1400 c.c., ουρικό οξύ 14 κόκκοι· ούρηση φυσιολογικά πέντε φορές την ημέρα· ότι κατά τις έντεκα αυτές ημέρες απέβαλα 1000 c.c. ούρων και 105 κόκκους ουρικού οξέος, αντί των φυσιολογικών 15.400 c.c. και 154 κόκκων ουρικού οξέος, κατά συνέπεια αποθηκεύτηκαν στον οργανισμό μου περίπου 50 κόκκοι ουρικού οξέος, και ποιο ήταν το αποτέλεσμα;

1ον.

Είχα ελαφρείς αεριφόρους πόνους στην κάτω κοιλία, προκαλώντας επιθυμία για αφαίρεση, ακολουθούμενη την επόμενη ημέρα από μεγάλη, πιτσίλιστη, ερεθιστική, δυνατής οσμής διάρροια, προηγούμενη των αερίων και ακολουθούμενη από ελαφρύ τενεσμό.

2ον.

Θαμπός πόνος στο στομάχι που δεν επηρέαζε την όρεξη, αλλά > από θερμά ποτά.

Αυτός ο πόνος αδυναμίας και κόπωσης φαινόταν να βρίσκεται στο οισοφαγικό άκρο του στομαχιού.

Τρία υγρά κόπρανα.

3ον.

Αφθονία άοσμων αερίων.

4η, 5η και 6η ημέρα.

Αυξανόμενη πληγή της τρίτης άρθρωσης του δεξιού αντίχειρα· πολύ επώδυνη στην αφή, η κάμψη της άρθρωσης προκαλούσε οξείς, ραβδισμούς και μια τριβή που ήταν ακουστή.

Αυτός ο πόνος σταδιακά αυξήθηκε σε ένταση όσο έπαιρνα το φάρμακο, και επιμένει για έξι μήνες μετά.

Κατά το ίδιο διάστημα ο αριστερός τένοντας του Αχιλλέα έγινε δυσκαμψής σαν διατεταμένος, ιδίως στην αρχή του περπατήματος· μετά από λίγα λεπτά περπατήματος χαλάρωνε και η δυσκαμψία ανακουφιζόταν.

Είχε αρχικά μια αίσθηση σαν να ήταν πρησμένος, χωρίς όμως να είναι πρησμένος.

Αυτή η αίσθηση πρηξίματος και η αίσθηση διάτασης ήταν ιδιαίτερα εμφανείς στην κάμψη του αστραγάλου, < στην πρώτη κίνηση· το ανέβασμα και το κατέβασμα από τα τραμ ήταν εξαιρετικά επώδυνα, και περπατούσα χωλαίνοντας σαν γέρος.

Σύντομα η δυσκαμψία επιδεινώθηκε και ο τένοντας ήταν πρησμένος και θερμός και πολύ επώδυνος στην αφή, το περπάτημα ή η κίνηση του ποδιού πολύ επώδυνα.

Είχα επίσης έναν σχεδόν συνεχή κάψιμο, θαμπό πόνο πάνω από τον αριστερό νεφρό, και έναν μικρότερο πόνο στο εγκάρσιο κόλον > από ρεψίματα.

Περισσότερα ρεψίματα άγευστων αερίων από το συνηθισμένο.

Αϋπνία, αλλά όχι ανησυχία.

Όλα αυτά τα συμπτώματα σταδιακά αυξήθηκαν σε ένταση και έγιναν τόσο σοβαρά, ιδίως ο πόνος στην άρθρωση του αντίχειρα και στον τένοντα του Αχιλλέα και ο καύσος πάνω από τον νεφρό, ώπου αναγκάστηκα να διακόψω το φάρμακο.

Κατά τη διάρκεια της πειραματικής δοκιμής ούρησα έξι φορές ημερησίως.

Κλινικές περιπτώσεις

Περίπτωσις 1

Έχω συνταγογραφήσει αυτό το φάρμακο σε δύο περιπτώσεις.

Η μία μια κυρία με ουρική, ρευματική τάση, που είχε πόνους σύρσης και καύσους στον αριστερό ουρητήρα προς την ουροδόχο κύστη και απέβαλλε ποσότητες «κόκκινης άμμου».

Ο πόνος διήρκεσε δέκα ημέρες. Hedeoma I, σε δίσκους, χορηγήθηκε, ένας δίσκος κάθε δύο ώρες.

Πλήρης ανακούφιση επιτεύχθηκε μετά από δύο δόσεις.

Περίπτωσις 2 n Ένας άνδρας 60 ετών, μεγάλος λάτρης της σαμπάνιας, ταλαιπωρούνταν από συνεχή καυσαλγικό ερεθισμό στον τράχηλο της ουροδόχου κύστης, που προκαλούσε συχνή έντονη επιθυμία για ούρηση και αδυναμία συγκράτησης των ούρων του για περισσότερο από λίγα λεπτά.

Είχε πάντα σημαντική ανακούφιση κατά την ούρηση.

Τα ούρα που συγκρατούνταν στην ουροδόχο κύστη αύξαναν αυτόν τον ερεθισμό στον τράχηλο της ουροδόχου κύστης και προκαλούσαν επίσης έναν ανήσυχο πόνο στον δεξιό όρχι.

Αυτά τα συμπτώματα ήταν περισσότερο ή λιγότερο επίμονα επί μήνες και οι κρίσεις διήρκεσαν πάντα ημέρες τη φορά.

Πλήρης ανακούφιση επιτεύχθηκε μετά από μία ή δύο δόσεις Hedeoma I.

Δεν βγαίνει ποτέ έξω χωρίς ένα φιαλίδιο του φαρμάκου στην τσέπη του.