Indolum

Πειραματική απόδειξη της Indol

(Δόκτωρ William B. Griggs από τη Φιλαδέλφεια)

Η ακόλουθη πειραματική απόδειξη της Indol παρουσιάστηκε από τον Δρ. William B. Griggs από τη Φιλαδέλφεια στο Γραφείο της Materia Medica κατά τη συνάντηση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ομοιοπαθητικής, Βαλτιμόρη, 1916.

Η πειραματική απόδειξη έγινε υπό την αιγίδα του Εργαστηρίου Constantine Hering του Κολλεγίου Hahnemann της Φιλαδέλφειας. Ο Δρ. Griggs είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου.

Πολλά έχουν ειπωθεί κατά τα τελευταία χρόνια σχετικά με την παρουσία του ινδίκανου στα ούρα, και πολλά έχουν γραφτεί για το θέμα της εντερικής σήψης ως αποτέλεσμα της αποσύνθεσης του πρωτεϊνικού υλικού.

Αυτό υπήρξε επίσης θέμα πολλής συζήτησης κατά τις γραμμές της αυτοδηλητηρίασης.

Η εμφάνεια που πολλοί κλινικοί γιατροί έδωσαν στο θέμα της εντερικής σήψης ώθησε τον συγγραφέα να εισαγάγει κάποια Indol από το Φαρμακείο Merck στο Ντάρμστατ της Γερμανίας, και να ξεκινήσει μια πειραματική απόδειξή της σε εθελοντές φοιτητές στο Εργαστήριο Constantine Hering στο Ιατρικό Κολλέγιο Hahnemann, Φιλαδέλφεια, ώστε να διαπιστωθεί αν η Indol, σε δυναμοποιημένη μορφή, θα προκαλούσε στον υγιή οργανισμό τα συμπτώματα που συνοδεύουν τα κλινικά ευρήματα όταν η ινδόλη βρίσκεται σε περίσσεια στα ούρα.

Οι σηπτικές διεργασίες στα έντερα είναι αποτέλεσμα της δράσης των βακτηρίων πάνω στο παρόν πρωτεϊνικό υλικό.

Αυτή η βακτηριακή δράση, που είναι αποτέλεσμα των συνδυασμένων προσπαθειών πολλών μορφών μικροοργανισμών, περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο παχύ έντερο.

Μερικά από τα προϊόντα της σήψης των πρωτεϊνών είναι ταυτόσημα με εκείνα που βρίσκονται στην τρυπτική πέψη, αν και η αποσύνθεση του πρωτεϊνικού υλικού είναι πολύ πιο εκτεταμένη όταν υποβάλλεται σε σήψη.

Μερικά από τα σημαντικότερα από αυτά τα προϊόντα σήψης είναι τα ακόλουθα :

Indol, Skatol, Paracresol, Phenol, παρα-οξυ-φαινυλ-προπιονικό οξύ, πτητικά λιπαρά οξέα, θειούχο υδρογόνο, μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα· εκτός από πεπτόνια, αμμωνία και τα αμινοξέα.

Η Indol είναι ένα παράγωγο του συμπλόκου της τρυπτοφάνης, Skatol-αμινο-acetic acid .

Δομικά σχετίζεται στενά με το Indigo· και, σύμφωνα με τον Nence, αυτός ο μετασχηματισμός μπορεί να επιτευχθεί με τη δράση του όζοντος.

Αντίστροφα, το Indigo μπορεί να μετατραπεί σε Indol με αναγωγή.

Από τις αλβουμίνες, η ουσία μπορεί επίσης να ληφθεί με τήξη με υδροξείδιο του καλίου. [Merck.]

Το μεγαλύτερο μέρος της Indol που σχηματίζεται στο παχύ έντερο αναμφίβολα αποβάλλεται στα κόπρανα.

Ένα ορισμένο ποσό, ωστόσο, απορροφάται και, μετά την οξείδωση του Indoxyl, εμφανίζεται στα ούρα σε συνδυασμό με Sulphuric acid ως λεγόμενο ινδίκαν.

Αν σχηματίζονται μεγάλες ποσότητες, ένα μεταβλητό κλάσμα αποβάλλεται επιπλέον στα ούρα ως Indoxyl, ένωση του γλυκουρονικού οξέος.

Οι ακόλουθοι φοιτητές εξετάστηκαν προσεκτικά σωματικά πριν λάβουν το φάρμακο, το οποίο χορηγήθηκε στην έκτη εκατοστήρια αραίωση :

Οι κκ. Pilgram, Powell, Mills, Goeckler, Hawn, Mast και Parsons.

Οι άνδρες αυτοί ήταν υπό την προσωπική μου επίβλεψη για τουλάχιστον δεκαέξι εβδομάδες και εμφάνισαν τα ακόλουθα κοινά συμπτώματα, ενώ οι μάρτυρες ελέγχου ήταν αρνητικοί ως προς τα συμπτώματα με κάθε έννοια :

(Χρησιμοποιείται η γλώσσα των αποδεικτών).

Γενική δράση :

Υπήρχε ένα χαζό αίσθημα το πρωί, με μια δυσαρεστημένη ψυχική κατάσταση· έπειτα ανησυχία και η επιθυμία να περπατά.

Ένα αίσθημα πόνου-αδυναμίας γινόταν αισθητό μέσα στο κεφάλι και σε όλο το σώμα.

Αργότερα, βιωνόταν ένα «θαμπό, αδιάφορο αίσθημα»· και σε έναν άνδρα, που ήταν ευερέθιστος και δεν του άρεσε να τον πειράζουν, υπήρχε πρώτα μια διέγερση, μια διαμετρικά αντίθετη ψυχική κατάσταση, και δεν ενοχλείτο εύκολα.

Αργότερα έγινε καταθλιπτικός, δεν είχε φιλοδοξία, δεν μπορούσε να συγκεντρώσει τον νου του σε τίποτα, και έγινε απελπιστικά ευερέθιστος.

Κατά το πλύσιμο το πρωί, γινόταν αισθητή μια συνεχής επιθυμία για ύπνο.

Μπορώ να το ονομάσω επίμονη επιθυμία για ύπνο, ακόμη και μετά από μια καλή νύχτα ανάπαυσης.

Συνεχίζοντας τη λήψη του φαρμάκου, ένας από τους άνδρες αποκοιμιόταν μόλις καθόταν στην αίθουσα διαλέξεων.

Αργότερα, ένιωθε τόσο κουρασμένος που απουσίαζε από την εργασία του εργαστηρίου ώστε να μπορεί να πάει σπίτι και να κοιμηθεί.

Είχε επιθυμία να κοιμάται όλη την ώρα· και κατά την αφύπνιση, ένιωθε άσχημα.

Εμφάνισε μια κατάσταση υπνηλίας παρόμοια με εκείνη που προκαλεί η morphin.

Προς το τέλος της πειραματικής απόδειξης, εμφανίστηκαν αρκετά έντονα συμπτώματα από τα νεύρα. Σε έναν άνδρα, υπήρχε η επιθυμία να τραβάνε τα δάχτυλά του όλη την ώρα και αδυναμία να κρατά τα δάχτυλά του still.

Σε σχεδόν κάθε περίσταση, γελούσε με ασήμαντα πράγματα.

Υπήρχε ένα τράνταγμα των μυών της κάτω γνάθου και του αυχένα.

Δύο από τους αποδείκτες είχαν φρικτές ψευδαισθήσεις.

Κατά την αφύπνιση, πίστευαν ότι τους χειρουργούσαν, και ανατρίκιαζαν στη σκέψη ότι το μαχαίρι τους αγγίζει.

Αργότερα, εμφάνισαν μια συνεχή επιθυμία να κρατούν τα δάχτυλα και τα πόδια τους σε κίνηση.

Συνοδεύοντας όλα αυτά, υπήρχε ένας σφυγμός των αιμοφόρων αγγείων στον αυχένα.

Το Κεφάλι :

Στην αρχή, βιωνόταν μια ινιακή κεφαλαλγία, που εκτεινόταν στη μετωπιαία περιοχή.

Ήταν θαμπό και μουδιασμένο στον χαρακτήρα, εμφανιζόταν κυρίως το απόγευμα και διαρκούσε καθ' όλη τη διάρκεια της βραδιάς.

Αυτό το σύμπτωμα εμφανίστηκε από σχεδόν όλους τους αποδείκτες.

Υπήρχε ένα αίσθημα πόνου-αδυναμίας σε όλο το κεφάλι, με πόνο στη μετωπιαία περιοχή, συνοδευόμενο από ναυτία, η οποία εξαφανιζόταν καθώς η κεφαλαλγία υποχωρούσε.

Υπήρχε μια έντονη θαμπή αίσθηση στη μετωπιαία περιοχή, ακριβώς πάνω από τα μάτια.

Αυτό ανακουφιζόταν με το περπάτημα στον καθαρό αέρα.

Αυτό το συγκεκριμένο σύμπτωμα ήταν παρόν για μέρες στη σειρά.

Η κεφαλαλγία εμφανιζόταν ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της πειραματικής απόδειξης, και ανακουφιζόταν πάντα με τον ίδιο τρόπο.

Υπήρχε επίσης κεφαλαλγία που εκδηλωνόταν το βράδυ, με ένα καταθλιπτικό αίσθημα και αδυναμία μελέτης. Σε έναν αποδείκτη, μετά από ένα κρυολόγημα, ολόκληρο το κεφάλι ήταν επώδυνο όταν αγγιζόταν ή τρανταζόταν.

Υπήρχε επίσης κουδούνισμα στο δεξί αυτί.

Υπνηλία, κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας, εμφανίστηκε στην αρχή της πειραματικής απόδειξης· και οι περισσότεροι δοκιμαστές την παρατήρησαν να έρχεται περίπου το μεσημέρι, ιδίως κατά την ώρα της αναψυχής τους.

Αργότερα, ήταν παρούσα σε όλες τις ώρες.

Τη νύχτα υπήρχε συνεχές όνειρο, που διαρκούσε όσο συνεχιζόταν το φάρμακο.

Τα όνειρα ήταν ευχάριστα και εύκολα να τα θυμάται κανείς.

Ο δοκιμαστής που εμφάνισε γρίπη είχε τα πιο τρομακτικά όνειρα με φίδια.

Πρόσωπο και Μάτια :

Οι βολβοί των ματιών ένιωθαν καυτοί και πονούσαν όταν κινούνταν.

Στην πραγματικότητα, υπήρχε μεγάλη ταλαιπωρία κατά την κίνηση των οφθαλμικών βολβών.

Εμφανίστηκε επίσης ερυθρότητα και πόνος στα μάτια, με μετωπική κεφαλαλγία.

Σε έναν δοκιμαστή αναπτύχθηκε επίμονη διαστολή των κορών.

Αυτή διήρκεσε όσο συνεχιζόταν η μετωπική κεφαλαλγία, και τα δύο συμπτώματα επιδεινώθηκαν αισθητά καθώς προχωρούσαν οι αποδείξεις.

Το Στόμα :

Στο πρώτο μέρος της απόδειξης εμφανίστηκε μια κακή, δύσοσμη γεύση στο στόμα, με τη γλώσσα επιμερισμένη λευκοκαφετιά.

Η αναπνοή είχε μια ιδιάζουσα δύσοσμη, κοπρανώδη οσμή.

Το Στομάχι :

Τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίστηκαν ήταν ένα αίσθημα πληρότητας στο στομάχι και μια γενική αίσθηση πληρότητας, που εκτεινόταν προς τα πάνω στον οισοφάγο, αλλά δεν ήταν καθόλου ενοχλητική.

Συνόδευε μάλιστα ένα αίσθημα ευφορίας, λες και ο ασθενής είχε κάνει ένα μεγάλο, χορταστικό γεύμα.

Αυτό συνεχίστηκε, κατά διαστήματα, καθ' όλη τη διάρκεια της πρώτης ημέρας.

Την επόμενη ημέρα, συνοδευόταν από ινιακή κεφαλαλγία.

Αργότερα, το βράδυ, εμφανίστηκε μια αίσθηση φουσκώματος.

Αυτή έγινε όλο και πιο αισθητή καθώς η απόδειξη προχωρούσε, μέχρι που τελικά έγινε πολύ έντονη.

Ήταν συνήθως χειρότερη τη νύχτα.

Ένα εξέχον σύμπτωμα που εμφανίστηκε και επιμένει ήταν μια αίσθηση πείνας μετά από ένα πλήρες γεύμα.

Ο δοκιμαστής δεν ικανοποιούνταν με το φαγητό, όσο κι αν έτρωγε. <arg_value>Ξαναένιωθε πολύ πεινασμένος, λίγο μετά το τέλος του γεύματος.

Αφού αυτή η υπερβολική όρεξη επιμένει για μια εβδομάδα ή δέκα ημέρες, εμφανίστηκε μια ιδιάζουσα δίψα, που δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί, παρόλο που η ποσότητα του υγρού που καταπιόταν προκαλούσε δυσφορία.

Τα ουροποιητικά όργανα :

Στην αρχή, οι δοκιμαστές απέβαλλαν περισσότερα ούρα από το συνηθισμένο· και μετά ούρησαν πολύ πιο συχνά από ό,τι κανονικά.

Αυτό ήταν ιδιαίτερα αισθητό το βράδυ, κατά τη μελέτη.

Η ελάχιστη ποσότητα ούρων ήταν αρκετή για να ερεθίσει την κύστη σε τέτοιο βαθμό ώστε να προκαλέσει επιθυμία για ούρηση.

Τα ούρα των δοκιμαστών εξετάζονταν ως δείγματα 24 ωρών για τριάντα μία ημέρες.

Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, ακολουθούσαν αυστηρή δίαιτα με περιορισμένες πρωτεΐνες.

Ο κ. Goeckler, που έπαιξε τον ρόλο του μάρτυρα ελέγχου, δεν έδειξε πρακτικά καμία απόκλιση από την κανονική απέκκριση ούρων καμία ημέρα κατά τη διάρκεια της δοκιμής.

Τα ούρα του δεν εξετάζονταν ποτέ από τον ίδιο, και δεν ήξερε ότι ήταν ο μάρτυρας ελέγχου.

Στις τελευταίες εβδομάδες, μειώθηκε σε ίχνος ή σε φυσιολογικά επίπεδα.

Αυτό δείχνει ότι η πρωταρχική δράση της ινδόλης στην ανθρώπινη οικονομία είναι να αυξήσει την απομάκρυνση της ινδικάνης.

Δεν είχε καμία επίδραση στις γαιώδεις φωσφόρους, τη ζάχαρη, την ακετόνη ή την αλβουμίνη, και δεν φάνηκε να προκαλεί κάποια ιδιαίτερη διαταραχή στη νεφρική λειτουργία.

Ορθό και Κόπρανα :

Στην αρχή, η ινδόλη προκάλεσε δυσκοιλιότητα.

Τα κόπρανα ήταν ανοιχτά γκρι ή πρασινοκαφετιά και δύσκολα να αποβληθούν.

Αργότερα, εμφανίστηκε πιο σοβαρή δυσκοιλιότητα, με κόπρανα σκληρά, ξηρά και ανοιχτά στο παχύ έντερο.

Τα έντερα δεν κινούνταν μέχρι να νιώσουν τόσο φουσκωμένα που δεν μπορούσαν να κρατήσουν άλλο· και τότε υπήρχαν μόνο αρκετές μικρές κενώσεις ξηρών, σκληρών κοπράνων. <arg_value>Αυτά είναι τα λόγια ενός από τους δοκιμαστές, και περιγράφουν την πραγματική κατάσταση όπως υπήρχε.

Προς το τελευταίο μέρος της απόδειξης, τα κόπρανα έγιναν πιο κοντά στο φυσιολογικό.

Υπήρχε μεγάλη ποσότητα αερίων στο στομάχι και τα έντερα, που αποβάλλονταν τόσο από το στόμα όσο και από τον πρωκτό.

Συνήθως σχηματίζονταν το βράδυ. Η δυσκοιλιότητα είχε σε συχνή συσχέτιση μια ιδιάζουσα ελαφριά, αιωρούμενη αίσθηση στο κεφάλι, πιθανώς λόγω ήπιας τοξίκωσης.

Στην πραγματικότητα, ένας δοκιμαστής είπε ότι δεν μπορούσε να διακρίνει τις αισθήσεις του από εκείνες που προκαλούνται από ήπια τοξίκωση με alcohol.

Η ελεύθερη καθαρτική δράση ανακούφισε άμεσα αυτή την αίσθηση.

Αναπνευστικά όργανα :

Προς το τέλος της απόδειξης, δύο από τους άνδρες εμφάνισαν οξέα συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της γρίπης.

Υπήρχε πρώτα ένα αίσθημα πόνου σε όλο το σώμα· και μετά εμφανίστηκε μια παχιά βλεννώδης έκκριση από τη μύτη, με ένα αίσθημα ρίγους συνοδευόμενο από φτέρνισμα.

Αυτοί οι άνδρες δεν είχαν πυρετό, και τα συμπτώματα ήταν προφανώς αποτέλεσμα της λήψης του Indol..

Περιέγραφαν τις αισθήσεις τους κατά καιρούς ως «μια συντετριμμένη, γριπώδης αίσθηση».

Ένας από τους ασθενείς ένιωθε πολύ κουρασμένος και πόνο στα κάτω άκρα.

Τα πόδια έκαιγαν όλη την ημέρα, και η κατάσταση επιδεινώθηκε τόσο ώστε αναζητήθηκε ανακούφιση με την αφαίρεση του παπουτσιού.

Το κάψιμο των ποδιών διήρκεσε τουλάχιστον δέκα ημέρες της πειραματικής δοκιμής, και το δεξί πόδι πρήστηκε αρκετά και πονούσε.

Οι αρθρώσεις των γονάτων έγιναν τόσο επώδυνες και κουρασμένες ώστε το απλό στάσιμο στα πόδια επιδείνωνε αυτή την κατάσταση.

Άλλη πειραματική δοκιμαστής ανέφερε ότι τα πόδια του πονούσαν, ιδίως στα γόνατα.

Υπήρχε πόνος στο μυ του μοσχιού, καθώς και στο μετατάρσιο του μεγάλου δαχτύλου του δεξιού ποδιού.

Το Δέρμα :

Σε μια περίπτωση, το δέρμα στο αριστερό πόδι έγινε ξηρό και τραχύ, και ξεφλούδισε· σε περιοχές του δεξιού ποδιού κάτω από τον αστράγαλο, έσπασε και έγινε επώδυνο.

Ένας πειραματικός δοκιμαστής, πριν ξεκινήσει το φάρμακο, ανέφερε μια εξάνθημα στο σώμα του, το οποίο ερεθιζόταν πολύ και φαγόταν μετά από έντονη άσκηση ή από τη ζέστη.

Αναφέρει ότι αυτό το εξάνθημα εξαφανίζεται αργά αλλά σταθερά, και ότι η γενική του υγεία βελτιώθηκε θαυμαστά.

Θα συμπληρώσω τώρα αυτή την πειραματική δοκιμή με αρκετές κλινικές περιπτώσεις, που δείχνουν την επιτυχή χρήση της ινδόλης.

Οι αποτυχίες δεν αναφέρονται, επειδή επιθυμώ να αναδείξω την κλινική θέση της ινδικάνης.

Πιστεύω ότι υπάρχει πολύ περισσότερο να αναπτυχθεί από αυτή την ουσία, και θα ζητήσω από το επάγγελμα να τη θέσει σε δοκιμασία και να δημοσιεύσει τις αποτυχίες του στον κόσμο.

Μόνο με αυτό το μέσο επιβεβαίωσης και τεκμηρίωσης των σημαντικών συμπτωμάτων μπορούμε να αξιοποιήσουμε σωστά αυτή την ουσία, η οποία φαίνεται να προκαλεί τόση ταλαιπωρία όταν υπάρχει σε περίσσεια στον ανθρώπινο οργανισμό.

Οι ακόλουθες περιπτώσεις καλύπτουν μια περίοδο περισσότερο από δύο ετών.

Περίπτωση 1 :

(1915) Η δεσποινίς 0. X., μαθήτρια στο γυμνάσιο, για περισσότερο από έξι μήνες έπασχε από θαμπές κεφαλαλγίες, συνήθως χειρότερες το πρωί και στην εμμηνορρυσική περίοδο.

Φαινόταν καταθλιπτική στα πνεύματα κατά διαστήματα· αλλά αυτή η καταθλιπτική κατάσταση διακοπτόταν κατά διαστήματα από περιόδους ευτυχίας, ακόμη και έξαψης.

Είχε θαμπή οσφυαλγία, και η όρεξή της ήταν ασταθής.

Δεν αναπαρόταν ποτέ, και τα έντερά της ήταν δυσκοιλιωμένα.

Υπήρχαν συχνές ερεγισμοί, αδυναμία και υπνηλία. Δεν σημειώθηκε έντονος βαθμός αναιμίας.

Κάθε απόγευμα, επιστρέφοντας από το σχολείο, έπρεπε να ξαπλώσει, λόγω υπερβολικής υπνηλίας. Μετά το δείπνο, μόλις μπορούσε να καθίσει για να μελετήσει τα μαθήματα της επόμενης ημέρας.

Μετά την αποτυχία αρκετών φαρμάκων να παράξουν οποιαδήποτε επίδραση, με εξαίρεση την ελεύθερη αγωγή αποβολής, αυτή η ασθενής τελικά τέθηκε σε ινδόλη στην έκτη δυναμοποίηση, με αποτέλεσμα σε δέκα ημέρες να εμφανίσει σοβαρή κνίδωση, που την ανάγκασε να πάρεται στο κρεβάτι.

Καθώς η κνίδωση υποχωρούσε, η υπνηλία αυξανόταν· και κοιμήθηκε για σχεδόν σαράντα οκτώ ώρες.

Όταν τελικά ξύπνησε, ένιωθε καλύτερα από ό,τι είχε νιώσει για μήνες πριν· και από εκεί και έπειτα, το χρώμα της βελτιώθηκε, η όρεξή της έγινε πιο φυσιολογική, η οσφυαλγία της εξαφανίστηκε σταδιακά, και οι κεφαλαλγίες και η αδυναμία της υποχώρησαν.

Το βάρος της επίσης αυξήθηκε, και η σωματική της κατάσταση βελτιώθηκε σημαντικά.

Περίπτωση II :

Η ασθενής ήταν ένα κοριτσάκι, δύο ετών και μισού.

Το περιβάλλον αυτού του παιδιού ήταν φτωχό, πρόκειτο για περίπτωση κοινωνικής υπηρεσίας. Είχε κρίσεις ακραίας ευερεθιστότητας, με περιστασιακές κρίσεις εμέτου χωρίς προφανή αιτία, που έμοιαζαν έντονα με κυκλικό έμετο.

Περίπτωση III :

Η ασθενής ήταν μια παχύσαρκη γυναίκα περίπου εξήντα ετών, που παραπονιόταν για σοβαρή εντερική δυσπεψία.

Εμφανιζόταν πολλή υπνηλία ενώ καθόταν, ανακουφιζόταν με γρήγορο περπάτημα στον καθαρό αέρα.

Υπήρχε αίσθημα μέθης. Εμφανίστηκε ένα μικρό, αιχμηρό, φαγούρα εξάνθημα πάνω στην κοιλιά.

Αυτή η γυναίκα παρουσίαζε πολλά άλλα συμπτώματα δευτερεύοντος χαρακτήρα· αλλά η υπερβολική υπνηλία και το στεγνό, δυσώδες στόμα ήταν τα πιο χαρακτηριστικά. Είχε λάβει Nux moschata, Sulphur, Opium και Baptisia, χωρίς αποτέλεσμα.

Ινδόλη, στην έκτη δυναμοποίηση, χορηγήθηκε κάθε δύο ώρες, με αποτέλεσμα η υπερβολική υπνηλία να εξαφανιστεί εντελώς και το δυσώδες στόμα να καθαρίσει.

Περίπτωση IV :

Αυτή η περίπτωση αφορούσε φοιτητή πρώτου έτους στο Ιατρικό Κολλέγιο Hahnemann, στη Φιλαδέλφεια, ο οποίος μου στάλθηκε από τον Κοσμήτορα Pearson.

Αυτός ο νεαρός, εξετάζοντας τα ούρα του, στο εργαστήριο του Κολλεγίου, ανακάλυψε υπερβολικό ίζημα ινδικάνης. Βλέποντας ότι ήταν ταραγμένος γι' αυτό, ο Κοσμήτορας τον έστειλε σε μένα.

Χωρίς καμία αλλαγή στη δίαιτα, συνταγογράφησα ινδόλη σε συχνές δόσεις, με αποτέλεσμα η ινδικάνη να εξαφανιστεί εντελώς από τα ούρα, τα οποία εξετάζονταν από τον Κοσμήτορα κάθε ημέρα.

Εντός δύο εβδομάδων, μετά τη λήψη ινδόλης, η γενική υγεία αυτού του νεαρού βελτιώθηκε, και παρέμεινε καλά υπό την παρατήρησή μου για πέντε μήνες στη συνέχεια.

Η ινδόλη δεν είναι panacea για περιπτώσεις ινδικανουρίας. Μπορεί να είναι θεραπευτική μόνο όταν τα συμπτώματα συμφωνούν σύμφωνα με τον νόμο των Ομοίων, αλλά πιστεύω ότι σε αυτή τη νέα ουσία διαθέτουμε ένα πολύτιμο μέσο για πολλές από αυτές τις περιπτώσεις αυτοτοξικότητας που είναι αποτέλεσμα διαφόρων μορφών εντερικής σήψης.

Actualisé ce Mardi 12 Juin 2001

Dr R. S.