Niccolum Sulphuricum

Το ακόλουθο παρουσιάστηκε στο American Institute of Homeopathy από τον Δρ. J. C. Fahnestock, από το Piqua, Οχάιο, στη συνάντηση του Detroit, Μίσιγκαν, το 1910:

Συνώνυμα - Θειικό νικέλιο, Nicolli sulphas.

Τύπος – Ni SO 4 7H 2 O

Το θειικό νικέλιο σχηματίζεται με διάλυση ανθρακικού νικελίου σε αραιό sulphuric acid, συμπύκωση του διαλύματος και αφή του στην άκρη για να κρυσταλλωθεί.

Το ανθρακικό νικέλιο παράγεται λαμβάνοντας δέκα μέρη νικελίου και μεταχειριζόμενοι το με ογδόντα μέρη καθαρικού νιτρικού οξέος, ειδικού βάρους 1.185, ώστε ένα μικρό τμήμα του μετάλλου να παραμείνει αδιάλυτο.

Το διάλυμα, μετά από διήθηση, εξατπίζεται μέχρι ξηρού, θερμαίνεται σε περίπου 302 ° F, και το αλατούχο υπόλειμμα διαλύεται σε 120 μέρη αποσταγμένου ύδατος, διηθείται και καθιζάνει με βραστό διάλυμα πενήντα μερών κρυσταλλικού ανθρακικού νατρίου.

Το ίζημα ρίπτεται σε φίλτρο, πλένεται καλά με χλιαρό νερό και μεταχειρίζεται με υδροχλωρικό οξύ σε σημαντική περίσσεια.

Το διάλυμα κορεσμένοται στη συνέχεια με υδρόθειο, αφήνεται στην άκρη για αρκετές ώρες, μετά διηθείται αν χρειάζεται και θερμαίνεται μέχρι βρασμού, στη συνέχεια προστίθενται δύο μέρη ανθρακικού βαρίου, το μίγμα αναταράσσεται επανειλημμένα και αφήνεται στην άκρη για μια ημέρα.

Στη συνέχεια κορεσμένοται με αέριο χλώριο, διηθείται, και το διήθημα μεταχειρίζεται με αραιό sulphuric acid, όσο συνεχίζεται να πέφτει οποιοδήποτε ίζημα.

Το διάλυμα φιλτράρεται ξανά και αποσυντίθεται με διάλυμα περίπου πενήντα μερών κρυσταλλικού ανθρακικού νατρίου, ή όσο χρειάζεται για να γίνει η αντίδραση του υγρού αλκαλική.

Το ίζημα συλλέγεται σε φίλτρο, πλένεται με ζεστό νερό και ξηραίνεται σε μέτρια θερμοκρασία.

Το θειικό νικέλιο είναι ένας πράσινος σμαραγδένιος, αλμυρός, πρισματικός κρύσταλλος, ανθρακούμενος στον αέρα, διαλυτός σε τρία μέρη ψυχρού ύδατος, αλλά αδιάλυτος σε alcohol ή αιθέρα. Έχει γλυκιά, στυφή γεύση.

Το διάλυμα δίνει μαύρο ίζημα με κίτρινο θειούχο αμμώνιο, ελαφρώς διαλυτό σε περίσσεια, σχηματίζοντας σκούρο καφέ διάλυμα, και με καυστική ποτάσα ένα ανοιχτό πράσινο, ογκώδες ίζημα.

Οι Boericke & Tafel προσέφεραν ευγενικά τις τριβές 2x, 3x και 6x για αυτά τα πειράματα.

Τον Αύγουστο του 1908, έκανα ένα πείραμα (proving) με Nic. sul. 3x, λαμβάνοντας πέντε κόκκους κάθε δύο ώρες μέχρι να παραχθούν συμπτώματα, μετά σταματώντας.

Πήρα εξήντα κόκκους. Εκείνη τη νύχτα ονειρεύτηκα ότι είχα μια πολύ δυσάρεστη γεύση στο στόμα μου, που με έκανε να φτύνω συνέχεια. Ξύπνησα και βρήκα το στόμα μου γεμάτο σάλιο, με χάλκινη γεύση, και όντως, ήμουν υποχρεωμένος να φτύσω.

Ξανακοιμήθηκα, και όταν ξύπνησα το πρωί υπήρχε η ίδια χάλκινη γεύση και το στόμα γεμάτο σάλιο.

Την επόμενη νύχτα ξύπνησα στις 2 π.μ. με πόνους στο ινίο, πόνο με πληγές στα μάτια, χάλκινη γεύση και πολύ σάλιο.

Μετά τον ύπνο ξύπνησα με επιθυμία για ούρηση.

Τα ούρα αυξήθηκαν σε ποσότητα.

Το επόμενο πρωί είχα πόνους σαν βελόνια στα χέρια και στα δάχτυλα.

Οι θαμποί πόνοι στο ινίο και στα μάτια συνεχίστηκαν. Τότε εμφανίστηκε μια πληγές στην αυχενική περιοχή, που κατέβαινε κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Το απόγευμα υπήρχε μια αίσθηση θερμότητας στο πρόσωπό μου σαν να στεκόμουν μπροστά σε φωτιά.

Αίσθημα πληρότητας στους κροτάφους. Θαμπός πόνος στα δύο ζυγωματικά. Λεπτοί πόνοι σαν βελόνες στην άνω σειρά των δοντιών. Λεπτοί πόνοι σαν βελόνες στο άνω μέρος του προσώπου.

Γλώσσα κόκκινη, οι θηλές ανυψωμένες και πληγές στην αφή. Αυξημένη δίψα, ταυτόχρονα στόμα γεμάτο σάλιο, με χάλκινη γεύση. Την τρίτη νύχτα υποχρεώθηκα να ουρήσω τέσσερις φορές. Ξύπνησα στις 3 π.μ. με κάψιμο στις πατούσες. Ο θαμπός πόνος στο ινίο, στον αυχένα και στα μάτια συνεχίστηκε ακριβώς όπως την προηγούμενη ημέρα και νύχτα.

Απώλεια όρεξης, ζάλη, με γενική αδυναμία.

Κάθε νύχτα για μια εβδομάδα υποχρεώθηκα να ουρήσω τρεις ή τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Κάθε νύχτα για δύο εβδομάδες ξύπνησα μία ή δύο φορές τη νύχτα μεταξύ των ωρών δύο και τριών με κάψιμο των ποδιών. Χάλκινη γεύση, πόνος στο ινίο, στον αυχένα και στη σπονδυλική στήλη, συνεχίστηκαν για πάνω από δύο εβδομάδες και μετά εξαφανίστηκαν σταδιακά.

Πρόσωπο κοκκινισμένο και πόδια ζεστά κάθε απόγευμα για δέκα ημέρες.

Τον Ιανουάριο του 1909, έκανα ένα πείραμα με την τριβή Nic. sul. 6x, χρησιμοποιώντας πέντε κόκκους κάθε δύο ώρες. Πήρα το φάρμακο για τρεις ημέρες, και εμφανίστηκαν ξανά ακριβώς τα ίδια συμπτώματα, αλλά δεν συνεχίστηκαν όσο όταν έπαιρνα την 3x.

Στις 13 Απριλίου 1909, άρχισα το πείραμα με το Nic. sul. 2x. Μετά από μια ημέρα λήψης η ίδια παλιά ιστορία επαναλήφθηκε, αλλά πολύ πιο έντονη και διαρκεύοντας τρεις εβδομάδες.

Η δεσποινίς F. άρχισε να παίρνει πέντε κόκκους τριβής 6x του Nic. sul., στις 27 Ιουλίου 1908, και τη συνέχισε για δύο ημέρες. Το πρωί της 30ής παραπονέθηκε για κακή γεύση στο στόμα, χάλκινη γεύση κ.λπ. Το μεσημέρι "το κεφάλι ένιωθε μεγάλο και βαρύ."

Πόδια και χέρια ένιωθαν βαριά και αδύναμα. Ασταθής όταν περπατούσε. Πρόσωπο κοκκινισμένο. Το πρόσωπο ένιωθε ζεστό. Τα μάτια άρχισαν να καίνε και να πονάνε. Το κεφάλι ένιωθε βαρύ, σαν να χρειαζόταν ένα prop. Ήθελε να ξαπλώσει. Υποχρεώθηκε να ξαπλώσει όλο το απόγευμα.

Κοιμήθηκε καλά, και την επόμενη ημέρα μπόρεσε να κυκλοφορήσει, αν και τα ίδια συμπτώματα συνεχίστηκαν, αλλά όχι τόσο έντονα. Την τέταρτη ημέρα ένιωθε ξανά καλά.

Στις 10 Αυγούστου 1908, άρχισε ένα πείραμα, χρησιμοποιώντας την τριβή 2x για μία ημέρα. Παράχθηκαν τα ίδια συμπτώματα, που διήρκεσαν τρεις ημέρες.

Στις 25 Ιανουαρίου 1909, η κυρία E. πήρε πέντε κόκκους Nic. sul. 3x κάθε δύο ώρες μέχρι τις 9 μ.μ. Στις 26 Ιανουαρίου 1909, άρχισε με δόσεις πέντε κόκκων κάθε δύο ώρες.

Στις 2 μ.μ. άρχισε να έχει θαμπούς πόνους και στα δύο ωοθήκες, μετά να έχει καυτικές εξάψεις, που εμφανίζονταν κάθε μισή ώρα έως μία ώρα. Καυτικές εξάψεις σε όλο το σώμα, συχνά διαρκεύοντας δέκα λεπτά.

Αργότερα θα έβγαινε σε εφίδρωση σε όλο το σώμα, αυτό διήρκεσε μόνο λίγα λεπτά. Όταν ερχόταν οι εξάψεις ήθελε να αερίζεται με βεντάλια ή να είναι οι πόρτες ολωσδιόλου ανοιχτές. Δεν κρύωσε, αν και ο καιρός ήταν πολύ σκληρός. Οι εξάψεις συνεχίστηκαν το ίδιο κατά τη νύχτα όπως κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όταν ερχόταν οι εξάψεις πετούσε τα καλύμματα.

Θα παρέμενε ακάλυπτη μέχρι να έρθει εφίδρωση σε όλο το σώμα. Μετά από λίγα λεπτά αυτή η εφίδρωση θα στέγνωνε και θα εξαφανιζόταν το ίδιο απότομα όπως εμφανίστηκε.

Τότε θα ένιωθε ρίγος και θα σκεπαζόταν ξανά. Αυτό επαναλαμβανόταν κάθε μία ή δύο ώρες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πάντα ξυπνούσε με καυτικές εξάψεις. Οι καυτικές εξάψεις ήταν ακριβώς σαν θερμότητα από καυτό φούρνο.

Ο πόνος στις ωοθήκες συνεχίστηκε για δύο ημέρες, με μια αίσθηση σαν να θα εμφανιζόταν η έμμηνος ρύση, αν και δεν είχε εμμηνορρύσει για πολύ καιρό· η έμμηνος ρύση είχε σταματήσει και τα συμπτώματα που συνοδεύουν την αλλαγή της ζωής είχαν όλα περάσει.

Τη δεύτερη ημέρα υπήρχε μεγάλος πόνος στην αυχενική περιοχή και στο ινίο, που εκτεινόταν στους οφθαλμικούς βολβούς. Υπήρχε μια αίσθηση έλξης από τους οφθαλμικούς βολβούς προς το ινίο.

Μια αίσθηση σαν σχοινιά να τραβούν το μάτι πίσω προς τη βάση του εγκεφάλου. Αυτός ο πόνος χειροτέρευε με το γύρισμα του κεφαλιού από πλευρά σε πλευρά, επίσης τη νύχτα με το ξάπλωμα ανάσκελα.

Δεν μπορούσε να ξαπλώσει ανάσκελα παρά λίγα λεπτά καθώς αυτό επιδείνωνε τον πόνο στο ινίο και κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης.

Η σπονδυλική στήλη έγινε πληγή σε όλο το μήκος της. Δεν μπορούσε να ξαπλώσει ανάσκελα. Αν κοιμόταν ανάσκελα, θα ξύπναγε σύντομα με μεγάλο πόνο, και θα υποχρεωνόταν να γυρίσει αμέσως στο πλάι. Αυτό προσέφερε μερική ανακούφιση.

Τα ούρα αυξήθηκαν. Υποχρεώθηκε να σηκωθεί τρεις ή τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Δυσκαμψία, μουδιάσματος αίσθηση στον αυχένα και στην πλάτη, αλλά χειρότερα στον αυχένα. Προσωρινή ανακούφιση με το τρίψιμο.

Χάλκινη γεύση στο στόμα, απώλεια όρεξης, αδυναμία και αυξημένη δίψα. Συνεχές αίσθημα κούρασης σε όλο το σώμα.

Η γλώσσα αρχικά είχε λευκή τριχωτή επιδρόσωση. Μετά από λίγες ημέρες ήταν καφετιά επιαδρωμένη.

Ήταν νευρική, ανήσυχη, δεν μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι. Ένα άλλο παράξενο γνώρισμα του πειράματος ήταν μια έκρηξη ιδρώτα όταν ένα μέρος του σώματος ερχόταν σε επαφή με άλλο μέρος, δηλαδή ένα άκρο να διασταυρώνει το άλλο, και τα μέρη σε επαφή θα βρέχονταν με ιδρώτα αμέσως, ενώ όλο το υπόλοιπο σώμα παρέμενε στεγνό. Αν ένωνε τα χέρια οι παλάμες θα βρέχονταν με ιδρώτα. Αφαιρώντας το χέρι, τα μέρη θα στέγναναν αμέσως. Αν τα χέρια τοποθετούνταν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος το ίδιο θα συμβαίνει.

Μόλις μπορούσε να ανεχθεί ρούχα, λόγω αυτών των καυτικών εξάψεων και της εφίδρωσης. Πολλές φορές, όταν ο καιρός ήταν παγωμένος ή υπήρχε χιόνι στο έδαφος, και το παράθυρο ήταν ανοιχτό, μόλις μπορούσε να ανεχθεί καλύμματα τη νύχτα. Με όλη αυτή την κατάσταση δεν κρύωσε ποτέ.

Αυτή η κατάσταση διήρκεσε περίπου έξι εβδομάδες όταν ζητήθηκε ένα αντίδοτο. Δύο κόκκοι Sepia σταμάτησαν τις εξάψεις μέσα σε δύο ημέρες, αλλά όχι πριν δοκιμαστεί πρώτα το Glon., το φάρμακο που είχε σταματήσει τις εξάψεις όταν περνούσε την κλιμακτηριακή περίοδο.

Ο πόνος στο ινίο, στη σπονδυλική στήλη και στα μάτια ανακουφίστηκε από το Picric acid.

Ψηφιοποίηση, επαλήθευση, εικονογράφηση, αναδόμηση και σελιδοποίηση από τον Δρ. R. S. για τον ιστότοπό του που φιλοξενείται δωρεάν από το " Homéopathe International ". Παρασκευή 2 Αυγούστου 2002