Iris Tenax

Iris Tenax.

Iris minor. («Αναπτύσσεται πολύ πλούσια στα αργιλώδη εδάφη και στις πλαγιές των λόφων» του Oregon. Η ίνα του φυτού είναι τόσο δυνατή που χρησιμοποιείται από τους Ινδιάνους για την κατασκευή σχοινιού και την ύφανση σε σακιά κ.λπ.). N. O. Iridaceae. Βάμμα από τα κάτω ή βολβώδη στελέχη. Βάμμα από ολόκληρο το φυτό.

Σκωληκοειδίτιδα.

Ο Δρ. George Wigg, από το Πόρτλαντ του Όρεγκον, απέδειξε το Iris tenax στο τελευταίο τρίμηνο του 1885 (Med. Adv. xvii. 235, Amer. Hom., Απρίλιος 1888· H.

W., xxxv. 364). Δημοσίευσε την απόδειξη με το όνομα Iris minor. Αυτό, όπως έδειξε ο Heath, είναι μόνο τοπική ονομασία, το πραγματικό βοτανικό του όνομα είναι Iris tenax (H. W., xxx. 332).

Ο Δρ. Wigg (ηλικ. 44) έλαβε gtt. v. έως 1x του δυνατού βαμματος. Μια γυναίκα αποδεικτική λήπτρια έλαβε επαναλαμβανόμενες δόσεις Ir. t. 2x και 3x. Η σειρά με την οποία εμφανίστηκαν τα συμπτώματα στην περίπτωση του Δρ.

Wigg είναι χονδρικά η εξής: Σε δεκαπέντε λεπτά κάψιμο στο στόμα και στον λαιμό. Αυτό υποχώρησε μέσα στη νύχτα, αλλά εντατικοποιούνταν με κάθε νέα δόση. Μετά τη δεύτερη δόση, που ελήφθη νωρίς το επόμενο πρωί, το κάψιμο αναπαράχθηκε, ακολουθούμενο από ξηροστομία και απουσία σάλιου σε δύο ώρες. Ύστερα ήρθαν η πνευματική θλίψη και η νοσταλγία, που αυξάνονταν προς τα μεσάνυχτα· κεφαλαλγία στους κροτάφους· οδονταλγία· αίσθημα αδυναμίας και πλήρους εξάντλησης· φαγούρα και κάψιμο στο τριχωτό της κεφαλής· κοιλιακοί πόνοι· διάρροια· απελπιστική εξάντληση που τον ανάγκασε να μείνει στο κρεβάτι· σκληρό ρίγος ακολουθούμενος από ανύψωση της θερμοκρασίας.

Οι οξείς πόνοι στα σπλάγχνα υποχώρησαν μέσα στη νύχτα, αλλά για δεκατέσσερις ημέρες υπήρχε ένα ευαίσθητο σημείο πάνω από την ειλεοτυφλική περιοχή, και τα έντερα δεν λειτούργησαν κανονικά για δέκα ημέρες. Τα συμπτώματα που ο Δρ. Wigg θεωρεί πιο αξιοσημείωτα είναι: (1) Απουσία σάλιου με ξηροστομία. (2) Θλιμμένο, καταβεβλημένο, νοσταλγικό αίσθημα.

(3) Κάψιμο στα μάτια χωρίς δάκρυα. (4) Πόνος σε ένα μόνο δόντι (δεύτερος άνω γομφίος). (5) Φαγούρα και κάψιμο στο τριχωτό της κεφαλής χωρίς εξάνθημα. (6) Ρίγος στις 2 μ.μ.

(δεν είχε ποτέ ρίγος πριν ούτε έκτοτε). (7) Επώδυνο σημείο στην ειλεοτυφλική περιοχή και η διάρκειά του. Μοιάζει με το Ir. vers. στην παραγωγή χολερυθτικού εμέτου· αισθήσεων καψίματος· και καταθλιπτικής διάθεσης. Στη γυναίκα αποδεικτική λήπτρια παρήγαγε μια παράξενη αίσθηση στο νου της: νόμιζε ότι κάποιοι από τους φίλους της είχαν πεθάνει· την επόμενη ημέρα ήταν ασυνήθιστα εύθυμη.

Τα πιο αξιοσημείωτα συμπτώματα ήταν, αναμφίβολα, ο «φοβερός πόνος στην ειλεοτυφλική περιοχή»· και ο «σκληρός ρίγος στις 2 μ.μ.». Αυτές οι ενδείξεις οδήγησαν στην ίαση των δύο ακόλουθων περιπτώσεων: (1) Η δεσποινίς X, σχολική δασκάλα, είχε επί αρκετά χρόνια έναν πόνο που άρχιζε στο δεξί μάτι, απλωνόμενος από εκεί στο δεξί μισό του κεφαλιού. Όταν ο πόνος ήταν πιο έντονος εμεύσε μια ποσότητα πράσινης χολής. Όταν δεν εμεύσε είχε ναυτία, και ρίγος μεταξύ 2 και 3 μ.μ.

Ο πόνος υποχωρούσε στον ύπνο τη νύχτα. Πάντα άρχιζε το Σάββατο, πριν να σηκωθεί. Δόθηκε Ir. t. 30x κάθε έξι ώρες, αρχίζοντας την Παρασκευή το πρωί, και έγινε γρήγορη ίαση αφού τα Ir. v., Alo., Act. r. και Kali bi. απέτυχαν να φέρουν μεγάλη ανακούφιση. Η ανακούφιση από το Ir. t. ήταν τόσο έντονη που η ασθενής νόμισε ότι είχε λάβει μορφίνη.

(2) Ο κ. E., αφού περπάτησε τριάντα μίλια σε ορεινή χώρα τον Αύγουστο, ενώ βρισκόταν σε κατάσταση εφίδρωσης ήπιε μεγάλη ποσότητα βουτυρόγαλα. Τέσσερις ώρες μετά τον έπιασε φοβερός πόνος στην ειλεοτυφλική περιοχή, που προκαλούσε αίσθημα θανάτου στο επιγάστριο. Τελικά εμεύσε πολλή σκούρα πράσινη χολή χωρίς ανακούφιση.

Κλήθηκε ένας πτυχιούχος γιατρός της παλιάς σχολής και διέγνωσε απόφραξη με πιθανό θάνατο σε τέσσερις ημέρες. Έμεινε τρεις εβδομάδες και μεταφέρθηκε στο σπίτι του στο Πόρτλαντ, όπου τον είδε ο Δρ. Wigg, και διέγνωσε τυφλίτιδα, κακώς θεραπευμένη. Η πίεση στην ειλεοτυφλική περιοχή προκαλούσε αίσθημα όμοιο με θάνατο στο επιγάστριο.

Ο πόνος συνεχίστηκε μέχρι που εμεύσε ένα φλιτζάνι σκούρα πράσινη χολή. Λίγο δυσκοιλιωμένος. Με Ir. t. 15x κάθε τρεις ώρες, άρχισε να βελτιώνεται αμέσως, και σε δύο εβδομάδες είχε επιστρέψει στη δουλειά του. Ο Δρ.

Wigg παρατήρησε το αίσθημα πλήρους εξάντλησης ιδιαίτερα όταν σηκωνόταν όρθιος, όταν ξυπνούσε το πρωί. Το κρύο νερό δεν > το κάψιμο στο στόμα και στον λαιμό. Το κρύο μαξιλάρι > τον πόνο στους κροτάφους. > Με την εισπνοή κρύου αέρα (κάψιμο στο στόμα και στον λαιμό).

Οι θερμές εφαρμογές > τον πόνο στα σπλάγχνα. Ένα φλιτζάνι τσάι > τον έμετο. Το γλυκό λάδι και η καμφορά > το κάψιμο στο στόμα και στον λαιμό. Πολλά συμπτώματα εμφανίζονται ή επιδεινώνονται (<) όταν ξυπνά.

Σύγκριση: (επίδραση στην περιοχή του τυφλού) Arn., Ars., Lach., M.; (κεφαλαλγία) Gels., Gratiol., Ir. v., Kali bi., Ign. (καύση όχι > από το κρύο) Caps.; (νοσταλγία) Caps., Phos. ac.; (ξηροστομία) Ar. t.

Πόνος που επανερχόταν εβδομαδιαία επί αρκετά χρόνια, ξεκινώντας από το δεξί μάτι και καταλαμβάνοντας το δεξί μισό του κεφαλιού· εμετός πράσινης χολής όταν ο πόνος στη κορύφωσή του· αν δεν υπάρχει εμετός, ναυτία και ρίγος μεταξύ 2 και 3 μ.μ. (θεραπεύτηκε με 30x) Κεφαλαλγία στους δύο κροτάφους με εμετό πράσινης χολής Ξύπνησε 5 π.μ. με θαμπό πόνο στους δύο κροτάφους και κνησμό στα μάτια· δεν μπόρεσε να ξανακοιμηθεί αλλά κουνούσε συνεχώς το μαξιλάρι, καθώς η δροσερή πλευρά > τον πόνο

Κνησμός και καύση του τριχωτού, κατά την αφύπνιση· χτένισε καλά το κεφάλι με σκληρή βούρτσα, πέντε λεπτά μετά ολόκληρο το τριχωτό καιγόταν σαν από καγιέν· ταυτόχρονα τα μάτια άρχισαν να τσούζουν, αλλά δεν δάκρυζαν (η καύση διήρκεσε έντεκα ώρες).

Κνησμός στα δύο μάτια· με πόνο στους κροτάφους.—Καυστικό τσούξιμο στα μάτια, μετά το χτένισμα του τριχωτού· ήταν σαν να βρισκόταν κοντά σε κάποιον που έτριβε κρέμμυδι· χωρίς δακρύρροια (διήρκεσε έντεκα ώρες).

Καύση στον λαιμό και τον φάρυγγα σαν να φλέγονται, όχι > από κρύο νερό· τρομερή καύση στον λαιμό, δεκαπέντε λεπτά μετά τη λήψη 25 σταγόνων, πόνος και καύση με επιθυμία να καταπίνει κάθε δευτερόλεπτο ή δύο.—Καύση στον λαιμό σαν από Capsicum, > από την εισρόφηση κρύου αέρα.

Στην όρθια στάση, το πρωί, μετά τον ύπνο, αίσθημα «αδειάσματος» του προκάλεσε εμετό μιας ποσότητας πρασινωπής κίτρινης βλέννας, όχι πικρής· > από την πόση ενός φλιτζανιού τσαγιού.—Αίσθημα θανάτου στο επιγάστριο.—Έμετος πολύ πράσινης χολής.

Τα μεσάνυχτα αφθονη κένωση (ακολουθώντας πόνο στην κοιλιά).—Δυσκοιλιότητα· τα έντερα δεν λειτούργησαν κανονικά επί δέκα ημέρες μετά τη δοκιμή.

Ούρα καφετί.—Στις 11 π.μ. απέβαλε καφέ ούρα και συνέχισε να το κάνει κάθε δεκαπέντε λεπτά για δύο ώρες.

Τόσο εξαντλημένος που δεν μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι το πρωί, αν και οι πόνοι έχουν καταπραϋνθεί.—Αισθάνθηκε αδιαθεσία σε όλο του το σώμα στις 2 μ.μ. και πήγε στο κρεβάτι.

Δεν μπορούσε να κοιμηθεί και γινόταν όλο και περισσότερο απελπισμένος.—Αποκοιμήθηκε στη 1, ξύπνησε στις 5 με θαμπό πόνο στους κροτάφους και κνησμό στα μάτια· δεν μπορούσε να ξανακοιμηθεί αλλά συνέχιζε να γυρίζει το μαξιλάρι, η δροσερή πλευρά > πόνος στους κροτάφους.

Δυνατό ρίγος 2 μ.μ., διήρκεσε είκοσι λεπτά, μετά το οποίο η θερμοκρασία ανέβηκε στους 102°· καθώς έπεφτε, εμφανίστηκε εφίδρωση, αν και όχι πολύ άφθονη.