Jaborandi

Jaborandi.

Pilocarpus pinnatifolius. N. O. Rutaceae. Βάμμα από φρέσκα φύλλα. Βάμμα από αποξηραμένα φύλλα και βλαστούς. (Το αλκαλοειδές, Pilocarpin, έχει πειραματιστεί ανεξάρτητα και αντιμετωπίζεται σε ξεχωριστό άρθρο.)

Αλωπεκία. Ασθενωπία. Βρογχίτιδα. Εγκαύματα. Καταρράκτης. Σπασμός βλεφαρίδων. Φθίση. Διάρροια. Δυσμηνόρροια. Ερυσίπελας. Μάτια: τάση στο· υπερμετρωπία: παθήσεις του· επεμβάσεις στο. Καυσοί, κλιμακτήριοι. Τρίχες, παθήσεις των. Καρδιά, παθήσεις της. Υπερμετρωπία. Λευκόρροια. Μιλιαρία. Παρωτίτιδα. Εφίδρωση, υπερβολική. Εγκυμοσύνη, σιαλόρροια της. Σιαλόρροια. Εγκαύματα από καυτό υγρό. Στραβισμός. Σκουλήκια.

Το Jaborandi είναι νοτιοαμερικανικό δέντρο που φτάνει σε ύψος είκοσι ποδιών. Το χρησιμοποιούν οι Ινδιάνοι της Νότιας Αμερικής ως αντίδοτο στο δάγκωμα των φιδιών της ομάδας Trigonocephalus. Το φάρμακο έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς στην οφθαλμιατρική πρακτική για τις μυδριαστικές του ιδιότητες. Παρεμπιπτόντως παρατηρήθηκε η δράση του στο δέρμα και στους σιελογόνους αδένες, γεγονός που οδήγησε σε εκτεταμένες πειραματικές αποδείξεις.

Ο Robin (C. D. P.) συνοψίζει τις επιδράσεις του φαρμάκου σε δόσεις 6 γραμμαρίων των κονιορτοποιημένων φύλλων σε έγχυμα: Πολύ σύντομα το πρόσωπο κοκκινίζει· οι κροταφικές αρτηρίες σφύζουν πιο έντονα· έπειτα υπάρχει μια ιδιάζουσα αίσθηση θερμότητας στο στόμα και στο πρόσωπο και αρχίζει η ροή του σάλιου. Σύντομα το μέτωπο γίνεται υγρό και το πρόσωπο πιο κόκκινο· έπειτα εμφανίζονται σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο, στα μάγουλα και στους κροτάφους.

Η ροή του σάλιου αυξάνεται, με συμμετοχή όλων των σιελογόνων αδένων. Το στόμα γεμίζει με τεράστιες ποσότητες υγρού και η πτύελλα είναι αδιάκοπη. Ταυτόχρονα ο ιδρώτας καλύπτει πρόσωπο και αυχένα· έπειτα όλο το σώμα γίνεται κόκκινο και υγρό, και βιώνεται μια ευχάριστη ζεστασιά· σε λίγα λεπτά ο ιδρώτας ξεσπά σε όλη την επιφάνεια και σύντομα κυλά προς όλες τις κατευθύνσεις. Εν τω μεταξύ έχουν επέλθει άλλα συμπτώματα.

Τα βλέφαρα πρώτα γίνονται υγρά, έπειτα τα δάκρυα αυξάνονται, συγκεντρώνονται στους γωνιακούς κόγχους και κατόπιν κυλούν στα μάγουλα· ταυτόχρονα υπάρχει αυξημένη έκκριση της μεμβράνης του Schneider και αυξημένη δραστηριότητα των βλεννογόνων αδένων του φάρυγγα, της τραχείας και των βρόγχων. Οι επιδράσεις αυτές φτάνουν στη μέγιστη ένταση σαράντα πέντε λεπτά μετά τη λήψη του φαρμάκου και διαρκούν τριάντα ή σαράντα λεπτά ακόμα. Οι σιελογόνοι αδένες διογκώνονται. Η δίψα είναι έντονη.

Οι κόρες ελαφρώς συστέλλονται. Όταν ο ιδρώτας και η σιελόρροια έχουν παύσει, το άτομο είναι εξαντλημένο και υπνηλό, και τα μέρη που υπερεκρίναν γίνονται αφύσικα ξηρά. Εκτός από τα συμπτώματα αυτά που σημείωσε ο Robin, άλλοι έχουν παρατηρήσει: έμετο· διάρροια· πόνους στην κοιλιά, ιδίως στην υπογάστρια περιοχή και στην ηβική χώρα· πόνους στην κύστη και παρόρμηση για ούρηση. Ο Dudgeon έχει καταγράψει την εξής ενδιαφέρουσα περίπτωση: Ένας κύριος, 45 ετών, σηκώθηκε νωρίς και πήγε στην άλλη πλευρά της κρεβατοκάμαράς του για να πάρει μια δόση Nux 3 για κάποια φανταστική διαταραχή του στομαχιού του.

Επιστρέφοντας στο κρεβάτι τον έσυρε ξαφνική βίαιη κόκκινη έξαψη του προσώπου, ακολουθούμενη σχεδόν αμέσως από άφθονη εφίδρωση, που άρχιζε στο πρόσωπο και το κεφάλι και εκτεινόταν σε όλο το σώμα. Ακολούθησε ακραία ψυχρότητα των άκρων και αδιαθεσία, που κατέληξε σε έμετο κυρίως όξινων βλέννας. Οι κρίσεις επανερχόταν κάθε τέταρτο της ώρας καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Όχι μόνο δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι, αλλά δεν μπορούσε ούτε να ανασηκωθεί στο κρεβάτι, ούτε να ξαπλώσει διαφορετικά από το δεξί πλάι χωρίς την πιο βασανιστική ζάλη και μια αίσθηση «σαν να πέθαινε».

Σφυγμός 60, ομαλός και ισχυρός· θερμοκρασία κάτω από το φυσιολογικό. Δέκα σταγόνες Jaborandi I ανακατεύτηκαν σε μισό ποτήρι νερό, και δόθηκε ένα κουταλάκι του επιδορπίου αμέσως και επαναλαμβανόταν κάθε μισή ώρα. Μετά τη δεύτερη δόση οι κρίσεις σταμάτησαν και μπόρεσε να πάρει ψωμί με γάλα χωρίς αδιαθεσία. Είχε μια καλή νυχτερινή ανάπαυση και ήταν τελείως καλά την επόμενη μέρα (M.

H. R., Οκτώβριος 1888). Ο Hale συνιστά τη χρήση του σε γυναίκες ή νέα κορίτσια που έχουν πάντα ξηρό δέρμα, ολιγορροϊκή έμμηνο ρύση και τάση του αίματος προς το κεφάλι. Ο Duncan (H.

W., xxxii. 189) έχει διακόψει ερυσίπελας επαλείφοντας το βάμμα στο σημείο τέσσερις έως πέντε φορές ημερησίως. Μια έντονη καυστική αίσθηση είναι η πρώτη επίδραση, ακολουθούμενη από μια πιο ευχάριστη, καταπραϋντική αίσθηση. Σε εγκαύματα, καψίματα και ορισμένες μορφές εκζέματος και ψωρίασης η ίδια χρήση έχει δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα. Η δράση του φαρμάκου στα μάτια είναι πολύ έντονη και έχει βρεθεί χρήσιμη σε πολλές καταστάσεις αδυναμίας των ματιών, ιδίως υπερμετρωπία, σπασμό του ακτινωτού σωματίου, συγκλίνουσα στραβισμό και μετά από επεμβάσεις για στραβισμό.

Ο Sandesberg (B. J. H., xl. 201) παρατήρησε ότι η εσωτερική χρήση Jaborandi και Pilocarpin σε περιπτώσεις αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς και χοριοειδίτιδας φάνηκε να προκαλεί θολότητα του κρυσταλλοειδούς φακού. Θεράπευσε ένα άλογο για ιριδοχοριοειδίτιδα και μεγάλες θολότητες του υαλοειδούς με έγχυμα φύλλων Jab. και ενέσεις Pilo.

Η νόσος γρήγορα ανακόπηκε, το υαλοειδές καθάρισε τελείως, αλλά κατά την πρώτη εβδομάδα ο κρυσταλλοειδής φακός έγινε θολός. Ο Bell το συνιστά σε διάρροια με εκρηκτικά, ανώδυνα κόπρανα· κόκκινο πρόσωπο, άφθονη σιελόρροια, έντονη δίψα· ούρα σκούρα, ολιγοουρία (ή άφθονα)· άφθονη εφίδρωση. Ο Cooper έχει δει μια βίαιη λευκόρροια να προκαλείται από Jabor.· καθώς και την αποβολή μιας ποσότητας σκωληκών. Μία ασθενής, αφού είχε λάβει ενέσεις Pilocarpine, παραπονέθηκε για μεγάλη ευαισθησία στο κρύο: συνεχώς κρυολογούσε και φοβόταν τη βρογχίτιδα· και το δέρμα έγινε ευερέθιστο.

Το Jabor. έχει φήμη στην παλιά σχολή ως διεγερτικό της μαστικής έκκρισης, και παρατίθεται περίπτωση από το Lancet στο C. D. P. στην οποία μια γυναίκα της οποίας το γάλα είχε σταματήσει για δεκαπέντε ημέρες λάμβανε gtt. x. του υγρού εκχυλίσματος κάθε τέσσερις ώρες. Η έκκριση του γάλατος αποκαταστάθηκε, αλλά η ασθενής άρχισε να υποφέρει από ακραία νευρική διέγερση συνοδευόμενη από μια σταθερή ιδέα ότι έπρεπε να δολοφονήσει όλη την οικογένειά της με ένα τσεκούρι.

Το φάρμακο διακόπηκε, και τα συμπτώματα αυτά εξαφανίστηκαν και μαζί τους η δραστηριότητα των μαστικών αδένων. Το Hom. News, Φεβρουάριος 1900, παραθέτει μια παρεμπιπτόντεια θεραπεία δυσμηνόρροιας σε γυναίκα, ηλικίας 23 ετών, που λάμβανε δόσεις πέντε σταγόνων Jabor. για αυξημένη οφθαλμική πίεση, η οποία γρήγορα εξαφανίστηκε. Η ασθενής παρατήρησε ότι πέρασε την επόμενη εμμηνορρυσία χωρίς πόνο, αν και συνήθως έπρεπε να περάσει δύο έως τέσσερις ημέρες στο κρεβάτι.

Το φάρμακο συνεχίστηκε σε μικρότερες δόσεις, και η βελτίωση διατηρήθηκε. «Όταν η περίοδος αρχίζει με αίσθηση ψυχρότητας και λιποθυμίας, και νευραλγικούς σφυγμούς στο κεφάλι και στη πύελο, με οσφυαλγία, μια ή δύο σταγόνες Jabor. σε ζεστό νερό θα ανακουφίσουν αμέσως» (Cooper). Το Jabor. έχει χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο για την αλωπεκία, και αποτελεί το κύριο συστατικό σε μερικά από τους δημοφιλείς τονωτικούς για τα μαλλιά. Σε αρκετούς ασθενείς που το έπαιρναν έχει παρατηρηθεί λευκά και ξανθά μαλλιά να μαυρίζουν.

Το Jabor. δρα περισσότερο στην αριστερή πλευρά. Μερικές φορές μόνο η αριστερή πλευρά επηρεάζεται από εφίδρωση, ενώ η δεξιά πλευρά παραμένει τελείως ξηρή. Οι κεφαλαλγίες παρατηρήθηκαν περισσότερο στην αριστερή πλευρά. Κεφαλαλγία < το μεσημέρι κάθε μέρα.

Το φαγητό > την δυσφορία στο στομάχι.

Σύγκριση: Amyl. nit. (εξάψεις); Atrop., Physost., Sep. και Lil. t. (μάτια); Hep. (αυξημένη βρογχική έκκριση). Συγκρίνετε επίσης Pilocarpinum και τα Rutaceae.

Άφθονη ρινική εκροή.

Ερυθρότητα του προσώπου· και των αυτιών και του αυχένα· και του σώματος· αφορώντας τα μάγουλα και τα αυτιά, < όταν η εφίδρωση ήταν μεγαλύτερη, έπειτα ωχρότητα· με θερμότητα του προσώπου και θροβημό των κροταφικών αρτηριών.—Δρα δυνατά στους σιελογόνους και ιδρωτοποιούς αδένες, προκαλώντας ερεθισμό και υπερβολική έκκριση· υπό την επίδρασή της το πρόσωπο σύντομα κοκκινίζει, το σάλιο αρχίζει να τρέχει και ξεκινά άφθονη εφίδρωση, που διαρκεί ώρες, αν και η μέγιστη έντασή τους είναι λιγότερο από μία ώρα.

Ορχίτιδα: με αρχόμενο βρογχικό πρόβλημα· μετάσταση των παρωτίτιδων.

Κόκκινο πρόσωπο, σφυγμός των κροταφικών αρτηριών, έπειτα θερμότητα στο στόμα και στο πρόσωπο, σιελόρροια, έπειτα ιδρώτας στο μέτωπο, στα μάγουλα και στους κροτάφους· αδιάκοπη πτύελωση, ιδρώτας που καλύπτει πρόσωπο και αυχένα, έπειτα όλο το σώμα κόκκινο και υγρό, ευχάριστη θερμότητα, έπειτα γενικός ιδρώτας, που σύντομα τρέχει προς όλες τις κατευθύνσεις· έπειτα δακρύρροια και άφθονη έκκριση από τη μύτη, αυξημένη δραστηριότητα των βλεννογόνων αδένων του πίσω μέρους του λαιμού, της τραχείας και των βρόγχων· σιελόρροια τόσο μεγάλη που μόλις που μπορεί να μιλήσει, διόγκωση των σιελογόνων αδένων· μερικές φορές συσσώρευση στους βρόγχους που απομακρύνεται με βήχα, δίψα, συστραμμένες κόρες, μετά την παύση του ιδρώτα και της σιελόρροιας, εξάντληση, υπνηλία και ξηρότητα των μερών που είχαν εκκρίνει τόσο άφθονα· < στόμα και λαιμός με πολλή δίψα

Ανησυχία· το βράδυ, με αγωνία Πολλοί τρεμουλιασμοί, ειδικά των άνω άκρων Κούραση: το πρωί, με ξηρότητα του στόματος και δίψα· κατά το σηκώνεται· από σύντομο περίπατο, με βιαστική αναπνοή και αίσθημα παλμών· ώστε τα πόδια να υποκύπτουν κατά το περπάτημα Λιποθυμικό αίσθημα

Κατάρρευση.