Kali Iodatum

Kali Iodatum.

Ιωδιούχο κάλιο. Kali hydriodicum. KI. Διάλυμα. Τριττούραση.

Ακτινομυκώτωση. Ανεύρυσμα. Ανιδρωσία. Νόσος του Bright.

Βουβώνας. Κνησμός (ακροπορδία). Καρκίνος. Νεκρωση οστών (καρίες).

Κρυολόγημα. Κονδυλώματα. Φθίση. Βήχας.

Κρούπ. Αδυναμία. Ύδρωπας. Αυτιά, ωταλγία· εμβοές.

Εξάντληση (λεπτοσώματα). Ερυθέμα nodosum. Μάτια, παθήσεις των· κύστεις στα βλέφαρα. Ινοείδωμα.

Αδενικές διόγκωση. Γονόρροια. Ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα). Όζος (γκόμμα).

Αιμορραγίες. Αλλεργική ρινίτιδα (κνισοπυρετός). Θυλακίτιδα γόνατος (housemaid's knee). Γρίπη.

Ενδοεμμηνορροϊκή αιμορραγία. Αρθρώσεις, παθήσεις των. Λαρυγγίτιδα. Ήπαρ, νόσοι του.

Αταξία (λοκομοτική). Οσφυαλγία. Πνεύμονες, ηπατοποίηση· οίδημα. Έμμηνος ρύση, διαταραχές της.

Νευραλγία. Οζίδια. Θόρυβοι στα αυτιά. Νυσταγμός.

Οσμή σώματος, ανώμαλη. Οίδημα γλωττίδος. Παγκρεατίτιδα. Παράλυση.

Πλευρίτιδα. Προστάτης, παθήσεις του. Ρευματισμοί. Ραχίτιδα.

Ρουπία. Ισχιαλγία. Σκροφούλη. Ευλογιά.

Σπονδυλική στήλη, κύφωση του Pott. Σπλήνας. Σύφιλη. Τρικαίνια (νευραλγία τριδύμου).

Γλώσσα, νευραλγία της. Όγκοι. Έλκη. Λιποκύστεις (wen).

Το iod. είναι ένα από τα λίγα φάρμακα στα οποία μπορεί κανείς να βασιστεί για οριστική δράση στη συνηθισμένη πρακτική. Στη δευτερογενή ενεργό σύφιλη, σε έλκη του συνταγματικού τύπου και σε περιπτώσεις υποξείας ρευματοειδούς φλεγμονής, το ιωδιούχο κάλιο γενικά επιτυγχάνει ό,τι αναμένεται από αυτό. Ότι η δράση του είναι ειδική είναι γενικά παραδεκτό· και το ειδικό είναι το ίδιο με το ομοιοπαθητικό. Σπάνια βρίσκω αφορμή να το χρησιμοποιήσω σε χαμηλότερες αραιώσεις από την 30ή.

Η ιστορία του φαρμάκου σε σχέση με τη σύφιλη είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο και σημαντική. Όπως θα περιμέναμε φυσιολογικά, το K. iod., όντας αντισυφιλιτικό, είναι επίσης αντίδοτο του υδραργύρου. Η εμπειρία φαίνεται να δείχνει ότι είναι εκείνοι οι ασθενείς που είναι φορτισμένοι με τη νόσο ή με τον υδράργυρο, ή με τα δύο μαζί, που μπορούν να αντέξουν τις μαζικές δόσεις του K. iod. που μερικές φορές χορηγούνται. Αλλά το άλας συχνά χορηγείται ως διαγνωστικό, και τότε, αν δεν ληφθεί μέριμνα, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τον ασθενή.

Έχω δει ασθενείς να καταστρέφονται ανεπανόρθωτα ως προς τη δύναμή τους από K. iod. που χορηγήθηκε με την υπόθεση ότι είχαν σύφιλη. Έχω καταγράψει στο Diseases of the Heart (σ. 165) την περίπτωση ενός κυρίου, 74 ετών, που είχε μια ψωρίασημορφη δερματική προσβολή για την οποία συμβουλεύτηκε ομοιοπαθητικό. Η υγεία του παρέμεινε άριστη, αλλά το δέρμα του δεν έβγαλε εμπρός, και συμβουλεύτηκε έναν γνωστό ειδικό δέρματος και σύφιλης, ο οποίος αμέσως τη χαρακτήρισε συφιλιτική, αν και ο ασθενής αρνιόταν ότι είχε ποτέ τη νόσο.

Χορηγήθηκαν μαζικές δόσεις K. iod. και η δερματική νόσος εξαφανίστηκε σε δεκαπέντε ημέρες. Αλλά ο ασθενής ουσιαστικά σκοτώθηκε. Έκλαιγε σαν παιδί χωρίς να ξέρει γιατί. Έχασε πάνω από μία σtone βάρους.

Μπορούσε να φάει πολύ λίγο, και όλα προκαλούσαν δυσφορία και αίσθημα πληρότητας. Εμφανιζόταν ταχυκαρδία ανά πάσα στιγμή και τον κρατούσε ξύπνιο τη νύχτα. Ο σφυγμός ήταν ένα απλό τρεμούλιασμα στις κρίσεις, και ακανόνιστος, διαλείπων ή πολύ συχνός στα διαστήματα μεταξύ τους. Σε αυτή την κατάσταση ήρθε σε μένα, αλλά οι δυνάμεις αντίδρασης είχαν καταστραφεί, και τίποτα από όσα έδωσα δεν έκανε καμία εντύπωση.

Άφησε το Λονδίνο και πέθανε πολύ λίγο αργότερα. Ιδού μια άλλη περίπτωση δηλητηρίασης από K. iod., όταν δεν εξισορροπείται από αντίδοτα φάρμακα ή νόσο. Αναφέρεται από τον Jonathan Hutchinson. Ο ασθενής, άνδρας 26 ετών, είχε υποστεί θεραπεία με δόσεις 5 κόκκων K. iod. σε νοσοκομείο για ένα πρήξιμο στη βουβωνική χώρα που διαγνώστηκε ως σύφιλη.

Δεν υπήρχε δερματικό εξάνθημα τότε, αλλά λίγο αργότερα εμφανίστηκε ένα, και θεωρήθηκε ότι επιβεβαίωνε τη διάγνωση. Η δόση αυξήθηκε σε 10 κόκκους στο τέλος της εβδομάδας, δέκα ημέρες αργότερα σε 15 κόκκους, και αργότερα ακόμα σε 20 κόκκους. Αυτό συνεχίστηκε από 23 Ιουλίου έως 9 Οκτωβρίου. Τότε αντικαταστάθηκε από υδράργυρο, αλλά αυτό δεν έφερε καμία αλλαγή, και ο ασθενής, που χειροτέρευε όλο αυτό το διάστημα, πέθανε από εξάντληση σε δεκαπέντε ημέρες.

Το τελευταίο διάστημα βρισκόταν στο London Hospital, όπου είχε μεταφερθεί, και εκεί διαπιστώθηκε, μετά από προσεκτική έρευνα, ότι δεν υπήρχε κανένα στοιχείο σύφιλης. Αυτή ήταν η κατάστασή του όταν έφτασε στο London Hospital λίγες ημέρες πριν τον θάνατό του: Υπήρχε γενικευμένο δερματικό εξάνθημα, αποτελούμενο από πρήξιμα διαφόρων μεγεθών από μικρά παπούλια έως τεράστιους οζώδεις όγκους, μερικοί από τους τελευταίους να είναι ελκωμένοι. Τα πρήξιμα αποκτούσαν το μεγαλύτερο μέγεθος στο πρόσωπο, στα πόδια και στο άνω θώρακα.

Δημοσιεύθηκε μια έγχρωμη πλάκα που απεικόνιζε την περίπτωση, δείχνοντας τους όγκους σκούρου πορφυροκόκκινου χρώματος. Η αντίδοτη δράση της σύφιλης προς το K. iod. επιβεβαιώνεται περαιτέρω από την παρατήρηση του Fournier (Allen's Encyclop., Appendix), ο οποίος σημείωσε την εμφάνιση πορφύρας σε ασθενείς υπό την επίδρασή του. Αλλά εμφανιζόταν μόνο σε έντονη μορφή σε άτομα που δεν είχαν σημεία σύφιλης και στους οποίους χορηγήθηκε «μόνο ως προληπτικό». Αλλά η αντισυφιλιτική σχέση του K. iod. καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος της δύναμής του όπως είναι γνωστή στους ομοιοπαθητικούς.

Αν και δεν έχει αποδεικτεί εκτενώς, οι καταγεγραμμένες και βεβαιωμένες επιδράσεις της υπερδοσολογίας είναι αρκετά πολυάριθμες. Ο P. Jousset (L'Art Médical, Οκτώβριος 1899, 241) έχει αναφερθεί στα πειράματα του Rilliet με το φάρμακο σε υγιείς. Πειραματίστηκε σε είκοσι οκτώ άτομα, αναμειγνύοντας το επιτραπέζιο αλάτι τους με ένα δεκάχιλιοστο μέρος K. iod., ώστε σε δύο χρόνια ο καθένας να έχει λάβει 40 εκατοστόγραμμα.

Ιδού μία από τις περιπτώσεις: Άνδρας, 45 ετών, με πολύ ισχυτή κράση, δεν είχε ποτέ καμία ασθένεια. Στο τέλος επτά μηνών άρχισε να αδυνατίζει· είχε ταχυκαρδία· έγινε λυπημένος και μελαγχολικός· είχε σταθερές ιδέες, αδυναμία, απροσδιόριστη κακουχία στην κάτω κοιλία με δυσκοιλιότητα. Το ιωδιούχο αλάτι διακόπηκε τυχαία κατά τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο, και αναπήρε εντελώς. Επιστρέφοντας στο σπίτι τον Αύγουστο, ξεκίνησε πάλι το αλάτι, και τα ίδια συμπτώματα επέστρεψαν με πολύ μεγαλύτερη ένταση από πριν: αξιοσημείωτη και προοδευτική αδυναμία με λιγώδη όρεξη· τρέμουλο· ταχυκαρδίες· σταθερό βλέμμα· κίτρινη επιδερμίδα· πάνω απ' όλα οι ηθικές διαταραχές ήταν πολύ έντονες, ταραγμένος μέχρι δακρύων· ευερεθιστότητα· αηδία και απογοήτευση, ταραγμένος ύπνος.

Χρειάστηκαν δύο μήνες για να ανανήψει αυτή τη φορά. Η καταγραφή λέει ότι η υγεία του άνδρα ήταν και πάλι «πλήρως αποκατεστημένη»· αλλά αυτό δεν είναι απόλυτα σωστό. Μετά την πρώτη δηλητηρίαση, αν και η πλήρης υγεία φαινόταν να έχει επανέλθει, είχε απομείνει μια ακραία ευαισθησία στη δράση του φαρμάκου, ώστε μια πολύ συντομότερη περίοδος δηλητηρίασης απαιτούνταν για την αναπαραγωγή των συμπτωμάτων σε πολύ επιδεινωμένο βαθμό. Και δύο χρόνια μετά από αυτό, αν και η υγεία φαινόταν απολύτως αποκατεστημένη, μια επίσκεψη είκοσι μίας ημερών στη θάλασσα κόστισε σχεδόν στον άνδρα τη ζωή του.

Τα ίδια συμπτώματα επανεμφανίστηκαν. Εξαντλήθηκε μέχρι σκελετού, η όρεξη όλο αυτό το διάστημα ήταν υπερβολική. Στο περπάτημα ήταν σχεδόν διπλωμένος στα δύο, με τρέμουλο και δύσπνοια στην παραμικρή κίνηση. Σφυγμός αδύναμος και πολύ συχνός.

Τελικά αναγκάστηκε να κρατήσει το κρεβάτι του και είχε μεγάλη δυσκολία να φτάσει στο σπίτι του στη Γενεύη. Εκεί βελτιώθηκε άμεσα. Αλλά παρά την φαινομενική ανάρρωση είχε συμβεί μια πολύ βαθιά αλλαγή στον οργανισμό· και από αυτή την εμπειρία το «< στη θάλασσα» πρέπει να καταμετρηθεί μεταξύ των συνθηκών του K. iod. Δύο άλλες, και οι δύο γυναίκες εξήντα ετών, είχαν τα ίδια συμπτώματα με αυτόν τον άνδρα, η μία στο τέλος δύο μηνών, η άλλη στο τέλος τεσσάρων.

Στους υπόλοιπους είκοσι οκτώ που πειραματίστηκαν δεν παρατηρήθηκαν συμπτώματα. Ο Jousset παραθέτει από την ίδια πηγή εμπειρίες με το ίδιο άλας στη θεραπεία του βρογχοκήλη. Άνδρας πενήντα ετών είχε μια στρογγυλή, αδρανή, μη διακυμαινόμενη βρογχοκήλη στη δεξιά πλευρά του αυχένα, στο μέγεθος πορτοκαλιού, με πολύ αργή ανάπτυξη. Λάμβανε κάθε πρωί, νηστικός, ένα κουταλάκι νερό που περιείχε ένα γραμμάριο (15 1/2 κόκκοι) K. iod.

Από την πρώτη ημέρα της θεραπείας ένιωσε μια απροσδιόριστη αγωνία. Την δέκατη έκτη ημέρα υπήρχε αυξημένη κακουχία και σημαντική αδυναμία, και ο ασθενής πέταξε το φίλτρο του στη λίμνη. Δύο ημέρες αργότερα ο γιατρός του βρήκε όλα τα σοβαρά συμπτώματα της δηλητηρίασης· αλλά η βρογχοκήλη είχε φύγει κατά τα τρία τέταρτα. Ο ασθενής στάλθηκε στην εξοχή και ήταν άρρωστος όλο το καλοκαίρι, αλλά ανάρρωσε πλήρως τον χειμώνα, με τη βρογχοκήλη να έχει επανέλθει στο αρχικό της μέγεθος.

Αυτή η εμπειρία επαναλήφθηκε σε τρεις άλλους ασθενείς· αλλά ένας βρογχοκηλικός σκύλος ήταν πιο τυχερός. Δύο εκατοστόγραμμα (1/6 κόκκος) ήταν αρκετά για να προκαλέσουν όλα τα συμπτώματα σε αυτόν, και η βρογχοκήλη του εξαφανίστηκε και δεν επέστρεψε όταν ανάρρωσε από τη δηλητηρίαση. Σε σχέση με αυτό μπορεί να αναφερθεί η δύναμη του άλατος πάνω σε όγκους άλλων ειδών. Διευρυμένοι λεμφικοί αδένες, συφιλιτικοί όζοι, κονδυλώματα και όγκοι του μαστού και της μήτρας έχουν αφαιρεθεί από αυτό.

Αυτό έχει συμβεί υπό τη δράση του ακατέργαστου άλατος κατά το μεγαλύτερο μέρος· και η γενική εξήγηση είναι ότι η διαλυτική δράση του φαρμάκου διεγείρεται πιο ισχυρά στα πιο χαμηλά οργανωμένα νέα ιστούς. Αλλά αυτό δεν θα εφαρμοζόταν σε όλες τις περιπτώσεις. Έχουμε δει στην περίπτωση του Hutchinson ότι το K. iod. μπορεί να προκαλέσει όγκους καθώς και να τους αφαιρεί· αλλά ο Jules Gaudy έχει καταγράψει μια άλλη εμπειρία (Journ. Belge d'Homoeop., vi. 57).

Αρκετές περιπτώσεις κοιλιακών όγκων θεραπεύτηκαν επιτυχώς από αυτόν με K. iod. σε 3x, 10 και 15 εκατοστιαίες τριβές. Δύο από αυτές είχαν υποστεί ανεπιτυχή θεραπεία με το ακατέργαστο άλας πριν έρθουν υπό την φροντίδα του. Δεν μπορούσαν να το ανεχθούν λόγω απώλειας όρεξης και ερεθισμού του βλεννογόνου του στόματος και του λαιμού. Μία από αυτές τις ασθενείς είχε μεγάλο όγκο στο επίπεδο της μεγάλης καμπυλότητας του στομάχου που εκτεινόταν και στις δύο πλευρές, βυθιζόμενος στην κοιλιακή κοιλότητα και εκτεινόμενος στη λεκάνη· ήταν προσκολλημένος και δύσκολο να οριοθετηθεί.

Είχε ίκτερο, βρώμικο δέρμα και απώλεια όρεξης, και ως επί το πλείστον εμετούσε την τροφή της. Μια υπόνοια λανθάνουσας σύφιλης οδήγησε τον Gaudy στο φάρμακο, το οποίο ανεχόταν απόλυτα σε αραίωση, αν και όχι στην ακατέργαστη μορφή. Η υγεία βελτιώθηκε ταχύτατα, και σε τρεις μήνες δεν υπήρχε σχεδόν κανένας όγκος να ανακαλυφθεί. Τα υπολείμματα του προφανώς εξαρτιόνταν από το επίπλουν.

Η δεύτερη περίπτωση ήταν πολύ παρόμοια στη φύση με αυτή. Ο Cooper αναφέρει αυτή την περίπτωση: «Μήτρα γεμάτη ινομυώματα, πόνος στη δεξιά βουβωνική χώρα με την προσπάθεια, καταθλιπτική διάθεση, εμβοές σαν βούισμα μυγών, σταθερό αίσθημα κούρασης και υπνηλίας κατά μήκος των άκρων, καυτά καμένα πόδια, αν και μερικές φορές έντονο ρίγος σε όλο το σώμα, πόνοι στους μαστούς, που είναι ευαίσθητοι, αδυναμία να μείνει πολύ χωρίς τροφή, σταθερό φούσκωμα σαν από αέρια, βύθιση στο επιγάστριο στις 11 π.μ., ύπνος ονειρικός· όλα αυτά τα συμπτώματα απομακρύνθηκαν με K. iod. 30, αφήνοντας την ασθενή σε απόλυτη άνεση.» Ο Cooper προσθέτει αυτή τη σημείωση: «Υπάρχει μεγάλη ομοιότητα μεταξύ των δράσεων του K. iod. και του Sul. στις 30ές τους αραιώσεις.

Μετά από βρογχίτιδα, πνευμονία, ερυσίπελας και άλλες φλεγμονώδεις προσβολές, το K. iod., σε 30η και επίσης σε πιο ακατέργαστες μορφές, δρα σαν μαγεία, προφανώς από την απομάκρυνση των άχρηστων προϊόντων που απομένουν στους ιστούς.» Το K. iod. έχει επίσης αποδειχθεί με τον κανονικό τρόπο, αλλά όχι τόσο εκτενώς όσο κάποια άλλα άλατα του καλίου. Δρα στους ιστούς σχεδόν με τον ίδιο τρόπο όπως η σύφιλη—τους διαλύει—οι αδένες ατροφούν, οι ιστοί, ιδίως ο συνδετικός ιστός και οι σύνδεσμοι, φλεγμαίνουν και ελκώνονται.

Το περιόστεο και τα οστά προσβάλλονται και εμφανίζονται όζοι. Αλλά το K. iod. είναι ίσως περισσότερο αντι-σκοφουλώδες παρά αντι-συφιλιτικό. Δρα καλύτερα σε σκοφουλώδεις ασθενείς, ιδίως αν η σύφιλη ή ο υδραργυρισμός ή και τα δύο προστεθούν. Προκαλεί επίσης διήθηση, οίδημα και ύδρωπα διαφόρων ειδών.

Το αίμα προσβάλλεται, εμφανίζεται αιμορραγία και πορφύρα αιμορραγική. Μια μεγάλη ένδειξη για το K. iod., όπως επισήμανε ο Cooper, είναι μια «διάχυτη ευαισθησία» πάνω στα προσβεβλημένα μέρη. Αυτό εμφανίζεται στις αποδείξεις: «Το τριχωτό πονάει στο ξύσιμο, σαν να είναι ελκωμένο (μετά από έντεκα ημέρες).» Αυτό είναι από τους Hartlaub και Trinks. «Πρήξιμο ολόκληρου του θυρεοειδούς αδένα, αυξανόμενο πολύ ταχύτατα, με κάποια ευαισθησία στην αφή και την πίεση.» Έχει αφαιρέσει ευαίσθητους συφιλιτικούς όζους.

Έχω επαληθεύσει συχνά αυτή την ένδειξη. Σε όλες τις νευραλγικές ή φλεγμονώδεις καταστάσεις όπου υπάρχει αυξημένη και διάχυτη ευαισθησία του προσβεβλημένου μέρους, το K. iod. πρέπει να εξεταστεί. Θεράπευσα με K. iod. 30, σε μεσήλικα άνδρα, νευραλγία που εμφανιζόταν καθημερινά πάνω από το αριστερό μάτι· επιπλέον αυτού παραπονιόταν ότι το κεφάλι του ήταν πολύ επώδυνο. Είχε επίσης επώδυνα ούλα και βήχα, και ήταν > ξαπλωμένος.

Δεν υπήρχε σύφιλη σε αυτή την περίπτωση. Ο Farrington αναφέρει «Κεφαλαλγία του εξωτερικού κεφαλιού, σκληρά εξογκώματα σαν όζοι στο τριχωτό που πονάνε υπερβολικά.» Αυτό μπορεί να είναι είτε συφιλιτικό, είτε υδραργυρικό, είτε ρευματικό. Ο Cooper θεράπευσε με K. iod. 30 μια περίπτωση ρευματικής ουρικής αρθρίτιδας σε μια κυρία· κάθε άρθρωση προσβεβλημένη· αδυναμία ύπνου για εβδομάδες λόγω του πόνου. Η χαρακτηριστική ένδειξη ήταν: «Μετά την κόπωση, η ηπατική περιοχή γίνεται ευαίσθητη.» Το συνιστά σε προσβολές της σπλήνας με διάχυτη ευαισθησία της περιοχής της σπλήνας και ύδρωπα.

Το K. iod. αντιστοιχεί επίσης σε ορώδη έκκριση στον εγκέφαλο δευτερογενή προς ηπατοποίηση των πνευμόνων. Η δράση του K. iod. στην αναπνευστική σφαίρα είναι πολύ σημαντική. Η ρινίτιδα του K. iod. είναι γνωστή και αποτελεί για την παλιά σχολή τη μόνη γενικά αναγνωρισμένη ένδειξη του «ιωδισμού», όπως λέγεται, με υπέρτατη αδιαφορία για το στοιχείο του καλίου. Η έκκριση είναι καυστική, υδαρής· τα μάτια τσούζουν και είναι πρησμένα, υπάρχει δακρύρροια.

(Αυτή η δράση στα μάτια μπορεί να εξελιχθεί σε ιρίτιδα, κερατίτιδα και χημώση.) Η ρινίτιδα επανέρχεται επανειλημμένα από κάθε μικρό κρυολόγημα και κάνει τη μύτη κόκκινη και πρησμένη. Η έκκριση μπορεί να γίνει παχιά, πράσινη, δυσώδης· οζαίνα και διάτρηση των οστών μπορεί να συμβούν. Η φωνή γίνεται ρινική, βραχνή ή χάνεται. «Ξυπνά ιδίως στις 5 π.μ., με ξηρό λαιμό, καταπίεση, απώλεια φωνής, πρησμένους αδένες», όπως στον ψευδοκρούπο και το οίδημα της γλωττίδας. Το K. iod. αντιστοιχεί σε πολλές περιπτώσεις φθίσης, λαρυγγικής και πνευμονικής.

Ένα χαρακτηριστικό είναι: Σουβλιές μέσα από τους πνεύμονες· στο μέσο του στέρνου· μέσα από το στέρνο προς την πλάτη ή βαθιά στον θώρακα ενώ περπατά. «Βαθύς, κούφιος, βραχνός βήχας με πόνο μέσα από το στήθος.» Η χαρακτηριστική απόχρεμψηση είναι πρασινωπή, άφθονη και μοιάζει με σαπουνόνερο. Ο Hering αναφέρει το K. iod. ως θεραπευτικό σε πνευμονία και νόσο του Bright. Ο Lutz (παράθεση H. W., xxviii. 175) σχολιάζει τη συχνότητα (από ατμοσφαιρικά αίτια) του βρογχικού άσθματος τόσο στους λευκούς όσο και στους ντόπιους στα Νησιά Σάντουιτς, με τα συμπτώματα αυτά μιας πνιγηρής τριχιδικής βρογχίτιδας με ελαττωμένη εκπνοή, το K. iod.

(ακατέργαστο) δίνοντας ταχεία ανακούφιση. «Τα αρχικά, έντονα και αδιαμφισβήτητα συμπτώματα του K. iod. είναι: ρινίτιδα, φτέρνισμα και βρογχίτιδα· και από αυτά απλώνονται ένα πλήθος συμπτωμάτων όπως θα αναμενόταν από τόσο συνηθισμένο σημείο εκκίνησης της νόσου» (Cooper). Το K. iod. έχει συσταθεί ως προστατευτικό κατά της αφθώδους πυρετού στα βοοειδή (B. M. J., 26 Ιουνίου 1895).

Η καρδιά προσβάλλεται βαθιά, όπως έχουμε δει παραπάνω. «Τρεμούλιασμα στο ξύπνημα· πρέπει να σηκωθεί, φοβούμενος αλλιώς ότι θα πνιγεί.» Είναι αγαπημένο φάρμακο για ανεύρυσμα στους γιατρούς της παλιάς σχολής, αλλά δεν υπάρχει ανάγκη να μιμηθούμε τις μαζικές τους δόσεις· η δράση του είναι προφανώς ειδική. Το περπάτημα επιδ. πολύ όλα τα καρδιακά συμπτώματα. Ταιριάζει σε πολλές περιπτώσεις ρευματικής καρδιάς, καθώς και σε άλλες ρευματικές καταστάσεις. Ο πεπτικός σωλήνας δεν είναι λιγότερο διαταραγμένος από τους άλλους βλεννογόνους.

Υπάρχει ένας τρομερός πόνος στη ρίζα της γλώσσας που είναι χαρακτηριστικός. Υπάρχει απώλεια όρεξης και δυσπεψία με μετεωρισμό και φούσκωμα σχεδόν τόσο έντονο όσο στο Lycopod. Το κρύο επιδ. πολύ όλα αυτά τα συμπτώματα. Το ορθό και το ουροποιητικό σύστημα έχουν πολλά συμπτώματα.

Θεράπευσα με αυτό μια περίπτωση σπασμού του ορθού με λίγο πόνο στην ουρήθρα που εμφανιζόταν μετά τη συνουσία. Το Psorinum και το Sulphur είχαν δώσει μερική ανακούφιση πριν. Αυτό το < μετά τη συνουσία σχετίζει το K. iod. με τα άλλα κάλια—Caust., K. bich. και K. carb. Εξανθήματα πολλών ειδών εμφανίζονται, σκοφουλώδη και συφιλιτικά στην εμφάνιση.

Υπάρχει παπulous και φλυκταινώδες εξάνθημα, ιδίως στο τριχωτό και κατά μήκος της πλάτης, οι φλυκταίνες αφήνοντας ουλές όταν επουλώνονται. Μεταξύ των ιδιαίτερων αισθήσεων του K. iod. είναι: Σαν το κεφάλι να ήταν διευρυμένο· σαν να ήταν βιδωμένο· σαν μεγάλη ποσότητα νερού να ήταν αναγκασμένη μέσα στον εγκέφαλο· σαν να ήταν έτοιμο να διαρραγεί· σαν ένα φυλλάδιο να είναι στη ρίζα της μύτης. Σαν ένα σκουλήκι να σέρνεται στη ρίζα της μύτης. Η πλάτη σαν σε μέγγενη.

Σαν όγκος στις ωοθήκες. Στον θώρακα σαν να κόβεται σε κομμάτια. Στο κοκκύ σαν μωλωπισμένο. Ο Cooper έχει θεραπεύσει με αυτό πολλές περιπτώσεις θορύβων στα αυτιά, δίνοντας μία μόνο δόση της 30ής ή υψηλότερης και επιτρέποντάς της να δράσει.

Η κύρια χρονική συνθήκη του K. iod. είναι κατά κύριο λόγο η ίδια με εκείνη των άλλων μεγάλων αντι-συφιλιτικών—Syph., Aur., Merc., και της ίδιας της νόσου, < τη νύχτα, από τη δύση έως την ανατολή του ηλίου. Αυτό ισχύει για τις ρευματικές και άλλες προσβολές του. Η ισχιαλγία του K. iod. είναι < τη νύχτα, < ξαπλωμένος στην επώδυνη πλευρά, > στον ανοιχτό αέρα. Τα συμπτώματα του θώρακα, όπως εκείνα του K. ca., μπορεί να είναι < νωρίς το πρωί 2 έως 5 π.μ.

Κεφαλαλγία < 5 π.μ. (επίσης κεφαλαλγία < μετά από νυχτερινή ανάπαυση). Υδαρή κόπρανα επίσης εμφανίζονται εκείνη την ώρα (K. bi.). Όπως το Merc., το K. iod. έχει μεγάλη ευαισθησία στις ατμοσφαιρικές αλλαγές: Κάθε μικρή έκθεση, κάθε υγρή ημέρα θα προκαλέσει τα συμπτώματα.

Ταυτόχρονα υπάρχει το > στον ανοιχτό αέρα του Iod., κ.λπ.: «Αντίστασητη επιθυμία για τον ανοιχτό αέρα· το περπάτημα στον ανοιχτό αέρα δεν κουράζει.» Το ρίγος του ενδιάμεσου πυρετού δεν βελτιώνεται από τη ζεστασιά· αλλά η ζεστασιά βελτ. πολλά συμπτώματα των δοντιών και του τριχωτού. Γενικά όμως υπάρχει απέχθεια στη ζέστη. Η ζέστη επιδ. την κεφαλαλγία. Η κίνηση επιδ., ιδίως το περπάτημα· μετά την πρώτη κίνηση, στα κάτω άκρα είναι πιο ανεκτό.

Το κάθισμα βλάπτει, και η κάμψη των άκρων βελτ. κάποιους από τους πόνους. < Από την αφή είναι πολύ έντονο χαρακτηριστικό του K. iod.· αυτό είναι μέρος της «διάχυτης ευαισθησίας» που σημείωσε ο Cooper. Όλα τα συμπτώματα επιδ. από το πόσιμο κρύου γάλακτος. «Το K. iod. είναι ένα φάρμακο που έχει μεγάλο αριθμό χαρακτηριστικών ενδείξεων. Φαίνεται να ταιριάζει σε όλους τους χαρακτήρες, και ενώ είναι κατάλληλο για ωχρά, λεπτά άτομα, απαιτείται επίσης για εκείνους που κοκκινίζουν εύκολα και είναι προφανώς πλήρη.

Μια διάχυτη αρτηριακή αγγείωση καλύπτεται από αυτό, αλλά επίσης καλείται σε φλεβικές καταστάσεις. Ο χαρακτηριστικός του εμβοές είναι σίγουρα οι οξείες, λεπτές, συριγμώδεις και διαπεραστικοί θόρυβοι, αλλά ανακουφίζει επίσης τους παλλόμενους, σφυγμώδεις θορύβους, ιδίως όταν η καρδιά είναι υπερτροφική και με τάση προς λιπώδη εκφύλιση. Ποικιλία βλάβης, ποικιλία επιδείνωσης και πολυλογία συμπτωμάτων χωρίς κανένα χαρακτηριστικό να δεσπόζει το απαιτούν: μια μέτρια ποσότητα καταρροή από ένα ή περισσότερα από τα ανοίγματα του σώματος, με τάση προς φουσκώματα από αέρια, κατάθλιψη, αισθήματα εξάντλησης, αδυναμία σκέψης, είναι χαρακτηριστικά.

Αλλά ίσως η πιο ικανοποιητική δράση του K. iod., στην 30ή, είναι στα ραχίτιδα (και στις ραχίτιδες καταστάσεις) μαζί με τα πολλά συνοδευτικά τους συμπτώματα. Όταν τα παιδιά δεν αντέχουν να τα αγγίζουν, δεν μπορούν να ταξιδέψουν σε τρανταχτά μεταφορικά μέσα, έχουν μεγάλα κεφάλια και αδυνατισμένα άκρα, μεγάλα δόντια και μικρά σαγόνια, και όταν τείνουν σε συχνουρία και συχνή αφόδευση, το K. iod. 30 θα κάνει θαύματα. Στην παιδική ηλικία το K. iod. δρα αμέσως αν ενδείκνυται και καθαρίζει εντελώς τα συμπτώματα· στην ενήλικη ζωή μπορεί συχνά να χρειαστεί να επανέλθει σε αυτό κατά τη διάρκεια της θεραπείας πολύ επίμονων μορφών νόσου.

Ενώ αυτό ισχύει με την ευρεία έννοια, ισχύει επίσης ότι δεν υπάρχει γνωστή συνταγή που δίνει καλύτερη πιθανότητα αφαίρεσης εκείνου του πολύ επίμονου συμπτώματος, των εμβοών, από μία μόνο δόση K. iod. 30 που επιτρέπεται να δράσει. Αυτό δεν πρέπει να ληφθεί ως αιτιολόγηση για απρόσεκτη επιλογή του φαρμάκου σε περιπτώσεις που σημαίνονται από αντενδείξεις» (Cooper).

Αντιδοτώνεται από: Hepar. [Επίσης το Nit. ac. έχω βρει σε πολλές περιπτώσεις ότι το Nit. ac. 12 ή 30 προσφέρει τεράστια ανακούφιση σε συφιλιδικούς που είχαν κορεστεί με K. iod. υπό παλιά σχολή θεραπεία, και επιδεινώνονταν κάτω από αυτή. Περιλαμβάνονται και περιπτώσεις ιρίτιδας. Ο Burnett μου ανέφερε μια περίπτωση ακτινομυκητίασης στην περιπρωκτική περιοχή που θεράπευσε με Nit. ac. 3x. Ο ασθενής ήταν κάτω από κορυφαίους γιατρούς της παλιάς σχολής, μεταξύ των οποίων οι μαζικές δόσεις K. iod. είναι η γενική θεραπεία αυτής της νόσου.] Το Arg. n. ανακούφισε "πληρότητα και δυσπεψία μετά από κάθε δόση" που προκλήθηκε από K. iod. σε ασθενή στον οποίο το είχα δώσει.

Αντίδοτο σε: Merc., δηλητηρίαση από μόλυβδο. Ακολουθεί καλά: Merc. Ακολουθείται καλά από: Nit. ac. Σύγκριση: Iod.

(βρογχοκήλη· καρδιοπάθειες· < από τη ζεστασιά· φθίση); Caust. (< από το άγγιγμα· σύφιλη); K. carb.

(< από τη συνουσία· < 2-4 π.μ.· ακραία ευαισθησία); Lach. (αίσθημα πνιγμού κατά την αφύπνιση· ακραία ευαισθησία·—η κεφαλαλγία του K. iod. είναι πολύ πιο βίαιη από αυτή του Lach. και έχει σκληρά εξογκώματα στο τριχωτό· K. iod. = διήθηση οστών καθώς και μαλακών ιστών, το Lach. μόνο των δεύτερων); Merc.

(σύφιλη, κατάρρο, ευαισθησία στον καιρό· σουβλιές μέσα από τους πνεύμονες—Merc. σε διάφορες κατευθύνσεις· K. iod. μέσα από το στέρνο προς την πλάτη); Pso. και Gels. (αλλεργική ρινίτιδα· το Gels. έχει περισσότερο φτέρνισμα); Eriodict.—"Yerba Santa "-(καταρρική φθίση) Ant. t.

(απειλούμενη παράλυση των πνευμόνων); Arsen. (καταρρικά συμπτώματα με εξάντληση· ανησυχία); Bell.

(εγκεφαλική συμφόρηση); Apis (ύδρωπας· < από τη ζέστη); Lyc. (μετεωρισμός από αέρια);

Mez., Pul., Sil., Sul.; Act. r., Chi., Nat. sul., και Carb. sul. (θόρυβοι στα αυτιά).

Πόσιμο κρύο γάλα.

Σουβλιές στην καρδιά· όταν περπατά.—Όλα τα συμπτώματα της ενδοκαρδίτιδας, πίεση, λιποθυμική εξάντληση, θορυβώδης, βίαια, διαλείπουσα και ακανόνιστη δράση της καρδιάς και του σφυγμού, με τεντωμένο πόνο διαμέσου του θώρακα, ιδίως προσβάλλοντας τη δ. κοιλία, η οποία σταδιακά διαστάλθηκε.—Φαινόταν ανίκανη για το έργο της κυκλοφορίας του αίματος.—Αίσθημα παλμών· φτεροισμός, προκαλώντας λιποθυμία και αδιαθεσία και εμποδίζοντας το κάθισμα.—Σφυγμός ταχύς· και πλήρης· και ακανόνιστος· και μικρός· βραδύς και ασθενής· βραδύς και ακανόνιστος· σκληρός και τεντωμένος· μικρός και μαλακός.

Τρέμουλο.—Σπάσιμο πάνω από τον δ. αστράγαλο, στον α. δείκτη και στο δ. χέρι, αλλά όχι στις αρθρώσεις.

Εξάντληση Μαρασμός που μοιάζει με το τρίτο στάδιο της φθίσης Νευρική κινητικότητα· τρέμουλο· σπασμοί Σπασμωδική σύσπαση των μυών

Τρέμουλο των τενόντων (subsultus tendinum) Κρίσεις με συσπάσεις των άκρων, < αριστερός βραχίονας, και του προσώπου, < αριστερή πλευρά, με άγχος, προαίσθημα κακού και αίσθημα παλμών· μία κρίση τελείωσε με εμετό και κεφαλαλγία· μία φορά βίαιη περιστροφή του αριστερού οφθαλμού, κόρες συσπασμένες, μύες του προσώπου συσπασμένοι, η αριστερή γωνία του στόματος τραβηγμένη προς τα κάτω, το στόμα άνοιγε και έκλεινε αναρίθμητες φορές ενώ προφέρονταν ασυνάρτητες λέξεις, σύντονη ταχεία αναπνοή, σφυγμός σκληρός και πλήρης, μέτωπο, αυχένας και θώρακας καλυμμένοι με ιδρώτα, πρόσωπο κόκκινο, απώλεια συνείδησης· μετά την κρίση τρέμουλο, κλάμα, παράπονα για βαρύτητα του αριστερού βραχίονα, κοιλιά μικρή, μαλακή, γλώσσα λευκή μάλλον παρά κίτρινη, προσπάθειες για εμετό, > εμετός

Αιμορραγία από τη μύτη, τους πνεύμονες, το ορθό Παράλυση Σουβλιές στην αριστερή κάτω γνάθο, στην κνήμη, στον αριστερό μηρό, στον αριστερό πήχη, στα οστά το πρωί, έπειτα στο αριστερό αυτί, τελικά στον τένοντα της ιγνυακής κοιλότητας αριστερά Νευρική δεκτικότητα υπερβολική

Αίσθημα περιστροφής Κακουχία Αδυσώπητη επιθυμία να βγει στον καθαρό αέρα Αόριστες, ανέκφραστες αισθήσεις στο κεφάλι, την πλάτη και τα άκρα

Ανησυχία Ασθένεια Προσβάλλει τις ινώδεις δομές, όπως το περιόστεο και τους αρθρικούς συνδέσμους των αρθρώσεων Τα περισσότερα συμπτώματα εμφανίζονται κατά την ανάπαυση και είναι > με την κίνηση

Συνέπειες του ρευματικού πυρετού.