Latrodectus Mactans

Latrodectus Mactans.

Latrodectus mactans. N. O. Arachnida. Βάμμα ζωντανού αράχνης.

Στηθάγχη. Αιμορραγίες, υδαρεις.

Στην ετοιμόλογη πένα και τη διαυγή διορατικότητα του S. A. Jones, και στους κόπους του A. J.

Tafel, που παρείχε δεδομένα και υλικά, οφείλουμε την εισαγωγή αυτού του φαρμάκου στη materia medica. Σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο που κοινοποιήθηκε στο Homoeopathic Recorder του Ιουλίου 1889 και αναπαράχθηκε από τον Anschutz στο New, Old, and Forgotten Remedies, ο Jones αφηγείται τα γεγονότα σχετικά με αυτή την αράχνη και τις επιδράσεις του δήγματός της, που κατέγραψε ο E. W. Semple, M.

D., στο Virginia Med. Monthly του 1875 Περίπτωση 1. Ένας άνδρας δαγκώθηκε στην ακροποσθία.

Στην αρχή υπήρξε φαγούρα· σε λιγότερο από μισή ώρα ακολούθησε ναυτία και έπειτα σοβαροί κοιλιακοί πόνοι. Λίγο αργότερα, βίαιοι προκαρδιακοί πόνοι, που εκτείνονταν στη μασχάλη και κάτω από τον αριστερό βραχίονα και το αντιβράχιο έως τα δάχτυλα, με μούδιασμα των άκρων και άπνοια. Προσφύγη σε ξηρά εφαρμογή κουπών και το αίμα που ανάβλυσε ήταν λεπτό, κόκκινο και μη πηκτικό. Αυτό συνέβη πριν φτάσει ο Semple.

Εκείνος βρήκε έπειτα τους πιο βίαιους προκαρδιακούς πόνους, τον αριστερό βραχίονα σχεδόν παραλυμένο· σφυγμός 130, πολύ ασθενικός. Δέρμα κρύο σαν μάρμαρο, έκφραση προσώπου βαθιάς ανησυχίας. Στις οκτώ το επόμενο πρωί, παρά τα διεγερτικά και τα λουτρά ποδιών, τα συμπτώματα ήταν χειρότερα και συνέχιζαν να αυξάνονται μέχρι τις 2:30 μ.μ. Ο σφυγμός μη μετρήσιμος και μόλις αισθητός.

Εμετός μαύρου εμετού, ένα τέταρτο ή περισσότερο. Λίγο αργότερα, επήλθε αντίδραση και ο άνδρας ανέρρωσε σταδιακά. Είχε δύο άφθονες κενώσεις όμοιες με τη μαύρη ύλη που είχε κάνει εμετό, και μετά από αυτό ένιωσε εντελώς καλά. Σε τριάντα έξι ώρες από τη στιγμή που δαγκώθηκε ήπιε 3 1/2 τετράρτια φιάλες του καλύτερου αποσταγμένου ουίσκι χωρίς να δείξει το ελάχιστο σύμπτωμα μέθης.

Ο θεωρεί ότι η σειρά εμφάνισης αυτών των συμπτωμάτων είναι μεγάλης σημασίας, και σημειώνει ότι η προκαρδιακή περιοχή ήταν ο κύριος τόπος της προσβολής. Ο Linnell (N. A. J.

H., Δεκ. 1890) καταγράφει μια περίπτωση στηθάγχης, με πόνο στην προκαρδιακή περιοχή και τον αριστερό βραχίονα, που προκαλούνταν από την ελάχιστη κόπωση και θεραπεύτηκε με Lat. Mac. 3.

Σύγκριση: Lat. k. και άλλα Arachnida. Helod. (ψυχρότητα). Lach., Spig., Act. r., Cact., Kalm., Lycopus, κ.λπ. (στηθάγχη). Sanguisug. (μη πηκτικές αιμορραγίες).

Ακραίο άγχος.—Κλαίει φοβερά, φωνάζοντας ότι θα χάσει την ανάσα της και θα πεθάνει.

Έκφραση βαθιάς ανησυχίας.

Δύο άφθονες κενώσεις παρόμοιες με τον μαύρο εμετό.

Κνησμός της πόσθης (θέση του δήγματος), με λίγο ερύθημα της περιοχής.

Ακραία άπνοια.—Αναπνοή μόνο περιστασιακή, λαχανιαστή.

Βίαιος πόνος που εκτείνεται από το δήγμα στον δ. καρπό, πάνω από τον πήχη και το χέρι μέχρι τον ώμο, από εκεί πάνω από τον αυχένα στο πίσω μέρος του δ. κεφαλιού και την προκάρδια περιοχή· από εκεί κάτω από την α. μασχάλη και το χέρι μέχρι τις άκρες των δαχτύλων· α. χέρι μερικώς παραλυμένο.—Τσούξιμο στον δ. καρπό, με κνησμό και ερύθημα του σημείου του δήγματος· σε 1/2 ώ., επώδυνες αισθήσεις εκτείνονταν πάνω από το χέρι μέχρι τον ώμο· σε 1ώ. κατά μήκος του αυχένα στο πίσω μέρος του κεφαλιού· αργότερα, πόνος στην προκάρδια περιοχή και άπνοια· κλαίει φοβερά.

Όταν εφαρμόστηκαν βδέλλες το αίμα έτρεχε σαν νερό και δεν πήγνε· ούτε καν όταν προστέθηκε tannin την επόμενη μέρα.—Σε 36ώ. από τη στιγμή που δήχθηκε, ήπιε 3 1/2 τετράρτια φιάλες του καλύτερου αποσταγμένου ουίσκι χωρίς το παραμικρό σημάδι μέθης.—Κνησμός και ερύθημα του σημείου του δήγματος, αρχικά χωρίς πόνο, αλλά σύντομα ξεκίνησε εκεί βίαιος πόνος (πίσω μέρος του α. χεριού) και εκτάθηκε σε σύντομο χρόνο πάνω από τον πήχη και το χέρι μέχρι τον ώμο και από εκεί στην προκάρδια περιοχή.—Εμφανώς ετοιμοθάνατος.

Δέρμα κρύο σαν μάρμαρο.—Δέρμα πολύ κρύο (λίγα λ.).