Manganum

Manganum.

MANGANUM ACETICUM. Οξικό μαγγάνιο. Οξικό μαγγανούχο. Mn(C2H3O2)2 4H2O. Διάλυμα.

MANGANUM CARBONICUM. Ανθρακικό μαγγάνιο. Ανθρακικό μαγγανούχο. MnCO3. Τριτύραση.

Αναιμία. Ασθενείς αστράγαλοι. Ασθενωπία. Άσθμα. Πόνοι στα οστά. Διάσειση εγκεφάλου. Κλιμακτηριακές εξάψεις. Βήχας. Κάταρρη κώφωση. Δυσμηνόρροια. Παθήσεις των αυτιών. Χολόλιθοι. Ουρική αρθρίτιδα. Κεφαλαλγία. Ρευματισμός της φτέρνας. Βραχνάδα. Ψώρα. Ίκτερος. Λαρυγγική φθίση. Λαρυγγίτιδα. Λειχήν. Μυωπία. Παθήσεις του ουρανίσκου. Παραπληγία. Παρωτίτιδα. Περιοστίτιδα. Πιτυρίαση. Ψωρίαση. Ραγάδες. Ρευματισμός. Παθήσεις της γλώσσας. Χασμουρημός.

Το μέταλλο μαγγάνιο απομονώθηκε το 1774, την χρονιά που ο Priestley ανακάλυψε το οξυγόνο. Εισήχθη στη φαρμακολογία (materia medica) από τον Hahnemann, ο οποίος πραγματοποίησε πειραματικές επαληθεύσεις με το οξικό άλας και το ανθρακικό άλας. Τα συμπτώματα των δύο δεν διατηρήθηκαν χωριστά. Το μαγγάνιο είναι μέταλλο «με εντυπωσιακή χημική συγγένεια και, υπό ορισμένες απόψεις, στενή ομοιότητα με τον σίδηρο, με τον οποίο συναντάται μαζί πολύ συχνά».

Η φαρμακευτική καθώς και η φυσική του σχέση με τον σίδηρο είναι πολύ στενή. Δρα στη διαδικασία σχηματισμού του αίματος όπως ο σίδηρος, και έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε περιπτώσεις αναιμίας. Υπάρχει ένα περίεργο σύμπτωμα που έχουν κοινό: ο βήχας > από το να ξαπλώνει. Αν υπάρχει κάποια διαφορά, ο βήχας του Mang. τείνει να είναι πιο βαθύς, και είναι επίσης < σε υγρό καιρό.

Ο Guernsey συνοψίζει τις δράσεις του Mang. ως εξής: «Τα οστά είναι πολύ ευαίσθητα· κόκκινες κηλίδες στο δέρμα, οι οποίες είναι ανυψωμένες, λόγω των παθήσεων των οστών. Οι αστράγαλοι επηρεάζονται ιδιαίτερα· τα παιδιά μπορεί να έχουν αυτό το πρόβλημα και να μην μπορούν να περπατήσουν. Τυφοειδής πυρετός όταν ο παρωτιδικός αδένας είναι πρησμένος και τα οστά είναι πολύ ευαίσθητα στην αφή· παθήσεις του έσω ωτός· άνω μέρος του θώρακος. Βραχνή φωνή· αίσθημα τραβήγματος των μυών».

Έχω επαληθεύσει συχνά τον «βήχα > από το ξάπλωμα», καθώς και αυτή την ευαισθησία των οστών. Όπου αυτό εμφανίζεται σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη κατάσταση που υποδηλώνει Mang., είναι βέβαιο ότι θα κάνει καλό. Υπάρχουν μεμονωμένοι όζοι στο ουρανίσκο (πρόσφατα θεράπευσα σε μια ηλικιωμένη κυρία μια επίπεδη ανάπτυξη στο κέντρο του ουρανίσκου με Mang. 30)· γαλαζωποί όζοι στο δέρμα· κακοήθη έλκη με μπλε όρια που ακολουθούν ελαφρύ τραυματισμό. Το δέρμα δεν επουλώνεται, ελαφριές εκδορές εξελκώνονται.

Φλεγμονή οστών και αρθρώσεων με ανυπόφορους νυχτερινούς πόνους που σκάβουν. Αναιμία (έμμηνος ρύση πολύ συχνή και πολύ ολιγορρεής σε αναιμικά κορίτσια)· φθίνουσα λαρυγγική φυματίωση· φυματίωση. Χλωρία, αν τα γαστρικά συμπτώματα και η απώλεια όρεξης υπερισχύουν. Κάθε μέρος του σώματος αισθάνεται εξαιρετικά επώδυνο όταν αγγίζεται.

Αυτό το τελευταίο είναι αρκετά χαρακτηριστικό σύμπτωμα (keynote) του Mang. Ρευματικοί ασθενείς δεν ανέχονται κανένα βάρος στις φτέρνες τους. Ρευματικά συμπτώματα με σκούρες, σχεδόν μπλε κηλίδες στο δέρμα. Το Mang. έχει μερικά αξιοσημείωτα παραλυτικά συμπτώματα.

Παράλυση με τάση να τρέχει προς τα εμπρός όταν προσπαθεί να περπατήσει. Η παράλυση αρχίζει από κάτω, επεκτεινόμενη προς τα πάνω. Παραπληγία. Παράλυση από εκφυλισμό του πρόσθιου τμήματος του νωτιαίου μυελού.

Τα συμπτώματα της γλώσσας του Mang. είναι πολύ έντονα. Ο Hansen (H. W., xxiv. 64) θεράπευσε με Mang. ac. 6 μια περίπτωση νευραλγίας της γλώσσας που ακολούθησε την επούλωση ενός μικρού έλκους στην επιφάνεια κοντά στο αριστερό όριο, μετά από επάλειψη με λουνιακό καυστικό. Λίγο μετά την επούλωση ο ασθενής (άνδρας, 60) είχε έντονο μαχαιρωτό κάψιμο στο αριστερό άκρο της γλώσσας και στην έσω πλευρά του αριστερού μάγουλου που άγγιζε τη γλώσσα.

Σε αυτή την κατάσταση ήρθε στον Hansen μετά από αλλοπαθητική θεραπεία. Αφού δόθηκαν αρκετά φάρμακα χωρίς αποτέλεσμα, επιλέχθηκε το Mang. ac., και έκανε ταχεία και μόνιμη θεραπεία. Σε ένα άρθρο για το Mang. από τον F. H.

Pritchard (Minn. Hom. Mag., v. 151), ο οποίος αναφέρει αυτή την περίπτωση, η δράση του μετάλλου συνοψίζεται ως εξής: (1) Στους βλεννογόνους: συμφόρηση και αυξημένες καθώς και μειωμένες εκκρίσεις. (2) Ήπαρ: ισχυρό χολαγωγό που προκαλεί φλεγμονή και λιπώδη εκφύλιση.

(3) Αίμα: καταστρέφει τα ερυθρά σωμάτια και = αναιμία. (4) Οστά και περιόστεο: ευαισθησία των οστών με περιωστίτιδα. (5) Δέρμα: ραγάδες· εκδορές· εξίδρωση. (6) Εγκεφαλονωτιαίο σύστημα: παράλυση και προοδευτική μυϊκή ατροφία.

Ο Pritchard παραθέτει παρατηρήσεις του Grille ότι οι εργάτες στα ορυχεία μαγγανίου δεν κολλάνε ψώρα· και όσοι έρχονται στη δουλειά με ψώρα θεραπεύονται από αυτή. «Εξίδρωση του δέρματος γύρω από τις αρθρώσεις» είναι χαρακτηριστικό του Lippe. Τα νερά μαγγανίου του Cransac προκαλούν: «Κακή διάθεση, κλάμα, απελπισία, αιφνίδια αίσθημα παλμών». Οι κεφαλαλγίες του Mang. είναι διατρητικές, πιεστικές, και προχωρούν από πάνω προς τα κάτω. Υπάρχει επίσης κεφαλαλγία σαν από διάσειση σε κάθε βήμα ή κίνηση.

Ο A. W. Palmer (παρατίθεται H. W., xxxii. 366) αναφέρει αυτή την περίπτωση καταρροϊκής κώφωσης που θεραπεύτηκε με Mang. 6: Δεσποινίς H., 38.

Θαμπή ακοή· ξηρός λαιμός με βραχνάδα· φαγούρα στα αυτιά· δυνατοί θόρυβοι βουητού, < τη νύχτα, δεξί αυτί, τρίξιμο όταν φυσά τη μύτη· κώφωση σε υγρό καιρό. Το τελευταίο ήταν το καθοδηγητικό σύμπτωμα. Ο Cooper μου δίνει τις ακόλουθες περιπτώσεις αυτιών στις οποίες το Mang. ac. αποδείχθηκε θεραπευτικό: (1) Ογκώδης εμφάνιση της λαβής του σφυριού· παχυνμένη ακανόνιστα, με ιστορικό χολικών κεφαλαλγιών και προηγούμενων εκκρίσεων από τα αυτιά. Η τυμπανική μεμβράνη έχει κοκκώδη εμφάνιση.

Μωβ γυαλιστερή εμφάνιση των λαβών του σφυριού, οι οποίες είναι παχυνμένες και προεξέχουν, το άνω τμήμα της μεμβράνης επίσης μωβ και γυαλιστερό. (2) Χρόνια περιωστίτιδα του έξω ακουστικού πόρου και του μέσου ωτός, με ωτόρροια, αριστερό αυτί. (3) Ωτόρροια με ωταλγία, ο πόνος ανεβαίνει με σουβλιές από τα δόντια στο αυτί· η ωταλγία επιδεινώνεται μετά το νωπό δείπνο, μέχρι τις 8 ή 9 μ.μ. («Οι πόνοι εκτείνονται στα αυτιά και συγκεντρώνονται εκεί από άλλα μέρη»).

(4) Ευαίσθητα αυτιά, κρυολογεί και παθαίνει κεφαλαλγία· ιστορικό χολόλιθων και ίκτερου· νύστα και κεφαλαλγία το απόγευμα, πικρή γεύση το πρωί, χείλη κολλημένα μεταξύ τους· συριγμός (tinnitus) σαν σφύριγμα χειρότερος σε κρύωμα. (Συριγμός σαν σφύριγμα, Mang. ac.· εκρήξεις, Mag. carb.· τριχιανός συριγμός καθώς και καρδιακός συριγμός, αντλητικός, K. iod.). (5) Κώφωση, γυναίκα, 36, που χρονολογείται από τα 14 της, από υπερβολική καταπόνηση στο τραγούδι, οπότε έχασε τη φωνή και την ακοή της για έξι μήνες· η αριστερή ακοή επανήλθε, το δεξί αυτί έμεινε κωφό, χειρότερο μετά από κρύωμα ή αν ήταν υπερβολικά συγκινημένη ή ανησυχούσε· εκτεθειμένη όλη της τη ζωή σε χολικά επεισόδια που διαρκούν είκοσι τέσσερις ώρες και φεύγουν αιφνίδια· το κεφάλι πάλλεται, δεν μπορεί να το ακουμπήσει στο μαξιλάι· η κεφαλαλγία ξεκινά το πρωί κατά την αφύπνιση και φτάνει σε κορύφωση στις 3 ή 4 μ.μ. και συνεχίζει μέχρι το επόμενο πρωί.

(Οι χολικές κεφαλαλγίες έφυγαν και η ακοή του δεξιού ωτός βελτιώθηκε με Mang. ac. 200.) (6) Επιρρεπής σε πονόλαιμους και δυσάρεστη αναπνοή, συριγμός σαν αίμα να τρέχει γρήγορα μέσα από τα αυτιά (σφύριγμα;), μεμβράνες ημιδιαφανείς, αναιμική, λαβές σφυριού παχυνμένες και «σκελετωμένες»· ακοή, δεξιά 1 ίντσα, αριστερά 5 ίντσες. Αφού πήρε Mang. ac. 3x, δύο κόκκους τρεις φορές ημερησίως, συνεχής βελτίωση συνεχίστηκε, μέχρι που η ακοή έγινε δεξιά 10 ίντσες, αριστερά 20 ίντσες· η κώφωση ήταν χειρότερη σε θόρυβο.

(7) Κωφή από την παιδική ηλικία, κοκκώδεις μεμβράνες. Το Mang. ac. 200 προκάλεσε σε μια ασθενή του Cooper, γυναίκα 53 ετών, διέγερση με αίσθημα σφυριγμού μέσα από τα αυτιά και γενικό αίσθημα πληρότητας του κεφαλιού με πρήξιμο των χεριών και των ποδιών και ένα τσούξιμο σαν από κρυοπαγήματα· η όραση έγινε θαμπή με σφιξίμο γύρω από το κεφάλι, ένιωθε καταθλιμμένη και συνεχείς εξάψεις. Μεταξύ των Αισθήσεων του Mang. είναι: Το κεφάλι σαν να είναι μεγαλύτερο. Σαν το επιγάστριο να είναι διευρυμένο.

Τα αυτιά σαν να είναι φραγμένα. Ο λαιμός σαν να είναι εκδομένος. Η τραχεία σαν να είναι κλεισμένη με μια μεμβράνη. Σαν τα έντερα να είναι τραβηγμένα μαζί.

Σαν οι τένοντες να έχουν συρρικνωθεί. Σχεδόν όλα τα συμπτώματα είναι < τη νύχτα, ή αλλιώς το πρωί. Το ξάπλωμα >. Το σήκωμα του κεφαλιού, το σκύψιμο προς τα εμπρός, το διπλωμένο σκύψιμο >· το σκύψιμο προς τα πίσω <.

Ξάπλωμα σε πτερωτό κρεβάτι < (άσθμα). Κίνηση, γέλιο, ομιλία, περπάτημα <. Κρύο <. Κρύος, βροχερός καιρός <.

Επαφή με κρύα πράγματα <. Ανοιχτός αέρας >. Κάθισμα σκυμμένο πάνω από φωτιά > πόνο στην κοιλιά. Σφιγκτικός πόνος στο κεφάλι και ξηρότητα των χειλιών και του ουρανίσκου είναι > σε κλειστό χώρο.

> ή < από αλλαγή του καιρού. > Με φαγητό· > με κατάποση. Το φαγητό = πίεση στο στομάχι και την κοιλιά < από κρύο φαγητό. Μετά το φαγητό: σπαστικός πόνος στα σαγόνια· πόνος στο ορθό.

Το κάπνισμα > βραχνάδα.

Αντιδοτώνεται από: Coff., Merc. sol. Συμβατά με: Puls., Rhus, Sul. Σύγκριση: Am. m. (ρευματισμός στα πτέρνα);

Merc. (παράλυση—Merc. πρώτα στα άνω άκρα); Cina, Nux, Meph., και Plat. (βήχας < κατά την ανάγνωση ή τη γραφή);

Alo. (τρίξιμο στο αυτί); Cupr. (ψωρίαση);

Lyc. (< από κρύο φαγητό); K. iod. (όζοι στο δέρμα—K. iod. ροζωποί, αφόρητος πόνος;

Mang. γαλαζωποί, βαθύτερα δρών); Asaf. (όγκος στον ουρανίσκο του στόματος;—Mang. το οστό κάπως εμπλεκόμενο; Asaf. πολλοί όγκοι, αποχρωματισμένοι, το οστό βαθιά εμπλεκόμενο);

Con. (παράλυση που εκτείνεται προς τα πάνω); Arg. n. (λαρυγγικός βήχας; φυματίωση);

Dulc., Merc., κ.λπ. (< σε υγρό καιρό). Σύγκριση επίσης: Fer., K. permang., Mang. m., Mang. ox., Mang. sul.

Αιφνίδιες κρούσεις στην καρδιά και στα πλάγια του θώρακα από πάνω προς τα κάτω.—Σφυγμός ακανόνιστος, άλλοτε ταχύς, άλλοτε βραδύς, αλλά συνεχώς ασθενής και μαλακός.

Τα οστά είναι πολύ ευαίσθητα· κόκκινες κηλίδες στο δέρμα, οι οποίες είναι εξογκωμένες, λόγω των παθήσεων των οστών Οι αστράγαλοι επηρεάζονται ιδιαίτερα· τα παιδιά μπορεί να έχουν αυτό το πρόβλημα και να μην μπορούν να περπατήσουν Τυφοειδής πυρετός, όπου ο παρωτιδικός αδένας είναι διογκωμένος και τα οστά πολύ ευαίσθητα στην αφή Παθήσεις του εσωτερικού αυτιού· άνω μέρος του θώρακα

Βραχνή φωνή· αίσθημα τραβήγματος των μυών Κόπρανα με άμμο ή χαλίκι Θαμπές διαπεραστικές και σπασμωδικές κινήσεις σε διάφορα μέρη του σώματος Πόνοι τραβηχτοί και σκασμοί, ιδίως στα άκρα

Τράβηγμα και τάση στα άκρα και στις αρθρώσεις, σαν από συστολή των τενόντων, ιδίως κατά την έκταση των άκρων Αρθριτικοί πόνοι στις αρθρώσεις (και στο περιόστεο), με διαπεραστικούς, σπασμωδικούς και σκαφτικούς πόνους, < το βράδυ, και συχνά ημιπλευρικά ή διαγώνια Κόκκινο και λαμπερό (ρευματικό) πρήξιμο των αρθρώσεων, μερικές φορές ως συνέπεια κρυολογήματος Φλεγμονώδη πρηξίματα και πυώδεις συλλογές

Φλεγμονές των οστών, με ερευνητικούς και αφόρητους πόνους τη νύχτα.—Όλα τα οστά, ιδίως στα κάτω άκρα, ευαίσθητα στην αφή· στον τύφο Διέγερση, κατάθλιψη, εξάψεις, σφύριγμα στα αυτιά, πλήρωμα του κεφαλιού με σφιξίματα γύρω του, θολή όραση, πρήξιμο των χεριών και των ποδιών και τσούξιμο σαν από παγωνιά (από Mang. ac. 200) Αδυναμία και τρόμος, ιδίως στις αρθρώσεις Παραπληγία

Παράλυση πρώτα των κάτω άκρων Σαλεύει και τείνει να τρέξει μπροστά όταν προσπαθεί να περπατήσει Αίσθημα ανησυχίας σε όλο το σώμα, αλλά ιδίως στο στομάχι, με γκρίνια Με το ελαφρύτερο άγγιγμα, αίσθηση σε όλο το σώμα σαν να είναι ελκωμένο

Τα περισσότερα συμπτώματα εμφανίζονται τη νύχτα Τα συμπτώματα που εκδηλώθηκαν σε δωμάτιο βελτιώνονται στον ανοιχτό αέρα, και αντίστροφα Πολλά συμπτώματα βελτ. ή επιδ. με την αλλαγή του καιρού.