Naphthalinum

Naphthalinum.

Naphthalene. C10H8. Τρίβιση.

Λευματουρία. Αμβλυωπία. Άσθμα. Βρογχίτιδα. Καταρράκτης. Διάρροια. Έκζεμα. Μετεωρισμός. Ρύπα. Βλεννόρροια. Άσθμα από γύρη. Φθίση. Ψωρίαση. Αμφιβληστροειδής, αποκόλληση. Τυφοειδής πυρετός. Κοκίτης. Σκουλήκια.

Η Ναφθαλίνη είναι ένας υδρογονάνθρακας που λαμβάνεται με απόσταξη από την πίσσα άνθρακα. Αποτελείται από άχρωμα, διαφανή, λαμπερά λέπια ή, όταν κρυσταλλωθεί, από ρομβικά επιφανείδια ή πρίσματα. Είναι ένα μη αποδεδειγμένο φάρμακο και έχει χρησιμοποιηθεί στην ακαδημαϊκή ιατρική πρακτική ως εντερικό αντισηπτικό και ελμινθοκτόνο, ως αποχρεμπτικό, ως φάρμακο για το έκζεμα και την ψωρίαση, ως αντισηπτική εφαρμογή σε τραύματα. Μερικές περιπτώσεις δηλητηρίασης έχουν αναφερθεί.

Ένα αγόρι 12 ετών (Brit. Med. Journ., 5 Αυγούστου 1899) επέστρεψε ένα βράδυ στο σπίτι φαινομενικά μεθυσμένο: ημιεπίγνωστο, με ταλαντευόμενο βάδισμα, αδυνατώντας να απαντήσει σε ερωτήσεις. Είχε φάει δύο «μπαχαρικά», που στην πραγματικότητα ήταν σκόρπια κατά των σκόρων, με κάθε δισκίο να περιέχει δύο γραμμάρια καθαρής Ναφθαλίνης.

Χορηγήθηκε αμέσως εμετικό και την επόμενη μέρα το αγόρι ήταν ακόμη υπνηλικό αλλά απόλυτα συνειδητό. Η υπνηλία διήρκεσε τέσσερις ημέρες. Τέσσερα γραμμάρια χορηγήθηκαν σε μια γάτα. Σε μιάμιση ώρα τα πίσω άκρα έγιναν ατακτικά.

Παρατηρήθηκαν ταλαντευόμενες κινήσεις όλου του σώματος ακόμη και όταν το ζώο ήταν σε ηρεμία. Κρίσεις φταρνίσματος από ρινικό ερεθισμό, με το ζώο να προσπαθεί συχνά να αφαιρέσει τον ερεθισμό τρίβοντας τη μύτη του. Σε δύο ώρες η ασυντονία είχε αυξηθεί. Σπασμωδικές συσπάσεις των μυών του προσώπου.

Το σάλιο έρεε ελεύθερα από το στόμα. Το πείραμα αυτό είναι σημαντικό σε σχέση με τη χρήση του φαρμάκου στον εποχική ρινίτιδα. Άλλες εμπειρίες παρατίθενται από το Brit. Med.

Journ. στο H. W., xxxiv. 525. Ο Evers καταγράφει χρόνια νόσο, απώλεια όρεξης, κεφαλαλγία και έκζεμα στα δύο σκέλη ως αποτέλεσμα της Naph. που χρησιμοποιήθηκε ως σκόνη κατά των σκόρων και πασπαλίστηκε στα κλινοσκεπάσματα. Σε μια περίπτωση τυφοειδούς πυρετού ο ασθενής έλαβε 6 γραμμάρια Naph. κατά τις πρώτες τρεις ημέρες.

Μετά από αυτό η δόση αυξήθηκε σε 7 γραμμάρια. Το βράδυ της έκτης ημέρας ο ασθενής άρχισε να είναι ανήσυχος και την επόμενη βραδιά ήταν παραληρηματικός. Την επόμενη ημέρα: υπνηλός, η αναπνοή κοπιαστική, ακανόνιστη. Τα χείλη και το πρόσωπο κυανωτικά.

Ελαφρά σύσπαση σε όλους τους μύες. Σφυγμός κανονικός, 92. Η θερμοκρασία είχε πέσει στα φυσιολογικά επίπεδα. Τα ούρα σκούρα καφέ και μετά από παραμονή έγιναν μαύρα.

Όταν η Naph. διακόπηκε, τα συμπτώματα εξαφανίστηκαν σε τέσσερις ημέρες. Σε τρεις περιπτώσεις στις οποίες η Naph. είχε εφαρμοστεί σε τραύματα υπήρξε αιφνίδια έναρξη πυρετού, κεφαλαλγίας, απώλειας όρεξης· σε μία από αυτές υπήρξε παροδική μανία με ακράτεια ούρων και κοπράνων· σε δύο από αυτές αλβουμινουρία. Όλα τα συμπτώματα εξαφανίστηκαν ταχύτατα όταν η Naph. διακόπηκε. Άλλες περιπτώσεις συγκεντρώνονται στο C.

D. P., τα συμπτώματα των οποίων θα βρεθούν ταξινομημένα στο Σχήμα. Ο Lippincott (H. W., xxi. 35) ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε την Naph. σε περιπτώσεις εποχικής ρινίτιδας, έχοντας ακούσει ότι οι πάσχοντες από εποχική ρινίτιδα που πήγαιναν σε εργοστάσια όπου χρησιμοποιούνταν πολύ η Νάφθα θεραπεύονταν πάντα.

Η εμπειρία του ως προς την αξία της επιβεβαιώθηκε ταχύτατα από άλλους παρατηρητές. Η Naph. σε 1x και 2x χρησιμοποιήθηκε στις πρώτες δοκιμές. Ο W. Louis Hartmann, από το Syracuse της Νέας Υόρκης, είναι η κύρια ομοιοπαθητική αυθεντία για αυτό το φάρμακο (N.

A. J. H., xii. 630). Οι κύριες ενδείξεις του για αυτό είναι: Οξεία ρινίτιδα με άφθονη, διαβρωτική έκκριση και πολύ φτάρνισμα.

Κρίσεις βήχα που ακολουθούν η μία την άλλη σε ταχεία διαδοχή ώστε ο ασθενής να αδυνατεί να πάρει ανάσα (όπως στο άσθμα και στον κοκίτη). Έχει διαπιστώσει ότι ενδείκνυται συχνότερα από κάθε άλλο φάρμακο στον κοκίτη. Η σπασμωδική δράση και η κυάνωση του φαρμάκου είναι καλές ενδείξεις εδώ, αν και δεν είναι απαραίτητο να περιμένουμε μέχρι το παιδί να γίνει μπλε πριν συνταγογραφήσουμε την Naph. Αν χρειάζεται κάποιο φάρμακο μετά την Naph., η Drosera ακολουθεί θαυμάσια.

Σε μια περίπτωση φθίσης του αριστερού πνεύμονα η Naph. αφαίρεσε αυτά τα συμπτώματα: Αδυναμία ύπνου λόγω βήχα· αν τον έπαιρνε ο ύπνος, σίγουρα τον ξυπνούσε. Εξαντλητικές νυχτερινές εφιδρώσεις και κατά τη διάρκεια της ημέρας λεπτές, δύσοσμες διάρροιες. Ο Hartmann χρησιμοποιεί το ix τριτ., έχοντας απογοητευτεί από τις υψηλότερες αραιώσεις. Μια άλλη δράση της Naph. είναι στο μάτι, καθώς περιπτώσεις θολότητας του φακού έχουν αποδοθεί στη δράση της.

Για την απέλαση των οξυούρων μετά από το να έχουν ανοίξει ελεύθερα τα έντερα με καθαρτικό, η Naph. χορηγείται σε δόσεις gr. 1/4 έως gr. 1/2 τέσσερις φορές την ημέρα για δύο ημέρες. Η δόση δεν πρέπει να χορηγείται μετά από γεύμα και πρέπει να απέχεται από όλα τα λίπη και έλαια κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η οποία μπορεί να επαναληφθεί μία ή δύο φορές μετά από διακοπή μιας εβδομάδας. (Ο ρινικός ερεθισμός στη δηλητηριασμένη γάτα είναι ενδεικτικός της ελμινθοκτόνου δράσης της Naph.).

Ο J. Meredith (H. W., xxvii. 215) θεράπευσε με την 6x φυλαγμένα αέρια στο εγκάρσιο κόλον που προκαλούσαν καρδιακή δυσφορία.

Σύγκριση: Salol., Carbol. ac., Anilin., Methyl.—b., και τα προϊόντα πίσσης άνθρακα generally. Στους βήχες, Dros. (που ακολουθεί το Naph. καλά), Coc. c., Arn., Bell., Coral., Ipec. Στη φθίση, Petrol., Bacil. Σε οφθαλμικές παθήσεις, Cholestr. Στη γονόρροια, Thuja, Petrosel., Salol. Στον πυρετό του σανού, Pso., Sabad., Ars., Cepa, Kali i. Στους σκώληκες, Cina., Teucr.

Κεφαλαλγία με πυρετό, υπνηλία και απώλεια όρεξης.

Σάλιο ρέει από το στόμα (γάτα).

Απώλεια όρεξης.

Φυλακισμένα αέρια στο εγκάρσιο κόλον προκαλούντα καρδιακή δυσφορία (αφαιρέθηκαν με 6x).

Ακράτεια ούρων και κοπράνων.—(Ρευστή, δύσοσμη διάρροια της φθίσης.)

Οίδημα της πόσθης.

Χρόνια νόσος.—Αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων.—Γενικές σπασμωδικές συσπάσεις μυών.—Ανησυχία.—Σκοτεινός, μεθυσμένος βηματισμός.—Αταξία.—Πάρεση των κάτω άκρων (ζώα).

Έκζεμα.—(Ψωρίαση.)

Πολύ μεγάλη υπνηλία που διαρκεί μερικές ημέρες.

Αιφνίδια έναρξη πυρετού, κεφαλαλγίας και απώλειας όρεξης.—(Θερμοκρασία μειωμένη στον τυφοειδή πυρετό.)