Ornithogalum Umbellatum

Ornithogalum.

Ornithogalum umbellatum. Star of Bethlehem. [Ένα φυτό με πολλές ποικιλίες· στενά συγγενικό με το σκόρδο (Allium Sativum)]. N. O. Liliaceae. Βάμμα φρέσκου φυτού.

Καρκίνος. Φυσούμενο. Γαστρικό έλκος. Στομάχι, έλκωση του.

Στο έργο του Cancer and Cancer Symptoms ο Cooper έχει δημοσιεύσει την περίπτωση του George M., 40 ετών, ο οποίος έπασχε από καρκίνο του στομαχιού και είχε χειρουργηθεί στο Cancer Hospital. Η επέμβαση εγκαταλείφθηκε λόγω των πολυάριθμων συμφύσεων και επειδή ήταν αδύνατον να αφαιρεθεί όλος ο νοσήσας ιστός. Ο Cooper τον είδε για πρώτη φορά στις 22 Ιουλίου 1898 και τον βρήκε να συντάσσεται από τους πόνους στο κρεβάτι του, ανίκανο να κρατήσει κάτι για πολύ στο στομάχι του· > από ζεστά φαγητά, < από κρύα ροφήματα.

Πόνοι < τη νύχτα. Ξεκινούσαν στο στομάχι, απλώνοντας στα χέρια και ανάμεσα στους ώμους, σαν ένα σιδερένιο τούβλο να διαπερνούσε με βία το στομάχι και το στήθος. Υπήρχε ορατό προεξόμενο κάτω από την πρόσφυση του διαφράγματος, εκτεινόμενο έως το επιγάστριο. Γλώσσα κόκκινη, επιμεμένη προς τα πίσω· έντερα δυσκοίλια, ενίοτε διάρροια.

Ο πατέρας του ασθενούς πέθανε από γαστρικό έλκος, σε ηλικία 73 ετών. Το Σάββατο 23 Ιουλίου, στις 6 μ.μ., ο Cooper έδωσε Ornith. Ø μία δόση. Ακολούθησαν έντονοι πόνοι· ένιωθε σχεδόν παραφορικός στις 3 π.μ. και πάλι στη 1 μ.μ., οπότε κινούνταν τα έντερα. Στις 3 π.μ. άρχισε να παίρνει Carb. v. 3x κάθε τρεις ώρες.

Αυτό διακόπηκε στις 26 Ιουλίου, καθώς ο ασθενής νόμιζε ότι αύξησε τους πόνους, οι οποίοι τώρα εκτείνονταν σε όλο το σώμα. Στις 27 άρχισε να ανεβαίνει αφρώδης ουσία, προσφέροντας μεγάλη ανακούφιση. Ο Cooper το θεώρησε ένδειξη ότι το Ornith. είχε αγγίξει τη νόσο, αλλά είχε περιοριστεί στη δράση του από το Carb. v. Στάλθηκε λοιπόν δεύτερη δόση Ornith. Ø και ελήφθη το βράδυ της 28ης Ιουλίου.

Σχεδόν αμέσως μετά ο ασθενής άρχισε να αναφέρει προς τα πάνω μια μαύρη ζελατινώδη ουσία με μεγάλη ανακούφιση από τον πόνο και γενική βελτίωση. Από τότε η πρόοδος ήταν σταθερή. Στις 29 Αυγούστου ο ασθενής στην αναφορά του είπε ότι πήγαινε αρκετά καλά, αν και κατά καιρούς είχε μεγάλο πόνο στο κάτω μέρος του στομαχιού. Και σημείωσε αυτό το σημαντικό πρόσθετο σύμπτωμα: «Μεγάλη δυσκολία να αποκοιμηθεί λόγω μιας αίσθησης ρίγους στα άκρα.

Επίσης όταν κάθεται, τα πόδια και τα πόδια πέφτουν όλα μαζί, δεν μπορεί να μείνει ακίνητος, δεν μπορεί να διαβάσει χωρίς να περπατάει. Τα πόδια επίσης πονάνε και πρήζονται.» Η δόση επαναλήφθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου. Στις 18 αναφέρει: Ύπνος πολύ καλύτερος. Πόνος στο αριστερό πόδι και το πέλμα, αλλά όχι καθόλου τόσο bad.

Ελαφριοί πόνοι στο βάθος του στομαχιού και λίγο περισσότερο πρήξιμο. Ο Cooper τον είδε στις 30 Σεπτεμβρίου και έμαθε ότι μετά την τελευταία δόση τα πόδια και οι αστράγαλοι άρχισαν να πρήζονται περισσότερο, αλλά σταδιακά βελτιώθηκαν. Στις 23 Σεπτεμβρίου το δεξί πόδι ένιωθε μωλωπισμένο, και τώρα είναι επώδυνο και θυμωμένο στην όψη, πρησμένο, και αφήνει κηλίδες στην πίεση. Όταν τρώει νιώθει σαν το φαγητό να πνίγεται στο στομάχι· λίγα αέρια, έντερα τακτικά.

Δόθηκε άλλη δόση, και το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε την άποψη του Cooper ότι το πρήξιμο προέκυπτε από «την υψηλή πίεση που ασκείται στα εκκριτικά όργανα λόγω της απελευθέρωσης του δηλητηρίου στο σύστημα». «Σε λίγες μέρες», λέει ο Cooper, «ήρθε σε μένα σε μεγάλο τρόμο και, σηκώνοντας το παντελόνι του, μου έδειξε την τρομερή κατάσταση, όπως νόμιζε, των ποδιών του. Ήταν πρησμένα, και μεγάλες κόκκινες ραβδώσεις και κηλίδες φαίνονταν να κατεβαίνουν κατά μήκος των άκρων. Πιστεύοντας ότι αυτές οφείλονταν στην ταχεία απομάκρυνση του καρκινικού δηλητηρίου, τον εξέπληξα μάλλον επιμένοντας να φύγει περπατώντας χωρίς κανένα φάρμακο.» Αυτός ο ασθενής σύντομα έγινε τελείως καλά.

Τον είδα ο ίδιος σύντομα μετά και τον εξέτασα διεξοδικά, και δεν μπορούσα να βρω καμία ένδειξη οποιασδήποτε νόσου παρά μόνο την ουλή της επέμβασης. Ήταν ζωντανός και καλά τον Ιούλιο του 1901. Στον ίδιο τόμο ο Cooper αναπαράγει από το H. W.

(Απρίλιος 1898) περιπτώσεις έλκωσης του στομαχιού σε ηλικιωμένες γυναίκες που θεραπεύτηκαν με το ίδιο φάρμακο. (1) Η δεσποινίς J., 50 ετών, μια λεπτή γυναίκα με τραβηγμένα χαρακτηριστικά. Η αδελφή της πέθανε από καρκίνο του στομαχιού. Δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα είχε εμετό αίματος και έκτοτε ήταν επιρρεπής σε γαστρικούς πόνους.

Συμπτώματα: Πόνοι στο στομάχι με ναυτία· εμετός δύο ή τρεις φορές την ημέρα· νιώθει μια πίεση σε κάθε νεύρο του σώματος, άλλοτε σε ένα μέρος, άλλοτε σε άλλο, με πόνο στο στήθος άλλοτε μετά το φαγητό, άλλοτε τη νύχτα, και άλλοτε με άδειο στομάχι· πολύ αέρας και ενίοτε μια φουσκωμένη αίσθηση στο κάτω μέρος του θώρακα· περιστασιακά καούρα με παλινδρόμηση φαγητού· δυσάρεστη γεύση κανκρώματος το πρωί· ύπνος όχι καλός λόγω των πόνων· περιπλανώμενα όνειρα· έντερα δυσκοίλια. Ornith. Ø, μία δόση, 6 Νοεμβρίου.

Στις 13 ελήφθη ξανά. Τα συμπτώματα είχαν καταλαγιάσει, ο εμετός σταμάτησε. Ένα νέο σύμπτωμα είχε κάνει την εμφάνισή του: «Ξυπνά με εφίδρωση τη νύχτα.» Αυτό είχε μειωθεί μέχρι τις 27. Πόνοι καλύτεροι· «παγώνει πριν από τους πόνους.» Καμία καούρα· δυσάρεστη γεύση ακόμα και δυσκοίλια έντερα.

Επαναλήφθηκε η δόση. Την επόμενη ημέρα αυτής της δόσης εμφανίστηκε χαλάρωση των εντέρων με γενική ανακούφιση, η οποία συνεχίστηκε να αυξάνεται με περισσότερες δόσεις του φαρμάκου μέχρι που ο ασθενής απέκτησε σχεδόν τέλεια υγεία και είχε αλλάξει εντελώς στην όψη. (2) Η κυρία K., 62 ετών, δεκαοκτώ μήνες νωρίτερα προσβλήθηκε από άφθονο εμετό αίματος. Έκτοτε ζούσε με υγρά και νιφάδες βρώμης.

Πρόσφατα έχει φτύσει θρόμβους. Όποτε γυρίζει στο κρεβάτι «νιώθει σαν μια σακούλα νερού να γυρίζει κι αυτή». Πόδια και πόδια πρησμένα, αδύνατον να περπατήσει με ευκολία. Λέγεται ότι ένας αδελφός πέθανε από καρκίνο. 12 Ιανουαρίου 1898, Ornith. Ø, μία δόση. 23 Ιανουαρίου, τόσο καλύτερα που μόλις πιστεύει ότι είναι αποτέλεσμα της σκόνης.

Η καταπίεση στο στομάχι έφυγε. Η «υγρή σακούλα» που κυλιόταν μέσα της φάνηκε να κατεβαίνει, και δεν ένιωθε πια τίποτα από αυτή. Νιώθει χαρούμενη και ελαφριά. Στις 10 Φεβρουαρίου υπήρξε απειλή επανεμφάνισης των συμπτωμάτων, αλλά άλλη μια δόση τα αφαίρεσε μόνιμα.

Ο Cooper προσθέτει στα παραπάνω αυτή την περιγραφή του πώς οδηγήθηκε να σκεφτεί το Ornith. στον καρκίνο. «Η γνωριμία μου με αυτό σε καρκινικές περιπτώσεις οφείλεται στη πολύ χαρακτηριστική διαταραχή που προκάλεσε σε μια γυναίκα πολύ ευαίσθητη σε όλες τις αλλιοειδείς αρωματικές ουσίες στο φαγητό. Η δόση ελήφθη το μεσημέρι, και το ίδιο βράδυ εμφανίστηκε διάταση του στομαχιού και του δωδεκαδακτύλου, με συχνό ρέψιμο μπουκιών δυσώδους αερίου που την ανάγκαζε να λύνει τα ρούχα της, και αυτό συνοδευόταν από την πιο μισητή κατάθλιψη του πνεύματος και επιθυμία για αυτοκτονία, μια αίσθηση πλήρους εξάντλησης και επώδυνης βύθισης στο βάθος του στήθους, και μια αίσθηση ναυτίας που την κρατούσε ξύπνια το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας, και που δεν υποχώρησε για αρκετές μέρες.

Το υποκείμενο αυτής της διαταραχής ήταν περίπου πενήντα τεσσάρων ετών, με μάλλον αιματώδη ιδιοσυγκρασία, επιρρεπές σε εξασθενημένη πέψη, και με ιστορικό πλευριτικών προσβολών, και μια πιθανή φθισική τάση, αλλά κατά τα άλλα μη επιρρεπές σε κάποια σταθερή μορφή νόσου. Από το φαρμακευτικό αυτό σφίξιμο που καταγράφηκε παραπάνω, η γενική της δύναμη, η πέψη και η ικανότητα απόλαυσης της ζωής έχουν εμφανώς βελτιωθεί. Το Ornith. umb. σε όσους είναι ευαίσθητοι σε αυτό πηγαίνει αμέσως στον πυλωρό, προκαλεί επώδυνη σπαστική συστολή του, και διατείνει το δωδεκαδάκτυλο με αέρια, οι πόνοι του αυξάνονται αμετάβλητα όταν το φαγητό επιχειρεί να περάσει την πυλωρική έξοδο του στομαχιού.» Έχω είχε αρκετές ευκαιρίες να επιβεβαιώσω τις παρατηρήσεις του Cooper για τη δράση του Ornith. στο στομάχι.

Ο κύριος W., 44 ετών, ήρθε σε μένα τον Αύγουστο του 1899, με αυτό το ιστορικό: Και οι δύο γονείς πέθαναν από καρκίνο. Είχε αδύναμο στομάχι για δύο ή τρία χρόνια και αδυνατούσε. Πρέπει να σηκώνεται τη νύχτα για να κάνει εμετό. Αναφέρει πράσινο και κίτρινο υγρό.

Πολλά αέρια, «φουσκώνει σε μπαλάκια αέρα». Κοιλιά μεγάλη και σκληρή· σπλήνας μάλλον μεγάλη. φλεβώδη ζιγκζαγκ. Κόπρανα χαλαρά, υδαρή, χρώματος σχιστόλιθου. Ούρα ολιγοουρία, σκούρα.

Εμβολιάστηκε τρεις ή τέσσερις φορές. Με Thuj. 30 μία φορά την εβδομάδα σημείωσε καλή πρόοδο, ο εμετός σταμάτησε, και άρχισε να παίρνει σάρκα. Ανέπτυξε δυσώδη οσμή σώματος, η οποία εξαφανίστηκε με Sul. 30· αλλά στις 13 Οκτωβρίου τα συμπτώματα ήταν μάλλον χειρότερα. Λίγη διάταση· ο αέρας δεν περνά ελεύθερα.

Γουργούρισμα πριν από την κένωση. Μπαλάκια αέρα κυλούν εδώ κι εκεί, αλλά όχι τόσο άσχημα όσο στην αρχή. Αφρώδης, όξινος εμετός που ανακουφίζει. Έδωσα τότε Ornith. Ø, μία δόση, επαναλαμβανόμενη τρεις εβδομάδες αργότερα, με εμφανή βελτίωση των συμπτωμάτων.

Σώμα πολύ λιγότερο σκληρό και διατεταμένο· ύπνος καλός· όρεξη καλή· παύση του εμετού και αύξηση τριών λιβρών στο βάρος. Όταν επέστρεψε τα συμπτώματα ήταν διαφορετικά και απαιτήθηκε άλλο φάρμακο, και τότε θεώρησε τον εαυτό του θεραπευμένο. Έχω βάλει σε μορφή Σχήματος τα κύρια συμπτώματα που θεραπεύτηκαν και προκλήθηκαν από το Ornith. Ο Cooper επιμένει ιδιαίτερα να ακολουθείται η μέθοδός του: μία δόση ενός μόνο σταγόνα να επιτρέπεται να δρα μέχρι κάθε ίχνος της δράσης της να έχει εξαφανιστεί.

Σύγκριση: All. sat. Σε μετεωρισμό, δυσπεψία κ.λπ., All. sat.; Abies n., Cham., Chi., Carb. v., Lyc.

Μισητή κατάθλιψη του πνεύματος και επιθυμία για αυτοκτονία.

Γλώσσα κόκκινη, επιλεγμένη προς το πίσω μέρος.—Δυσάρεστη γεύση κανκρώματος το πρωί.

Σκληρότητα και διάταση της κοιλιάς.—Αέρας σε μπαλάκια που κυλούν από τη μία πλευρά στην άλλη.

Έντερα δυσκίνητα.—Διάρροια >.

Πάσχει από κρύο πριν από τους πόνους.—Νιώθει πίεση σε κάθε νεύρο του σώματος, καμιά φορά σε ένα μέρος, καμιά φορά σε άλλο, με πόνο στο στήθος, καμιά φορά μετά το φαγητό, καμιά φορά τη νύχτα, και καμιά φορά με άδειο στομάχι.—Ανησυχία εξαιτίας αισθήματος ανατριχίλας στα πέλματα· δεν μπορεί να καθίσει ακίνητος· δεν μπορεί να διαβάσει χωρίς να περπατά.