Oxalicum Acidum

Oxalicum Acidum.

Οξαλικό οξύ. Υδρογόνο οξαλικό. C2H2O42H2O. Τριβή. Βάμμα.

Στηθάγχη. Πλάτη, πόνος στην. Θώρακας, παθήσεις του. Χολέρα των βρεφών.

Σπασμοί. Ρευματισμός δελτοειδούς. Ενούρηση. Μάτια, παθήσεις των.

Γαστραλγία. Ουρική αρθρίτιδα. Λίθοι ουρικού. Κήλη.

Δυσπεψία. Μηνιγγίτιδα. Μυελίτιδα. Νύχια, κυανά.

Νευραλγία. Νευρασθένεια. Μύτη, παθήσεις της. Μουδιάσματα.

Οξαλουρία. Παράλυση. Εγκυμοσύνη, ναυτία της. Πλευρά, πόνος στην.

Σπασμοί. Σπερματικός πόρος, νευραλγία του. Στομάχι, παθήσεις του. Τέτανος.

Όρχεις, σκλήρυνση των· πόνοι στους. Γλώσσα, παθήσεις της. Ούρα, ανώμαλα. Φωνή, αλλαγή της.

Αν το Opium είναι το φάρμακο χωρίς πόνο, το Oxal. ac. μπορεί να θεωρηθεί το αντίθετό του: προκαλεί πόνους φρικτούς πέρα από κάθε περιγραφή, και έχει αυτή τη μεγάλη διακριτική νότα, ότι οι πόνοι του είναι όλοι < όταν ο ασθενής σκέφτεται αυτούς. Και όχι μόνο αυτό, η σκέψη των πόνων και των καταστάσεων θα τους φέρει όταν δεν υπάρχουν πραγματικά. Αν ο ασθενής σκεφτεί να ουρήσει, πρέπει να πάει αμέσως να ανακουφίσει την κύστη. Πλήρεις δόσεις του δηλητηρίου προκαλούν διάβρωση των οδών, φρικτή αγωνία σε πλάτη, θώρακα, στομάχι και κοιλιά, καταστροφή του βλεννογόνου, αιματηρό εμετό και κόπρανα, και θάνατο από εξάντληση, η συνείδηση γενικά διατηρείται μέχρι το τέλος, αν και η όραση μπορεί να χαθεί.

Ψυχρότητα του δέρματος, μούδιασμα, μαρμαρωμένο δέρμα, μπλε νύχια, υπάρχουν σε όλους τους βαθμούς της δράσης του φαρμάκου και αποτελούν κύριες ενδείξεις για τη χρήση του. Ο φρικτός πόνος στη χαμηλή πλάτη και η απώλεια δύναμης στα κάτω άκρα δείχνουν αδιαμφισβήτητη δράση στον νωτιαίο μυελό και τις μήνιγγές του. Τα συμπτώματα αυτά βλέπονται καλύτερα σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις δηλητηρίασης. Παίρνω δύο περιπτώσεις από τον C.

D. P. (1) Ένας μεσηλίκιος υποδηματοποιός, βαρύς πότης, πήρε 1/4 oz. Oxal. ac. σε κρυστάλλους.

Δόθηκε ελεύθερα παρασκευασμένη κιμωλία. Συμπτώματα: Σοβαρή καυτή αίσθηση στο στόμα και τον λαιμό με μεγάλη δίψα και δυσκολία στην κατάποση· φρικτός πόνος στο επιγάστριο, και κρύα, υγρή εφίδρωση· μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα άκρα, τα πόδια τραβηγμένα προς την κοιλιά· ο σφυγμός μόλις αισθητός· η αναπνοή ελαφρώς σπασμωδική· τα χαρακτηριστικά του προσώπου αγχώδη, ωχρά. Στις 8 μ.μ. (εννέα ώρες μετά την πρώτη επίσκεψη του παρατηρητή) η καυτή αίσθηση στον λαιμό και το μυρμήγκιασμα στα άκρα συνεχίζονταν.

Η φωνή είχε αλλάξει· αντί για εντυπωσιακά βαθιά μπάσα είχε κατέβει σε πολύ χαμηλό τόνο, σαν κάποιος που μιλάει χαμηλόφωνα. Αυτό κράτησε έναν μήνα, κατά τον οποίο τα πόδια «κοιμόνταν» (μουδιάζαν) αρκετές φορές την ημέρα. Μετά από εννέα εβδομάδες η φωνή, αν και πιο δυνατή, ήταν ακόμη «εντελώς γέρικη φωνή». (2) Μια γυναίκα πήρε τρία δράγμια σε τρία ουγγιές νερό.

Το περισσότερο απομακρύνθηκε μέσα σε δεκαπέντε λεπτά με αντλία στομαχού. Συμπτώματα: Σπασμοί· σπαστική σύσπαση των γνάθων και των άκρων· βίαιο κλείσιμο του στόματος και τράβηγμα προς τα κάτω των γωνιών του. Διασταλμένες ρινές πτέρυγες, ζαρωμένα φρύδια, τίναγμα των μυών του προσώπου και αναίσθησία. Μετά εμφανίστηκε μεγάλη εγκεφαλική διέγερση με ξηρή ψυχρότητα του δέρματος και μη αισθητό σφυγμό.

Τα συμπτώματα ήταν λιγότερο έντονα κατά τη διαλείψει των τετανικών σπασμών και υποχώρησαν σε τρεις ώρες. Σε ζώα δηλητηριασμένα με Oxal. ac. το πρώτο σύμπτωμα είναι ακαμψία των οπίσθιων άκρων. Ο Farrington συνοψίζει τις ενδείξεις του Oxal. ac. στις νωτιαίες παθήσεις: Αδύναμη οσφύς, ισχία, πόδια, μουδιασμένη πλάτη· μουδιασμένα άκρα. Άκρα μπλε και κρύα· αδύναμα και μουδιασμένα· < ανεβαίνοντας σκάλες.

Άκρα αδύνακα· παροξυσμός δύσπνοιας (όπως στη νωτιαία μηνιγγίτιδα). [Η μαρμαρωμένη πορφυρική επιφάνεια της μηνιγγίτιδας δίνει άλλη μια ένδειξη J. H. C.] Πόνοι σε μικρά σημεία [ιδίως γραμμικά σημεία].

Πόνοι < όταν σκέφτεται αυτούς. Στύσεις με θαμπή αίσθηση στον ινίο. Σε μια περίπτωση παραπληγίας, που προσέβαλε πρώτα το δεξί και μετά το αριστερό πόδι, διάρκειας ενός έτους, σε μια Αμερικανίδα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, ο W. M.

Butler (N. A. J. H., i. 797) έδωσε μεγάλη ανακούφιση με Oxal. ac. 3.

Σε λίγες εβδομάδες τα κινητικά συμπτώματα βελτιώθηκαν, μετά τα αισθητικά. Η αίσθηση της θερμότητας και του ψύχους αποκαταστάθηκε, η γενική απτική ευαισθησία βελτιώθηκε. Κάποιος έλεγχος αποκτήθηκε πάνω στην κύστη και το ορθό Οι ακούσιοι μύες επηρεάζονται από το Oxal. ac. όχι λιγότερο από τους εκούσιους.

Υπάρχει συχνή αναποτελεσματική ώθηση για κόπρανα, προηγούμενη από μια ναυτία, στενοχωρική αίσθηση από τον ομφαλό προς τα κάτω, < όταν τη σκέφτεται, < από το να πίνει καφέ. Η ζάχαρη < πόνο στο στομάχι. Ο οίνος = κεφαλαλγία. Αδυναμία και έμετος κατά τα κόπρανα.

Μετά τα κόπρανα > του πόνου στην πλάτη. Η καρδιά μπορεί να παραλύσει σε λίγα λεπτά αν η δόση του δηλητηρίου είναι πολύ μεγάλη, και τότε βρίσκεται χαλαρή ή διατεταμένη με αίμα. Σε μια ενδιαφέρουσα μελέτη του Oxal. ac., ο J. W.

Ellis (J. B. H. S., vii. 285) αναφέρει μια θανατηφόρα περίπτωση δηλητηρίασης καταγεγραμμένη από τον Boericke (Med.

Cent., Αύγουστος, 1894) μέσω έκθεσης των χεριών σε κορεσμένο διάλυμα που χρησιμοποιούνταν για χημικούς σκοπούς. Τα συμπτώματα ήταν: Έντονοι πόνοι στο κεφάλι. Υπεραισθησία, ιδίως στο φως. Σπασμοί πόνου κατά μήκος των άκρων, κατά μήκος των μυών του λαιμού, και μέσω του σπερματικού πόρου.

Ευαίσθητα σημεία στη σπονδυλική στήλη. Ο De Noë Walker μου είπε για μια περίπτωσή του στην οποία ο ασθενής, ένας ηλικιωμένος ουρικοαρθριτικός άνδρας, αιφνιδίως προσβλήθηκε από συμφόρηση των νωτιαίων μηνιγγών με μεγάλη ψυχρότητα, μπλε χρώμα και μούδιασμα· πλήρης κατάρρευση της δύναμης. Το Oxal. ac. 6 τον θεράπευσε ταχύτατα. Ένας ασθενής μου που χρησιμοποιούσε Oxal. ac. στην εργασία του έπασχε από: «Ρευματισμό της αριστερής πλευράς.

Έναρξη κατά τον αποκοιμισμό. Όταν πραγματικά δούλευε, οξύτητα». Αυτός ο ρευματισμός της αριστερής πλευράς είναι αξιοσημείωτος, γιατί το Oxal. ac. είναι πολύ αριστερόπλευρο φάρμακο. Αλλά έχει μια ειδική περιοχή της αριστερής πλευράς, όπως έχει ζωγραφίσει εύγλωττα ο Burnett, στην οποία είναι supreme.

Αιχμηροί πόνοι διαπερνούν τον κάτω λοβό του αριστερού πνεύμονα. Δεν έχει σημασία ποιο μπορεί να είναι το όνομα της νόσου—πλευρίτιδα, πνευμονία, φθίση—όταν εκείνος ο πόνος είναι παρών, το Oxal. ac. θα κάνει το έργο του. Οι επαληθεύσεις δίνουν: Αιχμηρό διαπεραστικό πόνο στον αριστερό πνεύμονα και την καρδιά, που εκτείνεται κάτω προς το επιγάστριο και διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα Το απόγευμα, σουβλιές αρκετές φορές στον αριστερό πνεύμονα

Αιχμηρός, διαπερστικός πόνος στον αριστερό πνεύμονα, που έρχεται τόσο ξαφνικά που του στερεί την ανάσα για λίγα δευτερόλεπτα. Ερεθιστικό κάψιμο στο στήθος που εκτείνεται πίσω ανάμεσα στις ωμοπλάτες». Το Oxal. ac. έχει θεραπεύσει πολλές περιπτώσεις στηθάγχης, με συμπτώματα που θυμίζουν αυτά. Ισχυρή δράση αναπτύσσεται στα νεφρά στις περιπτώσεις δηλητηρίασης, με λευκωματίνη, αίμα και κρυστάλλους οξαλικού στα ούρα.

Το Oxal. ac. στις αραιώσεις έχει δώσει καλά αποτελέσματα σε περιπτώσεις οξαλουρίας στις οποίες υπήρχαν μερικά από τα κύρια συμπτώματα του φαρμάκου, όπως η οσφυαλγία, το μούδιασμα κ.λπ Ενούρηση έχει επίσης θεραπευτεί (H. P., vi. 232) με Oxal. ac. 6 σε ένα ξανθό αγόρι έξι ετών. Το καθοδηγητικό σύμπτωμα ήταν: «Αιχμηρός διαπεραστικός πόνος στο αριστερό στήθος, κοντά στο στέρνο και παράλληλα προς αυτό».

Ο Ellis υποστηρίζει ότι το Oxal. ac. αντιστοιχεί σε πολλές περιπτώσεις νευρασθένειας. Είναι αγαπημένο φάρμακο του S. A. Jones σε καρδιακά προβλήματα, που εμφανίζονται σε ιδιαίτερα «νευρικούς» ασθενείς (H.

R., v. 13). [Ο Hale θεράπευσε μια περίπτωση παλμών με δράση της καρδιάς ακανόνιστη σε δύναμη και ρυθμό, εναλλασσόμενη με αφωνία, με Oxal. ac. 6 (Org., ii. 222).] Οι παρατηρήσεις του Jones που μόλις παραθέθηκαν έγιναν σε σχέση με μια περίπτωση που ανέφερε ο «C. F. M.» (H. R., iv. 257), και περιγράφηκε από τον αναφέροντα ως «οσφυαλγία», αλλά θεωρήθηκε (κατά τη γνώμη μου, ορθά) από τον Jones ως νωτιαία μηνιγγίτιδα.

Αυτή είναι η περίπτωση: Η κυρία S., 55, υπέφερε για αρκετές ημέρες με: Τρομερό πόνο στην οσφυϊκή περιοχή, που εκτείνεται κάτω στον μηρό και πάνω στην περιοχή των δύο νεφρών. Εξαιρετικά ανήσυχη να αλλάζει συχνά θέση, αλλά η ελαφρότερη κίνηση, με ή χωρίς βοήθεια, την έκανε να ουρλιάξει από την αγωνία. Συχνή επιθυμία να αποβάλλει μεγάλες ποσότητες ούρων, αλλά ο πόνος κατά την κίνηση ήταν τόσο μεγάλος που δίσταζε να το επιχειρήσει. Πόδια μουδιασμένα και πολύ αδύναμα και κρύα.

Σφυγμός ταχύς. Σύντομη, δύσκολη αναπνοή εν γένει, αν και υπήρχαν διαστήματα ευκολότερης αναπνοής. Όρεξη φυσιολογική, αν και η κατάποση ήταν δύσκολη και επώδυνη. Δόθηκε Oxal. ac. 30, κάθε μισή ώρα.

Σε δύο ώρες μπορούσε να τοποθετηθεί στο δοχείο με πολύ λίγο πόνο. Σε δώδεκα ώρες κάθισε. Σε είκοσι τέσσερις ώρες ανακουφίστηκε εντελώς. Ο Banergee (H.

P., xiii. 157) θεράπευσε μια περίπτωση στραγγαλισμένης κήλης της αριστερής πλευράς με Oxal. ac. 6 trit. Δεν είχε οριστική ένδειξη. Ο John Moore αναφέρει την περίπτωση (H. W., xv. 53) ενός καπετάνιου που υπέφερε πολύ από δυσπεψία.

Δύο χρόνια πριν τον δει ο Moore είχε υποβληθεί σε εγχείρηση για στραγγαλισμένη κήλη. Από τότε ήταν επιρρεπής σε αυτά τα συμπτώματα: Πόνος στην περιοχή του ομφαλού που ερχόταν δύο ώρες μετά το φαγητό, συνοδευόμενος από πολλούς αερίους και πικρές και ξινές αναβολές. Πόνος < τη νύχτα, ξυπνώντας τον ασθενή στις 3 π.μ., και τον κρατώντας ξύπνιο. Καυτή αίσθηση από τον λαιμό προς τα κάτω μέχρι την περιοχή του πόνου.

Ο ασθενής είχε πάντα αδύνατη πέψη, και είχε υποστεί πολλά σοβαρά ατυχήματα στη θάλασσα. Oxal. ac. 3, δύο σταγόνες, μία ώρα μετά τα γεύματα. Ήταν λίγο καλύτερα την πρώτη νύχτα, και μετά από αυτό κοιμήθηκε όλη τη νύχτα, και είπε ότι δεν είχε τόση άνεση επί χρόνια. Το Oxal. ac., το κύριο συστατικό του λάπαθου (Rumex Acetosa) και του Wood Sorrel (Oxalis acetosella), υπάρχει σε φυτά που θεωρούνται συνήθως αντισκορβουτικά και είναι αξιοσημείωτα για την ευχάριστη οξύτητα της βλάστησής τους.

Πυκνωμένα διαλύματα λάπαθου έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς ως τοπικές εφαρμογές για επιθηλίωμα, και με διάλυμα Oxal. ac. και ταννικού οξέος, εφαρμοσμένο τοπικά, ο Cooper αφαίρεσε ένα μεγάλο έμπλαστρο ερυθηματώδους λύκου στο μάγουλο. Με διάλυμα 5 gr. σε δύο δράγμια νερού ο Cooper έχει συχνά αφαιρέσει ενοχλητικά μικρά σπύρανα σε βρέφη στο πρόσωπο και αλλού, χρησιμοποιώντας το με επιμονή για εβδομάδες ή ακόμη και μήνες. Από αυτό φαίνεται, λαμβάνοντας υπόψη ότι το Oxal. ac. παράγει μυρμηγκιόμορφες αναπτύξεις, ότι, καλά αραιωμένο, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ευεργετική επίδραση, τοπικά και πιθανώς και εσωτερικά, στις επιθηλιακές πολλαπλασίες της επιδερμίδας.

Λέγεται ότι το Ox. ac. εισέρχεται σε μεγάλο βαθμό στον πυκνωμένο χυμό του τριφυλλιού (Trifol. pratense) που αποτελούσε το «επιθηλιακό γύψο» του Thomson, και το οποίο είναι έντονα εσχαρωτικό. Ανάμεσα στις Ιδιαίτερες Αισθήσεις είναι: αναπηδώντες πόνοι, σαν σύντομες σουβλιές, περιορισμένοι σε μικρά σημεία, διαρκούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Αίσθηση σαν όλο το αίμα να είχε φύγει από τον εγκέφαλο. Σαν το αίμα στο κεφάλι να κυλά προς τα πάνω και προς τα έξω.

Σαν από βίδα πίσω από κάθε αυτί. Το υπογάστριο σαν δεμένο. Η πλάτη σαν σπασμένη ή μωλωπισμένη. Ο καρπός σαν τραυματισμένος από διάστρεμμα.

Τα χέρια σαν νεκρά. Κατά το ξύρισμα σαν από τρίψιμο. Τα συμπτώματα είναι < από το άγγιγμα (μικρά σημεία στο κεφάλι)· το ελαφρότερο άγγιγμα = φρικτός πόνος. < Το ξύρισμα.

Το φαγητό > πόνο στο στομάχι. Η σούπα > το ροχάλισμα στο στομάχι. Ζάχαρη, καφές, οίνος <. Μετά το φαγητό: πόνοι στον ομφαλό, κολικός, γουργούρισμα στην κοιλιά, ώθηση για κόπρανα, αδυναμία.

Η κίνηση και η άσκηση <. Η ανάπαυση < κολικό. Το ξάπλωμα = αίσθηση κολύμβησης (ζάλης)· παλμοί· στύσεις· επιστροφή κολικού και διάρροιας· < κεφαλαλγία· > πόνος στον αριστερό πνεύμονα. Η αλλαγή θέσης > πόνο στην πλάτη.

Η ελαφρότερη προσπάθεια = θερμότητα. < Βράδυ, νύχτα και νωρίς το πρωί. Το περπάτημα σε ανοιχτό αέρα = γαργάλημα στον λάρυγγα. Το ξύρισμα < (δέρμα του προσώπου).

Μετά τα κόπρανα: κεφαλαλγία και οσφυαλγία >.

Αντιδοντάται από: Ανθρακικά άλατα ασβεστίου και μαγνησίου. Σύγκριση: Kali ox. Στη χολέρα των βρεφών, Ars., Ip., Ver. Στη γαστραλγία, Colch.

Γαστρικά συμπτώματα, Kre. Στη νόσο του νωτιαίου μυελού, Pic. ac. (Pic. ac. περισσότερη βαρύτητα· Ox. ac. περισσότερο μούδιασμα, κυάνωση· και πόνοι σε μικρά σημεία), Arg. m., Phos. ac. Σκλήρυνση όρχεων, Puls.

Κεφαλαλγία < από κρασί, Zn. Αδυναμία κατά τη διάρκεια ολιγοσθενών κοπράνων, Crot. t., Dulc., Pet., Sars., Sul. (κόπρανα όχι ολιγοσθενή, Apis, Nux m., Pul., Spi., Ver.). Πόνος στο κάτω λοβό αριστερού πνεύμονα, Sul.

< Από ζάχαρη, Arg. n. Πόνος στην πλάτη, Variol., Ant. t. < Ξύρισμα, Carb. an., Ant. c. < Σκέψη για τα κακώσεις, Oxytr., Piper meth.

(> σκέψη για αυτά, Camph.).

Καφές.

Όρεξη: αυξημένη· απόντα, με απώλεια γεύσης.—Δίψα, με ίλιγγο, απώλεια όρεξης, ναυτία, κολικό.—Άσβεστη δίψα.

Έντονος καυστικός πόνος στα γεννητικά όργανα.—Κατά την εγκυμοσύνη, ναυτία και επώδυνος εμετός, ένα βασανιστικό, σαν σπασμός αίσθημα μεταξύ επιγαστρίου και ομφαλού· ξινή γεύση, καούρα, και παλινδρόμηση υγρών.

Πόνος στην πλάτη, κάτω από την άκρη της ωμοπλάτης, μεταξύ των ώμων, που εκτείνεται από τους ώμους μέχρι τη μέση; μωλωπισμένη αίσθηση, < κάτω από την άκρη της αριστερής ωμοπλάτης, με δυσκαμψία.—Σουβλιές από τον θώρακα στις ωμοπλάτες.—Οξύς πόνος στην πλάτη, που εκτείνεται σταδιακά προς τα κάτω στους μηρούς, με μεγάλο βασανισμό; αναζητά ανακούφιση στην αλλαγή στάσης.—Μούδιασμα, τσούξιμο, που προκαλεί αίσθηση ψυχρότητας και αδυναμίας στην πλάτη; αδυναμία στη μέση και στα ισχία, που εκτείνεται προς τα κάτω στα κάτω άκρα; η πλάτη αισθάνεται πολύ αδύναμη για να στηρίξει το σώμα.

Παράξενη αίσθηση μουντού αισθήματος στα άκρα.—Πόνοι σε ρευματική ουρική αρθρίτιδα < από γλυκά.

Οι πόνοι εμφανίζονται σε μικρές κάθετες (περιορισμένες) κηλίδες.—Σπασμωδικοί πόνοι, σαν σύντομες σουβλιές, περιορισμένοι σε μικρές κηλίδες, που διαρκούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα.—Οι πόνοι εμφανίζονται περιοδικά.—Ιδιαίτερο μούδιασμα, που πλησιάζει την παράλυση.—Πάρεση της αριστερής πλευράς.—Τα συμπτώματα επανέρχονται σε παροξυσμούς; διακόπτονται για ώρες ή μια ημέρα.—Το αίμα πήζει πολύ αργά.